Αφού πρώτα συσσώρευσε χρέη στην Περιφέρεια η ΔΕΥΑΡ ζητά να αναλάβει τη διαχείριση του φράγματος Γαδουρά!

• Εμ­φα­νί­ζε­ται ως «σω­τή­ρας» και ζητά την ανά­λη­ψη της δια­χεί­ρι­σης του φράγ­μα­τος με νο­μι­κά κενή και ανε­φάρ­μο­στη πρό­τα­ση • Δια­στά­σεις μεί­ζο­νος πο­λι­τι­κής κρί­σης παίρ­νει η αντι­πα­ρά­θε­ση μετά την υπο­βο­λή αι­τή­μα­τος υπο­κα­τά­στα­σης της Πε­ρι­φέ­ρειας, επι­κα­λού­με­νη την οι­κο­νο­μι­κή της αδυ­να­μία

Πλή­ρως ξε­δι­πλώ­νε­ται πλέον το πα­ρα­σκή­νιο πίσω από τη με­θο­δι­κή σύ­γκρου­ση του Δήμου Ρόδου και της Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) με την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με αφορ­μή τη δια­χεί­ρι­ση του φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά.

Από τον Ιού­νιο του 2022, οπότε και υπε­γρά­φη η Προ­γραμ­μα­τι­κή Σύμ­βα­ση για τη λει­τουρ­γία και συ­ντή­ρη­ση του έργου, η ΔΕΥΑΡ υπο­χρε­ού­το σε χρη­μα­το­δο­τι­κή συμ­με­το­χή, στο πλαί­σιο τρι­με­ρούς συμ­φω­νί­ας προ­γραμ­μα­τι­κής συμ­βά­σε­ως. Σχε­δόν δύο χρό­νια αρ­γό­τε­ρα, και με συσ­σω­ρευ­μέ­να χρέη εκα­τομ­μυ­ρί­ων, η ΔΕΥΑΡ επα­νέρ­χε­ται ζη­τώ­ντας… την υπο­κα­τά­στα­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Η αντί­φα­ση δεν μπο­ρεί να πε­ρά­σει απα­ρα­τή­ρη­τη: Η ίδια η ΔΕΥΑΡ, που δεν αντα­πο­κρί­θη­κε στις υπο­χρε­ώ­σεις της, κα­τα­θέ­τει πρό­τα­ση να γίνει υπεύ­θυ­νη για τη συ­νέ­χι­ση του έργου, προ­βάλ­λο­ντας ως αι­τιο­λο­γία την «οι­κο­νο­μι­κή αδυ­να­μία» της Πε­ρι­φέ­ρειας για την οποία ευ­θύ­νε­ται.

Το σί­γου­ρο είναι πά­ντως ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου δεν θα πε­ριο­ρι­στεί πλέον στη δι­κα­στι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση ενώ­πιον των Διοι­κη­τι­κών Δι­κα­στη­ρί­ων.

Η επι­στο­λή της ΔΕΥΑΡ

Η ανοι­κτή επι­στο­λή της ΔΕΥΑΡ, με ημε­ρο­μη­νία 24 Ιου­λί­ου 2025, υπο­γρά­φε­ται από τον πρό­ε­δρο του Δ.Σ. Σω­τή­ρη Βα­για­νό και απευ­θύ­νε­ται στον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο:

«Αξιό­τι­με κ. Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη,

Η ΔΕΥΑΡ, με αί­σθη­μα ευ­θύ­νης απέ­να­ντι στους πο­λί­τες της Ρόδου και με σε­βα­σμό στο δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, ενη­με­ρώ­νει την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου για την από­φα­ση της με αριθ­μό 541/2025 του Διοι­κη­τι­κού της Συμ­βου­λί­ου, σύμ­φω­να με την οποία:

Ζη­τεί­ται από το Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο η έγκρι­ση υπο­κα­τά­στα­σης, της Ανα­θέ­του­σας Αρχής και της Διευ­θύ­νου­σας Υπη­ρε­σί­ας στην υφι­στά­με­νη σύμ­βα­ση για τη “δια­χεί­ρι­ση, λει­τουρ­γία και συ­ντή­ρη­ση του έργου Ύδρευ­ση Ρόδου από το Φράγ­μα Γα­δου­ρά”, ώστε η ΔΕΥΑΡ να ανα­λά­βει πλή­ρως την ευ­θύ­νη της σύμ­βα­σης, τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του κό­στους, καθώς και την τε­χνι­κή και οι­κο­νο­μι­κή πα­ρα­κο­λού­θη­ση.

