Γιάννης Πάππου: «Ο Δήμος Ρόδου τρομοκρατεί και εκβιάζει τους πολίτες της Δωδεκανήσου»

-Απάντηση του Προ­έ­δρου του ΕΒΕΔ στον Δήμο Ρόδου για τον ΔΗΦΟΔΩ

Ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕ Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννης Πάππου εξέδωσε χθες την ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

«Εντυ­πω­σιά­ζει ο τρόπος με τον οποίο ο Δήμος Ρόδου με την επι­στολή του προς τον υφυ­πουργό Ανά­πτυ­ξης κ. Γερά­σιμο Για­κου­μάτο, επι­χει­ρεί να τον πείσει περί της ανάγκης δια­τή­ρη­σης του ΔΗΦΟΔΩ, εκθέ­το­ντας τις επι­πτώ­σεις που μια τέτοια απόφαση θα επι­φέ­ρει στα οικο­νο­μικά των δήμων της Δωδε­κα­νή­σου.

Απο­κρύ­πτει όμως πλήρως και σκο­πί­μως την αλήθεια, όχι μόνο για την προφανή αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα του συγκε­κρι­μέ­νου φόρου, όπως έχει ήδη απο­φαν­θεί το ΣτΕ, αλλά και για τον αδια­φανή τρόπο δια­χεί­ρι­σης εσόδων 200 και πλέον εκατ.  ευρώ, ζήτημα για το οποίο υπάρχει σε εξέλιξη διε­ρεύ­νηση από πλευράς της Δικαιο­σύ­νης.

Απο­κρύ­πτο­ντας εσκεμ­μένα τα παρα­πάνω, ο Δήμος  Ρόδου δια των εκφρα­στών του, από τη μια πλευρά,  υπε­ρα­μύ­νε­ται των κοι­νω­νι­κών – προ­νοια­κών δράσεων που, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, χρη­μα­το­δο­τού­νται από τον ΔΗΦΟΔΩ, από την άλλη, οι κοι­νω­νι­κές ευαι­σθη­σίες του εξα­ντλού­νται πολύ γρήγορα, όταν λίγο πιο κάτω, στην ίδια επι­στολή, δεν διστά­ζει να απει­λή­σει τους δημότες των δήμων της Δωδε­κα­νή­σου, ότι τυχόν κατάρ­γηση του ΔΗΦΟΔΩ θα επι­φέ­ρει αυξή­σεις δημο­τι­κών τελών, χρε­ώ­σεων υπέρ του Δήμου, την θέσπιση άλλων αντι­σταθ­μι­στι­κών μέτρων, που θα επι­βα­ρύ­νουν ακόμη περισ­σό­τερο τις ασθε­νέ­στε­ρες κοι­νω­νι­κές τάξεις, αλλά και νέα αντα­πο­δο­τικά τέλη που θα επι­βα­ρύ­νουν το του­ρι­στικό προϊόν.

Με άλλα λόγια, ο Δήμος τρο­μο­κρα­τεί και εκβιά­ζει τους πολίτες της Δωδε­κα­νή­σου, για να επι­τύ­χει τη συγκα­τά­θεσή τους  στη συνέ­χιση ενός καθε­στώ­τος πλήρους αδια­φά­νειας, που αδιά­ντροπα ίσχυε για χρόνια μέχρι σήμερα, υπο­νο­μεύ­ο­ντας την βιω­σι­μό­τητα των τοπικών επι­χει­ρή­σεων, αγνο­ώ­ντας τη βούληση του συνόλου των παρα­γω­γι­κών φορέων του τόπου που έχουν πληγεί και συνε­χί­ζουν να πλήτ­το­νται ανηλεώς από την παρα­τε­τα­μένη ύφεση.

Σε αυτό το κλίμα του εκφο­βι­σμού, της τρο­μο­κρά­τη­σης  και των απειλών, είναι σκόπιμο να επι­ση­μαν­θεί ότι  ο Δήμος Ρόδου,  παρα­λεί­πει να σημειώ­σει στην επι­στολή του προς τον υφυ­πουργό Ανα­πτυ­ξης,  ότι ο ΔΗΦΟΔΩ είναι ο μονα­δι­κός, παγκο­σμίως, φόρος εισο­δή­μα­τος, που επι­βάλ­λε­ται επί της ζημίας.

Ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. αναμ­φί­βολα συν­δέ­ε­ται απο­κλει­στικά με τα οικο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα και ειδι­κό­τερα με τα ακα­θά­ρι­στα έσοδα (δηλ. τον τζίρο) της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του επι­τη­δευ­μα­τία και συνεπώς πρό­κει­ται στην ουσία για φόρο κύκλου εργα­σιών,  η επιβολή του οποίου είναι παρά­νομη και αντι­κοι­νο­τική.

