Ν. Παναγιωτόπουλος: Δεν θα δημιουργηθεί κλειστή δομή στη Ρόδο

-Θα δημιουρ­γη­θεί χώρος φύλαξης για όσους μετα­νά­στες απο­βι­βά­ζο­νται στο νησί

Στο ζήτημα της καλύ­τε­ρης φύλαξης των συνόρων και στον φράχτη στον Έβρο, καθώς και στην κατά­σταση που επι­κρα­τεί στις δομές ανα­φέρ­θηκε, μεταξύ άλλων, ο υπουρ­γός Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου, Νίκος Πανα­γιω­τό­που­λος, μιλώ­ντας στην τηλε­ό­ραση του ΣΚΑΪ και την εκπομπή “Σήμερα”.

Παράλ­ληλα, μίλησε για το ζήτημα με τη διερ­μη­νεία και τα οικο­νο­μικά του Υπουρ­γείου, σημειώ­νο­ντας ότι δρο­μο­λο­γεί­ται λύση σε αυτό το δύσκολο πρό­βλημα.

Ειδι­κό­τερα, ο κ. Πανα­γιω­τό­που­λος ανα­φέρ­θηκε:

Στο νέο ναυάγιο της Σάμου και τους δια­κι­νη­τές: “Πάντα εκτι­μά­ται ότι ρόλο παί­ζουνε και οι κακές και­ρι­κές συν­θή­κες, όσο να’ ναι, αργά τον Νοέμ­βριο, όσο πλη­σιά­ζουμε προς τον Δεκέμ­βρη, χει­ρο­τε­ρεύει ο καιρός στα πέλαγα και επο­μέ­νως γίνεται πιο ριψο­κίν­δυνη όλη αυτή η δρα­στη­ριό­τητα που διε­νερ­γεί­ται από εγκλη­μα­τι­κές οργα­νώ­σεις, τις οργα­νώ­σεις των δια­κι­νη­τών. Οι άνθρω­ποι αυτοί φέρουν την ευθύνη να στοι­βά­ζουν σε σκάφη μεγάλο αριθμό ανθρώ­πων για να τους μετα­φέ­ρουν στα ελλη­νικά νησιά και παιδιά. Και σε αυτές τις και­ρι­κές συν­θή­κες οι πιθα­νό­τη­τες ενός ατυ­χή­μα­τος, ενός ναυα­γίου με θανά­τους, με πνιγ­μούς στη θάλασσα είναι αυξη­μέ­νες. Για αυτό και λέμε από την αρχή ότι το βάρος πρέπει να πέσει στην αντι­με­τώ­πιση αυτών των εγκλη­μα­τι­κών οργα­νώ­σεων, των δια­κι­νη­τών. Οι δια­κι­νη­τές δεν έχουν τύψεις συνει­δή­σεως, ούτε ενδοια­σμούς. Εξάλλου κερ­δί­ζουν απ’ αυτό”.

Στη δημιουρ­γία χώρου φύλαξης στη Ρόδο: “Όχι, για κλει­στές δομές δεν έγινε λόγος, δεν είναι απα­ραί­τητο να δημιουρ­γη­θεί κλειστή δομή στη Ρόδο ή κέντρο υπο­δο­χής και ταυ­το­ποί­η­σης, όπως σε άλλα νησιά. Η σκέψη για την οποία κάνουμε λόγο και είμαστε σε φάση σχε­δια­σμού τώρα είναι να δημιουρ­γη­θεί ένας χώρος φύλαξης έτσι ώστε αυτοί οι άνθρω­ποι όταν έρχεται μεγάλος αριθμός, όταν απο­βι­βά­ζο­νται στη Ρόδο και συλ­λαμ­βά­νο­νται από τις αρμό­διες αρχές, να κρα­τού­νται. Γιατί υπό κράτηση είναι, δεν έχει μπει ακόμα στη συζή­τηση οι δια­δι­κα­σίες του υπουρ­γείου Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου, είναι υπό κράτηση, γιατί έχουν συλ­λη­φθεί για παρά­νομη είσοδο στη χώρα από τις αρμό­διες αρχές, λιμε­νικό ή ελλη­νική αστυ­νο­μία. Επο­μέ­νως, αυτό που κάνουμε, είναι ένας χώρος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, μέχρι να προ­ω­θη­θούν στα κέντρα ταυ­το­ποί­η­σης και υπο­δο­χής. Αυτή τη στιγμή έχουμε στα χέρια μας κάποιες τοπο­θε­σίες και τις μελε­τάμε. Πρέπει να γίνει, αλλιώς θα επα­να­λαμ­βά­νο­νται σκηνές όπου αυτοί οι άνθρω­ποι θα περι­φέ­ρο­νται ανε­ξέ­λεγ­κτοι μέσα στη Ρόδο, θα δημιουρ­γεί­ται μία αρνη­τική εικόνα, όπως έγινε την περίοδο του εορ­τα­σμού της 28ης Οκτω­βρίου, τότε είχε γεμίσει το νησί. Απο­φορ­τί­στηκε, μετα­φέρ­θη­καν στα­διακά αλλού, αλλά ασφαλώς επειδή το φαι­νό­μενο έχει μία διάρ­κεια, δηλαδή συνέ­χεια θα μπαί­νουν και θα συλ­λαμ­βά­νο­νται, και επο­μέ­νως πρέπει να κρα­τού­νται κάπου μέχρι να προ­ω­θη­θούν για κατα­γραφή και ταυ­το­ποί­ηση. Μελε­τάμε και πρέπει να υλο­ποι­ή­σουμε, αλλά έχω πει κιόλας επίσης ότι αυτό θα γίνει σε συνεν­νό­ηση με τις τοπικές αρχές. Είμαστε σε συνεν­νό­ηση με την περι­φέ­ρεια, με την δημο­τική αρχή, τους τοπι­κούς φορείς”.

