Δημήτρης Κουτσούμπας από τη Ρόδο: Ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για τον λαό η ενίσχυση του ρεύματος αμφισβήτησης

«Ρόδος: Ανα­βαθ­μι­σμένο του­ρι­στικό προϊόν στο σταυ­ρο­δρόμι ΝΑΤΟικών σχε­δια­σμών. Οι συνέ­πειες στη ζωή και τα δικαιώ­ματα του λαού» με αυτό το θέμα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Δημο­τικό Θέατρο Ρόδου μαζική συγκέ­ντρωση με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κου­τσού­μπα. Το άνοιγμα έκανε ο γραμ­μα­τέας της Τομε­α­κής Επι­τρο­πής Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του ΚΚΕ Κ. Γιαν­νό­που­λος.

Στη συγκέ­ντρωση παρα­βρέ­θη­καν οι Β. Μαρού­πας μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, οι δήμαρ­χοι Πάτρας Κ. Πελε­τί­δης, Χαϊ­δα­ρίου Μ. Σελέκος, Ικαρίας Φ. Καρού­τσος, ο Γ. Αγγέλου Συνταγ­μα­τάρ­χης (Μ.Χ) ε.α, επι­κε­φα­λής της Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης νότιου Αιγαίου.

Η αθρόα προ­σέ­λευση κόσμου, εργατών, υπαλ­λή­λων, αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων, συντα­ξιού­χων και νέων, που υπο­δέ­χτη­καν με θέρμη και συν­θή­ματα τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μαρ­τυ­ρούσε το ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον για το περιε­χό­μενο της εκδή­λω­σης αλλά και την αγωνία των κατοί­κων του νησιού για το μέλλον σε μια ταραγ­μένη περιοχή και περίοδο που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από επι­δεί­νωση της ζωής των λαϊκών στρω­μά­των με την ακρί­βεια να κατα­τρώει σαν σαράκι το ισχνό λαϊκό εισό­δημα, με συν­θή­κες εργα­σίας στο «θαύμα» του του­ρι­σμού που προ­σο­μοιά­ζουν με γαλέρας, με κρί­σι­μες ελλεί­ψεις σε υγεία, παιδεία, υπο­δο­μές. Και ταυ­τό­χρονα από την όξυνση των ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σμών, με ανοιχτά πολε­μικά μέτωπα που ενι­σχύ­ουν τον κίνδυνο γενί­κευ­σης του πολέμου και τρο­φο­δο­τούν τα προ­σφυ­γικά κύματα, με το νησί άλλωστε να υπο­δέ­χε­ται ξερι­ζω­μέ­νους, με παζάρια Ελλάδας και Τουρ­κίας και ορατό τον κίνδυνο εκχώ­ρη­σης κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των.

Μέσα σ’ αυτό το «κάδρο» ολοένα και περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι του μόχθου ανα­ζη­τούν διέξοδο και την προ­σεγ­γί­ζουν στην  στην πολι­τική πρόταση που κατα­θέ­τει το ΚΚΕ.

Παρα­θέ­τουμε ολό­κληρη την ομιλία του Δημήτρη Κου­τσού­μπα:

«Και δω στη Ρόδο, και σε όλη την Ελλάδα, ένα μήνυμα μετα­φέ­ρουμε: Τώρα είναι η ώρα της μάχης και όχι της ανα­μο­νής. Τώρα είναι η ώρα της απο­φα­σι­στι­κής συμπό­ρευ­σης με το ΚΚΕ για να δυνα­μώ­σει η ελπίδα ότι μπο­ρούμε και θα τα κατα­φέ­ρουμε να ζήσουμε καλύ­τερα εμείς και τα παιδιά μας.

Συνα­ντιό­μα­στε σε μια περίοδο πυκνών πολι­τι­κών εξε­λί­ξεων, με τα λαϊκά προ­βλή­ματα να οξύ­νο­νται, ενώ τα κέρδη κάποιων λίγων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων να εκτο­ξεύ­ο­νται.

Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα κι ας προ­σπα­θεί η κυβέρ­νηση της ΝΔ να την ανα­πο­δο­γυ­ρί­σει, μιλώ­ντας για τους υψηλούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης και τη δήθεν λαϊκή ευη­με­ρία.

Συνα­ντιό­μα­στε, όμως, και σε μια περίοδο που τα όπλα των ιμπε­ρια­λι­στών έχουν βγει από τα «θηκάρια» διεθνώς και βαθαί­νει η εμπλοκή της χώρας μας στους δύο πολέ­μους που μαί­νο­νται στη γει­το­νιά μας, με τη Ρόδο να βρί­σκε­ται στο σταυ­ρο­δρόμι των ΝΑΤΟικών σχε­δια­σμών.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν είναι καθόλου άσχετα μεταξύ τους, αντί­θετα είναι απο­λύ­τως αλλη­λέν­δετα.

Το ένα είναι συνέ­χεια του άλλου και όλα μαζί συν­θέ­τουν την «αλυσίδα» αυτού του συστή­μα­τος, αυτού του κράτους, αυτής της εξου­σίας, που κρατά ασφυ­κτικά δεμένο τον λαό και τη νεολαία και τον εμπο­δί­ζει να ζει απο­λαμ­βά­νο­ντας σύγ­χρο­νες ανάγκες στο ύψος των δυνα­το­τή­των που προ­σφέ­ρουν σήμερα η ανθρώ­πινη πρόοδος, η τεχνο­λο­γία και η επι­στήμη.

Μόνο να σκε­φτούμε το εξής: Στα χρόνια της σχεδόν δεκα­ε­τούς καπι­τα­λι­στι­κής κρίσης, πει­νού­σαν οι άνεργοι, αυτοί που δεν είχαν δουλειά.

Σήμερα, στα χρόνια της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, ακόμα και αυτοί που εργά­ζο­νται – και μάλιστα πολύ σκληρά και για πάρα πολλές ώρες – δυσκο­λεύ­ο­νται ολοένα και περισ­σό­τερο να καλύ­ψουν τις ανάγκες τους, ακόμα και τις πιο βασικές, όπως είναι η στέγαση, οι λογα­ρια­σμοί του ρεύ­μα­τος και η αγορά των απα­ραί­τη­των ειδών για τη δια­βί­ωση.

Αυτή η σκληρή καθη­με­ρι­νό­τητα δεν έχει να κάνει με την ανι­κα­νό­τητα μιας κυβέρ­νη­σης, ενός πρω­θυ­πουρ­γού, προ­φα­νώς υπάρ­χουν και τέτοιες πλευρές, αλλά αφορά, από τη μια, στην «ικα­νό­τητα» μιας κυβέρ­νη­σης να «τρέχει» τις αντι­λαϊ­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις, να εξα­πο­λύει ολο­μέ­τωπη επίθεση στον λαό και, από την άλλη, μιας βολικής αντι­πο­λί­τευ­σης να «κρατάει τα μπόσικα» και να στη­ρί­ζει την πολι­τική της κυβέρ­νη­σης.