Η εν λόγω πρό­τα­ση, η οποία έγινε προς διευ­κό­λυν­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας, δεν συ­νι­στά κα­ταγ­γε­λία της από 06.06.2022 Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης, αλλά στο­χεύ­ει απο­κλει­στι­κά στη δια­σφά­λι­ση της απρό­σκο­πτης λει­τουρ­γί­ας του έργου, την προ­στα­σία των πο­λι­τών και του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος και τη συ­νει­σφο­ρά προς την Πε­ρι­φέ­ρεια που φαί­νε­ται να μην μπο­ρεί να αντε­πε­ξέλ­θει, για άγνω­στους σε εμάς λό­γους, καθώς η ΔΕΥΑΡ είναι απο­λύ­τως συ­νε­πής.

Θα ήταν σο­βα­ρή πα­ρά­λει­ψη να μη ση­μειω­θεί ότι η ΔΕΥΑΡ, παρά το γε­γο­νός ότι έχει κα­τα­θέ­σει έν­δι­κες προ­σφυ­γές κατά των χρε­ώ­σε­ων που της επι­βλή­θη­καν, έχει κα­τα­βά­λει πάνω από 4 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε 19 μήνες, απο­δει­κνύ­ο­ντας την αδια­πραγ­μά­τευ­τη συ­νέ­πειά της ακόμα και σε απαι­τή­σεις που δεν απο­δέ­χε­ται. Η επι­χεί­ρη­ση συ­νε­χί­ζει να εξυ­πη­ρε­τεί δό­σεις (24) της ρύθ­μι­σης που αφορά σε αυτές τις οφει­λές, τη­ρώ­ντας με από­λυ­τη ευ­θύ­νη τις υπο­χρε­ώ­σεις της, απο­κλει­στι­κά για να μην δια­τα­ρα­χθεί η υδρο­δό­τη­ση του νη­σιού.

Αξιο­ση­μεί­ω­το είναι ότι, πα­ρό­τι υπάρ­χουν προ­σω­ρι­νές δια­τα­γές δι­κα­στη­ρί­ων που απαλ­λάσ­σουν προ­σω­ρι­νά τη ΔΕΥΑΡ από κα­τα­βο­λές, η επι­χεί­ρη­ση δεν κρύ­φτη­κε πίσω από αυτές.

Κύριε Πε­ρι­φε­ρειάρ­χα,

το συ­μπέ­ρα­σμα που εύ­λο­γα προ­κύ­πτει, είναι ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου βρί­σκε­ται πλέον σε οι­κο­νο­μι­κό αδιέ­ξο­δο, αδυ­να­τώ­ντας να αντα­πο­κρι­θεί στις συμ­βα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις προς τον ανά­δο­χο.

Η από­φα­ση που κα­λεί­στε να ει­ση­γη­θεί­τε, περί “ανα­στο­λής χρη­μα­το­δό­τη­σης έργων” στο νησί, συ­νι­στά ου­σια­στι­κά έμ­με­ση πα­ρα­δο­χή οι­κο­νο­μι­κής αδυ­να­μί­ας εκ μέ­ρους της Πε­ρι­φέ­ρειας. Δεν είναι η ασυ­νέ­πεια της ΔΕΥΑΡ που οδή­γη­σε στον “μο­νό­δρο­μο”, αλλά η κακή οι­κο­νο­μι­κή δια­χεί­ρι­ση πόρων του ΠΔΕ και η εσφαλ­μέ­νη επι­λο­γή χρη­μα­το­δό­τη­σης λει­τουρ­γι­κών δα­πα­νών, που απα­γο­ρεύ­ε­ται ρητώς.

Γνω­ρί­ζου­με ήδη:

• Ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν απο­κο­μί­ζει κα­νέ­να οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος από την πα­ρού­σα προ­γραμ­μα­τι­κή.

• Ότι οι οι­κο­νο­μι­κές δια­φο­ρές θα επι­λυ­θούν ενώ­πιον της Δι­καιο­σύ­νης, αφού απορ­ρί­φθη­καν τα αι­τή­μα­τα της ΔΕΥΑΡ για ορθή τι­μο­λό­γη­ση και δια­φά­νεια.

