Νέα Αγορά Ρόδου: Δύο αιτήσεις διάλυσης της εργολαβίας παραμένουν αναπάντητες!!!

• Η ανά­δο­χος εται­ρεία επι­κα­λεί­ται κα­θυ­στε­ρή­σεις πλη­ρω­μών και ζητεί τη λύση της σύμ­βα­σης • Κίν­δυ­νος νέου πα­γώ­μα­τος των ερ­γα­σιών και απώ­λειας χρη­μα­το­δό­τη­σης

Η απο­κα­τά­στα­ση της Νέας Αγο­ράς της Ρόδου, ενός μνη­μεί­ου με ιστο­ρι­κό και εμπο­ρι­κό απο­τύ­πω­μα για το νησί, κιν­δυ­νεύ­ει να με­τα­τρα­πεί σε ακόμη μία ανο­λο­κλή­ρω­τη πα­ρέμ­βα­ση. Η ανά­δο­χος εται­ρεία, η οποία είχε ανα­λά­βει την εκτέ­λε­ση του έργου, κα­τέ­θε­σε σύμ­φω­να με νε­ό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής» δύο αι­τή­μα­τα διά­λυ­σης της ερ­γο­λα­βί­ας επι­κα­λού­με­νη κα­θυ­στε­ρή­σεις πλη­ρω­μών και αθέ­τη­ση συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων από τον Δήμο Ρόδου.

Παρά την κρι­σι­μό­τη­τα της κα­τά­στα­σης, τα αι­τή­μα­τα αυτά πα­ρα­μέ­νουν μέχρι σή­με­ρα ανα­πά­ντη­τα, ενώ η Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης, που είναι η αρ­μό­δια υπη­ρε­σία, δεν έχει εκ­δώ­σει επί­ση­μη θέση. Η αβε­βαιό­τη­τα γύρω από το μέλ­λον του έργου με­γα­λώ­νει, με σο­βα­ρές επι­πτώ­σεις για την το­πι­κή κοι­νω­νία και οι­κο­νο­μία.

Η σύμ­βα­ση και οι πρώ­τες κα­θυ­στε­ρή­σεις

Η ερ­γο­λα­βία υπε­γρά­φη στις 12 Ιου­νί­ου 2024, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό ύψους 2.185.385,25 ευρώ (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ), βάσει της σύμ­βα­σης που αναρ­τή­θη­κε στο ΚΗΜ­ΔΗΣ (24SYMV014968291 2024-06-19). Στό­χος ήταν η συ­ντή­ρη­ση και απο­κα­τά­στα­ση των στοι­χεί­ων της Νέας Αγο­ράς που εμ­φά­νι­ζαν έντο­νη πα­θο­λο­γία. Ωστό­σο, από τους πρώ­τους κιό­λας μήνες, η πρό­ο­δος του έργου σκιά­στη­κε από γρα­φειο­κρα­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα.

Ο πρώ­τος λο­γα­ρια­σμός, ύψους 107.889,14 ευρώ, υπο­βλή­θη­κε στις 21 Φε­βρουα­ρί­ου 2025 και εγκρί­θη­κε ρητά χωρίς πα­ρα­τη­ρή­σεις στις 6 Μαρ­τί­ου 2025. Σύμ­φω­να με τον νόμο, το ποσό έπρε­πε να έχει εξο­φλη­θεί έως τις 21 Μαρ­τί­ου 2025. Ωστό­σο, η πλη­ρω­μή δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε.

Η πρώτη αί­τη­ση διά­λυ­σης

Η εται­ρεία, επι­κα­λού­με­νη τις προ­βλέ­ψεις του νόμου, προ­χώ­ρη­σε σε ει­δι­κή δή­λω­ση δια­κο­πής ερ­γα­σιών στις 25 Απρι­λί­ου 2025, η οποία κοι­νο­ποι­ή­θη­κε με δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή.

Στη συ­νέ­χεια, στις 8 Μαΐου 2025, υπέ­βα­λε δεύ­τε­ρη δή­λω­ση δια­κο­πής, αφού δεν είχε υπάρ­ξει καμία κί­νη­ση για την εξό­φλη­ση του λο­γα­ρια­σμού.

