Τροφή για σκέψη

«Ηχηρή προει­δο­ποί­ηση από την Οικο­νο­μική και Κοι­νω­νική Επι­τροπή της Βουλής: Κίν­δυ­νος Δημο­γρα­φι­κής Κατάρ­ρευ­σης» έλεγε το δημο­σί­ευμα, με υπό­τι­τλο: «Η Ελλάδα στην ομάδα χωρών με τους χαμη­λό­τε­ρους δείκτες γονι­μό­τη­τας στην ΕΕ και με την 4η φορο­λό­γηση εργα­ζο­μέ­νων με παιδιά στον ΟΟΣΑ». Δια­βά­ζο­ντας τις καθόλου ελπι­δο­φό­ρες παρα­τη­ρή­σεις της Επι­τρο­πής, θυμή­θηκα ένα πρό­σφατο άρθρο των New York Times  που μεταξύ άλλων έγραφε:  «Όταν μια περιοχή αρχίζει να χάνει πλη­θυ­σμό, ο κυβερ­νη­τι­κός μηχα­νι­σμός τείνει να την εγκα­τα­λεί­πει. Κλεί­νουν σχολεία, γιατί λιγο­στεύ­ουν τα παιδιά. Τα τραίνα και τα λεω­φο­ρεία περιο­ρί­ζουν τα δρο­μο­λό­γιά τους. Τα νοσο­κο­μεία βάζουν λουκέτο. Και κάπως έτσι η ζωή γίνεται δυσκο­λό­τερη σε πρα­κτικό επίπεδο, αλλά και σε ψυχο­λο­γικό επίσης. Ο κόσμος αισθά­νε­ται παρα­τη­μέ­νος από τις πολι­τι­κές ελίτ και κάπου βρίσκει ευκαι­ρία να εισχω­ρεί ο αντι­συ­στη­μι­σμός, ο λαϊ­κι­σμός και οι ακρο­δε­ξιοί…» Τροφή για σκέψη και κραυγή αγωνίας, από την ελλη­νική επαρχία που αντί για υπο­δο­μές, συγκοι­νω­νία, για­τρούς, σχολεία και τρόπους οι νέοι άνθρω­ποι να μείνουν στους τόπους τους, απο­κο­μί­ζει πλατ­φόρ­μες τύπου «ψηφιακό σχολείο». Πάντως το περί­φημο προ­α­ναγ­γελ­θέν «εθνικό σχέδιο για την υπο­γεν­νη­τι­κό­τητα/δημο­γρα­φικό» ακόμη είναι στο…δρόμο. Και φυσικά λείπει και από την συζή­τηση με αφορμή τις ευρω­ε­κλο­γές. Κάτι που σχε­τί­ζε­ται άμεσα με τη δημο­κρα­τία και την ενδυ­νά­μωσή της, καθώς οι νέοι ψάχνουν βιώσιμα κίνητρα για να κάνουν οικο­γέ­νειες στα Κράτη – Μέλη και να τις μεγα­λώ­σουν με αξιο­πρέ­πεια, ζητώ­ντας από τους “προ­ο­δευ­τι­κούς” θεσμούς να τους εμπνεύ­σουν στην κατεύ­θυνση αυτή.