ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Α. Κολιάδης: Χωρίς την Αυτοδιοίκηση, πρόσωπο με πρόσωπο με τον πολίτη κράτος δεν μπορεί να σταθεί

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΛΙΑΔΗΣ - ΚΕΔΕ

Στα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει η Τοπική Αυτο­διοί­κηση και στο ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζει ανα­φέρ­θηκε στον χαι­ρε­τι­σμό που απηύ­θυνε ο δήμαρ­χος Ρόδου και πρό­ε­δρος της ΠΕΔ κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης.

«Στις εργα­σίες του Συνε­δρίου μας υπάρχει χώρος και χρόνος για ουσια­στικό διάλογο και ανά­πτυξη κάθε προ­σέγ­γι­σης. Θα ακου­στούν όλα με επι­χει­ρή­ματα και με το γνωστό μας αυθε­ντικό πάθος.Είμαστε όλοι απα­ραί­τη­τοι και θα τολμήσω να πω κάποιοι λίγο παρα­πάνω, γιατί χωρίς την Αυτο­διοί­κηση, πρόσωπο με πρόσωπο με τον πολίτη και την κοι­νω­νία, κράτος δεν μπορεί να σταθεί», υπο­γράμ­μισε ο Δήμαρ­χος Ρόδου. Ανα­λυ­τικά ο χαι­ρε­τι­σμός του στο συνέ­δριο της ΚΕΔΕ:

Κυρίες και Κύριοι…

Σας καλω­σο­ρί­ζουμε στον  εύξεινο τόπο της Ρόδου,

Σας καλω­σο­ρί­ζουμε με τιμή και ευγνω­μο­σύνη στη μεγάλη γιορτή της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, στη μεγάλη γιορτή της εμπρο­σθο­φυ­λα­κής της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας.

Είναι σπου­δαίο που αντα­μώ­νουμε όλοι μαζί σε έναν γόνιμο και παρα­γω­γικό διάλογο, με τον έναν ξεχω­ρι­στό τόπο πλάι στον άλλον, με την Κρήτη πλάι στην Αλε­ξαν­δρού­πολη, με την Κεφαλ­λο­νιά πλάι στη Χίο, με τη Θεσ­σα­λο­νίκη πλάι στην Αθήνα.

Ο ένας πλάι στον άλλον, είναι η μόνη υπο­σχό­μενη συνθήκη για ένα ευήμερο και ανθε­κτικό μέλλον, όταν όλα γύρω μας κινού­νται με αστρο­νο­μι­κές ταχύ­τη­τες και όταν η μία μέρα ανα­τρέ­πει την άλλη.

Οποια­δή­ποτε άλλη πρόταση συνύ­παρ­ξης, μακριά από τη συνερ­γα­σία και τη συνέρ­γεια, θα είναι συνταγή απο­τυ­χίας, ίσως και ολέθρου.

Αυτό δε σημαί­νει ότι θα είμαστε και υπο­χω­ρη­τι­κοί όταν και όπου δεν μας απο­δί­δε­ται αυτό που δικαιού­μα­στε. Παι­χνί­δια μηδε­νι­κού αθροί­σμα­τος δεν είμαστε δια­τε­θει­μέ­νοι να παί­ξουμε. Θέλουμε συνερ­γα­τι­κό­τητα, σύμπνοια, και λύσεις αμοι­βαίου οφέλους. Θέλουμε την άριστη λύση στα προ­βλή­ματά μας.

Όσο υπο­χω­ρη­τι­κοί χρειά­στηκε να είμαστε μέχρι τώρα, για να βάλουμε πλάτη στην δεκαετή θύελλα των δημο­σιο­νο­μι­κών προ­σαρ­μο­γών (μνη­μό­νια κατά το κοινό) το κάναμε.

Όλοι γνω­ρί­ζουμε ότι η Αυτο­διοί­κηση θυσίασε μεγα­λύ­τερο ποσο­στιαία προϊόν από κάθε άλλο επίπεδο της διοί­κη­σης. Σήμερα δεν βρι­σκό­μα­στε στο ίδιο περι­βάλ­λον ούτε βέβαια έχουμε βγει στον ωκεανό της αφθο­νίας. Όμως… δεν θα υστε­ρούμε για να ευη­με­ρούν άλλα επίπεδα.

