Η Ν.Δ. έπαθε Πενσιλβάνια

Το πρωί της Τετάρ­της, ενώ ακόμη ο πλα­νή­της ξυπνούσε από το σοκ της επι­κρά­τη­σης Τραμπ, ένα e-mail έφευγε από το Μαξίμου προς τη Μονάδα Εμπει­ρο­γνω­μό­νων Απα­σχό­λη­σης και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης του υπουρ­γείου Εργα­σίας. Ο απο­στο­λέας ζητούσε να μάθει πώς δια­κυ­μάν­θηκε τα τελευ­ταία χρόνια το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των Αμε­ρι­κα­νών, σε όλες τις εισο­δη­μα­τι­κές κατη­γο­ρίες. Η απά­ντηση που έφτασε λίγες ώρες αργό­τερα επι­βε­βαί­ωσε την υποψία του επι­τε­λι­κού στε­λέ­χους: το 2022, λόγω πλη­θω­ρι­σμού, το εισό­δημα των Αμε­ρι­κα­νών παρου­σί­αζε απότομη πτώση, που ήταν μεγα­λύ­τερη στους φτω­χό­τε­ρους (-17%).

Το στοι­χείο αυτό έμελλε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως επι­χεί­ρημα στις συζη­τή­σεις που έχουν ξεκι­νή­σει στο κυβερ­νη­τικό στρα­τό­πεδο ήδη από την εκλο­γική βραδιά στις ΗΠΑ. Κιν­δυ­νεύει η κυβέρ­νηση της Ν.Δ. να πάθει ό,τι και οι Δημο­κρα­τι­κοί στις ΗΠΑ, που αγνό­η­σαν τις αγωνίες και τους φόβους των λαϊκών τάξεων; Δικαιώ­νο­νται από τη νίκη του Τραμπ όσοι απο­δί­δουν στον δικαιω­μα­τι­σμό την υπο­χώ­ρηση των ποσο­στών της Ν.Δ.; Ή, μήπως, έχει δίκιο ο αριθ­μο­λά­γνος επι­τε­λής και οι πίνακές του; Μήπως αρκεί στη Ν.Δ. να στη­ρί­ζει το λαϊκό εισό­δημα, όπως έκανε εν μέσω πλη­θω­ρι­σμού το 2023, κερ­δί­ζο­ντας κατά κράτος τις εκλογές;

Φαί­νε­ται ότι η συζή­τηση μόλις ξεκί­νησε. Η νίκη του Τραμπ ενερ­γο­ποιεί το εσω­τε­ρικό ρήγμα στη Ν.Δ., μεταξύ της δεξιάς πτέ­ρυ­γας που ζητάει «επι­στροφή στις ρίζες» και όσων επι­μέ­νουν στον προ­σα­να­το­λι­σμό του κόμ­μα­τος προς το Κέντρο.

Αρθρο Κων­στα­ντί­νου Φίλη στην «Κ»: Ωρα για αφύ­πνιση της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης

Ηδη βου­λευ­τές της Ν.Δ. που ανήκουν είτε στην «εσω­κομ­μα­τική αντι­πο­λί­τευση» είτε στη «λαϊκή Δεξιά» δήλωναν «δικαιω­μέ­νοι», καθώς θεωρούν ότι «όσα επι­ση­μαί­ναμε τόσο καιρό» ήταν αυτά που «έκριναν τις εκλογές στις ΗΠΑ». Οι βου­λευ­τές εστί­α­ζαν κυρίως στη σκληρή αντι­με­τα­να­στευ­τική ρητο­ρική που ακο­λού­θησε ο Ντό­ναλντ Τραμπ, αλλά και στην ενα­ντί­ωση στη woke ατζέντα, κάτι που, όπως έλεγαν, έχει απο­δει­χθεί εκλο­γι­κός κατα­λύ­της σε πολλές χώρες και στην Ευρώπη. Υπό αυτήν την ερμη­νεία του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, πολλοί βου­λευ­τές της Ν.Δ. έχουν «ανα­θαρ­ρή­σει» και δηλώ­νουν πως είναι πλέον πιο απε­λευ­θε­ρω­μέ­νοι και νομι­μο­ποι­η­μέ­νοι ώστε να παίρ­νουν θέσεις αντί­στοι­χες με αυτές του Τραμπ. Οι απόψεις αυτές προ­φα­νώς προ­ϋ­πήρ­χαν, αλλά δεν εκδη­λώ­νο­νταν ανοιχτά. Υπήρχε μια μερίδα βου­λευ­τών που στή­ρι­ζαν ανοιχτά την υπο­ψη­φιό­τητα Τραμπ, όπως ο Θάνος Πλεύρης, ο οποίος έσπευσε μετά το απο­τέ­λε­σμα να συγ­χα­ρεί τον νέο «πλα­νη­τάρχη». Στη γραμμή αυτή είναι και άλλα μέλη της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομάδας, ειδικά της περι­φέ­ρειας. Ο Θανάσης Δαβάκης δηλώνει «Ρεπου­μπλι­κα­νός», ενώ ο Δημή­τρης Μαρ­κό­που­λος, που ήταν και παρα­τη­ρη­τής των εκλογών στις ΗΠΑ, έλεγε πως «η woke ατζέντα ενοχλεί πλέον πολύ κόσμο». Στην κορυφή αυτής της πυρα­μί­δας είναι ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος ουδέ­ποτε έκρυψε τη συμπά­θειά του στο πρόσωπο του νέου προ­έ­δρου των ΗΠΑ. Οπως λέει και ο ίδιος, «το μετα­να­στευ­τικό και η μάχη κατά της woke κουλ­τού­ρας είναι δύο στοι­χεία όπου συμπί­πτουμε», θυμί­ζο­ντας μάλιστα πως ο ίδιος είχε μιλήσει στη Βουλή για το θέμα αυτό.

