Γεραπετρίτης: Σε ένα περιβάλλον αστάθειας η Ελλάδα έχει στόχο να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας

Σε ένα περι­βάλ­λον αστά­θειας και αβε­βαιό­τη­τας, η Ελλάδα έχει στόχο να απο­τε­λέ­σει τη γέφυρα μεταξύ Βορρά και Νότου, Ανα­το­λής και Δύσης και να λει­τουρ­γή­σει ως στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κός παρά­γο­ντας, ανα­φέ­ρει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της σε συνέ­ντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων με αφορμή την έναρξη της θητείας της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλους του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών από την 1η Ιανουα­ρίου.

Όπως επι­ση­μαί­νει ο κ. Γερα­πε­τρί­της «η διπλω­μα­τία, είτε διε­ξά­γε­ται αμιγώς επί τη βάσει του Διε­θνούς Δικαίου, είτε δεν είναι διπλω­μα­τία» και αυτό, όπως ανα­φέ­ρει, θα είναι το σύνθημα της Ελλάδας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας, ενώ τονίζει πως όλοι θα κληθούν να επι­δεί­ξουν πίστη στη διεθνή νομι­μό­τητα. Προ­σθέ­τει δε πως σκοπός της Ελλάδας ανα­λαμ­βά­νο­ντας τη θητεία της είναι να δια­τη­ρή­σει το Κυπριακό στην ενεργό ατζέντα του ΟΗΕ.

Ανα­φέ­ρει πως η κατά­σταση στη Συρία παρα­μέ­νει εξαι­ρε­τικά ρευστή και είναι απο­λύ­τως ανα­γκαίο η μετά­βαση εκεί να είναι ομαλή, απαλ­λαγ­μένη από ξένες παρεμ­βά­σεις. Η Ελλάδα απο­δί­δει ιδιαί­τερη σημασία στην κατο­χύ­ρωση της ασφά­λειας της ελλη­νι­κής ομο­γέ­νειας, της προ­στα­σίας της ελλη­νορ­θό­δο­ξης κοι­νό­τη­τας, καθώς και στον τερ­μα­τι­σμό των προ­σφυ­γι­κών ροών και την αντι­στροφή τους. Γι’ αυτό ανα­λαμ­βά­νει πρω­το­βου­λίες για ενερ­γό­τερη παρου­σία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στη Συρία.

Τέλος, ανα­φο­ρικά με τον ελλη­νο­τουρ­κικό διάλογο, τονίζει πως οι θέσεις Αθήνας- Άγκυρας για το εύρος της συζή­τη­σης εξα­κο­λου­θούν να αφί­στα­νται ουσιω­δώς. Όμως, προ­σθέ­τει, ανε­ξάρ­τητα από το αν εκκι­νή­σει η συζή­τηση για την οριο­θέ­τηση, «εξα­κο­λου­θούμε να θεω­ρούμε ότι η αδρά­νεια και η ακι­νη­σία δεν μπορεί να είναι επιλογή».

Ακο­λου­θεί η συνέ­ντευξη του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Γιώργου Γερα­πε­τρίτη στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων και στη Νεκτα­ρία Στα­μούλη:

Ερ.: Από την 1η Ιανουα­ρίου ξεκινά η θητεία της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλος στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ. Τι σημαί­νει αυτό για τη διπλω­μα­τική θέση της χώρας, ποιες δυνα­τό­τη­τες αποκτά η Ελλάδα και ποιοι οι στόχοι κατά τη διάρ­κεια της διετούς θητείας;

Απ.:Καταρ­χάς, με αφορμή την έναρξη του νέου έτους θα ήθελα να ευχηθώ υγεία, ειρήνη και ευη­με­ρία σε όλον τον κόσμο και να δια­βε­βαιώσω τους συμπα­τριώ­τες μας ότι στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών εργα­ζό­μα­στε αδιά­κοπα για την Ελλάδα της στα­θε­ρό­τη­τας, της ανά­πτυ­ξης και της αυτο­πε­ποί­θη­σης στο πιο σύνθετο γεω­πο­λι­τικά τοπίο μετά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο, με 55 συρ­ρά­ξεις να μαί­νο­νται σε όλες τις περι­φέ­ρειες του κόσμου.

