Μιχάλης Κόκκινος : «Το μεγάλο διακύβευμα είναι η σύνθεση και όχι η διαίρεση»

Σε  συνε­δρί­αση  στη Σύρο ανα­δει­χθή­κατε στη θέση του γραμ­μα­τέα του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου. Ποια είναι τα συναι­σθή­ματά σας;

Η ανά­δειξή μου στη θέση του γενικού γραμ­μα­τέα του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου με 29 ψήφους υπέρ και 22 λευκές, απο­τε­λεί μια μεγάλη τιμή για μένα και με γεμίζει με πολύ μεγάλη περη­φά­νια αλλά και αίσθημα ευθύνης,  για να μπο­ρέ­σει το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο να λει­τουρ­γή­σει σύμφωνα με τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της κεί­με­νης νομο­θε­σίας. Στόχος μου είναι να συμβάλω και εγώ με τις όποιες γνώσεις μου, αλλά και τη δικη­γο­ρική μου ιδιό­τητα για την ομαλή και απρό­σκο­πτη λει­τουρ­γία του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου.

Πώς θα πρέπει να λει­τουρ­γεί, κατά την άποψή σας, το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο;

Το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο πρέπει να στο­χεύει στην σύνθεση των απόψεων και όχι στη διαί­ρεση. Αυτό είναι το μεγάλο δια­κύ­βευμα και είναι και επιταγή του λαού του Νοτίου Αιγαίου που μας εξέλεξε. Τα προ­βλή­ματα που ταλα­νί­ζουν τον τόπο είναι πολύ σημα­ντικά και το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο πρέπει να μπει μπροστά στον αγώνα για την επίλυσή τους, δυνα­μικά και χωρίς εξαρ­τή­σεις. Γιατί ο τόπος μας είναι μια από τις πιο παρα­γω­γι­κές περιο­χές αυτής της χώρας και είναι απα­ραί­τητο να ανα­πτυ­χθεί σωστά, προ­κει­μέ­νου να λυθούν και τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει ο λαός μας, αλλά και προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουμε με σθένος και παρ­ρη­σία να διεκ­δι­κή­σουμε αυτά που χρόνια τώρα η κεντρική εξουσία μας έχει στε­ρή­σει.

Υπάρχει διάθεση από την παρά­ταξή σας  για συναί­νεση και συνερ­γα­σία με τη νέα περι­φε­ρειακή αρχή;

Έχω πει πολλές φορές και θα το επα­να­λάβω για μια φορά ακόμα ότι η παρά­ταξη «Νησιώ­τικη Ανα­τροπή» θα στη­ρί­ξει κάθε προ­σπά­θεια προς όφελος των νησιών μας, που θα σχε­διά­σει η παρούσα περι­φε­ρειακή αρχή. Αν όμως δια­πι­στώ­σει ότι η περι­φε­ρειακή αρχή δεν απο­τε­λεί τίποτα περισ­σό­τερο από μια προ­έ­κταση της κεντρι­κής εξου­σίας και ότι η όλη της δρα­στη­ριό­τητα εξα­ντλεί­ται στο να εφαρ­μό­ζε­ται αμε­σό­τερα η κεντρική πολι­τική στα νησιά μας, τότε θα σταθεί απέ­να­ντί της. Πέραν τούτου δώσαμε ένα πολύ καλό παρά­δειγμα για τη συναί­νεση και τη συνερ­γα­σία που σκο­πεύ­ουμε να τηρή­σουμε με τη σύμπραξή μας, μαζί με την παρά­ταξη του Γιάννη Μαχαι­ρίδη για την εκλογή του προ­ε­δρείου του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου, μια εκλογή που στο πρόσωπο του προ­έ­δρου, του προ­ερ­χό­με­νου από την πλειο­ψη­φία, ήταν απόλυτη. Δυστυ­χώς δεν τηρή­θηκε το ίδιο και για τις υπό­λοι­πες θέσεις του Προ­ε­δρείου καθώς κατά την εκλογή του αντι­προ­έ­δρου και του γενικού γραμ­μα­τέα υπήρξαν πολλές διαρ­ροές από την πλειο­ψη­φούσα παρά­ταξη του κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου. Αυτό πραγ­μα­τικά με θλίβει κι εμένα προ­σω­πικά διότι όταν η αντι­πο­λί­τευση δείχνει την διάθεση της για συναί­νεση και για συνερ­γα­σία και η συμπο­λί­τευση δεν αντα­πο­κρί­νε­ται με τον ίδιο τρόπο, σίγουρα δεν ξεκι­νάμε καλά. Είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος, όμως, λόγω χαρα­κτήρα και εγώ και πιστεύω και ο κ. Κ Σταυλάς, να το αφή­σουμε όλο αυτό πίσω μας και να προ­χω­ρή­σουμε στην λει­τουρ­γία μας, τιμώ­ντας τον θεσμικό μας ρόλο σαν αντι­πρό­ε­δρος εκείνος και σαν γενικός γραμ­μα­τέας εγώ, για να τιμή­σουμε και τους συνα­δέλ­φους που μας προ­τί­μη­σαν, συμ­βάλ­λο­ντας στην ορθή λει­τουρ­γία του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου.