Κυρίως, όμως, έχει να κάνει με την «ικα­νό­τητα» ενός βάρ­βα­ρου συστή­μα­τος να δημιουρ­γεί ολοένα και μεγα­λύ­τερα αδιέ­ξοδα στη ζωή του λαού.

Όλο και πιο ορατά και στη Ρόδο τα αδιέ­ξοδα που δημιουρ­γεί στον λαό αυτή η βάρβαρη πολι­τική

Στο νησί σας, στη Ρόδο και στο «του­ρι­στικό θαύμα» που δια­φη­μί­ζουν δια­χρο­νικά όλες οι κυβερ­νή­σεις, οι αντι­φά­σεις και τα αδιέ­ξοδα που δημιουρ­γεί στον λαό αυτή η βάρβαρη πολι­τική γίνο­νται όλο και πιο ορατά.

Δείτε τη μία πλευρά της αντί­φα­σης: Τα δικά τους στοι­χεία λένε πως οι διε­θνείς αφίξεις ανα­μέ­νε­ται φέτος να ξεπε­ρά­σουν τα 3 εκα­τομ­μύ­ρια, χωρίς να συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται εδώ η κρουα­ζιέρα και οι επι­σκέ­πτες από την Τουρκία, μετά την πρό­σφατη συμ­φω­νία.

Οι δικές τους μελέτες λένε πως τα έσοδα, αν δεν έχουν ξεπε­ρά­σει, σίγουρα αγγί­ζουν τα 2 δισ. ευρώ, εκ των οποίων βέβαια η μερίδα του λέοντος αφορά τους μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους, τα μεγάλα του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία.

Σαράντα χιλιά­δες είναι – πάλι με τα δικά τους στοι­χεία – οι επο­χι­κοί εργα­ζό­με­νοι στη Ρόδο. Και πάλι δεν φτάνουν να καλύ­ψουν τέτοια μεγέθη. Να γιατί όταν αρχίζει η του­ρι­στική σεζόν αδειά­ζουν τα σχολεία από μαθητές λαϊκών οικο­γε­νειών!

Να γιατί το κράτος του κεφα­λαίου, που υψώνει φράχτες και κυνηγά τους πρό­σφυ­γες και τους μετα­νά­στες, που ανα­ζη­τούν μια καλύ­τερη ζωή, στα σύνορα και στη θάλασσα, ταυ­τό­χρονα παίρνει μέτρα για να εξα­σφα­λί­ζει φτηνό εργα­τικό δυνα­μικό στη μεγα­λο­ερ­γο­δο­σία, με δια­κρα­τι­κές συμ­βά­σεις, αξιο­ποιώ­ντας το αντι­δρα­στικό πλαίσιο της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης.

Πάμε τώρα και στην άλλη πλευρά, αυτή που ενδια­φέ­ρει εμάς.

Ποιο είναι το αντί­κρι­σμα αυτής της τερά­στιας του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης για τους επο­χια­κούς εργα­ζό­με­νους στον κλάδο;

Τα ξέρετε, τα ζείτε: Σκληρή δουλειά ως την εξά­ντληση, κατά κανόνα χωρίς ρεπό και 8ωρο, για λίγους μήνες, και στη συνέ­χεια στην ανεργία.

Συνο­λικό εισό­δημα 8 με 9 χιλιά­δες ευρώ τον χρόνο στην καλύ­τερη και 100 ένσημα τον χρόνο. Που σημαί­νει ότι για να βγει ένας ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος σε πλήρη σύνταξη, με όσα ισχύουν σήμερα, θέλει γύρω στα 60 χρόνια δου­λειάς!

Όσο για την υγεία και την ασφά­λεια στους χώρους δου­λειάς; Ακού­γε­ται έτσι κι αλλιώς σαν ανέκ­δοτο όταν οι εργα­ζό­με­νοι δου­λεύ­ουν τόσες ώρες χωρίς ξεκού­ραση σε μια δουλειά υψηλής έντασης!

Μια ματιά στα Επεί­γο­ντα του Νοσο­κο­μείου της Ρόδου το καλο­καίρι, που κατα­κλύ­ζο­νται από εργα­ζό­με­νους στον του­ρι­σμό, αρκεί.

Άλλωστε ποιος ελέγχει ποιον;

Ποιος κρα­τι­κός ελεγ­κτι­κός μηχα­νι­σμός ελέγχει ποιον μεγα­λο­ερ­γο­δότη για τις συν­θή­κες δου­λειάς; Χώρια που το νομικό πλαίσιο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εργο­δο­τών.

Όμως, αλήθεια, ποιο είναι το αντί­κρι­σμα αυτής της τερά­στιας του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης συνο­λικά για τον λαό της Ρόδου;

Μήπως βελ­τιώ­θη­καν οι υπο­δο­μές;

Μήπως πάρ­θη­καν πρό­σθετα μέτρα πολι­τι­κής προ­στα­σίας σε έναν τόπο που βου­λιά­ζει από του­ρί­στες;

Αντι­με­τω­πί­ζουν ως «κόστος» ακόμα και τα μέτρα προ­στα­σίας της ανθρώ­πι­νης ζωής

Οι ελλεί­ψεις και οι ανε­πάρ­κειες, φίλες και φίλοι, συντρό­φισ­σες και σύντρο­φοι, βγαί­νουν ορμη­τικά στην επι­φά­νεια, όταν ξεσπά μια έκτακτη κρίση, όπως έγινε με τις περ­σι­νές κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές στο νησί, όταν φάνηκε ότι δεν υπήρξε κανένα σχέδιο εκκέ­νω­σης και μόλις η φωτιά έφτασε στα ξενο­δο­χεία, ο κόσμος έτρεξε για να σωθεί…

Ήταν η βοήθεια εργα­ζο­μέ­νων και κατοί­κων, με δική τους πρω­το­βου­λία, που έπαιξε καθο­ρι­στικό ρόλο για να σωθεί κάπως η κατά­σταση.

