Ρόδος : Ιδιοκτήτης φροντιστηρίου κατέβαλλε φόρους και εισφορές στο λογιστή του και τα άφηνε απλήρωτα!

Ακόμη μια μήνυση σε βάρος γνωστού λογιστή για υπε­ξαί­ρεση υπο­βλή­θηκε χθες αρμο­δίως στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ο μηνυτής δια­τη­ρεί φρο­ντι­στή­ριο ξένων γλωσσών στην Ιαλυσό, το οποίο αρχικά είχε την εται­ρική μορφή ήδη λυθεί­σας και εκκα­θα­ρι­σθεί­σας ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας.

Το έτος 2004, o μηνυτής προ­σέ­λαβε τον μηνυό­μενο, ο οποίος ως λογι­στής του παρείχε τις υπη­ρε­σίες του, έχοντας την πλήρη και απε­ριό­ρι­στη εμπι­στο­σύνη του.

Και ενώ έτσι είχαν τα πράγ­ματα και επί σειράν ετών δεν είχε παρου­σια­στεί το παρα­μι­κρό πρό­βλημα, ξαφνικά τον Νοέμ­βριο του 2011 του κοι­νο­ποι­ή­θηκε ειδο­ποί­ηση της Δ.Ο.Υ. Ρόδου για κατά­σχεση της περιου­σίας του, λόγω οφειλών προ­ερ­χο­μέ­νων από μη κατα­βολή φόρου εισο­δή­μα­τος των ετών 2006, 2007 και 2008, συνο­λι­κού ποσού 12.114,67 ευρώ.

Εκπλη­κτος μετέβη στην Δ.Ο.Y. Ρόδου, όπου δια­πί­στωσε ότι ο μηνυό­με­νος είχε μεν υπο­βά­λει, ως όφειλε, τις δηλώ­σεις φόρου εισο­δή­μα­τος, πλην όμως, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο μηνυτής, αν και είχε ζητήσει και είχε εισπρά­ξει τα ποσά των ανα­λο­γού­ντων φόρων, δεν τα είχε κατα­βά­λει στην Δ.Ο.Υ., αλλά τα οικειο­ποι­ή­θηκε παρα­νό­μως και κατόπιν εν αγνοία του υπέ­γραψε δύο ρυθ­μί­σεις οφειλών τις οποίες και πάλι δεν τήρησε.

Σύμφωνα με τη μήνυση ο λογι­στής δεν αρνή­θηκε ότι είχε εισπρά­ξει τα χρήματα των φόρων, προ­έ­βαλε όμως ως δικαιο­λο­γία, ότι τα χρη­σι­μο­ποί­ησε για κάποια έκτακτη ανάγκη του και σκόπευε να κατα­θέ­σει εμπρό­θε­σμα τις οφειλές του, πλην όμως λόγω των συν­θη­κών της οικο­νο­μι­κής κρίσης, δεν μπόρεσε να εισπρά­ξει χρήματα, που του οφεί­λο­νταν ώστε με την σειρά του να κατα­βά­λει τις οφειλές του στην Δ.Ο.Υ. και του ζήτησε λίγο χρόνο, ούτως ώστε να μπο­ρέ­σει να τακτο­ποι­ή­σει την υπόθεση αυτή.

Η δικαιο­λο­γία αυτή όχι μόνον δεν έπεισε τον μηνυτή αλλά αντί­θετα του κίνησε την υποψία ότι ενδε­χο­μέ­νως κάτι ανάλογο είχε πράξει και με τις υπό­λοι­πες υπο­χρε­ώ­σεις του.

Ετσι, επι­σκε­πτό­με­νος το ΔΗΦΟΔΩ, ανα­κά­λυψε, ότι ο μηνυό­με­νος δεν είχε κατα­βά­λει ποτέ κανένα ποσό φόρου και ότι υπήρχαν οφειλές του των ετών 2004, 2005, 2006 και 2007, οι οποίες ανέρ­χο­νταν σε ποσό 2.637,68 ευρώ, πλέον προ­σαυ­ξή­σεων ύψους 1.746,48 ευρώ και συνο­λικά ποσού 4.384,16 ευρώ.

Αλλά και η επί­σκεψή του στο ΙΚΑ, έφερε στο φως οφειλές εργο­δο­τι­κών εισφο­ρών των ετών 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 και 2010 ύψους 15.379,14 ευρώ πλέον προ­σαυ­ξή­σεων ύψους 7.870,55 ευρώ και συνο­λικά ποσού 23.249,69 ευρώ, οι οποίες σήμερα ανέρ­χο­νται στο  ποσό των 36.940,92 ευρώ.

Ο μηνυτής τονίζει ότι λόγω της εμπι­στο­σύ­νης του προς τον μηνυό­μενο από την μακρά συνερ­γα­σία τους και λόγω συγ­γε­νι­κής σχέσης του με εργα­ζό­μενο στο γραφείο του, κατέ­βαλλε εν λευκώ και χωρίς να λαμ­βά­νει πάντοτε εξο­φλη­τι­κές απο­δεί­ξεις κάθε ποσό που του ζητούσε είτε μετα­βαί­νο­ντας ο ίδιος στο γραφείο του, είτε εις χείρας του συνερ­γάτη του, δεδο­μέ­νου ότι ο ίδιος, όπως δια­τεί­νε­ται, του δήλωνε ότι κρα­τούσε τα διπλό­τυπα της εξό­φλη­σης κάθε ποσού φόρου ή εργο­δο­τι­κής εισφο­ράς στον φάκελό του, ως όφειλε, λόγω της τήρησης των φορο­λο­γι­κών του στοι­χείων και βιβλίων, όπως άλλωστε λόγω της μακράς συνερ­γα­σίας τους καθυ­στέ­ρησε να στραφεί ενα­ντίον του δικα­στικά, καθόσον τον παρα­κα­λούσε να κάνει υπομονή, προ­φα­σι­ζό­με­νος κάθε φορά ότι ένα νέο υπό ψήφιση νομο­σχέ­διο θα ευνο­ούσε την εξό­φληση των οφειλών του και έτσι θα διευ­κο­λυ­νό­ταν να κατα­βά­λει ο ίδιος τις δόσεις που θα προ­έ­κυ­πταν.