Mε αφορμή τη συζή­τηση που θα γίνει στη συνε­δρί­αση του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουρ­γία υδα­το­δρο­μίων και τη δρο­μο­λό­γηση υδρο­πλά­νων. Ποιά είναι η άποψή σας;

Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου,  ακούω ότι προ­χω­ράει η επίλυση του θέματος των υδρο­πλά­νων και η δημιουρ­γία υδα­το­δρο­μίων στα νησιά μας. Τίποτα όμως από αυτά δεν έχει γίνει και ο λόγος είναι ότι ίσως δεν έχουμε κατα­λά­βει ακόμα ότι πρώτα πρέπει να λύσουμε το βασικό μας πρό­βλημα, το ακτο­πλοϊκό, να κάνουμε το πλοίο, λεω­φο­ρείο του νησιώτη, όπως είχε πει  η «Νησιω­τική Ανα­τροπή» και ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου προ­ε­κλο­γικά και μετά να προ­χω­ρή­σουμε στο δεύτερο βήμα, δηλαδή στην καλυ­τέ­ρευση, στη βελ­τί­ωση των συγκοι­νω­νιών, μέσω των υδρο­πλά­νων. Τα υδρο­πλάνα χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν και υπήρχαν στην ιστορία των μετα­φο­ρών των νησιών μας πριν από το 1920 και δυστυ­χώς επα­νέρ­χο­νται κατά καιρούς σαν θέμα προς επίλυση όταν η ακτο­πλοϊκή σύνδεση των νησιών μας είναι επιει­κώς ανε­παρ­κής λόγω της αδια­φο­ρίας της κεντρι­κής εξου­σίας. Τώρα πως ζητούμε να προσ­διο­ρί­σουμε τους όρους και τις προ­δια­γρα­φές για τα υδρο­πλάνα,όταν δεν έχουμε λύσει το βασικό πρό­βλημα της ακτο­πλοϊ­κής σύν­δε­σης μεταξύ των νησιών, όταν ανα­βάλ­λο­νται συνε­δριά­σεις του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου στη Σύρο γιατί δεν μπο­ρούμε να πάμε οι Δωδε­κα­νή­σιοι, όταν ανα­βάλ­λο­νται ανά­λο­γες συνε­δριά­σεις στα Δωδε­κά­νησα ή στην Ρόδο γιατί δεν μπορούν να έρθουν οι Κυκλα­δί­τες μέλη του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου; Θα πρέπει, λοιπόν, πρώτα να λύσουμε αυτό το βασικό πρό­βλημα, δημιουρ­γώ­ντας τις απα­ραί­τη­τες εκείνες υπο­δο­μές για την ακτο­πλοΐα μας, προ­κει­μέ­νου  να έχουμε επαρκή σύνδεση με τα νησιά μας  και  να μπο­ρούμε να μιλή­σουμε σοβαρά και για υδα­το­δρό­μια και για υδρο­πλάνα. Εξάλλου και την τεχνο­γνω­σία την έχουμε και την ιστορία την έχουμε, πράγμα που σημαί­νει ότι το υδρο­πλάνο είναι απα­ραί­τητο μέσο που θα ενι­σχύ­σει την συγκοι­νω­νία μεταξύ των νησιών και θα την κάνει καλύ­τερη.