Τα κλειστά γήπεδα που άνοιξαν δεν είχαν ούτε μπου­κάλι νερό να δώσουν, αλλά μέσα σε λίγες ώρες, κατα­κλύ­στη­καν από τη βοήθεια των ντόπιων, που έκαναν και σε αυτήν την περί­πτωση πράξη το σύνθημα «Μόνο ο λαός σώζει τον λαό»…

Οι πτήσεις φυσικά δεν στα­μά­τη­σαν να έρχο­νται, μην τυχόν και χαθεί κανένα ευρώ, αλλά δεν εξα­σφα­λί­στη­καν καν έκτα­κτες πτήσεις για όσους ήθελαν να φύγουν.

Και αυτό το χάλι παρου­σιά­στηκε από την κυβέρ­νηση και τους «παπα­γά­λους» της ως δήθεν επι­τυ­χία, ως η μεγα­λύ­τερη εκκέ­νωση από τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο.

Είναι οι ίδιοι που την προη­γού­μενη βδομάδα, όταν η κυβέρ­νηση ξυλο­φόρ­τωνε στο υπουρ­γείο Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας τους επο­χι­κούς πυρο­σβέ­στες που διεκ­δι­κούν μονι­μο­ποί­ηση και 12μηνη εργασία, τους ίδιους δηλαδή που χει­ρο­κρο­τούσε υπο­κρι­τικά μέσα στο καλο­καίρι, έλεγαν ότι δεν μπο­ρούμε να πλη­ρώ­νουμε πυρο­σβέ­στες μέσα στον χειμώνα για να «περι­φέ­ρο­νται»!!!

Και τα έλεγαν αυτά, όταν την ίδια στιγμή ήταν σε εξέλιξη, Νοέμβρη μήνα, πυρ­κα­γιά στο Παγγαίο, τα έλεγαν αυτά ενώ έχανε τη ζωή του την ώρα της υπη­ρε­σίας από ανα­τροπή του υπη­ρε­σια­κού οχή­μα­τος ένας πυρο­σβέ­στης στην Εύβοια, που προ­φα­νώς, σύμφωνα με αυτούς τους φωστή­ρες, «περι­φε­ρό­ταν» άσκοπα…

Αυτά είναι τα απο­τε­λέ­σματα της πολι­τι­κής που αντι­με­τω­πί­ζει ως «κόστος» ακόμα και τα μέτρα προ­στα­σίας της ανθρώ­πι­νης ζωής!

Και επειδή κάποιοι, δήθεν αντι­πο­λι­τευό­με­νοι, επι­μέ­νουν να κρύβουν αυτήν την αλήθεια, που είναι και η ουσία των κατευ­θύν­σεων της ΕΕ, και να μιλάνε μόνο για τις «ιδε­ο­λη­ψίες» της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη, τους ρωτάμε: Στην Ισπανία, τι ιδε­ο­λη­ψίες έχει η αγα­πη­μένη τους «σοσια­λι­στική» κυβέρ­νηση Σάντσεθ – του ΠΑΣΟΚ της Ισπα­νίας δηλαδή – που μαζί με τη «δεξιά» τοπική διοί­κηση της Βαλέν­θια άφησαν τον λαό απρο­στά­τευτο;

Και μάλιστα απέ­να­ντι σε ένα φαι­νό­μενο που είχε προ­βλε­φτεί και φτάσαμε να έχουμε πάνω από 200 νεκρούς και άγνωστο πόσους αγνο­ού­με­νους!

Και εκεί, απο­κλει­στικά και μόνο λόγω ανι­κα­νό­τη­τας και ιδε­ο­λη­ψιών έχουν αφήσει εδώ και τόσες μέρες τους πλη­γέ­ντες να παλεύ­ουν ουσια­στικά μόνοι τους με τις λάσπες, όπως ακριβώς έγινε και στη Θεσ­σα­λία πέρσι με τον «Ντάνιελ»;

Δεν περι­μέ­νουμε, βέβαια, από όλους αυτούς και καμία σοβαρή απά­ντηση σε αυτά τα ερω­τή­ματα…

Μόνο με τον κοινό μας αγώνα μπο­ρούμε να τους στα­μα­τή­σουμε

Ας δούμε, όμως, πώς μετα­φρά­ζε­ται το περι­βό­ητο του­ρι­στικό «θαύμα» της Ρόδου και σε άλλες πλευρές που καθο­ρί­ζουν την ποιό­τητα ζωής του λαού του νησιού, όπως είναι, για παρά­δειγμα, η Παιδεία και η Υγεία.

Ποιο «θαύμα» ζουν οι μαθητές στα σχολεία του νησιού όταν είδαν τα σχολεία τους να συγ­χω­νεύ­ο­νται, ειδι­κό­τη­τες στα ΕΠΑΛ να καταρ­γού­νται, εξε­λί­ξεις που ευτυχώς ματαιώ­θη­καν κάτω από την παρέμ­βαση μαθητών, εκπαι­δευ­τι­κών και γονιών;

Δεν βλέπουν ότι τα σχολεία τους δεν έχουν ούτε τα στοι­χειώδη για να λει­τουρ­γή­σουν, εξαι­τίας της υπο­χρη­μα­το­δό­τη­σης με την κατάρ­γηση των σχο­λι­κών επι­τρο­πών;

Ποιο «θαύμα» ζουν οι εκπαι­δευ­τι­κοί, αλλά και άλλοι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι στο νησί που δεν βρί­σκουν φτηνή στέγη;

Όλη η Ελλάδα διάβασε το καλο­καίρι για τον δάσκαλο στη Ρόδο που κοι­μό­ταν στο αυτο­κί­νητό του…

Για να μην πούμε για τη φοι­τη­τική στέγη, συνο­λικά για τα προ­βλή­ματα των φοι­τη­τών που βλέπουν τις σχολές τους να εγκα­τα­λεί­πο­νται και τις σπουδές τους να υπο­βαθ­μί­ζο­νται…

Ποιο «θαύμα» ζουν οι κάτοι­κοι του νησιού στον τομέα της Υγείας, με το νοσο­κο­μείο το καλο­καίρι να εξυ­πη­ρε­τεί υπερ­δι­πλά­σιο πλη­θυ­σμό και όλα τα σοβαρά περι­στα­τικά από τα γύρω νησιά, με περίπου 200 νοση­λευ­τές και 70 για­τρούς να λείπουν;

Αντί­στοιχη φυσικά είναι η κατά­σταση στα Κέντρα Υγείας, τα οποία δεν είναι σε θέση να αντι­με­τω­πί­σουν σοβαρά περι­στα­τικά, αφού η κατά­σταση είναι ακόμη χει­ρό­τερη, σε συν­δυα­σμό και με την τραγική υπο­στε­λέ­χωση στο ΕΚΑΒ, με απο­τέ­λε­σμα τα τελευ­ταία χρόνια να έχουν χαθεί πολλές ανθρώ­πι­νες ζωές.

