Καφενεία, εκκλησίες και πανηγύρια μέσα από τα μάτια ενός Ελβετού – «Το ελληνικό χωριό μου»

Ενας Ελ­βε­τός φω­το­γρά­φος που άφησε την Ια­τρι­κή για να γυ­ρί­σει τον κόσμο ένιω­σε να μα­γεύ­ε­ται από την κρυμ­μέ­νη ομορ­φιά της Ελ­λά­δας και να ανα­κα­λύ­πτει τα αιώ­νια μυ­στι­κά του ελ­λη­νι­κού χω­ριού, τα οποία απο­τύ­πω­σε μο­να­δι­κά στον φακό του.

Στο λεύ­κω­μα που κυ­κλο­φό­ρη­σε αρ­χι­κά στα γερ­μα­νι­κά και τώρα σε δί­γλωσ­ση έκ­δο­ση, ελ­λη­νι­κά και αγ­γλι­κά, από τις εκ­δό­σεις Πα­τά­κη με τίτλο «Το ελ­λη­νι­κό χωριό μου», ο Βόλφ­γκανγκ Μπερ­νά­ου­ερ με τη συ­νερ­γα­σία κει­με­νο­γρά­φων προ­σπα­θεί όχι μόνο να συ­στή­σει στους ξέ­νους ανα­γνώ­στες την αυ­θε­ντι­κή ομορ­φιά των μι­κρών κοι­νο­τή­των στα νησιά και την ηπει­ρω­τι­κή πα­τρί­δα, το πα­ρα­δο­σια­κό χρώμα και τα μέρη που πα­ρα­μέ­νουν αναλ­λοί­ω­τα στον χρόνο, αλλά και να κα­τα­δεί­ξει την ανα­γκαιό­τη­τα της ύπαρ­ξής τους και την άμεση και στενή σχέση τους με τον ελ­λη­νι­κό πο­λι­τι­σμό.

Μα­γε­μέ­νος με την Ελ­λά­δα

Ποιος από εμάς, άλ­λω­στε, δεν δια­θέ­τει ένα χωριό, δεν έχει ζήσει ει­κό­νες συν­δε­δε­μέ­νες με πο­λύ­ω­ρη πα­ρα­μο­νή στο κα­φε­νείο, με το ζεστό, φρέ­σκο ψωμί από τον ξυ­λό­φουρ­νο, με τις ατε­λεί­ω­τες γιορ­τές και τα αυ­το­σχέ­δια γλέ­ντια την πλα­τεία; Ακόμα και σή­με­ρα το ελ­λη­νι­κό χωριό συ­νι­στά την πεμ­πτου­σία της ταυ­τό­τη­τάς μας και έναν τρόπο κα­τα­γρα­φής της ελ­λη­νι­κό­τη­τας άμεσα συ­νυ­φα­σμέ­νο με τον ελ­λη­νι­κό πο­λι­τι­σμό.

Για τον Μπερ­νά­ου­ερ, που ακο­λου­θεί την πα­ρά­δο­ση του σπου­δαί­ου συ­μπα­τριώ­τη του, φω­το­γρά­φου Φρε­ντε­ρίκ Μπουα­σο­νά, που είχε έρθει στην Ελ­λά­δα κα­τα­γρά­φο­ντας τις ομορ­φιές μιας άλλης επο­χής, χωρίς διά­θε­ση εξω­ραϊ­σμού αλλά με το κα­θα­ρό του βλέμ­μα, όπως και για τον μό­νι­μο ερα­στή της Ελ­λά­δας Ρό­μπερτ Μακ­Κέιμπ, η παλιά εκεί­νη Ελ­λά­δα με την αλή­θεια των αν­θρώ­πων με τη ζεστή καρ­διά υπάρ­χει ακόμα, μέσα από την αθα­να­σία των φω­το­γρα­φιών τους.

Κάτι ανά­λο­γο προσ­δο­κά να κάνει και ο Ελ­βε­τός οφθαλ­μί­α­τρος, συγ­γρα­φέ­ας και φω­το­γρά­φος, ο οποί­ος ήρθε στη χώρα μας, έμει­νε αρ­κε­τές εβδο­μά­δες στην Κάρ­πα­θο, μα­γεύ­τη­κε, και μετά άρ­χι­σε να ορ­γώ­νει την Ελ­λά­δα για να απα­θα­να­τί­σει τις πιο ωραί­ες στιγ­μές των χω­ριών της.

Ανέ­κα­θεν, άλ­λω­στε, σε­βό­ταν τις ει­κό­νες της πα­ρά­δο­σης, από τότε που μι­κρός ακόμα πε­ριερ­γα­ζό­ταν τα εξαρ­τή­μα­τα του χη­μι­κού πα­τέ­ρα του, ο οποί­ος ήταν εφευ­ρέ­της του πο­λω­τι­κού φίλ­τρου: οι εκτε­θει­μέ­νες γυά­λι­νες πλά­κες και τα παλιά μη­χα­νή­μα­τα της οι­κο­γε­νεια­κής συλ­λο­γής ήταν το κί­νη­τρο για τα πρώτα του φω­το­γρα­φι­κά πει­ρά­μα­τα.

Δια­βά­στε πε­ρισ­σό­τε­ρα στο protothema.gr

Πηγή: protothema.gr