Asi Yehiel: Το ελληνικό τραγούδι κυλάει στο αίμα μου

Κύριε Yehiel, ξεκι­νώ­ντας να σας ρωτήσω αν αυτή την περίοδο είστε μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ για τις εμφα­νί­σεις σας;

Ναι, αυτή την εποχή κα Παμπρή έχω πολλές εμφα­νί­σεις στο Ισραήλ. Κάνω επίσης κάποιες εμφα­νί­σεις στην Ελλάδα επι­λε­κτικά σε κάποια μαγαζιά που με καλούν φίλοι να τρα­γου­δήσω, λόγω και των συνερ­γα­σιών μου με τον Χρήστο Νικο­λό­πουλο και τον Θανάση Πολυ­καν­δριώτη. Επίσης και κάποιες τηλε­ο­πτι­κές εμφα­νί­σεις σε μου­σι­κές εκπο­μπές.

Από ποια ηλικία ξεκι­νή­σατε να τρα­γου­δάτε και η δισκο­γρα­φία πότε ήρθε;

Νομίζω ότι το τρα­γούδι μπήκε στη ζωή μου από τότε που γεν­νή­θηκα. Λόγω και της ελλη­νι­κής κατα­βο­λής των παπ­πού­δων μου, νομίζω ότι το ελλη­νικό τρα­γούδι κυλάει στο αίμα μου. Η δισκο­γρα­φία ήρθε γρήγορα στην πορεία της καριέ­ρας μου, γνω­ρί­ζο­ντας τον Θανάση Πολυ­καν­δριώτη και τον Χρήστο Νικο­λό­πουλο από κάποιες εμφα­νί­σεις που κάναμε κοινές στο Ισραήλ.

Οι ρίζες σας με την Ελλάδα είναι από την εποχή των παπ­πού­δων σας, οι οποίοι έμεναν στην Θεσ­σα­λο­νίκη εξ όσων σας έχω ακούσει να λέτε. Άρα το ελλη­νικό DNA ήταν αυτό που επη­ρέ­ασε και τις μου­σι­κές επιρ­ροές σας από τα ακού­σματα αυτών των τρα­γου­διών;

Σίγουρα το ελλη­νικό DNA είναι κάτι που επη­ρέ­ασε όλη μου την καριέρα και την τρα­γου­δι­στική μου πορεία. Η αγάπη μου για την Ελλάδα είναι ατε­λεί­ωτη, για τη Θεσ­σα­λο­νίκη μου, από την οποία κατά­γο­νταν και οι παπ­πού­δες μου. Και μπορώ να πω ότι όσο τρα­γου­δάω, ολοένα και το αγαπάω περισ­σό­τερο το ελλη­νικό τρα­γούδι.

Τρα­γου­δάτε από Στέλιο Καζαν­τζίδη, αγγί­ζο­ντας εκπλη­κτικά τη φωνή του κορυ­φαίου Έλληνα καλ­λι­τέ­χνη, μέχρι ποντιακά. Ποια τρα­γού­δια είναι αγα­πη­μένα σας, αγγί­ζουν την καρδιά σας και ποιο τρα­γούδι θα θέλατε να είχε γραφτεί για σας;

Καταρ­χήν σας ευχα­ρι­στώ για τα καλά σας λόγια! Ο Στέλιος Καζαν­τζί­δης ήταν ένας τερά­στιος καλ­λι­τέ­χνης και δεν είναι δυνατόν να μην είχα επιρ­ροές λόγω της αγάπης μου για το παλιό λαϊκό τρα­γούδι. Αγα­πη­μένα μου τρα­γού­δια είναι όλα τα παλιά καλά ελλη­νικά τρα­γού­δια, τα οποία έχω συμπε­ρι­λά­βει στο πρό­γραμμά μου. Δεν νομίζω ότι μπορώ να ξεχω­ρίσω κάποιο τρα­γούδι που αγαπώ περισ­σό­τερο.

Ποιο άλλο ρεπερ­τό­ριο μπο­ρείτε να απο­δώ­σετε αντί­στοιχα εκτός από το λαϊκό;

Όπως είπατε, τρα­γου­δάω και κάποια ποντιακά. Κάποια τρα­γού­δια της πατρί­δας μου φυσικά. Αλλά τα αγα­πη­μένα μου είναι τα παλιά λαϊκά ελλη­νικά τρα­γού­δια.

Οι περισ­σό­τε­ροι καλ­λι­τέ­χνες έχουν κάποιο πρότυπο. Εσείς έχετε κάποιον;

Όπως ανέφερα και πριν, το μεγάλο μου πρότυπο και μεγάλη μου αγάπη είναι ο τερά­στιος Στέλιος Καζαν­τζί­δης.

