Η πολιτική σταθερότητα και η αλλαγή εκλογικού νόμου

Το χαρτί της πο­λι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας ανα­σύ­ρει το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου απέ­να­ντι στις πρώ­τες δη­μο­σκο­πή­σεις, που δεί­χνουν ότι η επι­στρο­φή από τις κα­λο­και­ρι­νές δια­κο­πές βρί­σκει την ει­κό­να πο­λι­τι­κής ρευ­στό­τη­τας να επι­μέ­νει. Είναι δε­δο­μέ­νο ότι στην κυ­βέρ­νη­ση τα στοι­χεία των δη­μο­σκο­πή­σε­ων και αυτά που έχουν δη­μο­σιο­ποι­η­θεί, αλλά και οι κυ­λιό­με­νες με­τρή­σεις που έχουν αρ­χί­σει να γί­νο­νται, προ­κα­λούν προ­βλη­μα­τι­σμό. Η ει­κό­να είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κή από αυτή που ιδα­νι­κά θα ήθε­λαν. Αλλά, με αυτά τα δε­δο­μέ­να κα­λού­νται να δια­μορ­φώ­σουν τη στρα­τη­γι­κή τους και στρέ­φο­νται στο στοι­χείο της στα­θε­ρό­τη­τας.

Στο επι­τε­λείο του Με­γά­ρου Μα­ξί­μου εκτι­μούν ότι η κυ­βερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία δια­θέ­τει συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα στη συ­γκε­κρι­μέ­νη συ­ζή­τη­ση, καθώς παρά τις απώ­λειές της, η Ν.Δ. πα­ρα­μέ­νει πρώτη και με δια­φο­ρά, έχο­ντας απέ­να­ντι ένα κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νο τοπίο. Έτσι, όταν μι­λά­νε για στα­θε­ρό­τη­τα, είναι σαν να απευ­θύ­νουν προ­σκλη­τή­ριο συ­σπεί­ρω­σης στους ψη­φο­φό­ρους.

«Ο τόπος χρειά­ζε­ται πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, η οποία δια­σφα­λί­ζε­ται μόνο με αυ­το­δύ­να­μες κυ­βερ­νή­σεις, τις οποί­ες επι­λέ­γουν οι πο­λί­τες», είναι η επι­σή­μαν­ση που γί­νε­ται, ως σχό­λιο και σε σχέση με τις δη­μο­σκο­πή­σεις. Δεν μπο­ρεί αυτή η επι­σή­μαν­ση να μην εκλη­φθεί και ως ένα μή­νυ­μα δια­τή­ρη­σης στο προ­σκή­νιο της συ­ζή­τη­σης για αλ­λα­γές στον εκλο­γι­κό νόμο. «Ας δούμε τι πα­ρά­γει στη Γαλ­λία σή­με­ρα η πο­λι­τι­κή αστά­θεια», προ­στί­θε­ται.

Οι επί­μο­νες ει­ση­γή­σεις προς τον πρω­θυ­πουρ­γό από συ­νερ­γά­τες του, βου­λευ­τές και κομ­μα­τι­κά στε­λέ­χη, είναι συ­νε­χείς. Ιδιαί­τε­ρα οι βου­λευ­τές βρί­σκο­νται σε διαρ­κή ανα­τα­ρα­χή, καθώς όσο επι­μέ­νουν οι χα­μη­λές δη­μο­σκο­πι­κές επι­δό­σεις, τόσο βλέ­πουν τις πι­θα­νό­τη­τες επα­νε­κλο­γής τους να πε­ριο­ρί­ζο­νται. Όταν, λοι­πόν, από την πλευ­ρά του Μα­ξί­μου εκ­πέ­μπε­ται το μή­νυ­μα για ανά­γκη πο­λι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας με αυ­το­δύ­να­μες κυ­βερ­νή­σεις, η συ­ζή­τη­ση επι­στρέ­φει στο εν­δε­χό­με­νο αλ­λα­γής του εκλο­γι­κού νόμου. Γιατί με τα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να φα­ντά­ζει εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο να κα­τα­φέ­ρει η Ν.Δ. να συ­γκε­ντρώ­σει στις κάλ­πες ένα πο­σο­στό κοντά στο 40%, που απαι­τεί­ται για τον σχη­μα­τι­σμό αυ­το­δύ­να­μης κυ­βέρ­νη­σης.

Όλοι πε­ρι­μέ­νουν την επό­με­νη δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού για το θέμα, για να δουν αν θα κα­τα­γρα­φεί οποια­δή­πο­τε με­τα­τό­πι­ση από την πάγια θέση του ότι οι εκλο­γές θα γί­νουν στην ώρα τους και με τον υφι­στά­με­νο εκλο­γι­κό νόμο. Οι πιο υπο­ψια­σμέ­νοι, βε­βαί­ως, λένε ότι μια τέ­τοια το­πο­θέ­τη­ση δεν απο­κλεί­ει αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου. «Με δε­δο­μέ­νο ότι είναι μάλ­λον απί­θα­νο να συ­γκε­ντρώ­σει μια πρό­τα­ση αλ­λα­γής του εκλο­γι­κού νόμου πε­ρισ­σό­τε­ρες από 200 ψή­φους, ώστε να ισχύ­σει άμεσα, ακόμα και αν αλ­λά­ξου­με τον εκλο­γι­κό νόμο, οι αμέ­σως επό­με­νες εκλο­γές θα γί­νουν με τον υφι­στά­με­νο και ο νέος νόμος θα εφαρ­μο­στεί σε πι­θα­νή επα­να­λη­πτι­κή εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση», πα­ρα­τη­ρεί κυ­βερ­νη­τι­κό στέ­λε­χος.

Προς επι­βε­βαί­ω­ση της εκτί­μη­σης ότι δεν θα τύχει ιδιαί­τε­ρα θε­τι­κής υπο­δο­χής από την αντι­πο­λί­τευ­ση μια τέ­τοια πρω­το­βου­λία, ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης ξε­κα­θά­ρι­σε χθες, μι­λώ­ντας στον ΣΚΑΪ, ότι «η αλ­λα­γή του ορίου ει­σό­δου στη Βουλή και η αλ­λα­γή του μπό­νους είναι σο­βα­ρές δο­μι­κές αλ­λα­γές. Το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση – και το στέλ­νω κα­θα­ρά το μή­νυ­μα προς το Μα­ξί­μου – , να στη­ρί­ξει τέ­τοια προ­ε­κλο­γι­κά παι­χνί­δια αλ­λα­γής των goalpost».

Πηγή: skai.gr