Να βελ­τιώ­σουμε, λοιπόν, την ακτο­πλοϊκή σύνδεση των νησιών μας και μετά να προ­χω­ρή­σουμε και στην ανά­πτυξη των υδα­το­δρο­μίων και των υδρο­πλά­νων ως πρό­σθε­των μέσων ενι­σχυ­τι­κών για τη βελ­τί­ωση των νησιω­τι­κών μετα­φο­ρών γενι­κό­τερα, με στόχο να ενι­σχυ­θούν οι τοπικές μας οικο­νο­μίες αφού με την βελ­τί­ωση των μετα­φο­ρών πρα­κτικά μειώ­νο­νται τα μόνιμα μειο­νε­κτή­ματα των νησιών. Αυτά τα μόνιμα μειο­νε­κτή­ματα η κεντρική εξουσία, εθε­λο­τυ­φλώ­ντας, δεν θέλει να τα δει και δεν θέλει να βοη­θή­σει στην επίλυσή τους. Η «Νησιω­τική Ανα­τροπή» θα είναι μπροστά σ’ αυτή την μάχη και θα είναι μπροστά σ’ αυτό τον αγώνα μέχρι την τελική δικαί­ωση.

Πρό­σφατα υπε­γράφη η απόφαση για την ηλε­κτρική  δια­σύν­δεση των Κυκλά­δων με την Ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Θεω­ρείτε πως πρέπει να ξεκι­νή­σουν ανά­λο­γες δια­δι­κα­σίες και για τα Δωδε­κά­νησα;

Η ενερ­γειακή επάρ­κεια των νησιών μας πρέπει να είναι πρω­ταρ­χικό μέλημα του παρό­ντος περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου και σίγουρα είναι και πρω­ταρ­χικό μέλημα της παρά­τα­ξής μας και δικό μου προ­σω­πικά. Δυστυ­χώς, όπως πάντα, τα Δωδε­κά­νησα μένουν πίσω σε αυτή την εξέλιξη ίσως και για λόγους πρα­κτι­κούς. Όταν όμως ξεκι­νάει κάτι τόσο μεγάλο για να συν­δέ­σει ενερ­γειακά την Κρήτη και τις Κυκλά­δες με την ηπει­ρω­τική Ελλάδα, και όλα αυτά με αφορμή ένα ατυχές γεγονός που ήταν το μπλακ άουτ στη Σαντο­ρίνη και επειδή πολλά μπλακ άουτ μπορεί να γίνουν στα νησιά τα δικά μας, είναι καλό να ξεκι­νή­σουν τώρα άμεσα οι ενέρ­γειες προ­κει­μέ­νου να συν­δε­θεί και η Δωδε­κά­νη­σος με υπόγειο καλώδιο για να επι­τευ­χθεί και η ενερ­γειακή επάρ­κεια στον τόπο μας, διότι την έχουμε ανάγκη και οι κάτοι­κοι των νησιών μας και οι επι­σκέ­πτες τους.

Σε σύσκεψη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στη Ρόδο  απο­φα­σί­στηκε η απο­μά­κρυνση των τσιγ­γά­νων από την περιοχή «Κορα­κό­νερο» και η δημιουρ­γία νέου ή νέων καταυ­λι­σμών στις παρυφές της πόλεως Ρόδου. Είναι θετική η εξέλιξη αυτή;

