To Sea Star της Τήλου

Συγκε­κρι­μένο παρά­δειγμα για τη λογική που πρέπει να διέπει και τις ακτο­πλοϊ­κές συγκοι­νω­νίες (εξυ­πη­ρέ­τηση των πολιτών και όχι της κερ­δο­φο­ρίας των λίγων) απο­τε­λεί το δημο­τικό καράβι του δήμου Τήλου.

Αρχικά να διευ­κρι­νί­σουμε προς αποφυγή παρε­ξη­γή­σεων, ότι οι δημο­τι­κές συγκοι­νω­νίες όλων των ειδών, χερ­σαίες και μη, έχουν «δου­λευ­τεί» κατά καιρούς με πολλές και δια­φο­ρε­τι­κές λογικές, από τις δημο­τι­κές αρχές, ανάλογα και με τα ευρύ­τερα πολι­τικά τους πιστεύω.

Η λογική του δικού μας σχολίου, διέ­πε­ται από τη μη αντι­κα­τά­σταση υπο­χρε­ώ­σεων του κεντρι­κού κράτους, αλλά συμπλη­ρω­μα­τι­κών, όπου αυτό απαι­τεί­ται και πάντα με εργα­ζό­με­νους που να απο­λαμ­βά­νουν πλήρεις και στα­θε­ρές εργα­σια­κές σχέσεις, σε περι­βάλ­λον ασφά­λειας στις συν­θή­κες εργα­σίας.

Στον τομέα της ακτο­πλο­ΐας, πάντα με επο­πτεύ­ουσα αρχή δημόσιο φορέα ακτο­πλο­ΐας, που σήμερα δεν υπάρχει.

Γυρνάμε στην Τήλο, όπου συν­δέ­ε­ται με τη Ρόδο από το 2000, με καρα­βάκι που έχει συνι­διο­κτήτη το Δήμο και έχει τη δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς 225 ατόμων.

Οδηγός της επι­λο­γής ήταν η ανάγκη να σπάσει η απο­μό­νωση, αλλά το πείραμα έχει πετύχει και απο­τε­λεί «πιλότο» και σημείο όπου μπορεί να αντλη­θεί εμπει­ρία και συμπε­ρά­σματα.

Μιλώ­ντας πρό­σφατα στην Ελευ­θε­ρο­τυ­πία και στη συνά­δελφο Γεωργία Σάκ­κουλα, η δήμαρ­χος Τήλου Μαρία Καμμά, ανα­φέ­ρει: «Το πλοίο αυτό, προ­σθέ­τει», «είναι και το ασθε­νο­φόρο μας». «Όταν λοιπόν σε 50 λεπτά έχεις τη δυνα­τό­τητα να βρί­σκε­σαι στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου, τι να περι­μένω εγώ τα ελι­κό­πτερα και τα πλωτά του Λιμε­νι­κού;» συνε­χί­ζει. Οι κάτοι­κοι τις ημέρες που δεν υπάρχει το επι­δο­τού­μενο δρο­μο­λό­γιο, οπότε και δεν πλη­ρώ­νουν εισι­τή­ριο, πλη­ρώ­νουν 14 ευρώ για τη μετά­βασή τους στη Ρόδο, σχεδόν τα μισά από τα άλλα δύο πλοία που περνούν από το νησί. «Εμείς δεν φτιά­ξαμε τη ναυτική εται­ρεία για να γίνουμε εφο­πλι­στές. Εμείς ανα­γκα­στή­καμε. Αφού δεν μας φτιά­χνετε εσείς δρόμους, φτιά­ξαμε εμείς το δικό μας» σημειώ­νει και προ­σθέ­τει πως απο­τε­λεί μια βιώσιμη επι­χεί­ρηση, χωρίς ωστόσο να απο­φέ­ρει οικο­νο­μικό κέρδος».

Δεν έχουν λείψει όμως και οι «τρι­κλο­πο­διές», αφού έχει οριστεί (εξ ανα­βο­λής) δίκη για το 2016, έχοντας προη­γη­θεί απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για πλει­στη­ρια­σμό του Sea Star μετά από προ­σφυγή τεχνι­κής εται­ρείας για οφει­λό­μενα ποσά. Από την πλευρά του ο δήμος Τήλου, είχε «απα­ντή­σει» με δικα­στική προ­σφυγή σε βάρος της τεχνι­κής εται­ρείας για πλημ­μελή επι­σκευή, καταγ­γέλ­λο­ντας ότι ακι­νη­το­ποί­ησε το πλοίο, για ενάμιση μήνα, μέσα στην υψηλή περίοδο Ιουλίου – Αυγού­στου.

Μιλώ­ντας το φθι­νό­πωρο του 2013 στο αθη­ναϊκό πρα­κτο­ρείο ειδή­σεων, η δήμαρ­χος Τήλου ζήτησε ισο­νο­μία και ισο­πο­λι­τεία και κατήγ­γειλε πως «υπάρ­χουν εκπρό­σω­ποι φορέων, επι­χει­ρή­σεων και πολι­τι­κοί που δεν στη­ρί­ζουν ένα πλοίο το οποίο απο­δε­δειγ­μένα έδωσε φτερά ανά­πτυ­ξης στο νησί».

Γιατί το τελευ­ταίο ΔΕΝ μας ξαφ­νιά­ζει και ΔΕΝ απο­τε­λεί είδηση;

Το αντί­θετο θα ήταν που θα δημιουρ­γούσε έκπληξη.

ikariaki.gr ( Νάσος Μπρά­τσος )