Η θητεία της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλους του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών εκκινεί σε λίγες ώρες, την 1η Ιανουα­ρίου 2025 και θα διαρ­κέ­σει έως την 31η Δεκεμ­βρίου 2026. Έχουμε την τιμή να ανα­λαμ­βά­νουμε αυτή τη θέση για τρίτη φορά μετά το 2005-2006 και το 1952-1953. Οι 182 θετικές ψήφοι από τα συνο­λικά 188 κράτη που ψήφισαν κατα­δει­κνύ­ουν, αφενός, την εμπι­στο­σύνη που επέ­δει­ξαν τα μέλη του ΟΗΕ προς την Ελλάδα και αφε­τέ­ρου, την ευθύνη την οποία επω­μι­ζό­μα­στε ώστε να υπη­ρε­τή­σουμε αυτό το ρόλο με σθένος και οδηγό μας το Διάλογο, τη Διπλω­μα­τία και τη Δημο­κρα­τία.

Κύριες προ­τε­ραιό­τη­τες της ελλη­νι­κής θητείας στο ΣΑΗΕ είναι η απο­κα­τά­σταση της αληθούς έννοιας της επι­τα­γής για ειρη­νική επίλυση των δια­φο­ρών, ο σεβα­σμός του διε­θνούς δικαίου, η ενί­σχυση της θέσης των γυναι­κών για την ειρήνη και την ασφά­λεια, η προ­στα­σία των παιδιών σε ένοπλες συγκρού­σεις με έμφαση στο ανθρω­πι­στικό δίκαιο, η αντι­με­τώ­πιση της υπαρ­ξια­κής απειλής της κλι­μα­τι­κής κρίσης και η προ­στα­σία της θαλάσ­σιας ασφά­λειας που έχει υποστεί σοβαρά ρήγματα, λόγω πολε­μι­κών επι­χει­ρή­σεων τρο­μο­κρα­τι­κών απειλών.

Σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών, το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας έχει την κύρια ευθύνη για τη δια­τή­ρηση της διε­θνούς ειρήνης και ασφά­λειας. Η χώρα μας καθί­στα­ται στην πράξη συμπα­ρα­γω­γός της διε­θνούς πολι­τι­κής για την παγκό­σμια αρχι­τε­κτο­νι­κής ασφα­λείας με ουσια­στικό λόγο, ρόλο και ευθύνη στις εξε­λί­ξεις σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο ανα­σφα­λής. Σε αυτό το περι­βάλ­λον αστά­θειας και αβε­βαιό­τη­τας, η Ελλάδα ασκεί με συνέ­πεια εξω­τε­ρική πολι­τική αρχών και αξιών με απο­τέ­λε­σμα να είναι αξιό­πι­στος συνο­μι­λη­τής όλων των χωρών και αυτό θα είναι το μέσο ώστε να πετύ­χουμε το στόχο μας, να απο­τε­λέ­σουμε δηλαδή τη γέφυρα μεταξύ Βορρά και Νότου, Ανα­το­λής και Δύσης, να λει­τουρ­γή­σουμε ως στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κός παρά­γο­ντας.

Ήδη ενόψει της ανά­λη­ψης των νέων υψηλών καθη­κό­ντων μας, έχουμε προβεί σε διμε­ρείς και πολυ­με­ρείς συνερ­γα­σίες με κράτη που δια­θέ­τουν πολύ ισχυρό οικου­με­νικό απο­τύ­πωμα, κεφα­λαιο­ποιώ­ντας με τον τρόπο αυτό περαι­τέρω οφέλη για την πατρίδα μας. Διότι όλοι προ­σβλέ­πουν στην Ελλάδα που ανήκει στον σκληρό πυρήνα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, συμ­με­τέ­χει στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ, κατα­λαμ­βά­νει την πιο επι­δρα­στική θέση στον Οργα­νι­σμό για την Ασφά­λεια και τη Συνερ­γα­σία στην Ευρώπη.

