Αύξηση κατοίκων στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου έδειξαν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ

Πρω­τα­θλη­τές στις γεν­νή­σεις και ουραγοί στις συντα­ξιο­δο­τή­σεις είναι οι κάτοι­κοι της νησιω­τι­κής Ελλάδας, καθώς με βάση τα στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ γεννούν περισ­σό­τερα παιδιά από τον μέσο όρο της χώρας, ενώ αργούν να ανοί­ξουν την «πόρτα» της εξόδου προς τη σύνταξη.

Mέσα στο γενι­κό­τερο αρνη­τικό τοπίο του δημο­γρα­φι­κού, η νησιω­τική Ελλάδα κάνει την ανα­τροπή, επι­τυγ­χά­νο­ντας πλη­θυ­σμιακή αύξηση αντί για συρ­ρί­κνωση.

Σε πλήρη αντί­θεση με ότι συμ­βαί­νει στις υπό­λοι­πες Περι­φέ­ρειες της χώρας, όπου ο πλη­θυ­σμός είτε μειώ­νε­ται είτε κατα­γρά­φει οριακές μετα­βο­λές, Δωδε­κά­νησα, Κυκλά­δες και Κρήτη απο­τε­λούν ένα «μικρό θαύμα» καθώς κατα­φέρ­νουν το ακα­τόρ­θωτο: να αντι­στρέ­ψουν το αρνη­τικό ισο­ζύ­γιο γεν­νή­σεων – θανάτων που διέπει το σύνολο σχεδόν της χώρας, σε θετικό.

Την μεγα­λύ­τερη πλη­θυ­σμιακή ανά­πτυξη επέ­δειξε η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, με βάση τα επι­και­ρο­ποι­η­μένα στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ την περίοδο 2011-2021, βάσει της πρό­σφα­της Απο­γρα­φής Πληθυσμού-Κατοικιών. Μέσα σε μια δεκα­ε­τία κατά­φερε να αυξήσει τους κατοί­κους τους από 309.015 σε 327. 820. Ακο­λου­θεί η Περι­φέ­ρεια Κρήτης που από 623.065 κατοί­κους βελ­τί­ωσε τις πλη­θυ­σμια­κές της επι­δό­σεις σε 624.410.

Δια­φο­ρε­τικό είναι το σκηνικό στις συντα­ξιο­δο­τή­σεις, καθώς η μεγα­λύ­τερη ηλικία συντα­ξιο­δό­τη­σης παρα­τη­ρεί­ται στις Περι­φέ­ρειες Κρήτης, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων. Αντί­θετα η μικρό­τερη ηλικία συντα­ξιο­δό­τη­σης παρα­τη­ρεί­ται στην Περι­φέ­ρεια Αττικής, καθώς οι πρόωρες συντα­ξιο­δο­τή­σεις στο Δημόσιο δια­μορ­φώ­νουν τη μέση ηλικία κατά την οποία ξεκινά η λήψη σύντα­ξης γήρατος κάτω από τα 58 έτη

Δύο στους τρεις ηλι­κιω­μέ­νους δεν παίρ­νουν σύνταξη

Η έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τις συντά­ξεις και τη συμ­με­τοχή στην αγορά εργα­σίας, «έδειξε» ότι περίπου δύο στα τρία άτομα ηλικίας 50-74 ετών (65,8%) δεν παίρ­νουν καθόλου σύνταξη.

Το ποσοστό όσων παίρ­νουν εθνική σύνταξη γήρατος εκτι­μά­ται σε 31,2%, ενώ όσων παίρ­νουν επαγ­γελ­μα­τική ή ιδιω­τική σύνταξη είναι πολύ χαμηλό (μόλις 0,4%), και των ανα­πη­ρι­κών συντά­ξεων ανέρ­χε­ται σε 2,5%.

Το ποσοστό των συντα­ξιού­χων στις παρα­πάνω ηλικίες που εργά­ζο­νται αντι­στοι­χεί μόλις στο 1,8% του συνόλου των απα­σχο­λου­μέ­νων.

Μέχρι την ηλικία των 54 ετών, το ποσοστό που λαμ­βά­νει σύνταξη είναι πολύ χαμηλό, κάτω του 5%, και αυξά­νε­ται με παρό­μοιο τρόπο και για τα δύο φύλα στα­διακά στο 20% στην ηλικία των 60 ετών.

Μετά τα 60 έτη, αυξά­νο­νται σημα­ντικά τα ποσοστά και μάλιστα σημα­ντικά περισ­σό­τερο για τους άνδρες παρά για τις γυναί­κες. Στα 62 έτη, λιγό­τερο από ένας στους δύο άντρες (44,5) είναι συντα­ξιού­χος, ενώ το αντί­στοιχο ποσοστό είναι μόνο 24,6% για τις γυναί­κες. Στα 64 έτη, τα αντί­στοιχα ποσοστά είναι περίπου 50% για τους άντρες και 30% για τις γυναί­κες.

Η τάση αυτή συνε­χί­ζε­ται μέχρι τα 74 έτη, όπου το 90,1% των ανδρών και το 63,7% των γυναι­κών είναι συντα­ξιού­χοι.

