Βορίδης: Ισχυρός πυλώνας σταθερότητας για τις ΗΠΑ η Ελλάδα

Tους κυβερ­νη­τι­κούς στρα­τη­γι­κούς στόχους ως τις εκλογές του 2027 κατα­θέ­τει σε συνέ­ντευξή του στην εφη­με­ρίδα «Real News»,  ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Μάκης Βορίδης. Όπως ανα­φέ­ρει, «ο οδικός χάρτης για τη στρα­τη­γική της κυβέρ­νη­σης έως το 2027 έχει απο­τυ­πω­θεί ανα­λυ­τικά από τον pρωθυπουργό με σειρά μέτρων και επι­κε­ντρώ­νε­ται σε αύξηση των εισο­δη­μά­των, ανα­βάθ­μιση της δημό­σιας υγείας και παι­δείας, και ενί­σχυση της στε­γα­στι­κής πολι­τι­κής. Ο στόχος είναι η Ελλάδα του 2027 να πατάει σε στέρεες βάσεις με περαι­τέρω ψηφιο­ποί­ηση του δημο­σίου, με ανεργία κάτω από 8%, μέσο μισθό στα 1.500 ευρώ και κατώ­τατο στα 950 ευρώ, με ενί­σχυση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της οικο­νο­μίας. Η κυβέρ­νηση στο­χεύει στη δημιουρ­γία μιας ισχυρής και ανθε­κτι­κής οικο­νο­μίας με βελ­τιω­μέ­νες συν­θή­κες ζωής για τους πολίτες δια­τη­ρώ­ντας παράλ­ληλα τη δημο­σιο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα». Ταυ­τό­χρονα, προ­σθέ­τει, «πάντα παρα­μέ­νουν προ­τε­ραιό­τη­τες η ανά­σχεση της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης, η διαρκής μάχη για την ενί­σχυση του αισθή­μα­τος ασφά­λειας και την αντι­με­τώ­πιση της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, η ενί­σχυση των αμυ­ντι­κών δυνα­το­τή­των της πατρί­δας».

Όσον αφορά την προ­ε­δρική εκλογή, ο Μ. Βορίδης κατα­θέ­τει την προ­σέγ­γιση ότι «ο Κώστας Τασού­λας έχει απο­δεί­ξει σε πάρα πολλές στιγμές την αξία του ως πολι­τι­κός και ως πρόσωπο. Είναι ένας άνθρω­πος που ως πρό­ε­δρος της Βουλής έχει δείξει κατ’ επα­νά­λη­ψιν την ικα­νό­τητά του να συν­θέ­τει και να μπορεί να μας εκπρο­σω­πεί επάξια». Και κατη­γο­ρεί το «εντελώς έκθετο», όπως λέει, ΠΑΣΟΚ, «από το οποίο δεν έχει ειπωθεί μια αιτίαση επί του προ­σώ­που, δεν μας είπε κάτι αρνη­τικό για το πρόσωπο του κυρίου Τασούλα. Εκείνο όμως που δεν κατα­λα­βαίνω είναι το πώς μπορεί κάποιος να δικαιο­λο­γή­σει ότι ψηφίζει τον Κώστα Τασούλα για πρόεδρο της Βουλής, απο­δε­χό­με­νος τις αρετές που η θέση προ­ϋ­πο­θέ­τει, και ταυ­τό­χρονα αυτόν τον ίδιο άνθρωπο δεν τον ψηφίζει για Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας. Όλες οι σχε­τι­κές δικαιο­λο­γίες είναι προ­σχη­μα­τι­κές», υπο­στη­ρί­ζει.

Σε άλλο σημείο της συνέ­ντευ­ξης ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας εξα­πο­λύει σφοδρή επίθεση κατά των κομ­μά­των που είναι στα δεξιά της Νέας Δημο­κρα­τίας, λέγο­ντας πως «τα κόμματα αυτά δεν έχουν κανένα σοβαρό κυβερ­νη­τικό περιε­χό­μενο, είναι κόμματα λαϊ­κι­στικά με τα οποία δεν μπορεί κανείς να οικο­δο­μή­σει μια σχέση όντως σοβαρής κυβερ­νη­τι­κής συνερ­γα­σίας».

Ένα από τα επι­χει­ρή­ματά του είναι ότι «ορι­σμένα από αυτά τα κόμματα βρί­σκο­νται σε ευθεία σύγκρουση και αντί­θεση με βασικές στρα­τη­γι­κές παρα­δο­χές τις οποίες έχει κάνει η Ελλάδα εδώ και χρόνια: είμαστε με το ΝΑΤΟ, είμαστε με την Ευρω­παϊκή Ένωση, είμαστε με τη Δύση και πάντως δεν είμαστε με τη Ρωσία, ούτε θα μετα­τρέ­ψουμε τους αντι­προ­σώ­πους των Ρώσων σε κυβερ­νη­τικό παρά­γο­ντα».

