ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γ.Κατρούγκαλος για τη “δ” : «Οι πολιτικές των Μνημονίων ουσιαστικά έχουν θέσει την Ελλάδα εκτός Ευρώπης»

news room 7 λεπτά ανάγνωση
κατρουγκαλος
Οι πολιτικές των Μνημονίων ουσιαστικά έχουν θέσει την Ελλάδα εκτός Ευρώπης

Γ.ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗ “Δ”

  • Της
  • Ρένας Παυλάκη – Διακίδη

Επι­κοι­νω­νιακό παι­χνίδι της κυβέρ­νη­σης χαρα­κτη­ρί­ζει την συζή­τηση περί εξόδου από το Μνη­μό­νιο ο Ευρω­βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ, συνταγ­μα­το­λό­γος κ. Γιώργος Κατρού­γκα­λος, σε συνέ­ντευξή του στην “δ” και εξηγεί πως το αίτημα για εξα­σφά­λιση προ­λη­πτι­κής πίστω­σης από τους δανει­στές,  ανα­γκα­στικά θα συνο­δεύ­ε­ται από όρους αιρε­σι­μό­τη­τας, άρα νέο Μνη­μό­νιο.

Δηλώνει ότι η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ θα καταρ­γή­σει τους εκτε­λε­στι­κούς νόμους των Μνη­μο­νίων που εξα­θλί­ω­σαν την χώρα, ενώ στο ενδε­χό­μενο τα κέντρα εξου­σίας να επι­διώ­ξουν να προ­κα­λέ­σουν ασφυξία στην κυβέρ­νηση της αρι­στε­ράς, σημειώ­νει πως «είναι ιδιαί­τερα σημα­ντικό να υπάρχει ένα μαζικό, λαϊκό κίνημα που θα αντι­δρά­σει σε παρό­μοιες μεθο­δεύ­σεις και θα μας επι­τρέ­ψει να κυβερ­νιό­μα­στε όπως θέλουμε, και όχι όπως μας υπα­γο­ρεύ­ουν».

Για την δια­γραφή μέρους του χρέους,  ανα­φέ­ρει ότι η συναι­νε­τική λύση είναι η καλύ­τερη, εάν όμως οι δανει­στές επι­λέ­ξουν την αδιαλ­λα­ξία και τις μονο­με­ρείς ενέρ­γειες, υπάρ­χουν ισχυρά νομικά όπλα με βάση το Διεθνές Δίκαιο, που μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει η Ελλάδα.

Για την κυβέρ­νηση εθνικής ενό­τη­τας, ο κ. Κατρού­γκα­λος δηλώνει πως όσοι ονει­ρεύ­ο­νται –ή προτείνουν- παρό­μοια σενάρια «μεγάλου συνα­σπι­σμού» πρα­κτικά απο­σκο­πούν στο να ευνου­χί­σουν το ριζο­σπα­στικό δυνα­μικό του ΣΥΡΙΖΑ και να τον ενσω­μα­τώ­σουν στο παλαιο­κομ­μα­τικό σύστημα της δια­πλο­κής.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

Η κυβέρ­νηση υπο­στη­ρί­ζει ότι “ο κύβος ερρίφθη” μετά τη συνά­ντηση Λαγκάρντ – Χαρ­δού­βελη και ότι η χώρα οδεύει στην έξοδο από το Μνη­μό­νιο. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η έξοδος είναι πραγ­μα­τική ή αν απλώς το Μνη­μό­νιο θα αλλάξει όνομα.

Εφόσον η κυβέρ­νηση δεν αλλάζει το κατα­στρο­φικό μείγμα πολι­τι­κής λιτό­τη­τας που εφαρ­μό­ζει και δεν καταρ­γεί τους εκτε­λε­στι­κούς νόμους του Μνη­μο­νίου, συνε­χί­ζει να το εφαρ­μό­ζει. Ήδη, μετά την αντί­δραση των αγορών στις περί­φη­μες δηλώ­σεις περί τέλους των μνη­μο­νίων,  έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει στροφή 180 μοιρών και ζητά την εξα­σφά­λιση προ­λη­πτι­κής πίστω­σης από τους δανει­στές μας, πράγμα που ανα­γκα­στικά θα συνο­δεύ­ε­ται από όρους αιρε­σι­μό­τη­τας, άρα νέο μνη­μό­νιο. Πρό­κει­ται, συνεπώς, για ένα ακόμη παι­χνίδι επι­κοι­νω­νίας χωρίς ουσία, όπως άλλωστε και η γενι­κό­τερη ιστορία του success story, στο οποίο εντάσ­σε­ται.