Είμαστε όλοι απα­ραί­τη­τοι και θα τολμήσω να πω κάποιοι λίγο παρα­πάνω, γιατί χωρίς την Αυτο­διοί­κηση, πρόσωπο με πρόσωπο με τον πολίτη και την κοι­νω­νία, κράτος δεν μπορεί να σταθεί.

Στις εργα­σίες του Συνε­δρίου μας υπάρχει χώρος και χρόνος για ουσια­στικό διάλογο και ανά­πτυξη κάθε προ­σέγ­γι­σης. Θα ακου­στούν όλα με επι­χει­ρή­ματα και με το γνωστό μας αυθε­ντικό πάθος.

Σε αυτόν τον χαι­ρε­τι­σμό όμως, επι­τρέψτε μου να σταθώ για λίγο μπροστά στο μεγα­λείο των νησιών μας και θα μιλήσω επί της αρχής.

Θέλω να φέρουμε στο μυαλό μας τον χάρτη της Ελλάδας. Και τώρα από τον χάρτη αυτό να αφαι­ρέ­σουμε όλα τα νησιά της.

Και από όλα τα αφιε­ρώ­ματα παγκο­σμίως να αφαι­ρέ­σουμε τις εικόνες από τα νησιά της.

Και από τα μεγάλα καλο­καί­ρια μας να σβή­σουμε τα νησιά της.

Δεν θα είναι πια η Ελλάδα. Θα είναι κάτι άλλο. Αλλά όχι η Ελλάδα όπως την ξέρουμε.

Η νησιω­τι­κό­τητα, αυτή η ορφανή λέξη που σπάνια συνα­ντάμε στα εθνικά και ευρω­παϊκά θεσμικά κείμενα, για εμάς τους νησιώ­τες έχει περιε­χό­μενο.

Είναι ταυ­τό­σημη με τη μονα­δι­κό­τητα. Είναι ταυ­τό­σημη με την αυτορ­ρύθ­μιση και τη συνοχή. Οι κοι­νό­τη­τές μας είναι από τις πιο προ­σαρ­μο­στι­κές κοι­νό­τη­τες και τις πλέον πολυ­μή­χα­νες. Η απο­μό­νωση οδηγεί μαθη­μα­τικά σε μία μονα­δική συμ­βί­ωση, αρι­στο­τε­χνικά δημιουρ­γική και εξαι­ρε­τικά απλή.

Μια μπλε πινελιά, λίγος ασβέ­στης και μία ψαρό­πλακα, συνέ­θε­σαν όσα η οικου­μένη σήμερα θαυ­μά­ζει και καρ­τε­ράει. Την ομορφιά μας τη χρω­στάμε στους ανθρώ­πους μας ανά το χρόνο. Στη σοφία τους και την προκοπή τους.

Η απείρου κάλλους αρχι­τε­κτο­νική στα κυκλα­δί­τικα χωριά δεν ήρθε μέσα από νόμους και δια­τάγ­ματα. Ήρθε από τη σοφία των παπ­πού­δων μας και των για­γιά­δων μας. Σήμερα στον ανοιχτό κόσμο, οι κοι­νό­τη­τές μας εξε­λίσ­σο­νται με εισα­γό­μενο τρόπο ζωής και ανά­πτυ­ξης. Η ζωή προ­χω­ράει. Κιν­δυ­νεύ­ουμε όμως να χάσουμε τη μονα­δι­κό­τητά μας όχι από τον εισα­γό­μενο τρόπο αλλά από αγκυ­λώ­σεις μίας κεντρι­κής διοί­κη­σης που δεν μπορεί να αντι­λη­φθεί τη σημαί­νει να είσαι νησιώ­της. Εάν από κάτι πρέπει να προ­στα­τευ­τεί ο μονα­δι­κός πλούτος μας, δεν είναι από τους ντό­πιους. Είναι από τον κακό εαυτό της κεντρι­κής εξου­σίας.

