Ε.Ε.: Δύσκολη εξίσωση στο μεταναστευτικό

Παρά την έγκριση του νέου συμ­φώ­νου, το ζήτημα συνε­χί­ζει να διχάζει την Ε.Ε.

Προ­τε­ραιό­τητα για τον τρέ­χο­ντα ευρω­παϊκό θεσμικό κύκλο απο­τέ­λεσε το μετα­να­στευ­τικό ζήτημα. Στην εκπνοή, μάλιστα, της πεντα­ε­τούς θητείας του το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο ενέ­κρινε τον Απρίλιο το νέο ευρω­παϊκό «σύμφωνο για τη μετα­νά­στευση και το άσυλο» –μια εκ των βασικών προ­τε­ραιο­τή­των της απερ­χό­με­νης Κομι­σιόν– στη βάση πέντε πυλώνων, που προ­σφέ­ρουν ολι­στική αντι­με­τώ­πιση του ζητή­μα­τος:

• Παρά­νομη μετα­νά­στευση.

• Νόμιμη μετα­νά­στευση.

• Συνο­ρια­κοί έλεγχοι.

• Συγκρό­τηση ενιαίου χώρου ασύλου.

• Συνερ­γα­σία με χώρες προ­έ­λευ­σης και κυρίως διέ­λευ­σης μετα­να­στών, μηχα­νι­σμό «αλλη­λεγ­γύης».

Οι συγκλί­σεις και οι απο­κλί­σεις, όπως κατα­γρά­φο­νται στα προ­γράμ­ματα των ευρω­παϊ­κών πολι­τι­κών κομ­μά­των, ενόψει της κάλπης της 9ης Ιουνίου.

Παρά τη σημασία του, το νέο σύμφωνο λίγο απα­σχό­λησε τη δημόσια σφαίρα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., καθώς εν γένει το μετα­να­στευ­τικό συνε­χί­ζει να «πολώνει» την ευρω­παϊκή πολι­τική σκηνή, δια­χω­ρί­ζο­ντας τις φιλο­ευ­ρω­παϊ­κές, κεντρώες και φιλε­λεύ­θε­ρες από τις ευρω­σκε­πτι­κι­στι­κές και ακραίες πολι­τι­κές δυνά­μεις.

Την επομένη «ημέρα» των εκλογών τα ευρω­παϊκά κόμματα θα κληθούν να σχη­μα­τί­σουν πλειο­ψη­φίες και να συνερ­γα­στούν και πάλι για το μετα­να­στευ­τικό, όπως συνέβη και την προη­γού­μενη πεντα­ε­τία. Στο πλαίσιο αυτό, χρήσιμο είναι να κατα­γρα­φούν οι συγκλί­σεις και οι μεταξύ τους απο­κλί­σεις, όπως κατα­γρά­φο­νται στα πολι­τικά τους προ­γράμ­ματα (μανι­φέ­στο).

Το κεντρο­δε­ξιό Ευρω­παϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ, όπου ανήκει η Νέα Δημο­κρα­τία) –προη­γεί­ται σε όλες τις δημο­σκο­πή­σεις– δίνει εξαι­ρε­τικά μεγάλη έμφαση στην «προ­στα­σία των συνόρων», ζητώ­ντας ενί­σχυση του ελέγχου των εξω­τε­ρι­κών συνόρων, πολυ­ε­πί­πεδη ενί­σχυση του Frontex, αυστη­ρούς ελέγ­χους των παρά­τυ­πων αφίξεων, ηλε­κτρο­νική παρα­κο­λού­θηση των σημείων εισόδου, ενώ δεν απο­κλείει εισα­γωγή ελέγχων στα εσω­τε­ρικά σύνορα. Αν και οι Ευρω­παίοι Σοσια­λι­στές (PES, όπου ανήκει το ΠΑΣΟΚ) –εμφα­νί­ζο­νται δεύ­τε­ροι στις δημο­σκο­πή­σεις– συμ­φω­νούν με την ενί­σχυση των εξω­τε­ρι­κών συνόρων του «μπλοκ» και τη συνερ­γα­σία με τις χώρες προ­έ­λευ­σης και διέ­λευ­σης, δεν φαί­νε­ται να απο­δέ­χο­νται την πρό­βλεψη «ασφα­λούς τρίτης χώρας» του ΕΛΚ, η οποία βρίσκει ευήκοα ώτα στην υπερ­δε­ξιά ομάδα των Συντη­ρη­τι­κών και Μεταρ­ρυθ­μι­στών (ECR, όπου ανήκει η Ελλη­νική Λύση).

