Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και η επανεμφάνιση της δημόσιας τοξικότητας

• Στη Ρόδο έχουν ήδη αρχίσει να κυκλο­φο­ρούν ονόματα, άνθρω­ποι φωτο­γρα­φί­ζο­νται με υπο­νο­ού­μενα και μέσα σε λίγα εικο­σι­τε­τρά­ωρα, κάποιοι θεω­ρού­νται «ύποπτοι» απλώς και μόνο επειδή κάποιος το άφησε να εννοη­θεί • Γινό­μα­στε ξανά μάρ­τυ­ρες μιας γνώ­ρι­μης τοξι­κό­τη­τας που την έχουμε δει να επα­νέρ­χε­ται με δια­φο­ρε­τική αφορμή

Η έρευνα που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη γύρω από τις επι­δο­τή­σεις του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ήδη φέρει στην επι­φά­νεια ερω­τή­ματα για τον τρόπο δια­χεί­ρι­σης, για τη δια­φά­νεια και για το αν τηρή­θη­καν ή όχι οι προ­βλε­πό­με­νοι κανόνες. Πρό­κει­ται για μια σοβαρή υπόθεση, που αφορά δημόσιο χρήμα και έναν οργα­νι­σμό με κρίσιμο ρόλο για τον αγρο­τικό κόσμο της χώρας.

Γράφει η Μαίρη Φώτη

Ωστόσο, την ώρα που οι ελεγ­κτι­κοί μηχα­νι­σμοί καλού­νται να κάνουν τη δουλειά τους, ένα άλλο φαι­νό­μενο ξεδι­πλώ­νε­ται παράλ­ληλα και δεν είναι καθόλου νέο.

Η δημόσια συζή­τηση δεν περιο­ρί­ζε­ται στα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα. Αντί­θετα, επε­κτεί­νε­ται σε ένα πεδίο θολό, χωρίς τεκ­μή­ρια, χωρίς απο­δεί­ξεις, χωρίς υπευ­θυ­νό­τητα.

Στη Ρόδο έχουν ήδη αρχίσει να κυκλο­φο­ρούν ονόματα. Άνθρω­ποι κατο­νο­μά­ζο­νται προ­φο­ρικά, φωτο­γρα­φί­ζο­νται με υπο­νο­ού­μενα, ανα­φέ­ρο­νται με τρόπο που αφήνει εντυ­πώ­σεις χωρίς να τις στη­ρί­ζει σε κάτι συγκε­κρι­μένο. Μέσα σε λίγα εικο­σι­τε­τρά­ωρα, κάποιοι θεω­ρού­νται «ύποπτοι» απλώς και μόνο επειδή κάποιος το άφησε να εννοη­θεί.

Γινό­μα­στε ξανά μάρ­τυ­ρες μιας γνώ­ρι­μης τοξι­κό­τη­τας που την έχουμε δει να επα­νέρ­χε­ται με δια­φο­ρε­τική αφορμή κάθε φορά σε προ­ε­κλο­γι­κές περιό­δους, σε θεσμι­κές συγκρού­σεις, σε δημό­σιες αντι­πα­ρα­θέ­σεις με προ­σω­πι­κές στο­χεύ­σεις. Είναι το ίδιο μοτίβο που επα­να­λαμ­βά­νε­ται, πρώτα η λάσπη, μετά η ερώτηση. Πρώτα η έκθεση, μετά η διε­ρεύ­νηση.

Το δια­δί­κτυο, με την ταχύ­τητα και τη δύναμή του, λει­τουρ­γεί σαν πολ­λα­πλα­σια­στής αυτής της συμπε­ρι­φο­ράς. Πλη­ρο­φο­ρίες που δεν έχουν δια­σταυ­ρω­θεί ανα­πα­ρά­γο­νται σαν να είναι επι­βε­βαιω­μέ­νες. Αναρ­τή­σεις χωρίς ουσία μετα­τρέ­πο­νται σε «πηγές» και πριν καν ανοίξει ο φάκελος της έρευνας, έχει ήδη στηθεί ένα παράλ­ληλο δικα­στή­ριο με likes, σχόλια, κοι­νο­ποι­ή­σεις και μια διάχυτη βεβαιό­τητα ότι «όλοι κάτι ξέρουν».

Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο η ανα­κρί­βεια αλλά είναι και η διάθεση για στο­χο­ποί­ηση.

