Προτάσεις του κ. Δ. Κρεμαστινού στη Βουλή για τον ΕΝΦΙΑ και τις διαγνωστικές εξετάσεις

Στην ομιλία του κατά τη συζή­τηση στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής του Νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Υγείας «Δια­τά­ξεις για τη δημιουρ­γία Συστή­μα­τος Αμοιβών Νοσο­κο­μείων – Σύσταση και Κατα­στα­τικό της Εται­ρείας με τον ίδιο τίτλο – Προ­σαρ­μογή στο Κοι­νο­τικό Δίκαιο” και την τρο­πο­λο­γία σχετική με τον ΕΝΦΙΑ, ο κ. Κρε­μα­στι­νός, υπέ­δειξε τρόπους αφενός για το πώς θα πρέπει οι περιο­ρι­σμοί των δια­γνω­στι­κών εξε­τά­σεων να ωφε­λή­σουν πρω­τί­στως τους ασφα­λι­σμέ­νους και ασθε­νείς και δευ­τε­ρευό­ντως την οικο­νο­μία της χώρας και αφε­τέ­ρου για το πώς μπορεί ο ΕΝΦΙΑ να γίνει ανα­πτυ­ξια­κός και δίκαιος.

Η ομιλία του κ. Κρε­μα­στι­νού ήταν η εξής:

«Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, με πραγ­μα­τική οδύνη ανα­γκά­ζε­ται πολλές φορές ο χώρος που εκπρο­σωπώ να ψηφίζει πράγ­ματα που αντι­βαί­νουν στα πιστεύω του ή να κατα­ψη­φί­ζει πράγ­ματα που ο ίδιος δημιούρ­γησε.

Σκε­φτό­μουν, καθώς άκουγα τη συζή­τηση στη Βουλή, ότι η πλήρης και απο­κλει­στική απα­σχό­ληση σε για­τρούς και νοση­λευ­τές, η δωρεάν υγεία όχι μόνο για όλους τους Έλληνες, αλλά για όλους τους κατοί­κους της Ελλάδας, ήταν έργο που το εξα­σφά­λι­σαν οι κυβερ­νή­σεις του χώρου που εκπρο­σωπώ. Τα μεγάλα νοσο­κο­μεία, τα οποία ήταν ανύ­παρ­κτα πριν, τα κέντρα υγείας, η έννοια του ΕΣΥ, το ΕΚΑΒ, η σύγ­χρονη ψυχια­τρική, όλα αυτά οφεί­λο­νται σε συγκε­κρι­μέ­νους ανθρώ­πους από έναν ορι­σμένο χώρο, με επιμονή και με αγω­νι­στι­κό­τητα.

Όπως ξέρετε, η Συνθήκη του Μάα­στριχτ δεν επέ­τρεπε τα κράτη-μέλη να παίρ­νουν οικο­νο­μική βοήθεια από την Ευρω­παϊκή Ένωση – την ΕΟΚ τότε – για πολι­τι­κές υγείας και πρό­νοιας. Το 1994-1995 η Ελλάδα εξαι­ρέ­θηκε από τη Συνθήκη του Μάα­στριχτ και όλα αυτά τα οποία βλέ­πουμε σήμερα στην υγεία και στην παιδεία – και μπορεί να σας το δια­βε­βαιώ­σει ο κ. Κου­ρου­μπλής, που ήταν μαζί μου ως Γενικός Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου Υγείας και Πρό­νοιας τότε. Τα μεγάλα προ­νοιακά συγκρο­τή­ματα, τα ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ, είναι έργα της εποχής εκείνης.

Θα σας θυμίσω ότι οι άρρω­στοι μετα­φε­ρό­ντου­σαν με το αερο­πλάνο της γραμμής της Ολυ­μπια­κής με τον ορό στη φλέβα και πέθαι­ναν στον αέρα. Τότε έγιναν οι μονάδες του Αιγαίου, τα αεροπλάνα-μονάδες του Αιγαίου. Σήμερα όλα αυτά τα απο­λαμ­βά­νουμε χωρίς να θυμό­μα­στε καν, πολλοί από εμάς του­λά­χι­στον, πώς ήταν η κατά­σταση πριν.