Στο αί­τη­μά της της 9ης Ιου­λί­ου 2025, η εται­ρεία ση­μειώ­νει:

«Την 12.06.2024 (Κ.Η.Μ.ΔΗ.Σ 24SYMV014968291 2024-06-19) υπο­γρά­φη­κε η σύμ­βα­ση για την κα­τα­σκευή του έργου του τί­τλου με­τα­ξύ της Εται­ρεί­ας μας και του κ. Δη­μάρ­χου του Δήμου Ρόδου ένα­ντι ποσού Ευρώ 2.185.385,25€ με το Φ.Π.Α 24%. Αντι­κεί­με­νο του έργου είναι ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης και απο­κα­τά­στα­σης των στοι­χεί­ων του συ­γκρο­τή­μα­τος της «Νέας Αγο­ράς» που πα­ρου­σιά­ζουν έντο­νη πα­θο­λο­γία.

Την 21.02.2025 υπο­βλή­θη­κε (αρ. πρωτ. 10021/21.02.2025) ο πρώ­τος (1ος) λο­γα­ρια­σμός του έργου – συ­νο­δευό­με­νος από επι­μέ­τρη­ση – δα­πά­νης ποσού Ευρώ με Φ.Π.Α 24% 107.889,14€. Ο λο­γα­ρια­σμός αυτός εγκρί­θη­κε ρητά, άνευ διορ­θώ­σε­ων ή πα­ρα­τη­ρή­σε­ων, από την Επί­βλε­ψη την 06.03.2025 και θε­ω­ρή­θη­κε την ίδια ημέρα και από τον Ανα­πλη­ρω­τή Προϊ­στά­με­νο της Διεύ­θυν­σης Με­σαιω­νι­κής πόλης & Μνη­μεί­ων (Δ.Υ). Εν όψει λοι­πόν του χρό­νου υπο­βο­λής του έπρε­πε να εξο­φλη­θεί το αρ­γό­τε­ρο έως 21.03.2025. Ωστό­σο, δεν εξο­φλή­θη­κε χωρίς να συ­ντρέ­χει δική μας υπαι­τιό­τη­τα.

Σύμ­φω­να με την παρ. 10 του αρ. 152 του ν. 4412/2016 αν η πλη­ρω­μή ενός λο­γα­ρια­σμού κα­θυ­στε­ρή­σει χωρίς υπαι­τιό­τη­τα του ανα­δό­χου, πέραν του ενός (1) μήνα από την υπο­βο­λή του ή την επα­νυ­πο­βο­λή του, οφεί­λε­ται τόκος υπε­ρη­με­ρί­ας, σύμ­φω­να με την πα­ρά­γρα­φο Ζ του άρ­θρου πρώ­του του Ν. 4152/ 2013 (Α’107). Ο ανά­δο­χος μπο­ρεί να δια­κό­ψει τις ερ­γα­σί­ες δέκα (10) ημέ­ρες μετά από την κοι­νο­ποί­η­ση στη Διευ­θύ­νου­σα Υπη­ρε­σία ει­δι­κής έγ­γρα­φης δή­λω­σης.

Πράγ­μα­τι, με την από 25.04.2025 ει­δι­κή μας δή­λω­ση που σας επι­δό­θη­κε αυ­θη­με­ρόν με Δι­κα­στι­κό Επι­με­λη­τή δη­λώ­σα­με ότι θα δια­κό­ψου­με, μετά την πά­ρο­δο της τασ­σό­με­νης από το άρθρο 152 παρ. 10 του Ν. 4412/2016 δε­κα­ή­με­ρης προ­θε­σμί­ας, την εκτέ­λε­ση των ερ­γα­σιών του έργου λόγω μη εμπρό­θε­σμης εξό­φλη­σης του 1ου Λο­γα­ρια­σμού του έργου.

Κα­τό­πιν, μετά την άπρα­κτη πα­ρέ­λευ­ση του δε­καη­μέ­ρου, με την από 08.05.2025 ει­δι­κή μας δή­λω­ση που σας επι­δό­θη­κε αυ­θη­με­ρόν με Δι­κα­στι­κό Επι­με­λη­τή δη­λώ­σα­με ότι δια­κό­πτου­με την εκτέ­λε­ση των ερ­γα­σιών του έργου για τον ίδιο λόγο.

Συ­νέ­πεια λοι­πόν της μη πλη­ρω­μής μας είναι ο ΚτΕ να έχει κα­τα­στεί υπε­ρή­με­ρος ως προς την εκ­πλή­ρω­ση της συμ­βα­τι­κής του πα­ρο­χής, ήτοι, την εμπρό­θε­σμη πλη­ρω­μή του λο­γα­ρια­σμού, με όλες τις εντεύ­θεν έν­νο­μες συ­νέ­πειες.