Αξιό­τι­μοι σύνε­δροι, ιδιαί­τερο χώρο σε κάθε τι που κάνουμε και προ­γραμ­μα­τί­ζουμε, πρέπει να κατέ­χουν τα μικρά μας νησιά. Στις πιο ηρωικές κοι­νό­τη­τές μας.  Οι δήμαρ­χοι των μικρών νησιών σηκώ­νουν ένα τερά­στιο βάρος, προ­σπα­θώ­ντας να δια­τη­ρή­σουν βιώ­σι­μες τις κοι­νό­τη­τες και να αντα­πο­κρι­θούν σε απαι­τή­σεις που συχνά ξεπερ­νούν τις δυνα­τό­τη­τες και τους πόρους που τους δια­τί­θε­νται.  Και μην ξεχνάμε ότι αμεί­βο­νται… με το κεφάλι. Όσο πιο λίγα τα κεφάλια τόσο ποιο χαμηλή η αντι­μι­σθία.

Κλεί­νο­ντας θέλω να χαι­ρε­τήσω με ικα­νο­ποί­ηση τη νέα εξέλιξη του θεσμι­κού πλαι­σίου που περι­μέ­νουμε.

Δύο δεκα­ε­τίες τώρα βασα­νι­ζό­μα­στε, και ο πρώτος και ο δεύ­τε­ρος βαθμός, με τις αρμο­διό­τη­τες. Πού φτάνει η δική μου και πού ξεκι­νάει του άλλου. Μπροστά με κοι­νω­νίες δυνα­μι­κές με μετα­βαλ­λό­με­νες ανάγκες, πολλές φορές τα χέρια μας είναι δεμένα.

Μέχρι να τηρή­σουμε τις πολύ­πλο­κες, δαι­δα­λώ­δεις και χρο­νο­βό­ρες γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες που επι­βάλ­λο­νται από κάθε κεντρική αρχή, η κοι­νω­νική ανάγκη έχει ήδη μετα­βλη­θεί.

Επι­τέ­λους υπάρχει σήμερα ισχυρή βούληση και σοβαρός προ­γραμ­μα­τι­σμός να απο­κτή­σουμε έναν Ενιαίο Κώδικα Αυτο­διοί­κη­σης, με ξεκά­θαρα λει­τουρ­γικά πεδία και ξεκά­θα­ρες σχέσεις με την Κεντρική διοί­κηση. Είμαι πεπει­σμέ­νος ότι ο Υπουρ­γός μας ο κ. Λιβά­νιος θα βάλει τη σφρα­γίδα του και σε αυτό το επί­τευγμα.

Ελπίζω κ. Υπουργέ να ανα­θε­ω­ρή­σετε και τη μάστιγα της περι­βό­η­της κινη­τι­κό­τη­τας που απο­ψι­λώ­νει το δυνα­μικό μας χωρίς ανα­πλή­ρωση με νέα στελέχη.

Έχουμε επί­γνωση της αξίας μας, θέλουμε αυτά που δικαιού­μα­στε.  Ας αξιο­ποι­ή­σουμε αυτό το Συνέ­δριο ως ένα βήμα προς τα εμπρός. Ας δεσμευ­τούμε να ενι­σχύ­σουμε τη συνερ­γα­σία μας και να προ­χω­ρή­σουμε σε πρα­κτι­κές και άμεσες λύσεις που θα καλύ­ψουν τις ανάγκες των νησιών μας. Ας επεν­δύ­σουμε στη δια­βού­λευση, στην αλλη­λεγ­γύη και στην εμπι­στο­σύνη μεταξύ μας.

Στο πλαίσιο αυτό, επιθυμώ να ευχα­ρι­στήσω όλους τους συνα­δέλ­φους μου από τους Δήμους της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου για τη στήριξη και την εμπι­στο­σύνη τους.

Μαζί, έχουμε τη δύναμη να αλλά­ξουμε την κατά­σταση, να επα­να­στα­τή­σουμε και να βελ­τιώ­σουμε την ποιό­τητα ζωής για όλους τους κατοί­κους των νησιών μας.

Και να δια­βε­βαιώσω τους κατοί­κους του Νοτίου Αιγαίου ότι είμαστε εδώ, απο­φα­σι­σμέ­νοι να διεκ­δι­κή­σουμε, να αγω­νι­στούμε και να κερ­δί­σουμε το μέλλον που τους αξίζει.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.