Εγώ θυμάμαι τότε τους ΤIMES και τον GUARDIAN που έγραφαν: «Leros, what a shame!», «Λέρος – Η ντροπή της ανθρω­πό­τη­τας!».

Όλα αυτά λοιπόν που έγιναν, σε μια συγκε­κρι­μένη περίοδο, ώστε να αλλάξει αυτή η κατά­σταση σήμερα τα έχουμε ξεχάσει. Αλλά θα πω και κάτι άλλο. Κάποια από αυτά, τα χάσαμε, γιατί δεν φρό­ντι­σαν ορι­σμέ­νοι να τα κατο­χυ­ρώ­σουν. Είμαι υπε­ρή­φα­νος που απο­φα­σι­στικά συνέ­βαλα σε όλα αυτά. Σήμερα, παρα­δείγ­μα­τος χάριν, όταν ανα­γκά­ζε­ται η κομ­μου­νι­στική Κίνα να εισάγει τα DRGs (= κλειστά ενο­ποι­η­μένα νοσή­λεια), εμείς συζη­τούμε ακόμα γι’ αυτά. Λέω τη λέξη «ανα­γκά­ζε­ται», γιατί μπορεί και να μην τα ήθελε και πιστεύω ότι δεν θα τα ήθελε, αλλά ανα­γκά­ζε­ται. Αυτή είναι η παγκό­σμια οικο­νο­μία.

Εγώ θα περί­μενα σήμερα απ’ όλους τους χώρους και ειδικά από την Αντι­πο­λί­τευση, να κάνει προ­τά­σεις πάνω στα DRGs, να κάνει δηλαδή προ­τά­σεις βελ­τί­ω­σης. Εγώ προ­σω­πικά θα έλεγα – και έχω πει και στον Υπουργό- ότι πρέπει να έχει περισ­σό­τερη επο­πτεία στα DRGs το Υπουρ­γείο. Περισ­σό­τερη επο­πτεία με τους αντι­προ­σώ­πους του φυσικά. Διότι πραγ­μα­τικά συμ­με­ρί­ζο­μαι ορι­σμέ­νες ανη­συ­χίες της Συμπο­λί­τευ­σης

Αλλά ακούω και από τον Υπουργό ότι το 2012 η δαπάνη ήταν 400 εκα­τομ­μύ­ρια για δια­γνω­στι­κές εξε­τά­σεις, το 2013 πήγε 600 εκα­τομ­μύ­ρια και τώρα υπο­λο­γί­ζε­ται να πάει 700 και 800 εκα­τομ­μύ­ρια. Πού πάμε; Αυτός είναι ο μεγάλος προ­βλη­μα­τι­σμός που πρέπει όλοι να έχουμε σήμερα.

Έχω πει και στην Επι­τροπή Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων ότι και ο ίδιος ως γιατρός, γνω­ρί­ζο­ντας από μέσα την ιατρική, δια­πι­στώνω ότι μεγάλο μέρος των γιατρών είναι συντα­γο­γρά­φοι. Ζητούν υπερ­βο­λι­κές δια­γνω­στι­κές εξε­τά­σεις λόγω μη επαρ­κούς εκπαί­δευ­σης και μετεκ­παί­δευ­σης. Ο γιατρός, όταν ανη­συ­χεί, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να ζητήσει βοήθεια. Τη βοήθεια του την προ­σφέ­ρουν οι δια­γνω­στι­κές εξε­τά­σεις. Δεν μιλώ για τους για­τρούς που παρα­βαί­νουν τον όρκο τους – τότε το θέμα είναι ποινικό. Όμως εγώ μιλώ για τους για­τρούς που είναι κατά κάποιον τρόπο δέσμιοι της κακής «μετεκ­παί­δευ­σης των ιατρι­κών συνε­δρίων». Γιατί τα ιατρικά συνέ­δρια, όπως γίνο­νται κατά χιλιά­δες σήμερα στη χώρα μας, είναι ουσια­στικά προ­πα­γαν­δι­στικά των εται­ρειών που τα διορ­γα­νώ­νουν.