Σύμ­φω­να με το άρ. 161 παρ. 2.γ ν. 4412/2016 σε πε­ρί­πτω­ση δια­κο­πής για κα­θυ­στέ­ρη­ση πλη­ρω­μών, σύμ­φω­να με την παρ. 9 του άρ­θρου 152, περί λο­γα­ρια­σμών, ο ανά­δο­χος μπο­ρεί να ζη­τή­σει τη διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης μετά δί­μη­νο από τη δή­λω­ση δια­κο­πής των ερ­γα­σιών. Εξ άλλου σύμ­φω­να με την παρ. 5 του ιδίου άρ. αν πε­ρά­σει διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο των δύο (2) μηνών από την υπο­βο­λή της ει­δι­κής δή­λω­σης του ανα­δό­χου, για δια­κο­πή των ερ­γα­σιών λόγω κα­θυ­στέ­ρη­σης πλη­ρω­μών, ο ανά­δο­χος μπο­ρεί να ζη­τή­σει τη διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης.

Από τις ως άνω δια­τά­ξεις προ­κύ­πτει ότι ο ανά­δο­χος δι­καιού­ται να ζη­τή­σει τη διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης μετά την πά­ρο­δο δι­μή­νου από την υπο­βο­λή της δή­λω­σης δια­κο­πής των ερ­γα­σιών λόγω μη πλη­ρω­μής. Εν προ­κει­μέ­νω, όπως προ­εί­πα­με, η ει­δι­κή δή­λω­ση μας με την οποία σας δη­λώ­σα­με ότι δια­κό­πτου­με την εκτέ­λε­ση των ερ­γα­σιών του έργου λόγω μη πλη­ρω­μής του πρώ­του (1ου) λο­γα­ρια­σμού σάς επι­δό­θη­κε την 08.05.2025 με Δι­κα­στι­κό Επι­με­λη­τή. Αρα, στις 08.07.2025 πα­ρήλ­θε το χρο­νι­κό διά­στη­μα των 2 μηνών από της υπο­βο­λής της. Έως σή­με­ρα δεν μας έχει κα­τα­βλη­θεί το προ­ϊ­όν του πρώ­του (1ου) λο­γα­ρια­σμού και δεν έχει αρθεί η υπε­ρη­με­ρία του ΚτΕ, συ­νε­πώς, η πα­ρού­σα είναι νό­μι­μη και βά­σι­μη και δεν συ­ντρέ­χει υπαι­τιό­τη­τα μας.».

Το αί­τη­μα αυτό, αν και κα­τα­τέ­θη­κε τυ­πι­κά και συ­νο­δεύ­τη­κε από τις προ­βλε­πό­με­νες νο­μι­κές ενέρ­γειες, πα­ρα­μέ­νει μέχρι σή­με­ρα ανα­πά­ντη­το.

Ο δεύ­τε­ρος λο­γα­ρια­σμός και η νέα όχλη­ση

Πα­ράλ­λη­λα, στις 26 Ιου­νί­ου 2025, η ανά­δο­χος υπέ­βα­λε δεύ­τε­ρο λο­γα­ρια­σμό. Και σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, η υπη­ρε­σία δεν εξό­φλη­σε εμπρό­θε­σμα την πι­στο­ποί­η­ση, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κύ­ψει νέα αντι­πα­ρά­θε­ση.

Στις 29 Ιου­λί­ου 2025, η εται­ρεία επα­νήλ­θε με ει­δι­κή δή­λω­ση πρό­θε­σης δια­κο­πής ερ­γα­σιών, το­νί­ζο­ντας ότι:

«Εν όψει του ότι ο δεύ­τε­ρος (2ος) λο­γα­ρια­σμός του έργου υπο­βλή­θη­κε την 26.06.2025 έπρε­πε να εξο­φλη­θεί το αρ­γό­τε­ρο έως 28.07.2025. Για την μη πλη­ρω­μή του υπε­ρή­με­ρος είναι ο ΚτΕ και ο φο­ρέ­ας κα­τα­σκευ­ής. Δη­λού­με ότι θα δια­κό­ψου­με σύμ­φω­να με το άρθρο 152 παρ. 10 του ν.4412/2016 τις ερ­γα­σί­ες του έργου μετά πά­ρο­δο δέκα (10) ημε­ρών από την επί­δο­ση της πα­ρού­σας».

Η δεύ­τε­ρη αυτή όχλη­ση έρ­χε­ται να ενι­σχύ­σει το αί­τη­μα διά­λυ­σης, δη­μιουρ­γώ­ντας ένα εκρη­κτι­κό πε­ρι­βάλ­λον αμοι­βαί­ας κα­χυ­πο­ψί­ας και δυ­σπι­στί­ας.

Το νο­μι­κό υπό­βα­θρο

Το άρθρο 152 παρ. 8–10 του ν. 4412/2016 θέτει μη­νιαία προ­θε­σμία ελέγ­χου/έγκρι­σης λο­γα­ρια­σμών και προ­βλέ­πει ότι σε κα­θυ­στέ­ρη­ση πλη­ρω­μής χωρίς υπαι­τιό­τη­τα του ανα­δό­χου πέραν του μηνός, οφεί­λο­νται τόκοι υπε­ρη­με­ρί­ας (παρ. Ζ άρ­θρου πρώ­του ν. 4152/2013), ενώ ο ανά­δο­χος δύ­να­ται να δια­κό­ψει τις ερ­γα­σί­ες κα­τό­πιν ει­δι­κής έγ­γρα­φης δή­λω­σης και πα­ρέ­λευ­σης δε­καη­μέ­ρου. Το άρθρο 161 παρ. 2γ και 5 προ­βλέ­πει ότι, σε πε­ρί­πτω­ση δια­κο­πής για κα­θυ­στέ­ρη­ση πλη­ρω­μών, εφό­σον πα­ρέλ­θουν δύο μήνες από την ει­δι­κή δή­λω­ση δια­κο­πής, ο ανά­δο­χος μπο­ρεί να ζη­τή­σει τη διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης. Η πρα­κτι­κή συ­νέ­πεια είναι ότι κάθε αυ­το­τε­λές επει­σό­διο μη πλη­ρω­μής μπο­ρεί να γεννά νέο, ανε­ξάρ­τη­το δι­καί­ω­μα διά­λυ­σης μετά την τή­ρη­ση της προ­βλε­πό­με­νης δια­δι­κα­σί­ας.

Η 9/7/2025 απο­τε­λεί την ημε­ρο­μη­νία της τυ­πι­κής άσκη­σης του δι­καιώ­μα­τος διά­λυ­σης για τον 1ο λο­γα­ρια­σμό, ενώ η 29/7/2025 θε­με­λιώ­νει νέο κύκλο, με αφε­τη­ρία τον 2ο λο­γα­ρια­σμό, που –αν δεν αρθεί η υπε­ρη­με­ρία– δύ­να­ται να κα­τα­λή­ξει σε δεύ­τε­ρη διά­λυ­ση για νε­ό­τε­ρο λόγο. Η νο­μι­κή κλι­μά­κω­ση, όπως εκτί­θε­ται στα έγ­γρα­φα, είναι σαφής.

Η σιωπή της υπη­ρε­σί­ας

Παρά τη σο­βα­ρό­τη­τα των δύο αι­τη­μά­των, η Διεύ­θυν­ση Με­σαιω­νι­κής Πόλης του Δήμου Ρόδου δεν έχει μέχρι στιγ­μής εκ­δώ­σει καμία επί­ση­μη από­φα­ση ή ανα­κοί­νω­ση. Η σιωπή αυτή αφή­νει το έργο με­τέ­ω­ρο και επι­τεί­νει την αβε­βαιό­τη­τα.

Η έλ­λει­ψη θε­σμι­κής απά­ντη­σης εν­δέ­χε­ται να έχει συ­νέ­πειες όχι μόνο για τη συ­νέ­χι­ση του έργου, αλλά και για τη δια­σφά­λι­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης. Το πρό­γραμ­μα «Φι­λό­δη­μος ΙΙ» προ­βλέ­πει αυ­στη­ρά χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα, τα οποία πλέον απει­λού­νται ευ­θέ­ως.

Η Νέα Αγορά δεν απο­τε­λεί απλώς ένα μνη­μείο αρ­χι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, αλλά και ζω­ντα­νό κέ­ντρο εμπο­ρί­ου και του­ρι­σμού.

Το στοί­χη­μα είναι κρί­σι­μο: είτε θα βρε­θεί άμεσα λύση που θα δια­σφα­λί­σει τη συ­νέ­χι­ση της ερ­γο­λα­βί­ας, είτε η Νέα Αγορά θα προ­στε­θεί στη μακρά λίστα των ανο­λο­κλή­ρω­των έργων που βα­ραί­νουν το ανα­πτυ­ξια­κό προ­φίλ της Ρόδου.