Ζωές που θα μπο­ρού­σαν να σωθούν αν υπήρχε Κέντρο Υγείας πλήρως στε­λε­χω­μένο, και ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ.

Ποιο «θαύμα» ζουν οι βιο­πα­λαι­στές αγρότες της Ρόδου, που φέτος πραγ­μα­το­ποί­η­σαν τις πιο μαζικές και δυνα­μι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις που έχουν γίνει στο νησί;

Δεν τους φτάνουν τα μεγάλα προ­βλή­ματα του υψηλού κόστους παρα­γω­γής, των χαμηλών τιμών, της μείωσης των επι­δο­τή­σεων, τώρα έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν και τις μεγάλες κατα­στρο­φές στις καλ­λιέρ­γειες.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό πως στη Νότια Ρόδο οι αγρότες δεν έχουν σταγόνα νερό για να ποτί­σουν τις καλ­λιέρ­γειές τους.

Βέβαια, στην ίδια περιοχή, για τα μεγάλα ξενο­δο­χεία και τις πολυ­τε­λείς βίλες, υπάρ­χουν δεκάδες χιλιά­δες κυβικά άριστης ποιό­τη­τας νερού για πισίνες, γκαζόν, καλ­λω­πι­στικά φυτά και τις ανάγκες χιλιά­δων του­ρι­στών.

Μάλιστα, σε χωριά στα οποία μετέ­τρε­ψαν τα αγρο­τικά δίκτυα άρδευ­σης σε μεικτά, σήμερα φτάσαμε στο σημείο ο δήμος Ρόδου να απα­γο­ρεύει στους αγρότες να ποτί­σουν τα χωράφια τους από αυτά τα δίκτυα, διότι θέλουν όλο το νερό απο­κλει­στικά και μόνο για την του­ρι­στική «βιο­μη­χα­νία»!

Ουσια­στικά, με αυτήν την πολι­τική στη δια­χεί­ριση νερού, ανα­γκά­ζουν τους αγρότες της Νότιας Ρόδου να εγκα­τα­λεί­ψουν το επάγ­γελμά τους.

Αυτή είναι η πολι­τική τους, αυτός είναι ο στόχος τους και μόνο με τον κοινό αγώνα μας μπο­ρούμε να τους εμπο­δί­σουμε.

Απο­τέ­λε­σμα εχθρικό για τους λαούς όλου του κόσμου το απο­τέ­λε­σμα των αμε­ρι­κα­νι­κών εκλογών

Είμαστε βέβαιοι ότι, παράλ­ληλα με όλα τα παρα­πάνω που απα­σχο­λούν τους βιο­πα­λαι­στές Ροδίτες, δεν υπάρχει νοήμων άνθρω­πος που να μην ανα­τρι­χιά­ζει, να μη θλί­βε­ται και να μην ανη­συ­χεί από τις πολε­μι­κές εικόνες που έχουν κατα­κλύ­σει πλέον την καθη­με­ρι­νό­τητά μας, οι οποίες βέβαια δεν έρχο­νται και από τόσο μακριά. Δίπλα μας είναι.

Όλη η ανθρω­πό­τητα παρα­κο­λου­θεί, εδώ και έναν χρόνο, τη γενι­κευ­μένη επίθεση, που έχει εξα­πο­λύ­σει η δολο­φο­νική μηχανή του ισραη­λι­νού κράτους ενάντια στον λαό της Παλαι­στί­νης.

Μέσα σε έναν χρόνο έχουμε 43.000 νεκρούς, εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες τραυ­μα­τίες, τερά­στιες υλι­κο­τε­χνι­κές κατα­στρο­φές.

Το Ισραήλ, που με τις πλάτες των ΗΠΑ και των άλλων Ευρω­α­τλα­ντι­κών συμ­μά­χων του, εδώ και δεκα­ε­τίες, έχει κατα­λά­βει τα παλαι­στι­νιακά εδάφη στα οποία θα έπρεπε να υπάρχει το κράτος της Παλαι­στί­νης, ενώ δια­τη­ρεί υπό κατοχή και εδάφη της Συρίας και του Λιβάνου, κάνει τα πάντα τους τελευ­ταί­ους 13 μήνες για να προ­κα­λέ­σει μια γενι­κό­τερη ανά­φλεξη στην περιοχή.

Στον Λίβανο η αιμα­το­χυ­σία, που προ­κα­λεί το ισραη­λινό κράτος, έχει κοστί­σει τη ζωή σε χιλιά­δες ανθρώ­πους, ανάλογα και στη Συρία, ενώ και η νέα αερο­πο­ρική πυραυ­λική επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν τρο­φο­δο­τεί την κλι­μά­κωση και φέρνει πιο κοντά τον κίνδυνο γενί­κευ­σης του πολέμου, σε μια περιοχή που «καί­γε­ται» στη φωτιά των ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σμών.

Είναι πραγ­μα­τικά ντροπή για τη χώρα μας η απρο­κά­λυ­πτη στήριξη της κυβέρ­νη­σης της ΝΔ στο κράτος – δολο­φόνο Ισραήλ, σε πλήρη ευθυ­γράμ­μιση με τις ΗΠΑ, αλλά και η στάση των άλλων κομ­μά­των του ευρω­α­τλα­ντι­σμού, που ανα­γνω­ρί­ζουν δήθεν «δικαί­ωμα αυτο­ά­μυ­νας» στον κατα­κτητή και δολο­φόνο.

Και τα μικρά παιδιά, πλέον, έχουν κατα­λά­βει πόσο προ­σχη­μα­τική ήταν η επί­κληση της επί­θε­σης της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη 2023 για τη σφαγή που ακο­λού­θησε.

Πραγ­μα­τική αιτία για όσα συμ­βαί­νουν στη Μέση Ανατολή, στην Ερυθρά Θάλασσα, δεν είναι άλλη από την επι­δί­ωξη του Ισραήλ, των ΗΠΑ και των συμ­μά­χων τους να βάλουν στο χέρι τις πρώτες ύλες, την Ενέρ­γεια, τους δρόμους μετα­φο­ράς των προ­ϊ­ό­ντων που χαράσ­σο­νται στην περιοχή, στον αντα­γω­νι­σμό τους και με άλλες αστικές τάξεις.

Και για να το πετύ­χουν αυτό, προ­ϋ­πό­θεση είναι να βγει από τη μέση ο Παλαι­στι­νια­κός λαός, να εντα­φια­στεί ορι­στικά η προ­ο­πτική ίδρυσης ανε­ξάρ­τη­του παλαι­στι­νια­κού κράτους.