Ερ.: Τα τελευ­ταία χρόνια και καθώς δύο πόλεμοι σε Ουκρα­νία και Μέση Ανατολή ξέσπα­σαν σχεδόν παράλ­ληλα, ενώ σε παγκό­σμιο επίπεδο απρό­βλε­πτοι και επι­θε­τι­κοί ηγέτες δια­δρα­μα­τί­ζουν κεντρικό ρόλο στις εξε­λί­ξεις, αμφι­σβη­τού­νται και πάλι οι πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας των Ηνω­μέ­νων Εθνών στη διευ­θέ­τηση των δια­φο­ρών με ειρη­νικό τρόπο. Τελικά, μπορεί το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας να κατα­στεί επι­δρα­στικό;

Απ.: Βρι­σκό­μα­στε σε μια ιδιαί­τερα κρίσιμη συγκυ­ρία, με δύο πολέ­μους στην ευρύ­τερη γει­το­νιά μας να διε­ξά­γο­νται εν μέσω σημα­ντι­κών γεω­πο­λι­τι­κών ανα­κα­τα­τά­ξεων. Δυστυ­χώς, οι μεί­ζο­νες διε­θνείς οργα­νι­σμοί δεν πέτυχαν να απο­τρέ­ψουν την κλι­μά­κωση των δύο μεγάλων πολέμων, ούτε και τη δια­χεί­ριση εμφυ­λίων πολέμων, αυταρ­χι­κών καθε­στώ­των και κατά­φω­ρων προ­βο­λών των θεμε­λιω­δών ελευ­θε­ριών. Η ανάγκη μεταρ­ρύθ­μι­σης της αρχι­τε­κτο­νι­κής του πολυ­με­ρούς συστή­μα­τος, το οποίο εδραιώ­θηκε μετά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο, προ­κύ­πτει ως αίτημα ακριβώς από την αδυ­να­μία των θεσμών να φέρουν σήμερα εις πέρας τον σκοπό για τον οποίο δημιουρ­γή­θη­καν.

Εν προ­κει­μένω, για το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας, τα σημα­ντι­κό­τερα διαρ­θρω­τικά θέματα συζή­τη­σης είναι, αφενός, η σύνθεση του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας, η οποία σήμερα δεν αντα­να­κλά τον πραγ­μα­τικό συσχε­τι­σμό δυνά­μεων σε παγκό­σμιο επίπεδο, πολλώ δε μάλλον όταν μεί­ζο­νες ήπειροι δεν συμ­με­τέ­χουν παντά­πα­σιν, και, αφε­τέ­ρου, ο τρόπος λήψης απο­φά­σεων με το δικαί­ωμα αρνη­σι­κυ­ρίας να έχει κατα­στεί σε πολλές περι­πτώ­σεις κατα­χρη­στικό μέσο που δυσχε­ραί­νει τη λήψη κρί­σι­μων απο­φά­σεων, ακόμη και των πιο αυτο­νό­η­των που ερεί­δο­νται αναμ­φί­βολα στο διεθνές δίκαιο.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυ­ρι­σθεί ότι η μεταρ­ρύθ­μιση του διε­θνούς συστή­μα­τος θα είναι μια εύκολη ή γρήγορη δια­δι­κα­σία. Είναι όμως μια συζή­τηση που θα πρέπει να γίνει από τη στιγμή που πιστεύ­ουμε στη διεθνή πολυ­μέ­ρεια. Και όλοι θα κληθούν να επι­δεί­ξουν πίστη στη διεθνή νομι­μό­τητα. Διότι η διπλω­μα­τία, είτε διε­ξά­γε­ται αμιγώς επί τη βάσει του Διε­θνούς Δικαίου, είτε δεν είναι διπλω­μα­τία. Αυτό θα είναι το σύνθημά μας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας από την 1η Ιανουα­ρίου.

