Νέοι Ιππότες στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου

Μια τελετή με έντονο ιστο­ρικό και συμ­βο­λικό χαρα­κτήρα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε προχθές στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου. Δύο νέα μέλη εντά­χθη­καν στο Οικου­με­νικό Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερου­σα­λήμ, συνε­χί­ζο­ντας μια παρά­δοση που τελεί­ται κάθε Σεπτέμ­βριο εδώ και πολλά χρόνια. Η αυλή του Καστέλλο, φυσικό κατά­λυμα των Ιπποτών, απο­τέ­λεσε και πάλι το σκηνικό μιας τελε­τουρ­γίας που συνδέει το παρελ­θόν με το παρόν. Οι σύγ­χρο­νοι Ιππότες του Τάγ­μα­τος, φορώ­ντας τις δια­κρι­τι­κές τους στολές, προ­χώ­ρη­σαν σε μια πολύωρη δια­δι­κα­σία «μύησης», κατά την οποία τα νέα μέλη «χρί­στη­καν» ιππότες ενώπιον των υπο­λοί­πων.

Η τελετή πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε κεκλει­σμέ­νων των θυρών, με την παρου­σία εκπρο­σώ­πων της Αμε­ρι­κα­νι­κής Εκκλη­σίας και της Ιεράς Μητρό­πο­λης Ρόδου. Ξεχω­ρι­στή ήταν η παρου­σία του πρώην Μεγάλου Μαγί­στρου (2005-2011) Νίκου Παπα­νι­κο­λάου. Ο κ. Παπα­νι­κο­λάου, εφο­πλι­στής και πρώην πρό­ε­δρος της Aston Martin Lagonda Holdings Ltd, έχει δια­τε­λέ­σει και αντι­πρό­ε­δρος του Ιδρύ­μα­τος Ωνάση. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ταξί­δεψε στη Ρόδο, ειδικά για την τελετή δηλώ­νο­ντας συγκι­νη­μέ­νος που βρί­σκε­ται «στο παλάτι όπου γρά­φτηκε μέρος της ιστο­ρίας των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερου­σα­λήμ». Την ατμό­σφαιρα πλαι­σί­ω­ναν εθε­λο­ντές από το Μεσαιω­νικό Ρόδο ντυ­μέ­νοι με παρα­δο­σια­κές στολές Ιωαν­νι­τών, κρα­τώ­ντας λάβαρα και σημαίες. Παρό­ντες μέλη του τάγ­μα­τος που ανέ­βη­καν στην ιεραρ­χία.

Οι Οσπι­τά­λιοι της Ρόδου

Το Οικου­με­νικό Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερου­σα­λήμ απο­τε­λεί κλάδο του ιστο­ρι­κού καθο­λι­κού μονα­χι­κού τάγ­μα­τος, γνωστού από τον 12ο αιώνα ως Τάγμα των Οσπι­τα­λιέ­ρων. Οι ρίζες του φτάνουν στον 11ο αιώνα, όταν Αμαλ­φι­τα­νοί έμποροι ίδρυσαν νοσο­κο­μεία στους Αγίους Τόπους, δίνο­ντας το όνομα «Οσπι­τα­λιέ­ροι». Μετά την εκδίωξή τους από την Ιερου­σα­λήμ, οι Ιππότες εγκα­τα­στά­θη­καν στην Κύπρο και στη συνέ­χεια στη Ρόδο, που απο­τέ­λεσε και το σημα­ντι­κό­τερο οχυρό τους στη Μεσό­γειο.

Αργό­τερα βρέ­θη­καν στη Μάλτα, όπου το Τάγμα απέ­κτησε ιδιαί­τερη δύναμη μέχρι την εκδίωξή του από τον Βονα­πάρτη το 1798. Ακο­λού­θησε μια δύσκολη περί­ο­δος δια­σπά­σεων και νέων συμ­μα­χιών, με το Τάγμα να τίθεται υπό την προ­στα­σία του Παύλου Α΄ της Ρωσίας, για να κατα­λή­ξει σε δια­φο­ρε­τικά παρα­κλά­δια. Ένα από αυτά είναι και το Οικου­με­νικό Τάγμα – με επι­κε­φα­λής τον Μεγάλο Μάγι­στρο Sandor Habsburg-Lothringen – που εξα­κο­λου­θεί να δια­τη­ρεί την παρά­δοση και το τελε­τουρ­γικό του, τιμώ­ντας τη γη που συν­δέ­θηκε, όσο καμία άλλη με την παρου­σία των Ιωαν­νι­τών.