Γιατί Des Αvous στα Δημοτικά

Με το καλη­μέρα μας ξεκι­νάει η μέρα αλλά και η καλυ­νύ­χτα μας είναι δύσκολη στο νησί μας, την όμορφη Ρόδο μας τελικά.

Ξυπνάμε για δουλειά και η καθη­με­ρι­νό­τητά μας είναι δύσκολη παρόλο που η ομορφιά και η μαγεία του νησιού ευτυχώς πλέον δεν ενα­πό­κει­ται στα ανθρώ­πινα αλλά στα θεϊκά, δηλαδή τον όμορφο ουρανό, τη θάλασσα και το εν γένει περι­βάλ­λον του νησιού.

Πεζο­δρό­μια, δρόμοι, οικι­σμοί χωρίς επαρκή φωτισμό, ξερά δέντρα, πάρκα ανεκ­με­τάλ­λευτα, απουσία ποδη­λα­το­δρό­μων, έλλειψη δια­βά­σεων, περιο­χές με πλήρη εγκα­τά­λειψη όπως πχ παλιό νοσο­κο­μείο Ρόδου, καταυ­λι­σμός ΡΟΜ στην περιοχή Ζέφυρος και περιο­χές στα διάφορα χωριά που έχουν αφεθεί, όπως στην περιοχή των Ευκα­λύ­πτων στα Κολύ­μπια, ή η απουσία ταχυ­δρό­μου στην περιοχή Αφάντου ή έστω ταχυ­δρο­μι­κών θυρίδων, η απουσία ονο­μα­το­δο­σίας σε οδούς στις εκτός οικι­σμού στα χωριά κλπ.

Τελικά ένας δήμαρ­χος μπορεί να μην είναι ποτέ επαρκής μόνος γιατί το νησί μας ανα­πτύσ­σε­ται διαρκώς, ο πλη­θυ­σμός αυξά­νε­ται συνεχώς. Συνεπώς και οι ανάγκες της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας αυξά­νο­νται και αυτές.

Προ­κει­μέ­νου λοιπόν να υπάρξει ισόρ­ροπη ανά­πτυξη στο νησί θα πρέπει ενδε­χο­μέ­νως οι διοι­κη­τι­κές λει­τουρ­γίες να μοι­ρα­στούν προ­κει­μέ­νου να έχουμε καλύ­τερα απο­τε­λέ­σματα.

Συνη­θί­ζουμε όταν σκε­φτό­μα­στε τη Ρόδο να έχουμε στο μυαλό μας το Καστέλλο ή τις πολυ­πλη­θείς παρα­λίες στο Ενυ­δρείο, όμως Ρόδος είναι και τ’ Αφάντου, ο Άγιος Ισί­δω­ρος, τα Σιάννα, η Διμυλιά και οι υπό­λοι­πες 42 γεω­γρα­φι­κές περι­φέ­ρειες όπως τις σοφά άλλωστε τις χώρισαν και οι Ιταλοί για να δημιουρ­γή­σουν το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου.

Φυσικά και τα προ­βλή­ματα που καλεί­ται η δημο­τική αρχή φαί­νο­νται άλυτα και θα παρα­μεί­νουν αν η διοί­κηση παρα­μεί­νει συγκε­ντρω­τική στο πρόσωπο του εκά­στοτε δημάρ­χου όποιος κι αν είναι αυτός και δεν ασκεί­ται επι­τε­λική διοί­κηση από πολλά πρόσωπα που να θέλουν να βοη­θή­σουν και να γνω­ρί­ζουν τις αδυ­να­μίες της κάθε περιο­χής αλλά και τα δυνατά σημεία των περιο­χών αυτών που χρειά­ζο­νται ανά­δειξη.  Αυτό ίσως να είναι νομο­θε­τικό πρό­βλημα και θα έπρεπε να διορ­θω­θεί.

Για την παραλία στ’ Αφάντου για παρά­δειγμα που θεω­ρεί­ται από τις ωραιό­τε­ρες και καθα­ρό­τε­ρες του νησιού κοντά στο κέντρο υπάρχει μία αίσθηση εγκα­τά­λει­ψης ακόμα και των παρα­λια­κών οικι­σμών που δεν υπάρ­χουν καν ταχυ­δρο­μι­κές διευ­θύν­σεις σε αντι­δια­στολή με την παραλία Τρια­ντών που όπου κι αν περάσει κάποιος δια­πι­στώ­νει ότι έχει γίνει ονο­μα­το­δο­σία οδών.

Ίσως πάλι γι αυτό ζούμε κάθε φορά des avous στα δημο­τικά δρώμενα και βρί­σκε­ται μια ολό­κληρη κοι­νω­νία σε υπο­τί­μηση. Ένας δήμαρ­χος πλέον δεν είναι αρκετός για ένα τόσο μεγάλο νησί με τόσες ανάγκες.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Αθλή­τρια Τριά­θλου