Είχα την τιμή να έχω την εντολή από επι­χει­ρη­μα­τίες και κατοί­κους της περιο­χής «Κορα­κό­νε­ρου», να ανα­λά­βει το δικη­γο­ρικό μου γραφείο «Κόκ­κι­νος -Κιουρτζής και Συνερ­γά­τες» την ευθύνη για να στα­μα­τή­σει η ασυ­δο­σία σ’ αυτό το κρα­τί­διο, που έχει δημιουρ­γη­θεί στην περιοχή εκείνη. Το είχα πει ξανά ότι δεν στρέ­φο­μαι κατά των «Ρομ» ούτε κατά του τρόπου δια­βί­ω­σής τους, αν και πιστεύω ότι πρέπει να προ­σαρ­μο­στούν στη νομι­μό­τητα που ισχύει για όλους τους υπό­λοι­πους Έλληνες πολίτες, καθώς Έλληνες πολίτες είναι και αυτοί. Σε κάθε περί­πτωση, λοιπόν, για να στα­μα­τή­σει η ασυ­δο­σία, για να στα­μα­τή­σει η εγκλη­μα­τι­κό­τητα σε αυτή την περιοχή που έχει κατα­λη­φθεί παρά­νομα, πρέπει να δοθούν άμεσα λύσεις και να παρθούν γεν­ναίες απο­φά­σεις. Σ’ αυτή, λοιπόν, τη λογική και με επι­κεί­μενη την κίνηση της εισαγ­γε­λέως η οποία θα απο­φαν­θεί, όχι τόσο για να κατα­λο­γί­σει ευθύνες σε αυτούς που δεν έπραξαν τα νόμιμα μέχρι σήμερα, με απο­τέ­λε­σμα το πρό­βλημα να συνε­χί­ζει να διαιω­νί­ζε­ται, αλλά κυρίως για να υπάρξει η απειλή της τιμω­ρίας σε περί­πτωση που δεν δοθούν οι απα­ραί­τη­τες λύσεις από εδώ και μπρος από τους καθ’ ύλην αρμό­διους. Έτσι λοιπόν, η απόφαση που πάρθηκε για την απο­μά­κρυνση των Ρομά από την περιοχή εκείνη, που δημιουρ­γούν τα προ­βλή­ματα και η δημιουρ­γία νέου ή νέων καταυ­λι­σμών με την τεχνο­τρο­πία των καταυ­λι­σμών που υφί­στα­νται σε κάθε ευνο­μού­μενη χώρα είναι μια πολύ καλή εξέλιξη και την οποία στη­ρί­ζουμε, αν φυσικά προ­χω­ρή­σει χωρίς καθυ­στέ­ρηση και δεν μεί­νουμε πάλι στα λόγια. Είναι μια λύση που θα ευνοεί όχι μόνο τους κατοί­κους και τους επαγ­γελ­μα­τίες της περιο­χής, αλλά και τους ίδιους τους «Ρόμ» που θα απο­κτή­σουν ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης με βάση τα ήθη και τα έθιμά τους χωρίς να γίνο­νται θύματα εκμε­τάλ­λευ­σης διά­φο­ρων παρά­σι­των της κοι­νω­νίας, που επι­βιώ­νουν μέσα στην παρα­νο­μία και την παρα­βα­τι­κό­τητα.

Τι θα συμβεί, όμως, αν δεν υλο­ποι­η­θούν οι δεσμεύ­σεις που δόθηκαν για την απο­μά­κρυνση των τσιγ­γά­νων από το Κορα­κό­νερο;  Ποια πρέπει να είναι η στάση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου;

Αν δεν υλο­ποι­η­θούν οι δεσμεύ­σεις που δόθηκαν για την απο­μά­κρυνση των «Ρομ» από το Κορα­κό­νερο είναι σίγουρο ότι θα επι­λη­φθεί η Ποινική Δικαιο­σύνη διότι εκκρε­μεί η μήνυση που κατέ­θεσε το δικη­γο­ρικό μου γραφείο για λογα­ρια­σμό των κατοί­κων και των επαγ­γελ­μα­τιών της περιο­χής. Πέραν τούτου όμως είναι απα­ραί­τητο και η περι­φε­ρειακή αρχή να πάρει μέτρα, μέσα στο πλαίσιο των αρμο­διο­τή­των της αλλά και πέρα από αυτά, που θα επι­σπεύ­σουν την δια­δι­κα­σία μετα­κί­νη­σης των «Ρομ» σε περιο­χές που να μπορούν να ζήσουν ανθρώ­πινα και να δημιουρ­γη­θούν οι καταυ­λι­σμοί εκείνοι που θα εξα­σφα­λί­ζουν το φως, το νερό και τις κατάλ­λη­λες συν­θή­κες υγιει­νής και εκπαί­δευ­σης στα πρότυπα των καταυ­λι­σμών των αθιγ­γά­νων που λει­τουρ­γούν στις χώρες του πολι­τι­σμέ­νου κόσμου. Είναι, λοιπόν, δεδο­μένο ότι δεν αρκεί μόνον ο φόβος και η απειλή της τιμω­ρίας αλλά είναι καθήκον όλων μας και της περι­φε­ρεια­κής αρχής να βρούμε τους τρόπους εκεί­νους με τους οποίους οι  «Ρομ» θα εντα­χθούν στις τοπικές νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες, σεβό­με­νοι και τα δικά μας ήθη και έθιμα και να συνυ­πάρ­ξουμε αρμο­νικά και εμείς με εκεί­νους και εκείνοι με μας ζώντας σε ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες ζωής γιατί όλοι σε αυτό τον τόπο έχουμε τα ίδια δικαιώ­ματα και τις ίδιες υπο­χρε­ώ­σεις.