Άλλωστε, συμπλη­ρώ­νει, «αν κοι­τά­ξουμε τι γίνεται αυτή τη στιγμή γύρω μας, στη Γερ­μα­νία, στη Γαλλία, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η δική μας στρα­τη­γική, που είναι στρα­τη­γική αυτο­δυ­να­μίας, δικαιώ­νε­ται γιατί είναι η μόνη πραγ­μα­τικά κυβερ­νη­τική στρα­τη­γική. Η πάγια θέση της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι ότι ο εκλο­γι­κός νόμος, πρέπει να δια­σφα­λί­ζει την πολι­τική στα­θε­ρό­τητα από τη μια, και να είναι κατά το δυνατόν αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τε­ρος από την άλλη. Γι’ αυτό και πάντοτε είμαστε υπέρ των ενι­σχυ­μέ­νων πλειο­ψη­φι­κών συστη­μά­των».

Εν όψει συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης, ο Μ. Βορίδης υπο­γραμ­μί­ζει την «υπο­χρέ­ωση από το Σύνταγμα να διε­ρευ­νή­σουμε τη δυνα­τό­τητα ευρύ­τε­ρων συναι­νέ­σεων. Από εκεί και πέρα, δεν πρέπει να χαθεί μια ακόμα ευκαι­ρία για τη χώρα να ξεπε­ρά­σει αγκυ­λώ­σεις δεκα­ε­τιών που την κρατάνε πίσω, όπως για παρά­δειγμα το άρθρο 16, για τα ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια», δια­μη­νύει. Αλλά, συνε­χί­ζει, «είναι και μια ευκαι­ρία για τα κόμματα της Αντι­πο­λί­τευ­σης να απο­δεί­ξουν στην πράξη τη συναί­νεση που ευαγ­γε­λί­ζο­νται για σημα­ντικά εθνικά ζητή­ματα, ή απλώς να συνε­χί­σουν να αρέ­σκο­νται στη στείρα κριτική. Η Νέα Δημο­κρα­τία θα κατα­θέ­σει μια φιλό­δοξη πρόταση για Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση με σημα­ντι­κές τομές που θα δια­μορ­φώ­νουν έναν Κατα­στα­τικό Χάρτη για την χώρα, που να αντα­πο­κρί­νε­ται στις σύγ­χρο­νες ανάγκες και να θερα­πεύ­ουν αγκυ­λώ­σεις που έχουν παρου­σια­στεί», προϊ­δε­ά­ζει και καλεί τα κόμματα να ανα­λά­βουν «την ευθύνη που τους ανα­λο­γεί. Και θα κριθούν για τη στάση τους αυτή».

Ερω­τη­θείς, τέλος, για τις σχέσεις στο τρίγωνο, Ουά­σιγ­κτον – Αθήνα – Άγκυρα, ο Μ. Βορίδης επι­ση­μαί­νει κατ’ αρχάς ότι «η εμπει­ρία της πρώτης θητείας του προ­έ­δρου Τραμπ για τη χώρα μας ήταν εξαι­ρε­τικά θετική. Στις εξαγ­γε­λίες του νέου Προ­έ­δρου των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών υπάρ­χουν προ­τά­σεις οι οποίες στην Ελλάδα είναι απο­λύ­τως ευθυ­γραμ­μι­σμένη και ήδη εφαρ­μό­ζο­νται και αφορούν σε ένα πλέγμα δράσεων για τον περιο­ρι­σμό και την ανά­σχεση της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης και τη φύλαξη των συνόρων. Η σχέση Ελλάδας και ΗΠΑ βρί­σκο­νται σε εξαι­ρε­τικό επίπεδο και δεν θεωρώ ότι θα υπάρξει οποια­δή­ποτε μετα­βολή στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ βλέπουν την Ελλάδα: έχουμε υπο­γρά­ψει συμ­φω­νίες για την ασφά­λεια και την άμυνα. Υπάρχει έντονο επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον προς την Ελλάδα από πολύ μεγάλες αμε­ρι­κα­νι­κές εται­ρείες τεχνο­λο­γίας, ενέρ­γειας, αλλά και αμε­ρι­κα­νικά εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα που επι­θυ­μούν να έρθουν και να συνερ­γα­στούν με τα δικά μας δημόσια πανε­πι­στή­μια. Άρα λοιπόν, παρά τις “επι­θέ­σεις φιλίας” του κυρίου Ερντο­γάν προς τη νέα ηγεσία, είναι γεγονός ότι η Ελλάδα ανα­γνω­ρί­ζε­ται έμπρα­κτα από τις ΗΠΑ ως ισχυρός πυλώνας στα­θε­ρό­τη­τας στην περιοχή και σε μια περίοδο εν μέσω των συνε­χι­ζό­με­νων συγκρού­σεων στη Μέση Ανατολή ως στρα­τη­γι­κός εταίρος», κατα­λή­γει

Πηγή: euro2day.gr.