• Ότι η Διευ­θύ­νου­σα Υπη­ρε­σία αδυ­να­τεί να πα­ρα­κο­λου­θή­σει και να απο­τυ­πώ­σει ορθώς τα οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία της ερ­γο­λα­βί­ας.

• Ότι εφό­σον η Πε­ρι­φέ­ρεια αδυ­να­τεί να δια­θέ­σει την απα­ραί­τη­τη ρευ­στό­τη­τα, η με­τα­φο­ρά των αρ­μο­διο­τή­των στη ΔΕΥΑΡ απο­τε­λεί ρε­α­λι­στι­κή, νό­μι­μη και υπεύ­θυ­νη διέ­ξο­δο.

Σας κα­λού­με, λοι­πόν, να ανα­γνω­ρί­σε­τε τη σο­βα­ρό­τη­τα των πε­ρι­στά­σε­ων και να στη­ρί­ξε­τε την πρό­τα­ση της ΔΕΥΑΡ για ανά­λη­ψη της πλή­ρους ευ­θύ­νης του έργου, με σκοπό τη δια­φά­νεια, τη συ­νέ­πεια και την εξα­σφά­λι­ση της απρό­σκο­πτης λει­τουρ­γί­ας της υδρο­δό­τη­σης του νη­σιού.

Συ­νημ­μέ­νο: Από­φα­ση 541/2025 «Έγκρι­ση υπο­βο­λής αι­τή­μα­τος για τη λήψη από­φα­σης από το Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο με την οποία θα εγκρι­θεί υπο­κα­τά­στα­ση της ανα­θέ­του­σας αρχής και της διευ­θύ­νου­σας υπη­ρε­σί­ας στη σύμ­βα­ση “Πα­ρο­χή Υπη­ρε­σιών Δια­χεί­ρι­σης, Λει­τουρ­γί­ας και Συ­ντή­ρη­σης του έργου Ύδρευ­ση Ρόδου από το Φράγ­μα Γα­δου­ρά”.

Η από­φα­ση 541/2025 του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ

Η πρό­τα­ση που εγκρί­θη­κε κατά πλειο­ψη­φία στη συ­νε­δρί­α­ση της 23ης Ιου­λί­ου 2025, φέρει τον τίτλο: «Έγκρι­ση υπο­βο­λής αι­τή­μα­τος για υπο­κα­τά­στα­ση της Ανα­θέ­του­σας Αρχής και της Διευ­θύ­νου­σας Υπη­ρε­σί­ας στη σύμ­βα­ση δια­χεί­ρι­σης του Φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά».

Σύμ­φω­να με το πρα­κτι­κό της συ­νε­δρί­α­σης:

«Η ΔΕΥΑΡ θα ανα­λά­βει πλή­ρως τη δια­χεί­ρι­ση της σύμ­βα­σης, θα κα­λύ­πτει το κό­στος λει­τουρ­γί­ας και θα διορ­θώ­σει τις οι­κο­νο­μι­κές και τε­χνι­κές απο­κλί­σεις της ερ­γο­λα­βί­ας. Η Πε­ρι­φέ­ρεια θα έχει πλέον επι­κου­ρι­κό ρόλο, πε­ριο­ρι­ζό­με­νο στην πα­ρα­λα­βή των έργων της Β’ φάσης.»

Οι κα­τη­γο­ρί­ες για οι­κο­νο­μι­κή κα­τάρ­ρευ­ση και τα πραγ­μα­τι­κά στοι­χεία

Η επι­στο­λή και η από­φα­ση της ΔΕΥΑΡ επι­χει­ρούν να πα­ρου­σιά­σουν την επι­χεί­ρη­ση ως συ­νε­πή και υπεύ­θυ­νη, πα­ρα­θέ­το­ντας πλη­ρω­μές άνω των 4 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ μέσα σε 19 μήνες. Όμως, ση­μα­ντι­κό μέρος των ποσών αυτών προ­ήλ­θε από ανα­γκα­στι­κές κα­τα­σχέ­σεις, όπως ανα­γνω­ρί­ζε­ται στα έγ­γρα­φα:

«Ποσό 1,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ου ευρώ ει­σπρά­χθη­κε από τους τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ μέσω ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης που επέ­βα­λε η Πε­ρι­φέ­ρεια».

