Εκδικάστηκε αίτηση για την επανεξέταση της απόφασης με την οποία απορρίφθηκαν οι αναιρέσεις των δολοφόνων της Ελένης Τοπαλούδη

• Υπο­βλή­θηκε από τον ημεδαπό κατη­γο­ρού­μενο που δια­τεί­νε­ται ότι δεν έγινε σωστή αξιο­λό­γηση των στοι­χείων και υπαγωγή των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών στον νόμο!

Ενώπιον του Στ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου εκδι­κά­στηκε την 21η Ιανουα­ρίου 2025 η αίτηση για την επα­νε­ξέ­ταση της υπ’ αριθμ. 747/23-5-2024 από­φα­σης του ίδιου δικα­στη­ρίου με την οποία απορ­ρί­φθη­καν οι αιτή­σεις αναι­ρέ­σεως που υπέ­βα­λαν ο 26χρονος Ροδίτης και ο 24χρονος συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, τελε­σι­δί­κως κατα­δι­κα­σθέ­ντες σε ισόβια και 15 έτη κάθειρξη από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών για τα αδι­κή­ματα της ανθρω­πο­κτο­νίας και του ομα­δι­κού βιασμού της νεαρής φοι­τή­τριας Ελένης Τοπα­λούδη, τον Νοέμ­βριο του 2018 στη Ρόδο.

Ο δικη­γό­ρος κ Χάρης Αμπρά­ζης συνή­γο­ρος του ημε­δα­πού ισχυ­ρί­στηκε σε αίτηση του εντο­λέως του ότι η απόφαση του Στ’ Τμή­μα­τος τυγ­χά­νει εσφαλ­μένη και ζήτησε την επα­νε­ξέ­τασή της.

Η δολο­φο­νία της Ελένης Τοπα­λούδη απο­τέ­λεσε σημείο καμπής για την ελλη­νική κοι­νω­νία.

Η 21χρονη φοι­τή­τρια του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου γνώρισε τον 24χρονο συγκα­τη­γο­ρού­μενο περίπου μία εβδο­μάδα πριν από το μοιραίο βράδυ. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, στις 27 Νοεμ­βρίου 2018, οι δύο άνδρες, με πρόθεση να δια­πρά­ξουν βιασμό, την παρέ­λα­βαν από την οικία της και την οδή­γη­σαν σε εξοχική κατοι­κία στην περιοχή των Πεύκων Λίνδου.

Στην κατοι­κία αυτή, οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι προ­έ­βη­σαν σε πράξεις σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης υπό συν­θή­κες ακραίας βίας. Η Ελένη υπέστη αλλε­πάλ­ληλα χτυ­πή­ματα, τόσο με γροθιές όσο και με σίδερο σιδε­ρώ­μα­τος, ενώ οι δράστες επι­χεί­ρη­σαν να τη στραγ­γα­λί­σουν. Παρά την αντί­στασή της, η κατά­στασή της επι­δει­νώ­θηκε, και τελικά, ενώ ήταν βαριά τραυ­μα­τι­σμένη και σε ημι­λι­πό­θυμη κατά­σταση, τη μετέ­φε­ραν σε βραχώδη περιοχή στον όρμο «Φώκια». Από εκεί, την πέταξαν στη θάλασσα, προ­κα­λώ­ντας τον θάνατό της από πνιγμό. Η κατα­δίκη των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων σε ισόβια και 15 έτη κάθειρ­ξης από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών απο­τέ­λεσε δικαί­ωση για την οικο­γέ­νεια της Ελένης και την κοι­νω­νία που απαι­τούσε δικαιο­σύνη.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι διέ­πρα­ξαν τα εγκλή­ματα αυτά με ιδιαί­τερη αγριό­τητα, χωρίς να ανα­γνω­ρι­στεί κανένα ελα­φρυ­ντικό. Παράλ­ληλα, κατά τη δια­δι­κα­σία τηρή­θη­καν όλες οι αρχές της δίκαιης δίκης, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε από την πολι­τική αγωγή.