Είναι, κατά συνέ­πεια, απα­ραί­τητο το Υπουρ­γείο Παι­δείας και το Υπουρ­γείο Υγείας, τα πανε­πι­στή­μια και τα νοσο­κο­μεία, να έχουν το πάνω χέρι στην εκπαί­δευση και τη μετεκ­παί­δευση του γιατρού. Ο μετεκ­παι­δευ­μέ­νος γιατρός είναι οικο­νο­μι­κός γιατρός. Ο μη μετεκ­παι­δευ­μέ­νος σωστά γιατρός είναι έρμαιο της δια­φή­μι­σης των φαρ­μα­κευ­τι­κών εται­ρειών και γενικά των εται­ρειών που παρά­γουν προ­ϊ­ό­ντα υγείας. Αυτή, δυστυ­χώς, είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα που πρέπει να ανα­γνω­ρί­σουμε.

Άρα, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, θα πρέπει μαζί με τις κατευ­θυ­ντή­ριες γραμμές που δίνει ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας και που πρέπει να εφαρ­μό­σουμε, να εφαρ­μό­σουμε στην πράξη και αυτά που συνι­στούν, επίσης, η Ευρω­παϊκή και η Αμε­ρι­κα­νική Ιατρική Εται­ρεία αντί­στοιχα, για να μπο­ρούμε να πούμε στον άρρωστο ότι τον προ­φυ­λάσ­σουμε, γιατί θα πρέπει να γνω­ρί­ζετε ότι οι άρρω­στοι που κάνουν πολλές εξε­τά­σεις με ακτι­νο­βο­λίες είναι σε χει­ρό­τερη θέση απ’ αυτούς που δεν κάνουν. Δέχο­νται δηλαδή τέτοια ποσό­τητα ακτι­νο­βο­λίας, που ανοί­γουν τον δρόμο για τη δημιουρ­γία του καρ­κί­νου. Αυτό είναι αναμ­φι­σβή­τητο. Το λένε όλα τα επι­στη­μο­νικά βιβλία. Εν τούτοις, θα δείτε ανθρώ­πους να κάνουν μέσα σε ένα χρόνο τρεις φορές αξονική τομο­γρα­φία. Αυτό είναι λάθος. Ιατρικό ή ανθρώ­πινο, πείτε το όπως θέλετε, πάντως λάθος!

Άρα, λοιπόν, υπάρχει πεδίο λαμπρό να ανα­πτύ­ξετε πρω­το­βου­λίες σ’ αυτόν τον τομέα, κατά τη γνώμη μου.

Καλό είναι, σεβό­με­νος και την ώρα αλλά και τους συνα­δέλ­φους, να μην επε­κταθώ περισ­σό­τερο στην υγεία. Άλλωστε, θα τα συζη­τή­σουμε εκτενώς και στην Επι­τροπή Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων.

Όμως, θέλω να πω μερικά πράγ­ματα για τον ΕΝΦΙΑ, για τον οποίο γίνεται μεγάλη συζή­τηση.

Κύριε Υπουργέ, ο Φόρος Ακί­νη­της Περιου­σίας, είτε τον λένε ΕΝΦΙΑ, είτε αλλιώς, είναι ένας φόρος ο οποίος πρέπει να έχει δύο χαρα­κτη­ρι­στικά. Πρέπει αφ’ ενός να είναι δίκαιος και αφ’ ετέρου να είναι ανα­πτυ­ξια­κός. Όμως, απε­δεί­χθη ότι ούτε δίκαιος είναι ούτε ανα­πτυ­ξια­κός.