Ερ.: Ο νέος Αμε­ρι­κα­νός Πρό­ε­δρος είπε πρό­σφατα, μάλιστα με αρκετά ωμό τρόπο ότι η Τουρκία κρατά το κλειδί των εξε­λί­ξεων στη Συρία. Συμ­φω­νείτε με αυτήν την άποψη, την οποία άλλωστε υπο­στη­ρί­ζουν πολλοί ανα­λυ­τές διεθνώς; Πώς επη­ρε­ά­ζει την Ελλάδα η ενί­σχυση της ‘Αγκυρας στην ευρύ­τερη περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου και της Μέσης Ανα­το­λής;

Απ.: Η κατά­σταση στη Συρία και γενι­κό­τερα στη Μέση Ανατολή παρα­μέ­νει εξαι­ρε­τικά ρευστή και θεωρώ προ­πε­τές να εξά­γο­νται ασφαλή συμπε­ρά­σματα. Εκ των πραγ­μά­των, η Τουρκία είναι ενεργός δρώσα λόγω της άμεσης γειτ­νί­α­σής της με τη Συρία και άλλες χώρες της Μέσης Ανα­το­λής. Και, ίσως, η γεω­γρα­φία είναι η μόνη σταθερά που έχουμε στην παρούσα εξίσωση.

Εμείς είμαστε παρό­ντες, παρα­κο­λου­θούμε στενά και αξιο­λο­γούμε τις εξε­λί­ξεις, δια­μορ­φώ­νο­ντας πολι­τι­κές για όλα τα πιθανά σενάρια και ενερ­γώ­ντας έγκαιρα για να απο­τρέ­ψουμε εξε­λί­ξεις που θα είναι δυσμε­νείς για τη χώρα μας αλλά και για την ασφά­λεια της ευρύ­τε­ρης περιο­χής. Στην Ελλάδα απο­δί­δουμε, επι­πλέον, μεγάλη σημασία στην εμπέ­δωση της στα­θε­ρό­τη­τας της Συρίας για την κατο­χύ­ρωση της ασφά­λειας της ιστο­ρι­κής ελλη­νι­κής ομο­γέ­νειας και της προ­στα­σίας της πολυά­ριθ­μης ελλη­νορ­θό­δο­ξης κοι­νό­τη­τας της χώρας, καθώς και για τον τερ­μα­τι­σμό των προ­σφυ­γι­κών ροών και την αντι­στροφή των ροών με την εθε­λο­ντική επι­στροφή των Σύρων προ­σφύ­γων στις εστίες τους σε ένα περι­βάλ­λον που θα είναι αξιο­πρε­πές και βιώσιμο.

Προς την κατεύ­θυνση αυτή, ανα­λαμ­βά­νουμε πρω­το­βου­λίες σε όλα τα επίπεδα, με την πλέον πρό­σφατη αυτή μαζί με την Κυπριακή Δημο­κρα­τία και την Αυστρία για ενερ­γό­τερη παρου­σία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στη Συρία. Είμαστε σε διαρκή επι­κοι­νω­νία με τις γει­το­νι­κές χώρες και δια­τη­ρούμε άριστες σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, τις οποίες θα συνε­χί­σουμε να καλ­λιερ­γούμε και δια της συμ­με­το­χής μας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ.

Αυτό που προέχει στη Συρία είναι να δια­σφα­λι­σθεί η ενότητα, η ανε­ξαρ­τη­σία, η κυριαρ­χία και εδαφική ακε­ραιό­τητα της χώρας. Η χώρα βρί­σκε­ται σήμερα σε μετα­βα­τική κατά­σταση και είναι απο­λύ­τως ανα­γκαίο η μετά­βαση αυτή να είναι ομαλή, συμπε­ρι­λη­πτική στο πνεύμα της από­φα­σης 2254 του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας του ΟΗΕ, απαλ­λαγ­μένη από ξένες παρεμ­βά­σεις. Η δε νέα δια­κυ­βέρ­νηση οφείλει να βασί­ζε­ται στη δημο­κρα­τική νομι­μό­τητα και να σέβεται απα­ρέ­γκλιτα τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα και το Διεθνές Δίκαιο.