Στο ζήτημα με τη διερ­μη­νεία και τα οικο­νο­μικά του Υπουρ­γείου: “Υπάρχει ένα πρό­βλημα με τη διερ­μη­νεία, διότι δεν έχει ακόμα υπο­γρα­φεί η παρά­ταση της σύμ­βα­σης με την αρμόδια μη κυβερ­νη­τική οργά­νωση, όμως αύριο, ημέρα Παρα­σκευή, θα απο­στα­λεί η πρό­σκληση προς την ΜΚΟ από το Υπουρ­γείο για να υπο­γρά­ψει αυτή την παρά­ταση της σύμ­βα­σης. Επο­μέ­νως δρο­μο­λο­γεί­ται η λύση σε αυτό το δύσκολο πρό­βλημα. Οφείλω να ομο­λο­γήσω ότι υπήρχαν οικο­νο­μι­κές εκκρε­μό­τη­τες, τις λύσαμε ή τις λύνουμε, στο τελευ­ταίο στάδιο είναι. Και η ΜΚΟ, η οποία θέλει να βρεθεί λύση, έχει ήδη προ­ω­θή­σει ένα μικρό αριθμό εθε­λο­ντών διερ­μη­νέων στο πεδίο. Ήδη υπήρχαν περίπου 60 διερ­μη­νείς από τον Ευρω­παϊκό Οργα­νι­σμό Ασύλου για να καλύ­πτουν κάποια κενά. Είναι γεγονός όμως, ότι αν δεν έχει ανα­πτυ­χθεί ο πλήρης αριθμός που προ­βλέ­πε­ται στα κέντρα υπο­δο­χής, και κυρίως στις υπη­ρε­σίες του ασύλου, γύρω στους 300-400 για να καλύ­πτουμε πλήρως τις ανάγκες, γιατί ξέρετε, είναι πολλές οι γλώσσες τις οποίες πρέπει να γνω­ρί­ζει κανείς προ­κει­μέ­νου να αντα­πο­κρι­θεί σε όλα τα αιτή­ματα όλων αυτών. Εκτι­μάμε ότι με την πρό­σκληση του υπουρ­γείου προς τον φορέα, αυτόν θα πέσουν υπο­γρα­φές γρήγορα και θα λυθεί αυτό το πρό­βλημα”.

