Στ. Καφούνης: Ο κατώτατος μισθός πρέπει να προσδιορίζεται από την πραγματική οικονομία και όχι από την εκάστοτε κυβέρνηση

Το Ινστι­τούτο Εμπο­ρίου και Υπη­ρε­σιών της ΕΣΕΕ (ΙΝΕΜΥ) απέ­στειλε προς τον Οργα­νι­σμό Μεσο­λά­βη­σης Διαι­τη­σίας (ΟΜΕΔ) το Υπό­μνημα με τη γνω­μο­δό­τησή του για τον καθο­ρι­σμό των κατώ­τα­των απο­δο­χών στον ιδιω­τικό τομέα της οικο­νο­μίας το έτος 2025, στο πλαίσιο της δια­βού­λευ­σης που έχει συγκα­λέ­σει το Υπουρ­γείο Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης, βάσει του νόμου 5162/2024, Άρθρο 15.

Παρά την ασφυ­κτική προ­θε­σμία των 10 ημερών που είχε στη διάθεσή του, το Ινστι­τούτο της ΕΣΕΕ στο Υπό­μνημά του αναλύει εμπε­ρι­στα­τω­μένα την πραγ­μα­τική εικόνα των επι­χει­ρή­σεων, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα ορθά δεδο­μένα της αγοράς που δια­μορ­φώ­νουν τους οικο­νο­μι­κούς δείκτες και τις παρα­μέ­τρους που σύμφωνα με τη νομο­θε­σία είναι απα­ραί­τητο να συνυ­πο­λο­γί­ζουν όλα τα εμπλε­κό­μενα μέρη, δηλαδή η κυβέρ­νηση, οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι και οι επι­στη­μο­νι­κοί φορείς.

Με αφορμή την απο­στολή του Υπο­μνή­μα­τος από το Ινστι­τούτο ο Πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ κ. Σταύρος Καφού­νης δήλωσε:

«Το αν θα φθάσει ο κατώ­τα­τος μισθός ή και θα ξεπε­ρά­σει τα 950 ευρώ πρέπει να το καθο­ρί­ζει η πραγ­μα­τική οικο­νο­μία και όχι η εκά­στοτε κυβέρ­νηση. Ελπίζω ότι η ανα­πτυ­ξιακή πορεία της οικο­νο­μίας και η κατά­σταση του ελλη­νι­κού εμπο­ρίου έως το 2027 θα είναι τέτοιες που θα πληρούν όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την αύξηση των κατώ­τα­των απο­δο­χών σε αυτά τα επίπεδα. Παρότι ο ρόλος των κοι­νω­νι­κών εταίρων έχει περιο­ρι­σθεί στην παροχή γνω­μο­δο­τή­σεων, επι­φυ­λασ­σό­μα­στε στην επόμενη φάση της δια­βού­λευ­σης να παρου­σιά­σουμε ολο­κλη­ρω­μένη πρότασή με γνώμονα, πέρα από τις ανάγκες των εργα­ζο­μέ­νων, τη βιω­σι­μό­τητα και τις ρεα­λι­στι­κές δυνα­τό­τη­τες των επι­χει­ρή­σεων. Πρα­κτικά αυτό σημαί­νει  ότι η αύξηση των κατώ­τα­των απο­δο­χών των μισθω­τών στον ιδιω­τικό τομέα θα πρέπει, πρώτον να συν­δέ­ε­ται ευθέως με την αύξηση της παρα­γω­γι­κό­τη­τας και δεύ­τε­ρον, να συνο­δεύ­ε­ται από ταυ­τό­χρονη περαι­τέρω δρα­στική μείωση του μη μισθο­λο­γι­κού κόστους. Επι­πλέον, ο «μηχα­νι­σμός» προσ­διο­ρι­σμού του κατώ­τα­του μισθού πρέπει να απο­συν­δε­θεί πλήρως από το ελά­χι­στο τεκ­μαρτό εισό­δημα φορο­λό­γη­σης των επι­χει­ρή­σεων, εφόσον η κυβέρ­νηση επι­μεί­νει στην εφαρ­μογή αυτού του ορι­ζό­ντιου και άδικου μέτρου».