Ωστόσο, οι κατη­γο­ρού­με­νοι άσκησαν αίτηση αναί­ρε­σης, ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι η απόφαση του εφε­τείου περιέ­χει σοβαρές παρα­λεί­ψεις και λαν­θα­σμένη αξιο­λό­γηση απο­δει­κτι­κών στοι­χείων.

Ο Ροδίτης κατη­γο­ρού­με­νος, μέσω του συνη­γό­ρου του, Χάρη Αμπράζη, υπο­στη­ρί­ζει εκ νέου και στην αίτηση επα­να­ξιο­λό­γη­σης της απο­φά­σεως του Στ’ Τμή­μα­τος τα εξής:

-Λανθασμένη αιτιο­λό­γηση: Το δικα­στή­ριο στη­ρί­χθηκε σε απο­δει­κτικά στοι­χεία που δεν εξε­τά­στη­καν επαρκώς, όπως απο­τυ­πώ­ματα και μαρ­τυ­ρίες.

-Δικαίωμα στη δίκαιη δίκη: Υπήρξε παρα­βί­αση του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας λόγω της ανά­γνω­σης επι­κρι­τι­κών δημο­σιευ­μά­των κατά τη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας.

-Ελλιπής εξέταση απο­δει­κτι­κών στοι­χείων: Οι ισχυ­ρι­σμοί ότι τα απο­τυ­πώ­ματα στο σίδερο σιδε­ρώ­μα­τος ανήκουν απο­κλει­στικά στον συγκα­τη­γο­ρού­μενό του δεν λήφθη­καν υπόψη. Επι­πλέον, υπο­στη­ρί­ζει ότι το μονα­δικό τραύμα που προ­κά­λεσε ήταν ένα «δυνατό κροσέ».

-Ιδιαιτερότητες: Ο ίδιος είναι αρι­στε­ρό­χει­ρας, ενώ τα περισ­σό­τερα τραύ­ματα φέρεται να έχουν προ­κλη­θεί από δεξιό­χειρα.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος επίσης αρνεί­ται ότι συμ­με­τείχε ενεργά στη μετα­φορά της Ελένης στη θάλασσα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι μόνο τα παπού­τσια του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου βρέ­θη­καν με ίχνη αίματος.

Θυμί­ζουμε ότι κατά τη διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης στον Άρειο Πάγο κατά την εξέταση των αιτή­σεων αναι­ρέ­σεως η αντει­σαγ­γε­λέας κ. Ελένη Κοντα­κτσή είχε προ­τεί­νει την απόρ­ριψη αυτών, τονί­ζο­ντας πως:

-Η απόφαση του εφε­τείου περιέ­χει ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία.

-Η υπόθεση διεκ­πε­ραιώ­θηκε εντός εύλογου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος, χωρίς ανα­βο­λές, απο­δει­κνύ­ο­ντας την ταχεία και απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία της δικαιο­σύ­νης.

-Όλα τα απο­δει­κτικά μέσα αξιο­λο­γή­θη­καν επαρκώς και αντι­κει­με­νικά.

Η αντει­σαγ­γε­λέας υπο­γράμ­μισε ότι δεν υπήρξε παρα­βί­αση των δικαιω­μά­των των κατη­γο­ρου­μέ­νων και ότι η ποινή που τους επι­βλή­θηκε ήταν απο­λύ­τως δικαιο­λο­γη­μένη.

Οι συνή­γο­ροι της οικο­γέ­νειας της Ελένης, κ.κ. Αλέξης Κούγιας και Ευάγ­γε­λος Γκιου­γκής, είχαν σταθεί στο πλευρό της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης. Ο κ. Κούγιας υπο­στή­ριξε ότι η δια­δι­κα­σία τόσο στο πρω­το­βάθ­μιο όσο και στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο ήταν απο­λύ­τως σύμφωνη με το δίκαιο και τις αρχές της δίκαιης δίκης.

Η υπόθεση Τοπα­λούδη έχει εξε­λι­χθεί σε σύμβολο της πάλης για δικαιο­σύνη και δικαιώ­ματα των θυμάτων έμφυλης βίας.