Στην κατά­σταση που επι­κρα­τεί στις δομές: “Αυτή τη στιγμή είναι γύρω στις 27 με 27,5 χιλιά­δες σε όλες τις δομές. Είναι αυτοί που έχουν εισέλ­θει παρά­νομα στην χώρα και φιλο­ξε­νού­νται στις δομές, στα νησιά και την ενδο­χώρα, προ­κει­μέ­νου να κατα­γρα­φούν, να κατα­θέ­σουν αιτή­σεις για άσυλο, οι περισ­σό­τε­ροι αυτό κάνουν. Επι­στρο­φές γίνο­νται απο­σπα­σμα­τικά, σε κάποιους που δεν δικαιού­νται πλέον άδεια δια­μο­νής στη χώρα, δεν δικαιού­νται ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων για να ταξι­δέ­ψουν εκεί που εξαρχής ήταν ο αρχικός προ­ο­ρι­σμός, δηλαδή προς την Βόρεια Ευρώπη. Η δια­δι­κα­σία απο­νο­μής ασύλου δεν είναι απλή δια­δι­κα­σία. Κατα­τί­θε­ται, γίνεται μία συνέ­ντευξη. Απο­φαί­νε­ται η υπη­ρε­σία αν πρέπει να δοθεί το άσυλο, δηλαδή αν πρέπει να χαρα­κτη­ρι­στεί πρό­σφυ­γας ο αιτών. Αν απορ­ρι­φθεί υπάρχει και δεύ­τε­ρος βαθμός που εξε­τά­ζει αυτές τις αιτή­σεις. Επο­μέ­νως χρειά­ζε­ται χρόνος και για τον χρόνο αυτό όλοι αυτοί πρέπει να φιλο­ξε­νού­νται στις δομές, σε αυτό το οργα­νω­μένο σύστημα που έχει ανα­πτύ­ξει η χώρα από τότε που ανέκυψε με αυτή την σφο­δρό­τητα το πρό­βλημα περί το 2015 – 16, έκτοτε πέρασε πολύς χρόνος. Έχουμε αυτό το σύστημα πλέον, είναι σύστημα, θα έλεγα πρότυπο για την Ευρώπη. Οι επι­στρο­φές είναι λίγες ασφαλώς και τώρα μπαίνει πανευ­ρω­παϊκά το θέμα των επι­στρο­φών και καλό είναι αυτά τα θέματα να τίθε­νται σε ευρω­παϊκό επίπεδο. Γιατί το μετα­να­στευ­τικό δεν είναι πρό­βλημα μόνο της Ελλάδας, είναι πρό­βλημα της Ευρώπης, άρα τα προ­βλή­ματα της Ευρώπης απαι­τούν και ευρω­παϊ­κές λύσεις. Οι συν­θή­κες σίγουρα δεν κατα­τεί­νουν προς τη μείωση των ροών, μάλλον προς την αύξηση τους, με όλη αυτή τη γεω­πο­λι­τική ανα­τα­ραχή που υπάρχει κυρίως στη Μέση Ανατολή με εν εξε­λί­ξει πολέ­μους και τα λοιπά”.

Στο ζήτημα καλύ­τε­ρης φύλαξης των συνόρων και τον φράχτη στον Έβρο: “Η φύλαξη των συνόρων μπαίνει πολύ δυνατά πλέον στην ευρω­παϊκή ατζέντα, ιδίως από το επόμενο διά­στημα, από 1 Ιανουα­ρίου που ανα­λαμ­βά­νει η Πολωνία που έχει και αυτή ειδικό ενδια­φέ­ρον να εντεί­νει την φύλαξη των ευρω­παϊ­κών συνόρων σαν χώρα που βρί­σκε­ται στο ευρω­παϊκό σύνορο και η Πολωνία και εμείς ασφαλώς και μάλιστα, προ ημερών, στην συζή­τηση της Επι­τρο­πής Οικο­νο­μι­κών του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου όπου συζη­τεί­ται ο ευρω­παϊ­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, προ­βλέ­φθηκε για πρώτη φορά η χρη­μα­το­δό­τηση υπο­δο­μών για την ασφα­λέ­στερη φύλαξη των ευρω­παϊ­κών συνόρων. Αυτό σημαί­νει ότι ανοίγει ο δρόμος και για την χρη­μα­το­δό­τηση του φράχτη που χτί­ζουμε στον Έβρο με ευρω­παϊκό χρήμα, όπως είχαμε προ­βλέ­ψει. Φυσικά το κείμενο κάνει λόγο για ενί­σχυση των υπο­δο­μών, αλλά στις υπο­δο­μές περι­λαμ­βά­νε­ται και ο φράχτης οπότε αυτό νομίζω είναι ένα καλό νέο. Το χει­ρί­στηκε σε επίπεδο παρου­σίας ευρω­βου­λευ­τών ο δρα­στή­ριος ευρω­βου­λευ­τής πλέον Γιώργος Αυτιάς. Είχαμε τη σχετική επι­κοι­νω­νία. Αυτό είναι καλό γιατί δείχνει την πρόθεση της Ευρώπης να επεν­δύ­σει περισ­σό­τερα στην ασφά­λεια και την φύλαξη των συνόρων”.