Να κρε­μα­στεί κάποιος στον τοίχο για εντυ­πώ­σεις, να δημιουρ­γη­θεί θόρυβος εκεί που χρειά­ζε­ται ησυχία και καθαρό μυαλό. Κι αυτό είναι επι­κίν­δυνο, όχι μόνο για όσους στο­χο­ποιού­νται άδικα, αλλά και για τη συνο­λική αξιο­πι­στία της κοι­νω­νίας. Για την αντί­ληψή μας απέ­να­ντι στη δικαιο­σύνη, στη δημο­κρα­τία, στη στοι­χειώδη θεσμική τάξη.

Δεν λέει κανείς να μην υπάρξει έλεγχος. Ούτε να προ­στα­τευ­θεί οποιοσ­δή­ποτε έχει πραγ­μα­τική εμπλοκή. Το αντί­θετο.

Ο έλεγχος πρέπει να είναι αυστη­ρός, οι ευθύνες να απο­δί­δο­νται και η δια­χεί­ριση δημό­σιου χρή­μα­τος να είναι υπόλογη. Όμως όλα αυτά πρέπει να γίνο­νται από τους αρμό­διους, με στοι­χεία και με δια­φά­νεια. Όχι μέσα από κου­βέ­ντες του αέρα, με πρό­χει­ρους «ενο­χο­ποι­η­μέ­νους», με στο­χο­ποί­ηση ανθρώ­πων που δεν έχουν ακόμα απο­λο­γη­θεί σε κανέναν γιατί κανείς δεν τους έχει ζητήσει επι­σή­μως να το κάνουν.

Η κοι­νω­νία έχει κάθε λόγο να απαιτεί καθα­ρούς θεσμούς. Αλλά έχει και την ευθύνη να προ­στα­τεύει τη δημόσια συζή­τηση από την ευκολία της λάσπης.

Αν κάθε φορά που προ­κύ­πτει ένα ζήτημα αφή­νουμε τα social να ανα­λά­βουν τη «δια­λεύ­κανση» τότε πολύ γρήγορα θα έχουμε χάσει κάθε κρι­τή­ριο για το τι είναι πραγ­μα­τικό και τι όχι και θα έχουμε κανο­νι­κο­ποι­ή­σει τη φήμη ως από­δειξη.

ΟΠΕΚΕΠΕ: «Φωτιά» στο πολι­τικό σκηνικό από την κυβερ­νη­τική πρόταση για σύσταση εξε­τα­στι­κής από το 1998

Υπό ενδε­λεχή έρευνα της Οικο­νο­μι­κής Αστυ­νο­μίας βρί­σκο­νται τα 5.000 «κόκκινα» ΑΦΜ που σχε­τί­ζο­νται με τις παρά­νο­μες αγρο­τι­κές ενι­σχύ­σεις που χορη­γούσε ο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ομαδικά πυρά από τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης ενόψει της κατά­θε­σης της πρό­τα­σης από την κυβέρ­νηση για σύσταση Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής που θα διε­ρευ­νή­σει την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ από το 1998 μέχρι σήμερα.

Γράφει η Νατάσσα Παμπρή

Πρόταση συγκρό­τη­σης προ­α­να­κρι­τι­κής επι­τρο­πής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ κατέ­θε­σαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αρι­στερά, υπο­γε­γραμ­μένη από 37 βου­λευ­τές. Στο σκε­πτικό των δύο κομ­μά­των ανα­φέ­ρε­ται ότι οι Μάκης Βορίδης και Λευ­τέ­ρης Αυγε­νά­κης πρέπει να ελεγ­χθούν για τα αδι­κή­ματα της συνέρ­γειας και της ηθικής αυτουρ­γίας σε κακουρ­γη­μα­τική απιστία και πως η Νέα Δημο­κρα­τία και ο κύριος Μητσο­τά­κης πρέπει να απο­λο­γη­θούν για το σκάν­δαλο δια­σπά­θι­σης των χρη­μά­των του ελλη­νι­κού λαού μέσω των παρά­νο­μων αγρο­τι­κών ενι­σχύ­σεων.

Το μέλος της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του ΠΑΣΟΚ, Πανα­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης δήλωσε σε ανάρ­τησή του: Σκάν­δαλο ΟΠΕΚΕΠΕ -Πρόταση της κυβέρ­νη­σης για την σύσταση εξε­τα­στι­κής επι­τρο­πής από το 1998. Άλλη μια λαμπρή σελίδα για την κυβέρ­νηση της «αρι­στείας»…

Σύσταση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης ή δια­χρο­νι­κές ευθύνες;

Η ευρω­παϊκή εισαγ­γε­λία «δείχνει» εγκλη­μα­τική οργά­νωση από το 2019-2025.