Η κυβέρ­νηση υπο­στη­ρί­ζει ότι η έξοδος από το Μνη­μό­νιο στερεί την βασική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία του ΣΥΡΙΖΑ και γι’ αυτό αντιδρά αρνη­τικά στις θετικές εξε­λί­ξεις. Τι απα­ντάτε σ’ αυτό;

Για τους λόγους που σας εξέθεσα προη­γου­μέ­νως,  η ουσία της πολι­τι­κής του ΣΥΡΙΖΑ είναι η κατάρ­γηση των εκτε­λε­στι­κών νόμων των Μνη­μο­νίων, που απο­τε­λούν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ένα πλήρες  σχέδιο μετα­σχη­μα­τι­σμού της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας σε νεο­φι­λε­λεύ­θερη κατεύ­θυνση. Η πλήρης ευε­λι­ξία στις εργα­σια­κές σχέσεις, η κατάρ­γηση των δικαιω­μά­των του ατο­μι­κού και συλ­λο­γι­κού εργα­τι­κού δικαίου, η απο­σά­θρωση των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών, ιδίως στην υγεία και στην εκπαί­δευση, η κατάρ­γηση του οκτά­ω­ρου και της ανά­παυ­σης στις Κυρια­κές, είναι μερικά από τα κεφά­λαια του σχεδίου αυτού. Για ποια έξοδο από το μνη­μό­νιο μας μιλούν, όταν όλα αυτά τα έχουν υιο­θε­τή­σει ως ανα­πό­σπα­στα τμήματα της δικής τους πολι­τι­κής;

Η αντί­δραση των αγορών τις τελευ­ταίες μέρες, στη φιλο­λο­γία περί εξόδου από το Μνη­μό­νιο, κατά μία ερμη­νεία, ήταν ένα μήνυμα στον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον γίνει κυβέρ­νηση. Δεδο­μέ­νου ότι αυτό απο­τε­λεί και ένα πραγ­μα­τικά  κρίσιμο ζήτημα, ποια εκτι­μάτε ότι θα είναι η στάση των σκληρών της Ευρω­ζώ­νης  απέ­να­ντι σε μια κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και στα όσα εξαγ­γέλ­λει;

Είναι πολύ πιθανό αυτό που υπαι­νίσ­σε­στε. Τα κέντρα εξου­σίας, δηλαδή, που προ­σπα­θούν με νύχια και με δόντια να κρα­τή­σουν το παλαιο­κομ­μα­τικό σύστημα στην εξουσία στην Ελλάδα, να επι­διώ­ξουν να προ­κα­λέ­σουν ασφυξία στην κυβέρ­νηση της αρι­στε­ράς. Και, σε κάθε περί­πτωση, το οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον δεν επι­τρέ­πει μαγικές λύσεις. Για τον σκοπό αυτό είναι ιδιαί­τερα σημα­ντικό να υπάρχει ένα μαζικό, λαϊκό κίνημα που θα αντι­δρά­σει σε παρό­μοιες μεθο­δεύ­σεις και θα μας επι­τρέ­ψει να κυβερ­νιό­μα­στε όπως θέλουμε, και όχι όπως μας υπα­γο­ρεύ­ουν.

Τι θα συμβεί στην – όχι και τόσο απίθανη –  περί­πτωση που οι δανει­στές αρνη­θούν τη δια­γραφή μέρους του χρέους; Υπάρχει δυνα­τό­τητα μονο­με­ρούς δια­γρα­φής και ποιες θα είναι οι συνέ­πειες μιας τέτοιας κίνησης, εφόσον γίνει;  Γενι­κό­τερα, υπάρχει δυνα­τό­τητα νομικής δια­γρα­φής του χρέους;

