Νεκρός ο ηγέτης της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια – Δολοφονήθηκε στο Ιράν

Η Χαμάς ανα­κοί­νωσε πως ο πολι­τι­κός ηγέτης της, ο Ισμαήλ Χανίγια, «δολο­φο­νή­θηκε στο Ιράν».

Στην ανα­κοί­νωσή της, η Χαμάς ανα­φέ­ρει πως θρηνεί τον θάνατο του Ισμαήλ Χανίγια σε «ύπουλη σιω­νι­στική επι­δρομή στο ακίνητο όπου διέμενε στην Τεχε­ράνη».

Στέ­λε­χος της Χαμάς έκανε λόγο για «άνανδρη ενέρ­γεια» του Ισραήλ, η οποία «δεν θα μείνει ατι­μώ­ρητη», σύμφωνα με το τηλε­ο­πτικό δίκτυο Αλ Ακσά, που πρό­σκει­ται στην οργά­νωση.

Ο Σάμι Αμπού Ζούχρι, άλλο στέ­λε­χος της Χαμάς, χαρα­κτή­ρισε μιλώ­ντας στο Reuters τη δολο­φο­νία πολύ σοβαρή κλι­μά­κωση από ισραη­λι­νής πλευράς, που δια­βε­βαί­ωσε πως δεν θα επι­τύ­χει τους στόχους της.

Την ίδια πλη­ρο­φο­ρία δημο­σιο­ποί­η­σαν παράλ­ληλα οι Φρουροί της Επα­νά­στα­σης —επί­λε­κτο σώμα των ενόπλων δυνά­μεων της Ισλα­μι­κής Δημο­κρα­τίας—, σύμφωνα με ιρανικό μέσο ενη­μέ­ρω­σης.

Οι ιρα­νι­κές αρχές διε­νερ­γούν έρευνα για τη δολο­φο­νία του πολι­τι­κού ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια και τα ευρή­ματα θα ανα­κοι­νω­θούν πολύ σύντομα, μετα­δί­δει το κρατικό πρα­κτο­ρείο ειδή­σεων Tasnim. Κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, νεκρός είναι και ο Ιρανός σωμα­το­φύ­λα­κάς του.

Οπως σχο­λιά­ζει ο Guardian, ο θάνατος του Χανίγια κρί­νε­ται μεν αναμ­φί­βολα επι­ζή­μιος για τη Χαμάς, όμως η Χαμάς στο παρελ­θόν έχει αντι­με­τω­πί­σει δολο­φο­νίες ηγετών της.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το 2004, το Ισραήλ είχε σκο­τώ­σει τόσο τον ηγέτη της Χαμάς Αχμέντ Γιασίν όσο και τον συνι­δρυτή της Αμπντέλ Αζίζ αλ Ραντίσι σε επι­θέ­σεις στη Γάζα.

Προς το παρόν δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη αντί­δραση από το Ισραήλ.

Τι γνω­ρί­ζουμε για τον Ισμαήλ Χανίγια

Σύμφωνα με τους New York Times, ο Χανίγια γεν­νή­θηκε το 1962 στον προ­σφυ­γικό καταυ­λι­σμό Σάτι βόρεια της πόλης της Γάζας, από Παλαι­στί­νιους γονείς που το 1948 είχαν εκτο­πι­στεί. Φοίτησε σε σχολεία που δια­χει­ρι­ζό­ταν η υπη­ρε­σία των Ηνω­μέ­νων Εθνών για τους Παλαι­στί­νιους, και συνέ­χισε τις σπουδές του στην αραβική λογο­τε­χνία στο Ισλα­μικό Πανε­πι­στή­μιο της Γάζας.

Συνε­λή­φθη από τον ισραη­λινό στρατό και εξέτισε αρκετές ποινές σε ισραη­λι­νές φυλακές τις δεκα­ε­τίες του 1980 και 1990.

Η άνοδος του ηγέτη της Χαμάς στην εξουσία στη Γάζα υπο­βοη­θή­θηκε από τον μέντορά του, τον πνευ­μα­τικό ηγέτη και ιδρυτή της Χαμάς, Σεΐχη Γιασίν. Ο κ. Χανίγια διε­τέ­λεσε προ­σω­πι­κός γραμ­μα­τέας του Γιασίν. Οι δύο τους απο­τέ­λε­σαν στόχους από­πει­ρας ισραη­λι­νής δολο­φο­νίας το 2003. Σημειώ­νε­ται ότι τον επόμενο χρόνο, ο Γιασίν σκο­τώ­θηκε από τον ισραη­λινό στρατό.

«Δεν χρειά­ζε­ται να κλαίτε», είχε πει τότε ο Χανίγια μιλώ­ντας σε πλήθος που είχε συγκε­ντρω­θεί έξω από το νοσο­κο­μείο Αλ Σίφα στην πόλη της Γάζας. «Πρέπει να είστε έτοιμοι για εκδί­κηση», είχε ανα­φέ­ρει επίσης.

Ορί­στηκε ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα το 2006. Εκείνη τη χρονιά, διε­τέ­λεσε για λίγο πρω­θυ­πουρ­γός μιας παλαι­στι­νια­κής κυβέρ­νη­σης ενό­τη­τας, η οποία δια­λύ­θηκε μετά από μήνες έντασης που περι­λάμ­βανε ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των παλαι­στι­νια­κών παρα­τά­ξεων. Η απο­τυ­χία αυτής της κυβέρ­νη­σης απο­δό­θηκε εν μέρει στην άρνηση της Χαμάς να εκπλη­ρώ­σει τους διε­θνείς όρους που είχαν τεθεί, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της απο­κή­ρυ­ξης της βίας, της ανα­γνώ­ρι­σης του δικαιώ­μα­τος ύπαρξης του Ισραήλ και της απο­δο­χής των υπο­γε­γραμ­μέ­νων συμ­φω­νιών μεταξύ του Ισραήλ και της Οργά­νω­σης για την Απε­λευ­θέ­ρωση της Παλαι­στί­νης.

Σύντομα το Ισραήλ επέβαλε κυρώ­σεις και περιο­ρι­σμούς στη Λωρίδα της Γάζας, όπως και η Αίγυ­πτος. Το 2008, όταν ρου­κέ­τες εκτο­ξεύ­τη­καν από τη Γάζα στο Ισραήλ, το Ισραήλ ενί­σχυσε τον απο­κλει­σμό της Γάζας. Η Χαμάς δια­τή­ρησε υπό τον έλεγχο της στην περιοχή, εκτό­ξευσε χιλιά­δες ρου­κέ­τες στο Ισραήλ και ενίσχυε συνεχώς τη στρα­τιω­τική της δύναμη.

Το 2017, ο Χανίγια ορί­στηκε ανώ­τε­ρος ηγέτης της Χαμάς, σε μια περίοδο που η οργά­νωση διεκ­δι­κούσε επιρροή μεταξύ των Παλαι­στι­νίων διεθνώς.

Ο Χανίγια ήταν μεταξύ των δια­πραγ­μα­τευ­τών στις συνο­μι­λίες μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς, με τη μεσο­λά­βηση της Αιγύ­πτου, του Κατάρ και των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, για τον τερ­μα­τι­σμό του πολέμου στη Γάζα με αντάλ­λαγμα τους ομήρους που είχαν αιχ­μα­λω­τι­στεί μετά την επίθεση της 7ης Οκτω­βρίου.

Unmute

Remaining Time -0:00

Fullscreen

Advertisement

Με πλη­ρο­φο­ρίες από New York Times και Guardian