Ένα μεγάλο κεφά­λαιο της μου­σι­κής σας πορείας είναι η συνερ­γα­σία σας με δύο από τους κορυ­φαί­ους Έλληνες μου­σι­κο­συν­θέ­τες, τον Χρήστο Νικο­λό­πουλο και τον Θανάση Πολυ­καν­δριώτη, αλλά και ερμη­νευ­τές όπως η Κατε­ρίνα Στανίση και τα αδέλφια Άγγελος και Στέλιος Διο­νυ­σίου. Τι ξεχω­ρί­σατε από αυτές τις συνερ­γα­σίες και με ποιους άλλους θα θέλατε πάρα πολύ να συνερ­γα­στείτε μελ­λο­ντικά;

Ο Χρήστος Νικο­λό­που­λος είναι ένας τερά­στιος συν­θέ­της και ήταν μεγάλη τιμή για μένα να συνερ­γα­στώ μαζί του και να κάνουμε πάρα πολύ ωραία τρα­γού­δια, όπως το «Χαρα­μί­ζε­σαι», ένα ζεϊ­μπέ­κικο που είναι μεγάλο τρα­γούδι για μένα.

Με κάλεσε στις εκπο­μπές που κάνει στην Ελλάδα να τρα­γου­δήσω και με βοήθησε να γίνω γνωστός και στην Ελλάδα, αλλά και να καθιε­ρωθώ και στο Ισραήλ σαν όνομα. Κάναμε πάρα πολύ ωραίες συναυ­λίες, μεγάλες στο Ισραήλ. Και φυσικά θα έχουμε συνέ­χεια, και τον ευχα­ρι­στώ για όλα αυτά που μου έχει δώσει.

Επίσης ο Θανάσης Πολυ­καν­δριώ­της μου έχει δώσει ένα πολύ ωραίο ζεϊ­μπέ­κικο, το «Άγγελοι παλι­κά­ρια». Κέρδισα πολλά από αυτές τις συνερ­γα­σίες, γιατί γνώρισα αυτούς τους μεγά­λους καλ­λι­τέ­χνες και είχα την τιμή να βρεθώ στη σκηνή μαζί τους. Όλα αυτά για μένα ήταν ένα σχολείο.

Στη Ρόδο είχατε δώσει πριν από μερικά χρόνια μία συναυ­λία με πολύ μεγάλο κοινό από την Ελλάδα, αλλά και το Ισραήλ, στον χώρο του Καζίνο. Το γεγονός ότι το πρό­γραμμά σας έχει τρα­γού­δια και από τις δύο χώρες, έχει να κάνει με το ό,τι ται­ριά­ζει η κουλ­τούρα μας στη μουσική; Είναι κατα­πλη­κτικό ότι βλέ­πουμε πολλούς Ισραη­λι­νούς που δεν έχουν καμία σχέση με το επάγ­γελμά σας, να τρα­γου­δάνε άπται­στα πολλά ελλη­νικά τρα­γού­δια από Καζαν­τζίδη και Γλυ­κε­ρία, μέχρι Βέρτη και Νταλάρα.

Ναι, ήταν μια πάρα πολύ ωραία εμπει­ρία που τρα­γού­δησα στο καζίνο της Ρόδου. Ευχα­ρι­στώ τον κόσμο που με αγκά­λιασε. Και εύχομαι να ξανα­γί­νει αυτή η συναυ­λία σύντομα.

Έχετε ξανα­ε­πι­σκε­φθεί τη Ρόδο από τότε; Πώς σας φαί­νε­ται ως προ­ο­ρι­σμός; Οι Ισραη­λι­νοί πάντως την επι­λέ­γουν φανα­τικά.

Δυστυ­χώς δεν κατά­φερα να επι­σκε­φτώ ξανά τη Ρόδο, λόγω δια­φό­ρων συγκυ­ριών, αλλά και λόγω του πολέμου. Υπό­σχο­μαι όμως ότι η Ρόδος θα είναι άμεσα επό­με­νος προ­ο­ρι­σμός μου.

Το καλο­καίρι τι εμφα­νί­σεις προ­γραμ­μα­τί­ζετε στη χώρα μας;

Προ­γραμ­μα­τίζω κάποιες εμφα­νί­σεις με τον συνερ­γάτη και φίλο μου, τον Δημήτρη Βλάχο, σολίστα του μπου­ζου­κιού και άμεσο συνερ­γάτη μου στην Ελλάδα αλλά και στο Ισραήλ (στις 22 Μαΐου έχουμε μία μεγάλη συναυ­λία στο Ισραήλ με τον Δημήτρη, στο κλαμπ Grey) ελπίζω σύντομα να είναι και ανα­κοι­νώ­σι­μες.

Ο πόλεμος στο Ισραήλ αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι επη­ρέ­ασε τον καλ­λι­τε­χνικό κλάδο, άρα και εσάς προ­σω­πικά;

Ο πόλεμος είναι κάτι πολύ λυπηρό για μένα όπως και για οποιον­δή­ποτε βιώνει κάτι τόσο τρο­μα­κτικό. Μετά τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις, ελπίζω όλα να πάνε καλά και να έχει μία καλή έκβαση για όλους.