Ταυ­τό­χρονα, έχει ξεπε­ρά­σει τα 2,5 χρόνια ο αιμα­τη­ρός πόλεμος στην Ουκρα­νία, ανάμεσα στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και το αντι­δρα­στικό καθε­στώς Ζελέν­σκι, από τη μία, και στην καπι­τα­λι­στική Ρωσία με τους συμ­μά­χους της από την άλλη.

Όλο και περισ­σό­τερα όπλα, όλο και πιο νέα, πιο δολο­φο­νικά ρίχνο­νται στη μάχη κι από τις δύο πλευρές.

Γίνο­νται ακόμη και γυμνά­σια για τη χρήση πυρη­νι­κών όπλων, στα οποία συμ­με­τέ­χει και η χώρα μας.

Και ο πόλεμος στην Ουκρα­νία επίσης γίνεται για το ποιος τελικά θα βάλει στο χέρι τις επι­χει­ρή­σεις, τα λιμάνια, τα αερο­δρό­μια, την εύφορη γη, τους πυρη­νι­κούς σταθ­μούς, τις πρώτες ύλες, την εργα­τική δύναμη, την ΑΟΖ, όλα αυτά, δηλαδή, που στα 1991 με την ανα­τροπή του σοσια­λι­σμού έγιναν και πάλι εμπο­ρεύ­ματα!

Έτσι, δύο λαοί, ο ρωσικός και ο ουκρα­νι­κός, που μεγα­λούρ­γη­σαν ειρη­νικά στο πλαίσιο της κοινής σοσια­λι­στι­κής πατρί­δας τους, σήμερα βρέ­θη­καν να αλλη­λο­σκο­τώ­νο­νται για τα συμ­φέ­ρο­ντα των ντόπιων και ξένων αφε­ντι­κών.

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ είναι «με τα μπούνια» μπλεγ­μένη στους δύο ιμπε­ρια­λι­στι­κούς πολέ­μους, στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρα­νία.

Σε αυτήν την απα­ρά­δε­κτη πολι­τική της έχει τη στήριξη και των άλλων κομ­μά­των, που ούτε κατά διάνοια δεν αμφι­σβη­τούν τις στρα­τη­γι­κές «συμ­μα­χι­κές» επι­λο­γές της άρχου­σας τάξης της χώρας με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, το Ισραήλ και τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Ακριβώς επειδή αυτές οι συμ­μα­χίες είναι «στρα­τη­γι­κές», η κυβέρ­νηση της ΝΔ έσπευσε να ξεκα­θα­ρί­σει ότι δεν πρό­κει­ται να δια­τα­ρα­χθούν όποιος και να βρεθεί τελικά στη θέση του Προ­έ­δρου των ΗΠΑ.

Άλλωστε, και κατά την προη­γού­μενη θητεία του Τραμπ, τόσο η κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ στην αρχή, όσο και η κυβέρ­νηση της ΝΔ στη συνέ­χεια, πολύ πρόθυμα ανα­βάθ­μι­σαν τις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ και τον «δια­βο­λικό» Πρόεδρό τους.

Δηλαδή, η χώρα μας θα συνε­χί­σει να απο­τε­λεί τον δεδο­μένο σύμμαχο των ΗΠΑ, να παίζει τον ρόλο του πρω­το­πα­λί­κα­ρου των επι­κίν­δυ­νων ΝΑΤΟικών σχε­δια­σμών στην περιοχή, που θα συνε­χι­στούν και με τον Τραμπ, που χτες εκλέ­χτηκε 47ος Πρό­ε­δρος των ΗΠΑ.

Το σίγουρο είναι ότι πρό­κει­ται για ένα απο­τέ­λε­σμα εχθρικό για τους λαούς όλου του κόσμου και για τον ίδιο τον αμε­ρι­κα­νικό λαό.

Ακόμα και εκεί, όμως, όπως επι­βε­βαιώ­θηκε και κατά την πρό­σφατη επί­σκεψή μας στις ΗΠΑ, υπάρ­χουν διερ­γα­σίες, ανα­πτύσ­σο­νται νέοι μεγάλοι αγώνες, απερ­για­κοί και άλλοι, που απο­τε­λούν και την πραγ­μα­τική ελπίδα.

Το «εθνικό συμ­φέ­ρον» ταυ­τι­σμένο με τα συμ­φέ­ρο­ντα και τα κέρδη των εκμε­ταλ­λευ­τών του λαού

Πίσω από τη μεγάλη εμπλοκή της χώρας μας βρί­σκο­νται μεγάλα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα, που καμία σχέση δεν έχουν με τα συμ­φέ­ρο­ντα του λαού μας.

Πρό­σφατα, για παρά­δειγμα, ο κ. Μητσο­τά­κης υπέ­γραψε συμ­φω­νία με τον Ζελέν­σκι για να στείλει κι άλλα όπλα και πυρο­μα­χικά η Ελλάδα στον πόλεμο και για να ανοίξει ο δρόμος, ώστε η Ελλάδα να συμ­με­τά­σχει στην «ανοι­κο­δό­μηση» της Ουκρα­νίας.

Ποια Ελλάδα όμως; Μήπως θα συμ­με­τά­σχουν σε αυτήν την ανοι­κο­δό­μηση οι ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι, οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι επαγ­γελ­μα­τίες, βιο­τέ­χνες και έμποροι, ή οι αγρότες της Ρόδου;

Η Ελλάδα των μεγάλων κατα­σκευα­στι­κών ομίλων, των λεγό­με­νων «εθνικών εργο­λά­βων» θα συμ­με­τά­σχει. Όλοι αυτοί, δηλαδή, που μαζί με τους Αμε­ρι­κα­νούς και Ευρω­παί­ους καπι­τα­λι­στές, πριν ακόμη τελειώ­σει ο πόλεμος, βιά­ζο­νται «να βάλουν το χέρι στο μέλι» της εκμε­τάλ­λευ­σης του λαού της Ουκρα­νίας.

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ μετα­τρέ­πει τη χώρα μας σε «συν­δε­τήρα» του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπε­ρια­λι­σμού ανάμεσα σε δύο «θερμές συγκρού­σεις», κου­βα­λώ­ντας το «λάδι» στη «φωτιά» των πολέμων της Ουκρα­νίας και της Μέσης Ανα­το­λής.

Αυτήν τη δουλειά κάνουν οι στρα­τιω­τι­κές βάσεις των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην Ελλάδα. Αυτό γίνεται και με την απο­στολή πυρο­μα­χι­κών και οπλικών συστη­μά­των δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, που υπο­τί­θε­ται ο λαός πλη­ρώ­νει για την άμυνα της χώρας. Αυτό γίνεται με τη συμ­με­τοχή των ελλη­νι­κών Ενόπλων Δυνά­μεων στους σχε­δια­σμούς των ΕυρωΝΑΤΟικών ιμπε­ρια­λι­στών.

Την ώρα που δήθεν «δεν υπάρ­χουν λεφτά» για τα σχολεία, το Νοσο­κο­μείο και τα Κέντρα Υγείας της Ρόδου, η κάθε φρεγάτα που στέλνει η κυβέρ­νηση στην Ερυθρά Θάλασσα για τα συμ­φέ­ρο­ντα των εφο­πλι­στών και του Ισραήλ, κοστί­ζει μέχρι και μισό εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ τη μέρα!

Η Ελλάδα, που δεν μπορεί, όπως λένε, να έχει ανθρώ­πους μέσα στα δάση για να τα φρο­ντί­ζουν και να εντο­πί­ζουν έγκαιρα τις φωτιές, έχει ανα­λά­βει, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, να περι­πο­λεί στον εναέριο χώρο της Αλβα­νίας, του Μαυ­ρο­βου­νίου, του Κοσόβου, της Βοσνίας, της Βουλ­γα­ρίας, με κάθε πτήση μαχη­τι­κού να κοστί­ζει 15 – 20 χιλιά­δες ευρώ την ώρα!

Όλα τα παρα­πάνω εγκυ­μο­νούν μεγάλες περι­πέ­τειες για τον λαό μας, μιας και στον πόλεμο πάντα υπάρ­χουν δύο πλευρές και η άλλη πλευρά απειλεί και με αντί­ποινα!

Κανένα «εθνικό συμ­φέ­ρον» της Ελλάδας ή άλλης χώρας δεν δικαιο­λο­γεί τη σφαγή 17.000 παιδιών και άλλων τόσων γερό­ντων και γυναι­κών στην Παλαι­στίνη.

Το «εθνικό συμ­φέ­ρον», στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται η κυβέρ­νηση, είναι ταυ­τι­σμένο με τα συμ­φέ­ρο­ντα και τα κέρδη των εκμε­ταλ­λευ­τών του λαού μας.

Η επι­δί­ωξη για ανα­βάθ­μιση του ρόλου των ελλη­νι­κών μονο­πω­λίων βρί­σκε­ται πίσω από την πολύ­μορφη πολε­μική εμπλοκή.

Αέρα στα πανιά των απα­ρά­δε­κτων τουρ­κι­κών διεκ­δι­κή­σεων δίνει ο ευρω­α­τλα­ντι­κός σχε­δια­σμός

Η αστική τάξη της Ελλάδας, εκφρά­ζο­ντας τη δική της επι­θε­τι­κό­τητα για να ενι­σχύ­σει τη θέση της στο παγκό­σμιο ιμπε­ρια­λι­στικό σύστημα, συμ­με­τέ­χει ενεργά στον πολε­μικό σχε­δια­σμό του ευρω­α­τλα­ντι­κού μπλοκ στην περιοχή.

Ταυ­τό­χρονα, πάλι για να εξυ­πη­ρε­τή­σει τα δικά της οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα και επι­διώ­ξεις, βάζει τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα του ελλη­νι­κού λαού στο τραπέζι του παζα­ριού με την Τουρκία, που θα στηθεί ξανά την Παρα­σκευή, πάντα υπό ΝΑΤΟική ομπρέλα, με την επί­σκεψη του κ. Φιντάν.

Την επι­χεί­ρηση εφη­συ­χα­σμού και τα περί «ήρεμων νερών» κου­ρε­λιά­ζουν κάθε τόσο τα επει­σό­δια στο Αιγαίο, όπως αυτό εδώ κοντά, στην Κάσο, τον Ιούλη, αλλά και η πρό­σφατη απα­ρά­δε­κτη τουρ­κική NAVTEX, που υπο­στη­ρί­ζει ότι η περιοχή μεταξύ Χίου και Λέσβου βρί­σκε­ται επί της τουρ­κι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας στο Αιγαίο.

Αέρα στα πανιά των απα­ρά­δε­κτων αυτών διεκ­δι­κή­σεων δίνει ο ευρω­α­τλα­ντι­κός σχε­δια­σμός στην περιοχή, αυτός που η κυβέρ­νηση και τα υπό­λοιπα αστικά κόμματα παρου­σιά­ζουν ως δήθεν «ασπίδα προ­στα­σίας».

Για όλους αυτούς τους λόγους, το ΚΚΕ καλεί τον λαό να δυνα­μώ­σει την πάλη του:

– Για το διώξιμο των αμε­ρι­κα­νι­κών βάσεων, που είναι εφαλ­τή­ριο πολέμων και στο­χο­ποιούν τον λαό μας.

– Για την επι­στροφή όλων των τμη­μά­των των ελλη­νι­κών Ενόπλων Δυνά­μεων, που βρί­σκο­νται εκτός συνόρων σε διά­φο­ρες ιμπε­ρια­λι­στι­κές απο­στο­λές.

– Για τον απε­γκλω­βι­σμό της χώρας από τα ιμπε­ρια­λι­στικά σχέδια και ενώσεις, με τον λαό κυρί­αρχο στον τόπο μας.

– Για να δυνα­μώ­σει η αλλη­λεγ­γύη στην πάλη του λαού της Παλαι­στί­νης για το δίκιο του και στους λαούς που ματώ­νουν εξαι­τίας των ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σεων και πολέμων.

Οι λαοί πλη­ρώ­νουν τις συνέ­πειες των πολέμων τους με ξερι­ζωμό και προ­σφυ­γιά

Όλα τα παρα­πάνω, οι λαοί τα πλη­ρώ­νουν, εκτός από το αίμα τους και τον ιδρώτα τους, και με τον ξερι­ζωμό και την προ­σφυ­γιά, ζήτημα που αφορά ιδιαί­τερα το νησί της Ρόδου.

Είναι δεδο­μένο ότι η κλι­μά­κωση του πολέμου θα προ­κα­λέ­σει νέα προ­σφυ­γικά κύματα εκα­τομ­μυ­ρίων κατα­τρεγ­μέ­νων ανθρώ­πων.

Γι’ αυτό, άλλωστε, πριν ακόμα στε­γνώ­σει το μελάνι του απα­ρά­δε­κτου νέου Συμ­φώ­νου της ΕΕ για τη Μετα­νά­στευση και το Ασυλο, η ΕΕ και οι κυβερ­νή­σεις συζη­τούν την ανα­θε­ώ­ρησή του.

Στόχος τους δεν είναι βέβαια άλλος από το να εντεί­νουν ακόμα περισ­σό­τερο την κατα­στολή σε βάρος των ξερι­ζω­μέ­νων προ­σφύ­γων, με ενί­σχυση των απε­λά­σεων και των επα­να­προ­ω­θή­σεων, νέους επι­κίν­δυ­νους φράχτες, νέες φυλακές.

Συζη­τούν για νέα στρα­τό­πεδα συγκέ­ντρω­σης σε τρίτες χώρες, στο πρότυπο της κατά­πτυ­στης συμ­φω­νίας Ιταλίας – Αλβα­νίας.

Η ενιαία πολι­τική όλων των κρατών – μελών της ΕΕ στο προ­σφυ­γικό ζήτημα, απο­κα­λύ­πτει την υπο­κρι­σία τους για τις δήθεν «ανθρω­πι­στι­κές αξίες» και τη «δημο­κρα­τική απά­ντηση στην ανερ­χό­μενη ακρο­δε­ξιά».

Όλοι μαζί, σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κές, νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες και ακρο­δε­ξιές κυβερ­νή­σεις, εφαρ­μό­ζουν την ίδια βάρβαρη και απάν­θρωπη πολι­τική απέ­να­ντι στα θύματα των πολέμων που στη­ρί­ζουν, από τις σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κές κυβερ­νή­σεις Σόλτς και Σάντσεθ σε Γερ­μα­νία και Ισπανία, μέχρι τις ακρο­δε­ξιές κυβερ­νή­σεις Μελόνι και Όρμπαν σε Ιταλία και Ουγ­γα­ρία, μέχρι και την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη που περη­φα­νεύ­ε­ται γιατί η «ευρω­παϊκή πολι­τική έρχεται – λέει – πιο κοντά στις ελλη­νι­κές θέσεις»!

Οι λαοί είναι τα μόνιμα θύματα, είναι αυτοί που πλη­ρώ­νουν τις συνέ­πειες των πολέμων τους.

Τόσο τα εκα­τομ­μύ­ρια των ανθρώ­πων που εξα­να­γκά­ζο­νται να εγκα­τα­λεί­ψουν τις εστίες τους για να γλι­τώ­σουν από τις βόμβες, όσο και οι λαοί των λεγό­με­νων χωρών υπο­δο­χής, που μετα­τρέ­πο­νται σε απο­θή­κες ανθρώ­πι­νων ψυχών.

Εδώ στη Ρόδο, όπως και σε άλλα νησιά του Νότιου Αιγαίου, την τελευ­ταία περίοδο, το γνω­ρί­ζετε καλά.

Σήμερα, άλλωστε, είχαμε ένα νέο ναυάγιο με 4 ακόμα νεκρούς. Εκα­το­ντά­δες πρό­σφυ­γες παρα­μέ­νουν σε σκηνές στο κέντρο της πόλης, χωρίς πρό­σβαση σε στοι­χειώ­δεις υπη­ρε­σίες για την επι­βί­ωση και τις ανάγκες τους.

Ποιος, όμως, ευθύ­νε­ται γι’ αυτήν την επι­κίν­δυνη για όλους κατά­σταση; Ποιος ευθύ­νε­ται για τα ναυάγια και τους νεκρούς στις θάλασ­σες της Μεσο­γείου;

Οπωσ­δή­ποτε, δεν ευθύ­νο­νται τα γυναι­κό­παιδα, οι άμαχοι, οι απρο­στά­τευ­τοι άνθρω­ποι από την Παλαι­στίνη, τον Λίβανο, τη Συρία, το Αφγα­νι­στάν, όλοι όσοι προ­σπα­θούν να ξεφύ­γουν από τον πόλεμο και την εξα­θλί­ωση.

Η ευθύνη βαραί­νει αυτούς που δημιουρ­γούν τους πολέ­μους. Γιατί με τη στήριξη των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και με την άμεση εμπλοκή της χώρας μας, συνε­χί­ζε­ται το αιμα­το­κύ­λι­σμα στην Ουκρα­νία με τους 6,5 εκατ. πρό­σφυ­γες, σφα­γιά­ζε­ται ο Παλαι­στι­νια­κός λαός και βομ­βαρ­δί­ζε­ται ο Λίβανος των εγκα­τε­στη­μέ­νων 2,5 εκατ. Παλαι­στί­νιων και Σύρων προ­σφύ­γων από το κράτος – δολο­φόνο Ισραήλ.

Η ευθύνη βαραί­νει αυτούς τους ίδιους, που παίζουν επι­κίν­δυνα γεω­πο­λι­τικά παι­χνί­δια σε βάρος των ξερι­ζω­μέ­νων ανθρώ­πων, όπως επι­βε­βαιώ­νε­ται από τη δια­φο­ρε­τική μετα­χεί­ριση των 4,5 εκατ. Ουκρα­νών προ­σφύ­γων στην ΕΕ, οι οποίοι εντά­χθη­καν αμέσως σε ειδικό καθε­στώς προ­στα­σίας με δυνα­τό­τητα μετα­κί­νη­σης στις χώρες του πραγ­μα­τι­κού προ­ο­ρι­σμού τους.

Όμως, για τους ξερι­ζω­μέ­νους από άλλες χώρες προ­έ­λευ­σης επι­φυ­λάσ­σουν άγρια κατα­στολή, εγκλω­βι­σμό και φυλακές, ή διαλογή των κατάλ­λη­λων φθηνών εργα­τι­κών χεριών για λογα­ρια­σμό των μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, στα μεγα­λο­ξε­νο­δο­χεία, στα χωράφια, στις κατα­σκευές των μεγάλων έργων και σε άλλους κλάδους.

Το ΚΚΕ καλεί τον λαό της χώρας μας να παλέψει για την απε­μπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο, να διεκ­δι­κή­σει την πλήρη εφαρ­μογή της Συν­θή­κης της Γενεύης για την ολό­πλευρη προ­στα­σία των προ­σφύ­γων, με γρή­γο­ρες δια­δι­κα­σίες από­δο­σης ασύλου στις χώρες του πραγ­μα­τι­κού προ­ο­ρι­σμού τους, να εκφρά­σει την αλλη­λεγ­γύη του.

Χρειά­ζε­ται σύγκρουση με το άδικο ευρω­ε­νω­σιακό πλαίσιο, για να καταρ­γη­θούν το απα­ρά­δε­κτο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετα­νά­στευση και το Ασυλο και η κατά­πτυ­στη Συμ­φω­νία ΕΕ – Τουρ­κίας, να στα­μα­τή­σει η μετα­τροπή της χώρας μας και των νησιών μας σε απο­θή­κες ανθρώ­πι­νων ψυχών.

Να κλεί­σουν όλες οι υπερ­δο­μές – φυλακές και να δημιουρ­γη­θούν χώροι φιλο­ξε­νίας των κατα­τρεγ­μέ­νων προ­σφύ­γων, με υπο­δο­μές περί­θαλ­ψης, υγιει­νής, ασφα­λούς δια­βί­ω­σης, αρωγής και διερ­μη­νείας, προ­στα­σίας των παιδιών.

Να στε­λε­χω­θούν όλες οι αρμό­διες κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες, για να εξα­σφα­λί­ζε­ται η γρήγορη απόδοση του ασύλου σε όλους τους ξερι­ζω­μέ­νους ανθρώ­πους και να γίνο­νται οι δια­δι­κα­σίες για τη μετά­βαση στις χώρες του πραγ­μα­τι­κού προ­ο­ρι­σμού τους.

Η ελπίδα έρχεται όταν συνει­δη­το­ποιείς ότι υπάρχει άλλος δρόμος, έξω από τα όρια αυτού του συστή­μα­τος

Αν κάναμε μια εκτενή αναφορά στα βασικά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει σήμερα ο λαός της Ρόδου, που είναι πάνω – κάτω τα ίδια ή παρεμ­φερή με τα αντί­στοιχα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, δεν είναι για να δώσουμε μια εικόνα απαι­σιο­δο­ξίας.

Το αντί­θετο ακριβώς ισχύει.

Γιατί για όλα αυτά τα προ­βλή­ματα υπάρ­χουν άλλα τόσα ενθαρ­ρυ­ντικά παρα­δείγ­ματα όπου εργα­τι­κές – λαϊκές δυνά­μεις και η νεολαία κινη­το­ποι­ή­θη­καν, οργα­νώ­θη­καν και διεκ­δί­κη­σαν, ενάντια στην εργο­δο­σία, στην κυρί­αρχη πολι­τική και τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές συμ­μα­χίες.

Ετσι εμπο­δί­σαμε αρνη­τι­κές εξε­λί­ξεις, έτσι πετύ­χαμε και κατα­κτή­σεις, με τον αγώνα μας.

Μόνο τις τελευ­ταίες βδο­μά­δες ήταν στους δρόμους οι επο­χι­κοί πυρο­σβέ­στες, οι ντε­λι­βε­ρά­δες, οι εκπαι­δευ­τι­κοί, οι ναυ­τερ­γά­τες, οι λιμε­νερ­γά­τες, οι μαθητές, οι φοι­τη­τές. Σήμερα είναι οι οικο­δό­μοι που απερ­γούν σε όλη τη χώρα.

Αυτοί οι αγώνες απο­τέ­λε­σαν και απο­τε­λούν τη μόνη πραγ­μα­τική εργα­τική – λαϊκή αντι­πο­λί­τευση κι ας έκαναν πολλοί ότι δεν τη βλέπουν, για να έρθουν τώρα να μας πλα­σά­ρουν ως δήθεν και­νού­ρια αντι­πο­λί­τευση το αμαρ­τωλό ΠΑΣΟΚ, επι­διώ­κο­ντας να στήσουν ένα νέο, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πολύ παλιό, πλαστό και βολικό για τους ίδιους δίπολο, μετά τον εκφυ­λι­σμό του άλλου αμαρ­τω­λού ΣΥΡΙΖΑ.

Ομως, η διέ­ξο­δος για όλους τους απο­γοη­τευ­μέ­νους του ΣΥΡΙΖΑ και του παλιού ΠΑΣΟΚ δεν είναι το σημε­ρινό ΠΑΣΟΚ του Ανδρου­λάκη, ή τα διάφορα απο­λει­φά­δια του ΣΥΡΙΖΑ που σκόρ­πι­σαν αυτά τα χρόνια δεξιά κι αρι­στερά, όπως η Νέα Αρι­στερά, η Πλεύση, το ΜέΡΑ25 παλιό­τερα, αλλά και άλλα που ετοι­μά­ζο­νται να εμφα­νι­σθούν τώρα, είτε ως «κασ­σε­λί­στας» είτε ως «πολα­κί­στας» είτε ως «87» και βάλε…

Η πραγ­μα­τική εργα­τική – λαϊκή αντι­πο­λί­τευση απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση της ΝΔ και στο καπι­τα­λι­στικό κράτος, η ενί­σχυση του ρεύ­μα­τος αμφι­σβή­τη­σης της κυρί­αρ­χης πολι­τι­κής, η ακόμα πιο μαζική, πιο απο­φα­σι­στική συμπό­ρευση με το ΚΚΕ είναι ο μόνος ελπι­δο­φό­ρος δρόμος για τον λαό και τη νεολαία.

Γιατί η ελπίδα έρχεται όταν κατα­φέρ­νεις να εντο­πί­σεις την αιτία των προ­βλη­μά­των, τον πραγ­μα­τικό ένοχο, που, σε τελική ανάλυση, δεν είναι άλλος από αυτό το σάπιο καπι­τα­λι­στικό σύστημα, το κράτος του, τις κυβερ­νή­σεις και τα κόμματά του.

Η ελπίδα έρχεται όταν συνει­δη­το­ποιείς ότι υπάρχει άλλος δρόμος.

Αυτός που βρί­σκε­ται έξω από τα όρια του συστή­μα­τος, που έχει πρω­ταρ­χικό κρι­τή­ριο το αδηφάγο κέρδος.

Αυτός που οδηγεί τον ελλη­νικό λαό πραγ­μα­τικά στην εξουσία, να απο­λαμ­βά­νει τους καρπούς των κόπων του, να συνυ­πάρ­χει ειρη­νικά και αρμο­νικά με τους άλλους λαούς της περιο­χής, με τους οποίους δεν έχει τίποτα να χωρίσει.

Αυτός είναι ο δρόμος που προ­τεί­νει το ΚΚΕ στον λαό.

Σε αυτόν τον δρόμο καλούμε και τον λαό της Ρόδου, για να τον βαδί­σουμε όλοι μαζί.

Παλεύ­ο­ντας σήμερα για την επι­τυ­χία της μεγάλης πανερ­γα­τι­κής απερ­γίας στις 20 Νοέμβρη.

Με σύνθημα «Λεφτά για μισθούς, Υγεία, Παιδεία – Έξω η Ελλάδα απ’ του πολέμου τα σφαγεία», παλεύ­ουμε ώστε να δια­μορ­φώ­νο­νται σε πολλά μέτωπα ισχυρές εστίες αντί­στα­σης και αντε­πί­θε­σης, με κατεύ­θυνση να ανοίξει ο δρόμος για τις βαθιές ανα­τρο­πές που έχουμε ανάγκη στη χώρα μας.

Θα τα κατα­φέ­ρουμε»!

Πηγή: 902.gr