Το ΕΛΚ προ­τεί­νει, άτομα που αιτού­νται άσυλο στην Ε.Ε. «να μπορούν να μετα­φερ­θούν σε ασφαλή τρίτη χώρα και να περά­σουν εκεί τη δια­δι­κα­σία ασύλου», με την τρίτη χώρα να παρέχει καθε­στώς προ­στα­σίας, σε περί­πτωση που η αίτηση γίνει απο­δε­κτή.

Από την πλευρά του, το ECR προωθεί «τη συνερ­γα­σία με τρίτες χώρες για την εξω­τε­ρική ανάθεση της δια­χεί­ρι­σης της μετα­νά­στευ­σης», όπως ακριβώς προ­βλέ­πει η αμφι­λε­γό­μενη συμ­φω­νία μεταξύ Ιταλίας και Αλβα­νίας. Αν και ΕΛΚ και ECR φαί­νε­ται να συγκλί­νουν ως προς αυτό, όπως και στην ενί­σχυση των εξω­τε­ρι­κών συνόρων, σίγουρα οι κεντρο­δε­ξιοί δεν εγκρί­νουν προ­τά­σεις, όπως «μπλο­κά­ρι­σμα» παρά­τυ­πων αφίξεων «μέσω κοινών ναυ­τι­κών απο­στο­λών», που ειση­γού­νται οι υπερ­δε­ξιοί κατά επιταγή της Ιτα­λί­δας πρω­θυ­πουρ­γού Τζόρ­τζια Μελόνι. Και στα δύο μανι­φέ­στο δίνεται έμφαση στις συμ­φω­νίες με χώρες της Αφρικής, όπως με την Τυνησία, όμως εκλεί­πουν ανα­φο­ρές στη νόμιμη μετα­νά­στευση ή στην ανάγκη προ­ώ­θη­σης πολι­τι­κών ενσω­μά­τω­σης στην αγορά εργα­σίας προ­σφύ­γων, που προ­βλέ­πουν αντί­στοιχα τα προ­γράμ­ματα PES, Renew και Πρα­σί­νων.

Κοινό «σημείο» –αν και με δια­φο­ρε­τική προ­σέγ­γιση– του ΕΛΚ με Σοσια­λι­στές και Φιλε­λευ­θέ­ρους είναι η κατα­δίκη της Ακρο­δε­ξιάς και του εύκολου «λαϊ­κι­σμού» της Αρι­στε­ράς (που ζητάει ακύρωση του συμ­φώ­νου και διάλυση του Frontex) στην αντι­με­τώ­πιση του ζητή­μα­τος.

Η Ακρο­δε­ξιά (ID), παρά το γεγονός ότι σε χώρες που «προ­ε­λαύ­νει», όπως η Γερ­μα­νία και η Γαλλία, χρη­σι­μο­ποιεί το μετα­να­στευ­τικό ως σύνθημα κατά της Ευρώπης, καλώ­ντας τους πολίτες να κατα­δι­κά­σουν στις ευρω­ε­κλο­γές –εν είδει «δημο­ψη­φί­σμα­τος»– την ευρω­παϊκή πολι­τική αντι­με­τώ­πι­σής του, δεν έχει δημο­σιεύ­σει κοινό πολι­τικό πρό­γραμμα.

Πηγή kathimerini.gr

Αλε­ξάν­δρα Βου­δούρη