Η ιδανική  λύση για την κατάρ­γηση του μεγα­λύ­τε­ρου τμή­μα­τος του χρέους θα ήταν οι δανει­στές να δεχθούν μια συναι­νε­τική λύση δια­γρα­φής του, στο πρότυπο της δια­γρα­φής του χρέους της Γερ­μα­νίας από την Διεθνή Διά­σκεψη του Λον­δί­νου του 1953. Και τούτο γιατί το χρέος δεν απο­τε­λεί μόνο ελλη­νική εθνική προ­τε­ραιό­τητα, ούτε καν κοινό πρό­βλημα όλων των χωρών της περι­φέ­ρειας. Η συνέ­χιση της σημε­ρι­νής κατά­στα­σης, της συσ­σώ­ρευ­σης δηλαδή ελλειμ­μά­των στο Νότο της Ευρώπης, που αντι­κρύ­ζουν τα πλε­ο­νά­σματα που συγκε­ντρώ­νει η Γερ­μα­νία και οι σύμ­μα­χοι της, ουσια­στικά υπο­νο­μεύει μεσο­πρό­θε­σμα την ίδια τη συνοχή της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Γιατί όμως οι δανει­στές να δεχθούν μια παρό­μοια λύση, εφόσον μέχρι σήμερα απο­κλεί­ουν με τον πιο κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο παρό­μοιο ενδε­χό­μενο; Μα ακριβώς γιατί η αδιαλ­λα­ξία τους μπορεί να οδη­γή­σει στο να μην πάρουν πίσω τίποτα από τα οφει­λό­μενα, εάν η χώρα μας απο­φα­σί­σει να ασκήσει τα δικαιώ­ματα της, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Η συναι­νε­τική λύση είναι η καλύ­τερη, εάν όμως επι­λέ­ξουν την αδιαλ­λα­ξία και τις μονο­με­ρείς ενέρ­γειες οι δανει­στές, κάθε άλλο παρά νομικά άοπλοι δεν θα είμαστε. Οι δύο βασικές νομικές κατα­σκευές σχετικά είναι η «κατά­σταση ανάγκης» και η θεωρία του «επο­νεί­δι­στου» ή «απε­χθούς» χρέους (“odious debt”). Σύμφωνα με την τελευ­ταία η άρνηση πλη­ρω­μής δεν ανά­γε­ται σε αδυ­να­μία απο­πλη­ρω­μής, αλλά στην επί­κληση του αντι­δη­μο­κρα­τι­κού ή κατα­χρη­στι­κού χαρα­κτήρα του χρέους. Έτσι έγινε -με πρω­το­βου­λία των ΗΠΑ- η δια­γραφή του επί Χουσεΐν χρέους του Ιράκ, αλλά και η κατά τα τρία τέταρτα απο­μεί­ωση του χρέους του Ιση­με­ρι­νού, βάσει των πορι­σμά­των Διε­θνούς Επι­τρο­πής Λογι­στι­κού Ελέγχου.

Με αφορμή τις επαφές του Αλέξη Τσίπρα στο εξω­τε­ρικό αλλά και στο εσω­τε­ρικό της χώρας, πολλοί ισχυ­ρί­ζο­νται ότι “έβαλε πολύ νερό στο κρασί του”, προ­κει­μέ­νου να γίνει κυβέρ­νηση. Ο σημε­ρι­νός ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αρι­στερό ή ένα κεντρο­α­ρι­στερό κόμμα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αρι­στερό κόμμα, με συνι­στώ­σες που φτάνουν μέχρι αυτό που συνη­θί­ζουμε να απο­κα­λούμε κεντρο­α­ρι­στερά. Να προ­σθέσω μόνον ότι πολλοί από τους εχθρούς του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα εμφα­νί­ζο­νται ως μεταρ­ρυθ­μι­στές ή κεντρο­α­ρι­στε­ροί, δεν είναι τίποτα από τα δύο.  Είναι καθαροί, βέροι νεο­δε­ξιοί. Ακριβώς για το λόγο αυτό χρη­σι­μο­ποιού­νται ως ανάχωμα στην άνοδο της αρι­στε­ράς.

 

«Η προ­ο­πτική μιας
κυβέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως κατα­λύ­της
που θα προ­κα­λέ­σει ένα ντόμινο αλλαγής των κοι­νω­νι­κών
συσχε­τι­σμών σε όλη την Ευρώπη»

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ βρί­σκουν απήχηση στο εξω­τε­ρικό; Και τι θα μπο­ρούσε να σημα­το­δο­τή­σει για την σημε­ρινή Ευρώπη της ύφεσης της λιτό­τη­τας και της ανερ­γίας,  η ενδε­χό­μενη ανά­δειξή του στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας;

Ό,τι και να γίνει, είμαστε ο καθρέ­φτης του μέλ­λο­ντος της Ευρώπης. Μας προ­γραμ­μά­τι­ζαν για πει­ρα­μα­τό­ζωα του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού. Τώρα που το πείραμα των μνη­μο­νίων απέτυχε, η προ­ο­πτική μιας κυβέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως κατα­λύ­της που θα προ­κα­λέ­σει ένα ντόμινο αλλαγής των κοι­νω­νι­κών συσχε­τι­σμών σε όλη την Ευρώπη.