Ερ.: Ο πρω­θυ­πουρ­γός πρό­σφατα είπε ότι δεν δια­φαί­νε­ται αυτή τη στιγμή περι­θώ­ριο να συζη­τή­σουμε σε μεγα­λύ­τερο βάθος τη μια διαφορά με την Τουρκία. Δεδο­μέ­νου ότι τα δύο υπουρ­γεία Εξω­τε­ρι­κών είχαν λάβει εντολή από τους ηγέτες των δύο χωρών να αξιο­λο­γή­σουν αν συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να προ­χω­ρή­σουμε στην ουσια­στική συζή­τηση για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ, να υπο­θέ­σουμε ότι απο­τέ­λε­σμα ήταν αρνη­τικό; Πηγαί­νει κάπου ο διά­λο­γος;

Απ.: Ο διά­λο­γος είναι το μόνο βιώσιμο μέσο για την ειρη­νική συνύ­παρξη των λαών, ιδιαί­τερα σε γει­το­νιές του κόσμου με μεγάλα ιστο­ρικά βάρη. Πιστεύ­ουμε στον διάλογο, κατε­ξο­χήν όταν αυτός γίνεται με ειλι­κρί­νεια και δομη­μένα. Αν θελή­σουμε να κάνουμε έναν συνο­λικό απο­λο­γι­σμό, θα μπο­ρού­σαμε να πούμε ότι τον τελευ­ταίο ενάμιση χρόνο έχει υπάρξει απτή βελ­τί­ωση των ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων, όπως ο σχεδόν μηδε­νι­σμός των παρα­βιά­σεων του εθνικού ενα­έ­ριου χώρου, ο έλεγχος των κυκλω­μά­των δια­κι­νη­τών, η συνερ­γα­σία στην πολι­τική προ­στα­σία, οι σημα­ντι­κές συμ­φω­νίες που έχουν αυξήσει σημα­ντικά το διμερές εμπόριο, η γρήγορη θεώρηση εισόδου σε Τούρ­κους πολίτες και τις οικο­γέ­νειες τους που ενί­σχυ­σαν σημα­ντικά την τοπική οικο­νο­μία 10 νησιών μας. Και, βεβαίως, η βελ­τί­ωση των ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων συνέ­βαλε στην επα­νεκ­κί­νηση των συζη­τή­σεων υπό την σκέπη του ΟΗΕ για την επίλυση του Κυπρια­κού.

Βούλησή μας είναι το επόμενο διά­στημα, και ενόψει της συνε­δρί­α­σης του Ανώ­τα­του Συμ­βου­λίου Συνερ­γα­σίας τους πρώτους μήνες του 2025, να συνε­χί­σουμε να διε­ρευ­νούμε τις δυνα­τό­τη­τες ενί­σχυ­σης της συνερ­γα­σίας αυτής, γιατί αυτό είναι, σε τελική ανάλυση, προς όφελος της ειρήνης και της ευη­με­ρίας των δύο λαών. Σε αυτό το πνεύμα κινή­θη­καν, άλλωστε, οι συνα­ντή­σεις στο πλαίσιο της Θετικής Ατζέ­ντας και του Πολι­τι­κού Δια­λό­γου στις αρχές Δεκεμ­βρίου στην Αθήνα.

Σε ό,τι αφορά στην οριο­θέ­τηση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ, ως τη μία και μόνη διαφορά μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρ­κίας που μπορεί να αχθεί ενώπιον διε­θνούς δικαιο­δο­σίας, είναι γεγονός ότι οι θέσεις των δύο πλευρών για το εύρος της συζή­τη­σης εξα­κο­λου­θούν να αφί­στα­νται ουσιω­δώς. Η ελλη­νική πλευρά, χωρίς φοβικά σύν­δρομα και με την αυτο­πε­ποί­θηση που της προσ­δί­δει το ενι­σχυ­μένο διπλω­μα­τικό της απο­τύ­πωμα, κατέ­στησε σαφές ότι ζητή­ματα εθνικής κυριαρ­χίας δεν μπορούν να απο­τε­λέ­σουν αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης ή να τεθούν στην κρίση διε­θνούς δικαιο­δο­σίας.

