Δημήτρης Γάκης: Εμείς σήμερα με ποιον να συζητάμε – Μας λείπει ο Δημήτρης Κρεμαστινός

Συμπλη­ρώ­νο­νται σήμερα πέντε χρόνια από την μεγάλη απουσία του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού. Πάντα παρών στις εκδη­λώ­σεις της Σύμης τιμώ­ντας με συγκί­νηση το τέλος του δεύ­τε­ρου παγκο­σμίου πολέμου και την υπο­γραφή του πρω­το­κόλ­λου παρά­δο­σης της αγα­πη­μένη του Δωδε­κα­νή­σου από τις Γερ­μα­νι­κές δυνά­μεις κατοχής στις Συμ­μα­χι­κές δυνά­μεις.

Πέντε χρόνια σήμερα από την ανα­χώ­ρηση του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού προς τον ουρανό της δόξας που ο ίδιος δημιούρ­γησε.

Στο τρί­πτυχο ….ο Δημή­τρης της επι­στή­μης, ….ο Δημή­τρης της κοι­νω­νίας, … ο Δημή­τρης της πολι­τι­κής εμείς προ­σθέ­τουμε και …ο Δημή­τρης της Δωδε­κα­νή­σου … ο Δημή­τρης της καρδιάς μας.

Στον τομέα της ιατρι­κής ήταν μεγάλη, τερά­στια, η προ­σφορά στην πρόοδο αλλά και στην εκλα­ΐ­κευση της επι­στή­μης.  Πραγ­μα­τικά ένας ογκό­λι­θος της επι­στή­μης της ιατρι­κής  υπήρξε ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός. Η αξία του ανα­γνω­ρί­στηκε πέραν των συνόρων της χώρας μας και από μεγά­λους ηγέτες άλλων χωρών. Η γνώμη του ήταν πάντα βαρύ­νου­σας σημα­σίας. Το κυριό­τερο όμως είναι ότι ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός δεν έκανε επιλογή των ασθενών. Πόσοι και πόσοι απλοί άνθρω­ποι χωρίς οικο­νο­μι­κούς πόρους σώθηκαν από τον Δημήτρη της καρδιάς μας…

Ο Δημή­τρης της πολι­τι­κής ήταν μια άλλη πλούσια σε προ­σφορά πλευρά του και για τη Δωδε­κά­νησο αλλά και για όλη τη χώρα. Με απόψεις που πάντα μοι­ρα­ζό­ταν με απλούς ανθρώ­πους, με τους συντρό­φους του αλλά και με μας των άλλων κομ­μά­των. Ήθελε πάντα να ακούει, να ακούει τη γνώμη των άλλων να συζη­τάει μαζί τους για τις προ­τά­σεις του, και τις ιδέες του και τα οράματα του. Και είχε πολλά ανεκ­πλή­ρωτα ακόμα. Πράγ­ματι, χωρίς να μεγα­λο­ποιεί κάνεις τα λόγια του, είμα­σταν ιδιαί­τερα τυχεροί εμείς που είχαμε την ευκαι­ρία της άμεσης επαφής και συζή­τη­σης με το Δημήτρη Κρε­μα­στινό, με τον Καθη­γητή όπως του άρεσε να τον απο­κα­λούμε.

Ο Δημή­τρης της κοι­νω­νίας ήταν η μετου­σί­ωση του Δημήτρη της επι­στή­μης και του Δημήτρη της πολι­τι­κής στην κοι­νω­νική εφαρ­μογή, στον άνθρωπο. Και η επι­στήμη και η πολι­τική ήταν τα μέσα που ανα­δεί­κνυαν τον ευαί­σθητο κοι­νω­νικό του χαρα­κτήρα.

Πάντα καλο­συ­νά­τος, προ­σι­τός και ευγε­νι­κός ήταν κοντά στον άνθρωπο και ιδιαί­τερα κοντά στους Δωδε­κα­νή­σιους. Αυτός ο μεγάλος Καθη­γη­τής υπη­ρε­τούσε με πάθος τον άνθρωπο, απάλυνε τον πόνο του. Πάντα με το χαμό­γελο.

Πρέπει, έλεγε,  να συζητάς με τον ασθενή για να μπορείς να κάνεις σωστή διά­γνωση και ταυ­τό­χρονα να του ενι­σχύ­εις την αυτο­πε­ποί­θηση και την πίστη ότι μπορεί τα πάντα τα κατα­φέ­ρει.

Εμείς σήμερα με ποιόν να συζη­τάμε;

Μας λείπει ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός.