Συμμετοχή του Μουσικού Σχολείου στο Συνέδριο των Πανεπιστημιακών Λαογράφων και Ερευνητών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης

Με μεγάλη επι­τυ­χία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την 1-3 Νοεμ­βρίου το Δ’ Συνέ­δριο των Πανε­πι­στη­μια­κών Λαο­γρά­φων και Ερευ­νη­τών στο Δημο­κρί­τειο Πανε­πι­στή­μιο της Θράκης στην Κομο­τηνή, το οποίο διορ­γα­νώ­θηκε από το Εργα­στή­ριο Λαο­γραφίας και Κοι­νω­νικής Ανθρω­πο­λογίας του Τμήματος Ιστορίας και Εθνο­λογίας με τίτλο “Σύγχρονη Ελλη­νική Λαο­γραφία: έρευνα και εκπαίδευση”. Σκοπός του Συνεδρίου ήταν η ανάδειξη της σύγχρονης λαο­γρα­φικής έρευνας και διδα­σκαλίας και στο οποίο συμ­με­τείχε το Μουσικό Σχολείο Ρόδου με δύο εργα­σίες που σχε­τί­ζο­νται με το λαϊκό πολι­τι­σμό και την τοπική μουσική παρά­δοση και κλη­ρο­νο­μιά.

Η πρώτη εργασία που παρου­σιά­στηκε με τίτλο “Μουσικά σχολεία και λαϊκός πολι­τι­σμός: Η περί­πτωση των Μου­σι­κών Συνόλων Έκφρα­σης και Οργα­νο­χρη­σίας” αφο­ρούσε γενι­κό­τερα τη συμβολή των Μουσικών Σχολείων στη διαμόρφωση μιας ευρύτερης κουλτούρας, και ιδιαιτέρως της τοπικής μουσικής κουλτούρας μέσα από το παράδειγμα των Συνόλων Οργα­νο­χρησίας και Μουσικής Έκφρασης, συνόλων που υφίστανται σύμφωνα με τη λει­τουργία και το ωρολόγιο πρόγραμμα των Μου­σι­κών Σχολείων, εστιάζοντας στην περίπτωση του Μου­σι­κού Σχολείου Ρόδου.

Πιο συγκε­κρι­μένα, επι­χει­ρή­θηκε η διε­ρεύ­νηση α) της συμβολής του “Μου­σι­κού Συνόλου Ελλη­νικής Παρα­δο­σιακής Μουσικής και Χορού” στην επι­κοι­νωνία μεταξύ μαθητών με τη γλώσσα του σώματος και της μουσικής, χρη­σι­μο­ποιώντας ως εργαλείο τους ιδιαίτερους κώδικες των δύο εκφρα­στικών τεχνών, δηλαδή της ελλη­νικής παρα­δο­σιακής μουσικής και του λαϊκού χορού, με αφορμή εθιμικά δρώμενα στον κύκλο του χρόνου. Παράλληλα, επι­χει­ρή­θηκε η διερεύνηση β) της συμβολής του Συνόλου Μουσικής Έκφρασης στην επι­κοι­νωνία μεταξύ των μαθητών που προ­α­ναφέρθηκε, το οποίο είχε ως αντικείμενο τα “Έθιμα και τις Τελε­τουργίες της Ελλη­νικής Παράδοσης” λει­τουργώντας συμπλη­ρω­μα­τικά με το Σύνολο Παρα­δο­σιακής Μουσικής.

Τα σύνολα αυτά λει­τούρ­γη­σαν για πολλές συνε­χό­με­νες χρονιές στο Μουσικό Σχολείο Ρόδου, θέτο­ντας τις βάσεις για μια πιο ολι­στική προ­σέγ­γιση της παρα­δο­σια­κής μου­σι­κής, δίνο­ντας έμφαση στη μου­σι­κο­χο­ρευ­τική παράδοση, τα ήθη, τα έθιμα και τις τελε­τουργίες των ευρύτερων περιοχών του Αιγαίου, της Δωδε­κα­νή­σου και φυσικά της Ρόδου. Το πόνημα αυτό είχε πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από τον τότε Υπο­διευ­θυ­ντή και νυν Διευ­θυ­ντή του Μου­σι­κού Σχο­λείου κ. Χρήστο Θεολόγο σε συνερ­γα­σία με καθη­γη­τές του σχο­λείου. Ο κ. Θεο­λό­γος παρου­σί­ασε μέρος της δια­δι­κα­σίας αυτής στο Συνέ­δριο μαζί με την εκπαι­δευ­τικό του σχο­λείου κ. Ανθούλα Κολιάδη-Τηλιακού, η οποία συμ­με­τείχε στις δράσεις των Συνόλων. Η δεύτερη εργασία με τίτλο “Παρα­δο­σιακά τρα­γού­δια της Σορωνής Ρόδου: μια λαο­γρα­φική, παι­δα­γω­γική και καλ­λι­τε­χνική προ­σέγ­γιση στο Μουσικό Σχολείο Ρόδου”, αφο­ρούσε την παρου­σί­αση της δια­δι­κα­σίας μιας εκπαι­δευ­τι­κής – καλ­λι­τε­χνι­κής δράσης μαθητών και καθη­γη­τών του σχο­λείου από τη δημιουρ­γία μιας Συλ­λο­γής παρα­δο­σια­κών τρα­γου­διών από το χωριό Σορωνής Ρόδου.