Στα Ελλη­νο­τουρ­κικά: “Η Τουρκία ασφαλώς και εγείρει τις απαι­τή­σεις που εγείρει. Από κει και πέρα, η Ελλάδα, όπως έχει ειπωθεί πάρα πολλές φορές από τα πλέον επίσημα χείλη επα­νει­λημ­μέ­νως και από τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη, έχει τις δικές της κόκ­κι­νες γραμμές. Ασφαλώς και δεν πέφτουν στο τραπέζι ζητή­ματα που έχουν να κάνουν με την εθνική μας κυριαρ­χία και από κει και πέρα συζη­τάμε. Το να συζητά κανείς με τον απέ­να­ντι δεν είναι κακό. Κακό είναι να μην συζη­τάει καθόλου. Το ότι θα κατα­λή­ξει σε μία συμ­φω­νία ή σε ένα πλαίσιο συμ­φω­νίας, αν θέλετε, δεν είναι δεδο­μένο. Όμως μπορεί να κατα­λή­ξουμε ότι έχουμε τις δια­φω­νίες μας και εκεί είμαστε. Σε κάθε περί­πτωση όμως, η στάση της Τουρ­κίας, ο ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός τον οποίο και εγώ προ­σω­πικά βίωσα πολύ έντονα τα προη­γού­μενα 3, 4, χρόνια, υπάρχει. Και να κάνω ένα επι­πλέον σχόλιο. Εγώ είχα την αίσθηση από αυτά που ακούω από πολλές δυνά­μεις της εσω­τε­ρι­κής, της εγχώ­ριας αντι­πο­λί­τευ­σης, ότι τα νησιά μας τα είχαμε απο­δυ­να­μώ­σει, το να συζη­τάει όμως επι­σή­μως η Τουρκία διά του Υπουρ­γείου Άμυνας της για απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νησιών, σημαί­νει ότι προ­φα­νώς προ­βλη­μα­τί­ζε­ται επειδή η απο­τρε­πτική μας δυνα­τό­τητα δεν έχει απο­δυ­να­μω­θεί αντι­θέ­τως έχει ενι­σχυ­θεί. Οι Τούρκοι βάζουν θέμα, γιατί έχετε τόσο στρατό στα νησιά, κι εμείς πρέπει να απο­λο­γού­μεθα γιατί δεν απο­δυ­να­μώ­σαμε τα νησιά μας; Μα προ­φα­νώς δεν συμ­βαί­νει. Επιμένω σε αυτό, πάντα η Ελλάδα είχε τις κόκ­κι­νες γραμμές, έτσι και αυτή η κυβέρ­νηση. Νομίζω η κυβέρ­νηση Κυριά­κου Μητσο­τάκη απέ­δειξε ότι κρατά τις κόκ­κι­νες γραμμές και ότι κάνει ενέρ­γειες για να ισχυ­ρο­ποι­ή­σει τη χώρα γεω­πο­λι­τικά, πρώτον, στρα­τιω­τικά αμυ­ντικά δεύ­τε­ρον. Υπάρχει έργο που έχει παρα­χθεί και συνε­χί­ζε­ται. Ορθώς η παρούσα ηγεσία του Υπουρ­γείου Εθνικής Άμυνας τώρα έχει πάει στην επόμενη φάση και ομιλεί για την ανά­πτυξη μιας αντι­πυ­ραυ­λι­κής ασπίδας, διότι είναι και αυτά τα συστή­ματα πλέον που έχουνε μπει στο επί­κε­ντρο μιας ατζέ­ντας εξο­πλι­σμών στην επόμενη φάση. Καλύ­ψαμε αρκετά κενά με τις αγορές που κάναμε. Εχθές ο πρω­θυ­πουρ­γός βρέθηκε στην βάση της Τανά­γρας όπου είναι πλέον η αιχμή του δόρατος, αν θέλετε της απο­τρε­πτι­κής ισχύς στον αέρα. Εκτός των άλλων, γιατί έγιναν και πολλά άλλα στα χρόνια που πέρασαν και εξέ­πεμψε ακριβώς αυτό το μήνυμα και συνε­χί­ζουμε. Δεν πρέπει να αδρα­νή­σει η διαρκής προ­σπά­θεια για την ενί­σχυση των ενόπλων δυνά­μεων. Αυτό βέβαια δεν έχει να κάνει μόνο και με τα μέσα, έχει να κάνει και με το προ­σω­πικό και οι παρεμ­βά­σεις που σχε­διά­ζο­νται αυτή τη στιγμή για να είναι ικα­νο­ποι­η­μένο το προ­σω­πικό των ενόπλων δυνά­μεων, οι άνδρες και οι γυναί­κες δηλαδή που είναι τα στελέχη των ενόπλων δυνά­μεων. Οι άνθρω­ποι που χει­ρί­ζο­νται όλα αυτά τα προηγ­μένα μέσα. Πρέπει και εκεί να γίνουν ενέρ­γειες ώστε να ώστε το προ­σω­πικό να είναι αντάξιο των συστη­μά­των που έχουμε προ­μη­θευ­τεί”.