Τι δια­κυ­βεύ­ε­ται θε­σμι­κά: δια­φά­νεια και λο­γο­δο­σία

Η έγκαι­ρη, επί­ση­μη απά­ντη­ση της Διεύ­θυν­σης Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων στα δύο υπο­μνή­μα­τα είναι προ­ϋ­πό­θε­ση για την απο­κα­τά­στα­ση της θε­σμι­κής τάξης. Είτε με απο­δο­χή της αί­τη­σης διά­λυ­σης, είτε με αι­τιο­λο­γη­μέ­νη απόρ­ρι­ψη, είτε με πρό­τα­ση συμ­βι­βα­στι­κής λύσης και σαφές χρο­νο­διά­γραμ­μα πλη­ρω­μών, η υπη­ρε­σία οφεί­λει να πα­ρά­σχει δε­σμευ­τι­κή το­πο­θέ­τη­ση. Η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη σιωπή συ­νι­στά διοι­κη­τι­κό κενό που επι­βα­ρύ­νει την πόλη και υπο­νο­μεύ­ει τη δια­χει­ρι­στι­κή αξιο­πι­στία του Δήμου.

Στο επι­χει­ρη­σια­κό επί­πε­δο, τρία είναι τα ρε­α­λι­στι­κά σε­νά­ρια: πρώ­τον, τα­χεία εξό­φλη­ση των ανε­ξό­φλη­των πι­στο­ποι­ή­σε­ων με πα­ράλ­λη­λη ανά­κλη­ση ή άρση των αι­τη­μά­των διά­λυ­σης και επα­νεκ­κί­νη­ση με ανα­θε­ω­ρη­μέ­νο πλάνο φά­σε­ων και ασφά­λειας δεύ­τε­ρον, απόρ­ρι­ψη των αι­τη­μά­των με αι­τιο­λο­γία και προ­σφυ­γή της ανα­δό­χου στα έν­δι­κα μέσα, εξέ­λι­ξη που εκ των πραγ­μά­των πα­ρα­τεί­νει την ακι­νη­σία, τρί­τον, απο­δο­χή διά­λυ­σης, με συ­νέ­πεια την ανά­γκη νέου σχε­δια­σμού και εν­δε­χο­μέ­νως επα­να­δη­μο­πρά­τη­σης, με ση­μα­ντι­κό χρο­νι­κό και οι­κο­νο­μι­κό κό­στος.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η επί­ση­μη στάση της υπη­ρε­σί­ας είναι ο κα­τα­λύ­της που θα κα­θο­ρί­σει την τα­χύ­τη­τα και την κα­τεύ­θυν­ση των εξε­λί­ξε­ων.

Δη­λώ­σεις προ­έ­δρου ΕΣΡ κ. Κώστα Σπα­νού 

«Το έργο της Νέας Αγο­ράς, θα πρέ­πει κά­ποια στιγ­μή να προ­χω­ρή­σει με κα­λύ­τε­ρους ρυθ­μούς. Αυτή η εξέ­λι­ξη δεν είναι καλή, καθώς δεί­χνει ότι: α. είτε υπάρ­χει πρό­βλη­μα συ­νερ­γα­σί­ας στο έργο (ανά­με­σα στον ερ­γο­λά­βο και στον Δήμο Ρόδου), είτε β. υπάρ­χει πρό­βλη­μα στη χρη­μα­το­δό­τη­ση του έργου. Θα πρέ­πει αφε­νός να ερω­τη­θούν οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες, αφε­τέ­ρου να το­πο­θε­τη­θεί ο αρ­μό­διος αντι­δή­μαρ­χος και να εξη­γή­σουν στους επι­χει­ρη­μα­τί­ες και στους Ρο­δί­τες, τι ακρι­βώς συμ­βαί­νει. Οφεί­λουν να πά­ρουν θέση και να προ­βούν στις ανά­λο­γες ανα­κοι­νώ­σεις. Θέλω να πι­στεύω ότι είναι η πρα­κτι­κή του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου, όπου οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις είναι προ­βλη­μα­τι­κές. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση ΔΕΝ συ­νι­στά καλή εξέ­λι­ξη. Τα έργα πρέ­πει να προ­χω­ρούν και να ολο­κλη­ρώ­νο­νται, διότι το νησί δεν έχει άλλες αντο­χές».