Κατά τούτο, ανε­ξάρ­τητα από το αν εκκι­νή­σει η συζή­τηση για την οριο­θέ­τηση, που είναι πράγ­ματι προ­ϋ­πό­θεση για μακρά ειρήνη, εξα­κο­λου­θούμε να θεω­ρούμε ότι η αδρά­νεια και η ακι­νη­σία δεν μπορεί να είναι επιλογή και ότι οφεί­λουμε να δια­σφα­λί­σουμε και να ενι­σχύ­σουμε το κεκτη­μένο της απο­φυ­γής εντά­σεων στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Η ανα­ζή­τηση της ειρήνης, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και χωρίς παρα­χω­ρή­σεις στα εθνικά δίκαια της πατρί­δας μας, απο­τε­λεί δέσμευση και υπο­χρέ­ωσή μας προς τη σημε­ρινή αλλά και τις επό­με­νες γενεές.

Ερ.: Υπάρχει προ­ο­πτική επα­νέ­ναρ­ξης των συζη­τή­σεων για το Κυπριακό το 2025, δεδο­μέ­νου του ότι δια­νύ­ουμε τη μεγα­λύ­τερη περίοδο που έχει περάσει χωρίς διάλογο; Θεω­ρείτε ότι μπορεί να υπάρξει εξέλιξη πριν τις εκλογές στα κατε­χό­μενα το 2025;

Απ.: Βρι­σκό­μα­στε σε μία περίοδο σημα­ντι­κής κινη­τι­κό­τη­τας στο Κυπριακό, το οποίο συνιστά δια­χρο­νικά κορυ­φαία προ­τε­ραιό­τητα της ελλη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση έθεσε ως πρώτο στόχο της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής να επα­νέλ­θει το Κυπριακό στο προ­σκή­νιο της διε­θνούς πολι­τι­κής και ιδίως, στο προ­σκή­νιο των προ­τε­ραιο­τή­των του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών. Αρχικά, ορί­στηκε Προ­σω­πική Απε­σταλ­μένη του Γενικού Γραμ­μα­τέα των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Κυπριακό. Πρό­σφατα, υπό την αιγίδα του Αντόνιο Γκου­τέ­ρες, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε άτυπη συνά­ντηση μεταξύ του Προ­έ­δρου της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας και του Τουρ­κο­κύ­πριου ηγέτη και θα ακο­λου­θή­σει συνά­ντηση σε διευ­ρυ­μένη σύνθεση.

Ανα­λαμ­βά­νο­ντας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας από 1η Ιανουα­ρίου, σκοπός μας είναι να δια­τη­ρή­σουμε το Κυπριακό στην ενεργό ατζέντα του ΟΗΕ. Σε σύμπνοια με την Κυπριακή Δημο­κρα­τία, υπο­στη­ρί­ζουμε τις προ­σπά­θειες του Γενικού Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ και προ­σβλέ­πουμε να συμ­βάλ­λουμε εποι­κο­δο­μη­τικά στον διάλογο για μια δίκαιη, βιώσιμη και λει­τουρ­γική λύση του Κυπρια­κού στο πλαίσιο ων Ψηφι­σμά­των του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας.

Όπως έχω δηλώσει και στο παρελ­θόν, σε έναν κόσμο γεμάτο διχα­σμούς, μια ενωμένη ευρω­παϊκή Κύπρος, πέρα από τις συν­θή­κες ευη­με­ρίας που θα δημιουρ­γούσε για τους πολίτες της, θα απο­τε­λούσε ένα εξαι­ρε­τικά ισχυρό οικου­με­νικό σύμβολο.

Πηγή: newmoney.gr