Όπως φαί­νε­ται, οδεύ­ουμε προς άλλη μια όχι και τόσο καλή στιγμή της ελλη­νι­κής βουλής…

Ο Γιώργος Τριά­ντος, νοσο­κο­μεια­κός γιατρός και πρώην αντι­δή­μαρ­χος Ρόδου έγραψε στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στο FB το εξής σχόλιο: «ΟΠΕΚΕΠΕ -Προανακριτική από το 1998. Ο οργα­νι­σμός ιδρύ­θηκε το 2001 και άρχισε δια­χεί­ριση το 2006. Αν πήγαινε ένας δικη­γό­ρος στην εισαγ­γε­λία και κατέ­θετε μήνυση για κακούρ­γημα που έγινε πριν 15 έτη ή πλημ­μέ­λημα που έγινε πριν 5 έτη, οι υπάλ­λη­λοι θα τον έπαιρ­ναν με τις κλω­τσιές διότι και οι πέτρες γνω­ρί­ζουν ότι παρα­γρά­φηκε! Bingoooo».

Το μέλος του ΠΑΣΟΚ, Βασίλης Καρ­νά­βας, δηλώνει από την πλευρά του για το θέμα: Αρχί­ζουν οι έλεγχοι σε βοσκο­τό­πια και στην μελισ­σο­κο­μία για την δια­σταύ­ρωση των δεδο­μέ­νων σε σχέση με την πραγ­μα­τική ύπαρξη αυτών. Αφελής ερώτηση που είναι έστω και οι δειγ­μα­το­λη­πτι­κές δια­σταυ­ρώ­σεις όπως επι­βάλ­λε­ται από την ευρω­παϊκή αρχή προη­γού­με­νων ετών; Δεύτερη ερώτηση η Ανε­ξάρ­τητη Οικο­νο­μική αρχή Οικο­νο­μι­κών εγκλη­μά­των που στέλνει εντάλ­ματα για έλεγχο αν κάποιος δεν δικαιο­λο­γεί ποσά άνω των δεκα­πέ­ντε χιλιά­δων και πολύ καλά κάνει …δεν είδε δεν άκουσε τίποτα ανα­ρω­τιέ­μαι ο Χρι­στια­νός …..Και μια τρίτη ίσως και η πλέον σημα­ντική….γιατί τόσο μυστή­ριο γύρω από τα ονόματα των φυσικών προ­σώ­πων που απο­δε­δειγ­μένα έχουν παρα­νο­μή­σει και έχουν δια­σύ­ρει την χώρα στην Ευρώπη…Γιατί δεν δικά­ζο­νται με αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία γιατί υπάρχει μια απί­στευτη καθυ­στέ­ρηση όσο αφορά συλ­λή­ψεις που ακόμα δεν έχουμε δει …Τι φοβάστε κύριοι της κυβέρ­νη­σης; Στο σκαμνί οι απα­τε­ώ­νες είναι αυτο­νό­ητο όπως αυτο­νό­ητο είναι πλέον ότι φοβάστε τι θα πουν και που θα φτάσει η ονο­μα­το­λο­γία….Θα το πιείτε το πικρό ποτήρι ότι και να κάνετε.

Τέλος, ο Πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου Κώστας Σπανός, σε ανάρ­τησή του σημειώ­νει μεταξύ άλλων: «Στην περί­πτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ εφαρ­μό­ζε­ται το σχέδιο επι­κοι­νω­νια­κού εξευ­τε­λι­σμού και γελοιο­ποί­η­σης του θέματος με το αθάνατο ελλη­νικό ξεχεί­λωμα. Διότι δεν υπάρχει καλύ­τε­ρος τρόπος να ακυ­ρώ­σεις μια έρευνα ή οποιο­δή­ποτε πρό­τζεκτ απ το να το διευ­ρύ­νεις σε βαθμό που χάνει το στόχο του και γίνεται μη υλο­ποι­ή­σιμο και δίχως νόημα εντός συγκε­κρι­μέ­νου χρόνου, δια­θέ­σι­μων μέσων και με συγκε­κρι­μένο στόχο. Ή απλά να αρχί­σεις και να στα­μα­τή­σεις μια έρευνα από εκεί που είναι σίγουρο ότι δεν θα βρεις τίποτα! Μήπως να ψάξουμε ξανά και την περί­πτωση του χρυ­σε­λε­φά­ντι­νου αγάλ­μα­τος της Αθηνάς; Ποτέ δεν ξέρεις…».