• Πρό­σφατα ο  Ευρω­παίος  Επί­τρο­πος κ. Κατάι­νεν απά­ντησε σε ερώτησή σας ως προς την εφαρ­μογή των μνη­μο­νίων στη Ελλάδα, ότι δεν υπάρχει έδαφος εφαρ­μο­γής το ευρω­παϊκό δίκαιο, ούτε ισχύει για εμάς  ο Χάρτης Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Τι σημαί­νει πολι­τικά αυτή η δήλωση, η οποία  στην Ελλάδα υπο­βαθ­μί­στηκε;

Σημαί­νει δύο πράγ­ματα: Πρώτον, ότι ακόμη και οι πρω­τερ­γά­τες των μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών ανα­γνω­ρί­ζουν ότι βρί­σκο­νται σε προφανή αντί­θεση με τα θεμε­λιώδη δικαιώ­ματα που προ­στα­τεύει το ευρω­παϊκό δίκαιο. Δεύ­τε­ρον, ότι οι πολι­τι­κές αυτές ουσια­στικά έχουν θέσει τη χώρα μας εκτός Ευρώπης και την έχουν απο­ξε­νώ­σει από τις εγγυ­ή­σεις του κοινού ευρω­παϊ­κού νομικού πολι­τι­σμού.

Κι εδώ θέλω να τονίσω ότι η ερώτηση μου είχε ως αφορμή πρό­σφατη έκθεση του ειδικού ειση­γητή  των Ηνω­μέ­νων Εθνών Σέφας Λούμινα  η οποία δια­πι­στώ­νει ότι τα μέτρα λιτό­τη­τας που λαμ­βά­νει η ελλη­νική κυβέρ­νηση στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής υπο­βαθ­μί­ζουν την προ­στα­σία θεμε­λιω­δών δικαιω­μά­των που προ­στα­τεύ­ο­νται από Διε­θνείς Συμ­βά­σεις  των ΗΕ, αλλά και από το Χάρτη Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της ΕΕ. Η έκθεση συστή­νει στους  δανει­στές να μην παρέ­χουν βοήθεια υπό όρους άσκησης παρεμ­βα­τι­κών και ταπει­νω­τι­κών πολι­τι­κών που υπο­νο­μεύ­ουν την ανά­πτυξη και τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα. Κυβέρ­νηση και ΕΕ έγραψαν στα παλιά τους παπού­τσια τις εκκλή­σεις του ΟΗΕ. Όταν ήρθε η γενι­κό­τερη έκθεση του κ. Λούμινα ενώπιον του Συμ­βου­λίου Δικαιω­μά­των των ΗΕ η χώρα μας δεν την ψήφισε. Όπως δεν ψήφισε, δύο εβδο­μά­δες νωρί­τερα, την απόφαση της Γενικής Συνέ­λευ­σης των ΗΕ ενα­ντίον των διεθνών οίκων και την σύνταξη μιας διε­θνούς συν­θή­κης για την δίκαιη ανα­διάρ­θρωση χρέους των υπερ­χρε­ω­μέ­νων κρατών.

Το τελευ­ταίο διά­στημα πλη­θαί­νουν οι φωνές υπέρ μιας κυβέρ­νη­σης εθνικής ενό­τη­τας. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπο­ρούσε να συμ­με­τέ­χει και υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις;

Υπάρ­χουν εθνικά θέματα στα οποία είναι δυνατή –και μάλιστα επιβεβλημένη- η συνερ­γα­σία όλων των κομ­μά­των. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα η διεκ­δί­κηση των γερ­μα­νι­κών απο­ζη­μιώ­σεων. Η ομάδα ευρω­βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του Μανώλη Γλέζου, πράγ­ματι πέτυχε τη συνερ­γα­σία όλων σχεδόν των Ελλήνων Ευρω­βου­λευ­τών γύρω από το στόχο αυτό.

Για τα περισ­σό­τερα όμως θέματα, ιδίως αυτά που αφορούν την οικο­νο­μία και τους θεσμούς, οι δια­φο­ρές μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημο­κρα­τίας είναι αξε­πέ­ρα­στες. Όσοι ονει­ρεύ­ο­νται –ή προτείνουν- παρό­μοια σενάρια «μεγάλου συνα­σπι­σμού» πρα­κτικά απο­σκο­πούν στο να ευνου­χί­σουν το ριζο­σπα­στικό δυνα­μικό του ΣΥΡΙΖΑ και να τον ενσω­μα­τώ­σουν στο παλαιο­κομ­μα­τικό σύστημα της δια­πλο­κής.

Πόσο πιθανή θεω­ρείτε την επα­νά­ληψη μιας κυβερ­νη­τι­κής λύσης ανά­λο­γης με εκείνης της κυβέρ­νη­σης Παπα­δή­μου, προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί η προ­σφυγή στις κάλπες;

Αδύνατη. Όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντι­στα­θεί σθεναρά σε κάθε παρό­μοια προ­ο­πτική, αλλά και το σύνολο σχεδόν του ελλη­νι­κού λαού απορ­ρί­πτει, θεωρώ, παρό­μοιες λύσεις που στε­ρού­νται εντελώς δημο­κρα­τι­κής νομι­μο­ποί­η­σης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.