Στην κυβέρ­νηση θεωρούν ότι το όποιο κόστος από την πολι­τική για τα ατομικά δικαιώ­ματα ισο­σταθ­μί­ζε­ται από τη στήριξη του λαϊκού εισο­δή­μα­τος και εκεί πρό­κει­ται να εστιά­σουν.

Οι απόψεις αυτές δεν εκφρά­ζο­νται, όμως, μόνο στην εσω­κομ­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Δια­περ­νούν και την κυβέρ­νηση, και μάλιστα το Μαξίμου. Ενας εκ των υπουρ­γών Επι­κρα­τείας, ο Μάκης Βορίδης, θεωρεί ότι η ατζέντα που έχει υπο­στη­ρί­ξει δια­χρο­νικά «τώρα δικαιώ­νε­ται» και συνεπώς «πρέπει πλέον να δοθεί σε αυτήν περισ­σό­τερο βάρος». Ο υπουρ­γός όλο το προη­γού­μενο διά­στημα έχει υπο­στη­ρί­ξει στον πρωινό καφέ απόψεις που ήταν σχεδόν πάντα μειο­ψη­φι­κές. «Είναι όμως μειο­ψη­φι­κές και στην κοι­νω­νία;», ανα­ρω­τιέ­ται άλλος υπουρ­γός. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Αδωνις Γεωρ­γιά­δης που, ενώ είχε ψηφίσει τον νόμο για την ισότητα στον γάμο, με μία μακρο­σκελή ανάρ­τηση την Πέμπτη στα social media έδειξε να επι­στρέ­φει σε πιο alt right ρητο­ρική, μην κρύ­βο­ντας τον θαυ­μα­σμό του για το «απί­στευτο ταλέντο» του επα­νε­κλε­γέ­ντος προ­έ­δρου. Με λίγα λόγια, τόσο στο Μέγαρο Μαξίμου όσο και στο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο συνυ­πάρ­χουν «Δημο­κρα­τι­κοί και Ρεπου­μπλι­κα­νοί».

Οι αντι­δρά­σεις στη Ν.Δ. εξη­γού­νται και από το γεγονός ότι τη «συγ­γέ­νεια» με τον Τραμπ εμφα­νί­στη­καν από την πρώτη στιγμή να διεκ­δι­κούν τα κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. Κυριά­κος Βελό­που­λος, Αφρο­δίτη Λατι­νο­πού­λου και Δημή­τρης Νατσιός επεν­δύ­ουν επίμονα στο αφήγημα ότι η Ν.Δ. «ως κόμμα ελι­τί­στικο» ταυ­τί­ζε­ται με τους Δημο­κρα­τι­κούς και χάνει τους μη προ­νο­μιού­χους, που ήταν εκείνοι που έδωσαν ξανά στον Τραμπ το δαχτυ­λίδι για τον Λευκό Οίκο.

Μητσο­τά­κης για εκλογή Τραμπ: Οι ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κές σχέσεις θα παρα­μεί­νουν στα­θε­ρές και παρα­γω­γι­κές

Η απά­ντηση

Για όλα τα παρα­πάνω στο Μαξίμου έχουν απά­ντηση. Κυβερ­νη­τική πηγή ομο­λο­γεί με μια δόση πολι­τι­κού κυνι­σμού: «Και ποιος είπε στους βου­λευ­τές ή στους υπουρ­γούς της Ν.Δ. να μη στη­ρί­ζουν, εάν τους αρέσει, τον Τραμπ;». Στην κυβέρ­νηση, με εντολή του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, ήσαν άπαντες πολύ προ­σε­κτι­κοί εξ αρχής και δεν πήραν θέση στον διχασμό της άλλης όχθης του Ατλα­ντι­κού. Η στάση αυτή δίνει την ευχέ­ρεια στον πρω­θυ­πουργό να μην εμπλέ­κε­ται σε διχα­σμούς εντός και εκτός κόμ­μα­τος. Το ερώτημα, όμως, παρα­μέ­νει: Η εναλ­λα­κτική Δεξιά που εκφρά­ζει ο Ντό­ναλντ Τραμπ μπορεί να ρυμουλ­κή­σει και τη Ν.Δ. πιο δεξιά; Η απά­ντηση είναι αρνη­τική για δύο λόγους: Πρώτον, στο Μαξίμου δεν θεωρούν πως έχουν έλλειμμα «δεξιών» πολι­τι­κών, με πρώτο το μετα­να­στευ­τικό. Δεύ­τε­ρον, θεωρούν ότι το όποιο κόστος από την κυβερ­νη­τική πολι­τική για τα ατομικά δικαιώ­ματα ισο­σταθ­μί­ζε­ται από τη στήριξη του λαϊκού εισο­δή­μα­τος (βλέπε και το report που εκμαί­ευσε το Μαξίμου από τους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του υπουρ­γείου Εργα­σίας). Εκεί είναι βέβαιο πως θα εστιά­σει η κυβέρ­νηση, δίνο­ντας έμφαση σε φιλο­λαϊ­κές πολι­τι­κές που αφορούν τους πολλούς. «Κανείς δεν πρέπει να νιώθει απο­κλει­σμέ­νος» είναι το μότο του πρω­θυ­πουρ­γού που, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ», στον πρώτο πρωινό καφέ μετά την επι­κρά­τηση Τραμπ, όχι μόνο «δεν έδειχνε στρι­μωγ­μέ­νος από κάτι», αλλά, αντι­θέ­τως, «φαι­νό­ταν αισιό­δο­ξος».

Πηγή: kathimerini.gr