Τα τρα­γού­δια αυτά έχουν ηχο­γρα­φη­θεί και εκδοθεί στο πλαίσιο ενός σπου­δαίου πονή­μα­τος, το οποίο απο­τε­λεί μια παρα­κα­τα­θήκη για το λαο­γρα­φικό πλούτο της περιο­χής και τον πολι­τι­σμό της Ρόδου. Το βιβλίο αυτό, το οποίο ακόμη δεν έχει κυκλο­φο­ρή­σει επι­σή­μως, έχει τον τίτλο: “Γιορ­τά­ζο­ντας και τρα­γου­δώ­ντας στη Σορωνή Ρόδου: Τρία λαο­γρα­φικά μελε­τή­ματα” και απο­τε­λεί την τελευ­ταία έκδοση του Κέντρου Ερεύνης της Ελλη­νι­κής Λαο­γρα­φίας της Ακα­δη­μίας Αθηνών σε συνερ­γα­σία με το Λαο­γρα­φικό Σύλλογο “Αμπερ­νάλλι” της Σορωνής Ρόδου, ενώ η μακρο­χρό­νια έρευνα και συγ­γραφή του τόμου εκπο­νή­θηκε από την Λαο­γράφο και Εθνο­μου­σι­κο­λόγο κ. Μαρία Ανδρου­λάκη.

Στόχος της παρου­σί­α­σης αυτής ήταν να εστιά­σει στη συμβολή του Μου­σι­κού Σχο­λείου Ρόδου στο να ανα­δει­χθεί η τοπική λαϊκή και μουσική κλη­ρο­νο­μιά του χωριού της Σορωνής Ρόδου, μέσω μιας δημιουρ­γι­κής παι­δα­γω­γι­κής δια­δι­κα­σίας, υπό την καθο­δή­γηση των εκπαι­δευ­τι­κών του που είχαν το ρόλο του “μελε­τητή” της παι­δα­γω­γι­κής διά­στα­σης της όλης δια­δι­κα­σίας, στην οποία ενε­πλά­κη­σαν οι μαθητές με βιω­μα­τικό τρόπο, με απο­τέ­λε­σμα την επί­τευξη μου­σι­κών, καλ­λι­τε­χνι­κών και ευρύ­τε­ρων παι­δα­γω­γι­κών στόχων. Την διδα­σκα­λία των τρα­γου­διών είχε ανα­λά­βει η καθη­γή­τρια παρα­δο­σια­κής μου­σι­κής κ. Μάστορα Στα­μα­τία, με την υπο­στή­ριξη και τη συμ­με­τοχή τότε των υπο­διευ­θυ­ντών του Μου­σι­κού Σχο­λείου Ρόδου, καθη­γη­τών μου­σι­κής, Μπέλλου Παναγιώτη- Λουκά και Κακο­γιάννη Ελένης, ενώ υπεύ­θυ­νος της ηχο­γρά­φη­σης ήταν ο κ. Πολυ­μέ­νωφ Εμίλ.

Η επι­στη­μο­νική τεκ­μη­ρί­ωση, απο­τύ­πωση και παρου­σί­αση της όλης δια­δι­κα­σίας στο Συνέ­δριο έγινε από την κ. Ανθούλα Κολιάδη-Τηλιακού, με σκοπό τη διάχυση της σημα­ντι­κής αυτής δράσης στην επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα των Πανε­πι­στη­μια­κών Λαο­γρά­φων και Ερευ­νη­τών και την ανά­δειξη του σημα­ντι­κού έργου που επι­τε­λεί­ται στο Μουσικό Σχολείο Ρόδου, καθώς απο­τε­λεί μια πολύ σημα­ντική εργασία και συνερ­γα­σία με το Κέντρο Ερεύνης της Ελλη­νι­κής Λαο­γρα­φίας της Ακα­δη­μίας Αθηνών.