Σημαντικές αυξήσεις στους λογαριασμούς ρεύματος για τους δημότες της Ρόδου

• Ανα­λυ­τι­κός πίνακας με τις νέες χρε­ώ­σεις ανά δημο­τική ενότητα • Αύξηση από 11% έως και 18% στα αντα­πο­δο­τικά τέλη

Από τις αρχές του 2025, οι δημότες του Δήμου Ρόδου βλέπουν σημα­ντική επι­βά­ρυνση στους λογα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος, λόγω της εφαρ­μο­γής νέων συντε­λε­στών στα δημο­τικά τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού.

Η αύξηση εφαρ­μό­ζε­ται βάσει από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου (351/2024) που έρχεται να ανα­θε­ω­ρή­σει τις τιμές που ίσχυαν με την απόφαση 303/2020 για το έτος 2021.

Η αύξηση των τελών, που χρε­ώ­νο­νται μέσω των λογα­ρια­σμών της ΔΕΗ και άλλων παρόχων, έγινε με γνώμονα τη διαφορά μεταξύ των εσόδων και των δαπανών του Δήμου για υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας και ηλε­κτρο­φω­τι­σμού. Το έλλειμμα για το 2024 ξεπερνά τα 7,6 εκατ. ευρώ, γεγονός που οδήγησε στη λήψη της από­φα­σης για αύξηση.

Ανα­λυ­τι­κός πίνακας αυξή­σεων ανά δημο­τική ενότητα (οικιακή χρήση)

Τι σημαί­νει αυτό για τους πολίτες;

Η αύξηση κατά 0,20€ ανά τετρα­γω­νικό μέτρο μπορεί να φαί­νε­ται μικρή αριθ­μη­τικά, αλλά για ένα δια­μέ­ρι­σμα 100 τ.μ. σημαί­νει 20 ευρώ επι­πλέον τον χρόνο μόνο από ένα ακίνητο. Σε μια εποχή αυξη­μέ­νων τιμών ενέρ­γειας, καυ­σί­μων, ενοι­κίων και βασικών προ­ϊ­ό­ντων, κάθε επι­πλέον επι­βά­ρυνση προ­κα­λεί πίεση στον οικο­γε­νειακό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Για οικο­γέ­νειες με παιδιά, ηλι­κιω­μέ­νους με χαμηλές συντά­ξεις ή άτομα με ανα­πη­ρίες, ακόμα και ένα μικρό ποσό δημιουρ­γεί πραγ­μα­τική διαφορά στην καθη­με­ρι­νό­τητα. Πολλοί εκφρά­ζουν φόβους για “καται­γίδα” νέων τελών, εφόσον ανοίγει πλέον θεσμικά ο δρόμος για «επι­πλέον επι­βα­ρύν­σεις στο όνομα της βιω­σι­μό­τη­τας του δήμου».

Η επόμενη μέρα – Ζήτημα πολι­τι­κής κατεύ­θυν­σης

Η δια­χεί­ριση των αντα­πο­δο­τι­κών τελών δεν είναι απλά οικο­νο­μικό ζήτημα. Είναι ζήτημα πολι­τι­κής προ­τε­ραιό­τη­τας. Η επιλογή ανάμεσα σε μία κοι­νω­νική πολι­τική ή μια δια­χει­ρι­στική προ­σέγ­γιση που φορ­τώ­νει τα βάρη στους πολίτες, καθο­ρί­ζει και τον χαρα­κτήρα μιας δημο­τι­κής αρχής.

Η κοι­νω­νική κόπωση είναι εμφανής. Οι πολίτες καλού­νται να πλη­ρώ­σουν «το τίμημα» χωρίς να έχουν λόγο, ενώ ταυ­τό­χρονα η κεντρική κυβέρ­νηση δηλώνει προ­τε­ραιό­τητα την ανα­χαί­τιση της ακρί­βειας. Η αντί­φαση είναι φανερή.

Συμπέ­ρα­σμα

Η συζή­τηση για τα δημο­τικά τέλη δεν μπορεί να γίνεται απο­κομ­μένη από την κοι­νω­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Οι αυξή­σεις μπορεί να είναι «τεχνικά ανα­γκαίες», αλλά αν δεν συνο­δεύ­ο­νται από ισο­δύ­ναμα κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης, μετα­τρέ­πο­νται σε κατα­να­γκα­στικά βάρη, που χάνουν τον αντα­πο­δο­τικό χαρα­κτήρα τους.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα θα πλη­ρώ­σει ο δημότης – αλλά τι θα πάρει πίσω.

Αντι­δρά­σεις και προ­ο­πτι­κές

Η αντι­πο­λί­τευση κάνει λόγο για αύξηση που έρχεται σε περίοδο οικο­νο­μι­κής πίεσης για τα νοι­κο­κυ­ριά, ενώ η δημο­τική αρχή απαντά πως η αύξηση κρίθηκε απο­λύ­τως ανα­γκαία για τη δια­τή­ρηση των υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού. Ο Δήμος υπό­σχε­ται διαφανή δια­χεί­ριση των εσόδων και ανα­βάθ­μιση των υπη­ρε­σιών.