Ανά­λο­γες δια­φο­ρές ως προς το ποσοστό συντα­ξιο­δό­τη­σης κατα­γρά­φο­νται με βάση το εκπαι­δευ­τικό επίπεδο και την ηλικία. Παρα­τη­ρεί­ται, δηλαδή, ότι όσο υψη­λό­τερο είναι το επίπεδο εκπαί­δευ­σης τόσο υψη­λό­τερο είναι και το ποσοστό των συντα­ξιού­χων και αυτό συμ­βαί­νει σε όλες τις ηλικίες.

Στην ηλικία των 74 ετών τα ποσοστά συντα­ξιο­δό­τη­σης δια­μορ­φώ­νο­νται σε 69,3% για τα άτομα κατώ­τε­ρης εκπαί­δευ­σης, σε 78,9% για τα άτομα μέσης εκπαί­δευ­σης και σε 92,1% για τα άτομα ανώ­τε­ρης εκπαί­δευ­σης.

Ανα­φο­ρικά με τη μέση ηλικία συντα­ξιο­δό­τη­σης, ανάλογα με το επάγ­γελμα της τελευ­ταίας εργα­σίας, παρα­τη­ρεί­ται ότι αυτή κυμαί­νε­ται από τα 59,0 έτη για τους τεχνι­κούς και ασκού­ντες συναφή επαγ­γέλ­ματα έως τα 65,6 έτη για τους ειδι­κευ­μέ­νους γεωρ­γούς, κτη­νο­τρό­φους, δασο­κό­μους και αλιείς.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα της έρευνας, η μέση ηλικία κατά την οποία ξεκί­νησε η συντα­ξιο­δό­τηση γήρατος για τα άτομα ηλικίας 50-74 ετών ήταν τα 58,6 έτη – λίγο μεγα­λύ­τερη για τους άνδρες (58,9) σε σύγκριση με τις γυναί­κες (58,2).

Μεγα­λύ­τε­ρες δια­φο­ρές εμφα­νί­ζο­νται στα άτομα δια­φο­ρε­τι­κού εκπαι­δευ­τι­κού επι­πέ­δου και συγκε­κρι­μένα, η μέση ηλικία συντα­ξιο­δό­τη­σης για τα άτομα κατώ­τε­ρης εκπαί­δευ­σης είναι 60,7 ενώ για τα άτομα μέσης και ανώ­τε­ρης εκπαί­δευ­σης είναι αντί­στοιχα 57,1 και 57,3 έτη.

Το ποσοστό των ατόμων που δηλώ­νουν ότι πήραν μειω­μένη σύνταξη γήρατος ανέρ­χε­ται σε 11,6%. Παρα­τη­ρού­νται σημα­ντι­κές δια­φο­ρές και ως προς το φύλο και ως προς το εκπαι­δευ­τικό επίπεδο. Το χαμη­λό­τερο ποσοστό των ατόμων παρα­τη­ρεί­ται στους άνδρες κατώ­τε­ρης εκπαί­δευ­σης (5,6%) και το υψη­λό­τερο (22,8%) στις γυναί­κες μέσης εκπαί­δευ­σης.

Επτά στους 10 συντα­ξιού­χους γήρατος (71,9%) στα­μά­τη­σαν να εργά­ζο­νται όταν συντα­ξιο­δο­τή­θη­καν 71,9%, ενώ ένα σημα­ντικό ποσοστό, 23,9% δεν εργα­ζό­ταν ήδη πριν αρχίσει να παίρνει τη σύνταξη.

Μικρά ποσοστά κατα­γρά­φο­νται για τα άτομα που είτε συνέ­χι­σαν να εργά­ζο­νται χωρίς ή με αλλαγές είτε επέ­στρε­ψαν στην αγορά εργα­σίας κάποια στιγμή αργό­τερα (1,7%, 2,6% και 0,6%, αντί­στοιχα).

Ως βασι­κό­τε­ρος λόγος που οι συντα­ξιού­χοι γήρατος στα­μά­τη­σαν να εργά­ζο­νται δηλώ­νε­ται η προ­τί­μηση να στα­μα­τή­σουν να εργά­ζο­νται από τη στιγμή που κατο­χυ­ρώ­θηκε το δικαί­ωμα σύντα­ξης (77,3%), ενώ ένα σημα­ντικό ποσοστό 15,0% δηλώνει ότι υπο­χρε­ώ­θηκε να στα­μα­τή­σει λόγω ορίου ηλικίας. Παρα­τη­ρεί­ται ότι οι λόγοι απο­χώ­ρη­σης από την αγορά εργα­σίας δεν παρου­σιά­ζουν μεγάλες δια­φο­ρές μεταξύ ανδρών και γυναι­κών – με εξαί­ρεση την περί­πτωση της φρο­ντί­δας άλλων ατόμων που δηλώ­νε­ται ως λόγος συχνό­τερα από τις γυναί­κες (3,7%).

Ο κύριος λόγος επι­στρο­φής ή παρα­μο­νής στην αγορά εργα­σίας, των ατόμων ηλικίας 50-74 ετών που λαμ­βά­νουν σύνταξη γήρατος, ήταν οικο­νο­μι­κός – είτε επειδή υπήρχε ανάγκη (32,9%), είτε επειδή συνέ­φερε οικο­νο­μικά (14,0%).

Πηγή: .insider.gr