Γιάννης Χατζής στην ΕΞΡ: Παρά τα πολλαπλά και έμπρακτα οφέλη του τουρισμού στην εθνική οικονομία ο τομέας έχει αφεθεί να λειτουργεί στον «αυτόματο πιλότο».

“Παρά τα πολ­λα­πλά και έμπρα­κτα οφέλη του του­ρι­σμού στην εθνική οικο­νο­μία και την απα­σχό­ληση, ο τομέας έχει αφεθεί να λει­τουρ­γεί στον «αυτό­ματο πιλότο».Αντί να ενι­σχύ­ε­ται και να προ­στα­τεύ­ε­ται η υγιής και νόμιμη επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, βλέ­πουμε την παρα­οι­κο­νο­μία να λει­τουρ­γεί ανε­ξέ­λεγ­κτα. Συνεχώς προ­κύ­πτουν νέα εμπόδια, ενώ οι πιέσεις προς τις νόμιμες επι­χει­ρή­σεις ολοένα και αυξά­νο­νται”. Αυτό υπο­γράμ­μισε μεταξύ άλλων στην ομιλία του στη Γενική Συνέ­λευση της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ κ. Γιάννης Χατζής. Ανα­λυ­τικά η ομιλία του:

Είναι μεγάλη μου χαρά που βρί­σκο­μαι σήμερα μαζί σας, στη Γενική Συνέ­λευση της Ένωσης μας. Σας ευχα­ρι­στώ θερμά για την στήριξή σας και για τη διαρκή συμβολή σας στο έργο της ΠΟΞ.

Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός – και ειδικά το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο – απο­τε­λεί δια­χρο­νικά στρα­τη­γικό πυλώνα για την εθνική οικο­νο­μία. Ωστόσο, τίποτα ουσια­στικό δεν οικο­δο­μή­θηκε χωρίς όραμα, σχέδιο, συνέ­πεια και σοβαρή δουλειά. Και αυτό το γνω­ρί­ζουν όλοι μέσα σε αυτή την αίθουσα. Οι αριθμοί των αφίξεων και των εσόδων απο­τυ­πώ­νουν μέρος της συνο­λι­κής εικόνας. Δεν αρκούν όμως για να μας πάνε στο αύριο. Οφεί­λουμε να κοι­τά­ξουμε πιο βαθιά: να εντο­πί­σουμε τις διαρ­θρω­τι­κές αδυ­να­μίες, να ανα­γνω­ρί­σουμε τις ποιο­τι­κές προ­κλή­σεις και – κυρίως – να αξιο­ποι­ή­σουμε τις μεγάλες ευκαι­ρίες που έχουμε μπροστά μας.

Χρεια­ζό­μα­στε μια Ελλάδα με σύγ­χρο­νες υπο­δο­μές, λει­τουρ­γική για τους κατοί­κους και τους επι­σκέ­πτες της. Μια Ελλάδα που να αξιο­ποιεί με σχέδιο και σοβα­ρό­τητα τα συγκρι­τικά της πλε­ο­νε­κτή­ματα.

Η τοπική οικο­νο­μία της Ρόδου – όπως και άλλων νησιών – στη­ρί­ζε­ται σχεδόν απο­κλει­στικά στον του­ρι­σμό. Ωστόσο, ενώ όλοι ανα­γνω­ρί­ζουν τη συμβολή μας, αντί να συνερ­γα­ζό­μα­στε για ένα καλύ­τερο αύριο, εγκλω­βι­ζό­μα­στε στην αντι­με­τώ­πιση καθη­με­ρι­νών προ­βλη­μά­των, τα οποία σε αντα­γω­νί­στριες χώρες έχουν εδώ και καιρό λυθεί.

Το φαι­νό­μενο αυτό δεν περιο­ρί­ζε­ται στη Ρόδο. Είναι πανελ­λα­δικό. Παρά τα πολ­λα­πλά και έμπρα­κτα οφέλη του του­ρι­σμού στην εθνική οικο­νο­μία και την απα­σχό­ληση, ο τομέας έχει αφεθεί να λει­τουρ­γεί στον «αυτό­ματο πιλότο».

Αντί να ενι­σχύ­ε­ται και να προ­στα­τεύ­ε­ται η υγιής και νόμιμη επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, βλέ­πουμε την παρα­οι­κο­νο­μία να λει­τουρ­γεί ανε­ξέ­λεγ­κτα. Συνεχώς προ­κύ­πτουν νέα εμπόδια, ενώ οι πιέσεις προς τις νόμιμες επι­χει­ρή­σεις ολοένα και αυξά­νο­νται:

Μείωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τάς μας μέσω της αύξησης των έμμεσων φόρων και τελών.

Περιο­ρι­σμός της πρό­σβα­σης του του­ρι­σμού στα κίνητρα του ανα­πτυ­ξια­κού νόμου.

Έλλειψη σαφούς πολε­ο­δο­μι­κού και χωρο­τα­ξι­κού πλαι­σίου. Το ειδικό χωρο­τα­ξικό για τον του­ρι­σμό ακόμα αγνο­εί­ται, η δε δια­βού­λευση για τα τοπικά χωρο­τα­ξικά, ενώ ξεκί­νησε ορθά, έχει στα­μα­τή­σει.

Απουσία ασφά­λειας δικαίου, ένα από τα πιο δομικά προ­βλή­ματα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Εμπόδια στην ομαλή λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σεων μας, όπως στην απλή χρήση του αιγια­λού.

Προ­βλή­ματα στη καθη­με­ρι­νό­τητά μας μέσω εφαρ­μο­γής δια­δι­κα­σιών όπως η ψηφιακή κάρτα εργα­σίας.

Ενώ εδώ στην Ρόδο βλέ­πουμε στα­σι­μό­τητα στην αύξηση κλινών των ξενο­δο­χείων, ταυ­τό­χρονα η καθη­με­ρι­νό­τητα μας χει­ρο­τε­ρεύει και υπο­βαθ­μί­ζε­ται η ποιό­τητα ζωής λόγω της υπέρ­με­τρης επι­βά­ρυν­σης που προ­κα­λεί­ται στις υπο­δο­μές από την βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση.

Τα περισ­σό­τερα θέματα τα γνω­ρί­ζουμε καλά και τα γνω­ρί­ζουμε καλά χρόνια. Μπορεί να το επι­βε­βαιώ­σει και ο κ. Μηνα­ΐ­δης. Οι επι­στο­λές που έστελνε η ΠΟΞ επί προ­ε­δρίας του λίγες δια­φο­ρές έχουν από αυτές που στέλ­νουμε σήμερα.

Το βασι­κό­τερο πρό­βλημα είναι η προ­σπά­θεια συντε­ταγ­μέ­νης στο­χο­ποί­η­σης του του­ρι­σμού από μειο­ψη­φίες του πλη­θυ­σμού και η αμφι­σβή­τηση της κυρί­αρ­χης θέσης του ως πυλώνας ευη­με­ρίας κυρίως για περι­φέ­ρειες όπως η δική μας.

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση κατα­βάλ­λει σημα­ντική προ­σπά­θεια να βελ­τιώ­σει τα δημόσια οικο­νο­μικά. Το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα των 11 δις είναι η από­δειξη αυτού. Παρόλα αυτά η ελλη­νική οικο­νο­μία έχει κάποια δομικά προ­βλή­ματα τα οποία οφεί­λουμε να ανα­γνω­ρί­σουμε. Το έλλειμα τρε­χου­σών συναλ­λα­γών έχει εκτο­ξευ­θεί σε πάνω από 6%, με τις υπη­ρε­σίες (δηλαδή τον του­ρι­σμό) να παρου­σιά­ζουν πλε­ό­να­σμα 22 δις και τα αγαθά έλλειμα 35 δις. Συνεπώς, όσο ο του­ρι­σμός δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως συνει­δητή στρα­τη­γική επιλογή – με σοβα­ρό­τητα, συνέ­χεια και σχέδιο, ανα­κό­πτε­ται όχι μόνο η δυνα­μική του τομέα, αλλά και η συνο­λική ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική της χώρας.

Ας μη χάσουμε άλλο χρόνο. Το momentum χάνεται.

Η Ελλάδα έχει σήμερα μια μονα­δική ευκαι­ρία. Με την από­κτηση της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας και τους δια­θέ­σι­μους πόρους του Ταμείου Ανά­καμ­ψης έχουμε την υπο­χρέ­ωση – να επεν­δύ­σουμε σε βασικές δημό­σιες υπο­δο­μές: στις μετα­φο­ρές, στην υγεία, στην ύδρευση, στην καθα­ριό­τητα. Να αντι­με­τω­πί­σουμε χρόνιες παθο­γέ­νειες και να χτί­σουμε πάνω σε γερά θεμέλια το μέλλον του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού – και μαζί του, της χώρας.

Δεν είναι απλώς ευθύνη· είναι ζήτημα κοινής λογικής.