Όσον αφορά το αφο­ρο­λό­γητο, μπο­ρείτε να το ανε­βά­σετε; Είναι κάτι που είναι λογικό. Τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες μπο­ρείτε να τις κάνετε πραγ­μα­τι­κές αξίες; Δεν μπορεί, δηλαδή, να φορο­λο­γεί­ται με την αντι­κει­με­νική του αξία ένα ακίνητο που σήμερα πωλεί­ται 50% φθη­νό­τερα απ’ ό,τι είναι η αντι­κει­με­νική του αξία. Αυτό είναι άδικο.

Όσον αφορά τα ανα­πτυ­ξιακά χαρα­κτη­ρι­στικά, θα σας πω το εξής: Ένας που θέλει να κάνει σήμερα μία οικο­δομή, γιατί να την κάνει, όταν φορο­λο­γεί­ται εξίσου με το οικό­πεδο και το κτήριο, η οικο­δομή; Η οικο­δομή συμπα­ρα­σύ­ρει του­λά­χι­στον άλλα 50 επαγ­γέλ­ματα. Δεν έχουμε, λοιπόν, ύφεση, αν ο νόμος δεν είναι ανα­πτυ­ξια­κός; Εδώ είναι το ερώτημα. Αυτό το ερώτημα πρέπει να απα­σχο­λή­σει το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών. Το είχα θέσει και στον προη­γού­μενο Υπουργό.

Εάν, λοιπόν, κινη­θείτε προς αυτήν την κατεύ­θυνση, πιστεύω ότι και ο ελλη­νι­κός λαός θα κατα­νο­ή­σει την προ­σπά­θεια για να μη χρε­ο­κο­πή­σει η χώρα τελικά, διότι δυστυ­χώς δεν έχουμε ξεπε­ρά­σει ακόμα τον φόβο της χρε­ο­κο­πίας. Λέμε ότι έχουμε απο­μα­κρυν­θεί, αλλά δεν το έχουμε ξεπε­ρά­σει. Ο καθένας κατα­λα­βαί­νει ότι πρέπει να συνει­σφέ­ρει, αλλά πρέπει η συνει­σφορά να είναι δίκαιη και ο καθένας να πλη­ρώ­σει σύμφωνα με τις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τές του.

Για παρά­δειγμα, μου έλεγε κάποιος ότι πλη­ρώ­νει τον φόρο του σπιτιού που του παρα­χώ­ρησε ο παππούς του και καθώς είναι και παρα­λιακό το σπίτι σε ένα νησί, πλη­ρώ­νει και γιατί είναι κοντά στην παραλία. Και μάλιστα χωρίς καν να το έχει μετα­τρέ­ψει σε μπαρ ή εστια­τό­ριο κλπ.

Όλα αυτά πρέπει να τα δείτε και έχετε τον χρόνο να το κάνετε. Σε κανέναν μας δεν αρέσει να πλη­ρώ­νει φόρους αλλά το να μην πλη­ρώ­νουμε είναι πρα­κτικά αδύ­να­τον. Σε όλες τις χώρες του κόσμου πλη­ρώ­νουν φόρο αλλά ο φόρος πρέπει να έχει τα δύο χαρα­κτη­ρι­στικά που ανέφερα: Να είναι δίκαιος και να έχει ανα­πτυ­ξιακό χαρα­κτήρα.

Το ΠΑΣΟΚ θα στη­ρί­ξει σήμερα τον ΕΝΦΙΑ ως ανα­γκαίο κακό. Όμως ο Πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ και η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα θα επα­νέλ­θουν για να τον κατα­στή­σουν δίκαιο και ανα­πτυ­ξιακό Άλλωστε, εάν κατα­ψη­φί­σουμε σήμερα τον ΕΝΦΙΑ, θα ισχύσει στην προη­γού­μενη μορφή του, που ήταν σαφώς χει­ρό­τερη από τη σημε­ρινή.»