Κατά συνέ­πεια, ο ΔΗΦΟΔΩ απο­τε­λεί έμμεσο, αντι­κοι­νο­τικό και γενικά μη νόμιμο φόρο κύκλου εργα­σιών ο οποίος επι­βα­ρύ­νει το κόστος ζωής και τον τιμά­ριθμο, δημιουρ­γεί αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό σε βάρος των επι­χει­ρή­σεων της Δωδ/σου σε σχέση με τις επι­χει­ρή­σεις άλλων περιο­χών της χώρας. Με τον αυθαί­ρετο και κλι­μα­κού­μενο συντε­λε­στή φόρου που καθιε­ρώ­νει παρα­βιά­ζει ευθέως την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και προ­κα­λεί ανι­σό­τητα και άδικη μετα­χεί­ριση όχι μόνο μεταξύ των επι­τη­δευ­μα­τιών,  αφού χρη­σι­μο­ποιεί  δια­φο­ρε­τικά μέτρα και σταθμά για να επι­βά­λει φόρο στα ακα­θά­ρι­στα έσοδα (παρα­βί­αση του άρθρου  άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος).

Στην ίδια επι­στολή προς τον υφυ­πουργό Ανά­πτυ­ξης, ο Δήμος Ρόδου ανα­φέ­ρε­ται σε ανα­πτυ­ξια­κές δράσεις οι οποίες, όπως υπο­στη­ρί­ζει, χρη­μα­το­δο­τού­νται από τον ΔΗΦΟΔΩ. Οι δράσεις αυτές, ωστόσο, δεν τεκ­μη­ριώ­νο­νται από συγκε­κρι­μένα στοι­χεία,παρότι επα­νει­λημ­μέ­νως έχουν ζητηθεί.

Τα επι­χει­ρή­ματα περί της χρήσεως του ΔΗΦΟΔΩ, όποτε κι αν ζητή­θη­καν, ουδέ­ποτε παρου­σιά­στη­καν με τεκ­μή­ρια  που να απο­δει­κνύ­ουν τους ισχυ­ρι­σμούς του Δήμου Ρόδου, γεγονός που ενι­σχύει το μανδύα της αδια­φά­νειας στη δια­χεί­ριση εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ.  Ας σημειω­θεί πως όταν ζητή­θηκε προ διετίας  από το δημο­τικό συμ­βού­λιο η νομο­θε­τική κατο­χύ­ρωση της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας του ΔΗΦΟΔΩ, που θα δια­σφά­λιζε και τη δια­φά­νεια στη δια­χεί­ρισή του, η πρόταση δεν έγινε απο­δε­κτή.

Ο ΔΗΦΟΔΩ, από το 1994 οπότε θεσπί­στηκε, μέχρι το 2010, παρέ­μεινε σε καθε­στώς πλήρους αδια­φά­νειας, με τους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς να κρα­τού­νται μακρυά, με το να μη γνω­ρί­ζουν καν την ύπαρξή του. Είναι αξιο­ση­μεί­ωτο ότι την πρώτη φορά που απέ­κτη­σαν γνώση περί του ΔΗΦΟΔΩ, οδή­γη­σαν την Δικαιο­σύνη στο να δια­τά­ξει, μέσω της Εισαγ­γε­λίας Αθηνών, κατε­πεί­γουσα έρευνα για την δια­χεί­ριση 200 και πλέον εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, η οποία βρί­σκε­ται σε εξέλιξη.

Φυσικά, ούτε αυτό ανα­φέ­ρε­ται στην επι­στολή  προς τον Υφυ­πουργό Ανά­πτυ­ξης. Αντι­θέ­τως, ο Δήμος Ρόδου επι­λέ­γει να ακο­λου­θή­σει παλαιο­κομ­μα­τι­κές μεθό­δους και να απει­λή­σει τους δημότες με νέα τέλη, αντί να αξιο­ποι­ή­σει τις πηγές εσόδων του Δήμου.

Η επί 15ετία και πλέον συνε­χι­ζό­μενη φορο­λό­γηση επι­χει­ρή­σεων με κανόνες που δημιουρ­γούν στρε­βλώ­σεις, ανι­σό­τη­τες και αδικίες, χωρίς στο μεταξύ να υπάρξει η παρα­μι­κρή πρόοδος στη θερα­πεία έστω και των απλού­στε­ρων στη λύση τους προ­βλη­μά­των, σε συνάρ­τηση με το καθε­στώς αδια­φά­νειας και την ραγδαία επι­δεί­νωση των οικο­νο­μι­κών συν­θη­κών στη χώρα και στην περιοχή μας, από τις ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κές μεθό­δους αντι­με­τώ­πι­σης της οικο­νο­μι­κής κρίσης, δημιούρ­γησε κατα­στά­σεις που οι τοπικές παρα­γω­γι­κές τάξεις δεν είναι δυνατόν πλέον να ανε­χθούν.

Για όλους τους παρα­πάνω λόγους, ο ΔΗΦΟΔΩ έχει εκπέσει προ πολλού στη συνεί­δηση των πολιτών της Δωδε­κα­νή­σου και είναι θέμα ημερών η ορι­στική κατάρ­γησή του από την Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ, του οποίου η απόφαση ανα­μέ­νε­ται εντός των προ­σε­χών ημερών. Η θέση του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου ως θεσμι­κού εκφρα­στή της βού­λη­σης των παρα­γω­γι­κών τάξεων, είναι σαφής και αδια­πραγ­μά­τευτη».