Πα­ράλ­λη­λα, δια­πι­στώ­νε­ται ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει ήδη απο­φα­σί­σει να ανα­στεί­λει άλλες χρη­μα­το­δο­τή­σεις έργων στη Ρόδο, ώστε να μπο­ρέ­σει να εξυ­πη­ρε­τή­σει το κό­στος της ερ­γο­λα­βί­ας, από­φα­ση που εντεί­νει την έντα­ση και έχει ση­μα­ντι­κές επι­πτώ­σεις στην το­πι­κή ανά­πτυ­ξη.

Η επι­κοι­νω­νια­κή στρα­τη­γι­κή και  οι αντι­φά­σεις

Στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο, τα στε­λέ­χη του Δήμου Ρόδου εμ­φα­νί­στη­καν με διπλή γλώσ­σα. Ο μεν δή­μαρ­χος κ, Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης έκανε λόγο για «βού­λη­ση να βρε­θεί λύση από κοι­νού», ενώ ο κ. Σω­τή­ρης Βα­για­νός ακο­λου­θού­σε τη σκλη­ρή γραμ­μή αμ­φι­σβή­τη­σης και κα­ταγ­γε­λί­ας.

Η δι­γλωσ­σία αυτή φαί­νε­ται ότι απο­τέ­λε­σε στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή, καθώς η ΔΕΥΑΡ προ­ω­θού­σε στα­δια­κά το αί­τη­μα να αφαι­ρε­θεί η δια­χεί­ρι­ση από την Πε­ρι­φέ­ρεια. Η επι­στο­λή και η από­φα­ση επι­χει­ρούν να πα­ρου­σιά­σουν αυτό το αί­τη­μα ως «προ­σφο­ρά» και «διευ­κό­λυν­ση», όμως στην ουσία ει­σά­γουν πρω­το­φα­νείς πρα­κτι­κές στα δε­δο­μέ­να της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης.

Το αί­τη­μα της ΔΕΥΑΡ για υπο­κα­τά­στα­ση στην υπάρ­χου­σα σύμ­βα­ση εγεί­ρει σο­βα­ρά νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα, καθώς:

• Δεν υπάρ­χει ρητή πρό­βλε­ψη στη σύμ­βα­ση για με­τα­βί­βα­ση αρ­μο­διο­τή­των με αυτόν τον τρόπο.

• Η Πε­ρι­φέ­ρεια είχε ορι­στεί ως δια­χει­ρι­στής του έργου με από­φα­ση Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου, σύμ­φω­να με το νο­μι­κό πλαί­σιο που την όριζε αρ­μό­δια για την κα­τα­σκευή όχι τη λει­τουρ­γία.

• Η επί­κλη­ση «οι­κο­νο­μι­κής αδυ­να­μί­ας» από την πλευ­ρά της ΔΕΥΑΡ γί­νε­ται χωρίς να τεκ­μη­ριώ­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τά της να ανα­λά­βει πράγ­μα­τι το συ­νο­λι­κό κό­στος δια­χεί­ρι­σης του έργου.

Η δε πρό­τα­ση υπο­κα­τά­στα­σης προ­ω­θεί­ται ως μη κα­ταγ­γελ­τι­κή, αλλά ου­σια­στι­κά συ­νι­στά ρι­ζι­κή ανα­τρο­πή της υφι­στά­με­νης συμ­φω­νί­ας και μά­λι­στα χωρίς συ­νεν­νό­η­ση με την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Συ­μπε­ρά­σμα­τα: η κρίση έχει ξε­πε­ρά­σει τα όρια της πο­λι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης

Η πρω­το­βου­λία του Δήμου και της ΔΕΥΑΡ δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται πλέον απλώς ως τε­χνι­κή ή διοι­κη­τι­κή δια­φο­ρά. Ανα­δύ­ε­ται μια βαθιά κρίση εμπι­στο­σύ­νης και πο­λι­τι­κής αξιο­πι­στί­ας ανά­με­σα στους δύο θε­σμούς της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια βρί­σκε­ται ενώ­πιον μιας πρό­κλη­σης που δεν είναι μόνο λει­τουρ­γι­κή, αλλά και θε­σμι­κή.