Ο «Κανένας»

Εξα­κο­λου­θούμε να έχουμε το φαι­νο­με­νικά παρά­δοξο μιας κυβέρ­νη­σης που πλη­ρώ­νει σημα­ντικό πολι­τικό κόστος. το οποίο όμως δεν φαί­νε­ται να «εισπράτ­τει» κάποιος. Γιατί πολύ απλά του­λά­χι­στον ακόμη δεν υπάρχει κάποιος που να πείθει ότι … έχει λαμ­βά­νειν. «Κανένα» κόμμα της αντι­πο­λί­τευ­σης δεν μπορεί να προ­σφέ­ρει αξιό­πι­στη εναλ­λα­κτική δια­κυ­βέρ­νηση λέει το 44%. Μια ποιο­τική ανάλυση των δημο­σκο­πι­κών ευρη­μά­των δείχνει ότι οι πολίτες είναι απο­γοη­τευ­μέ­νοι από το σύνολο του πολι­τι­κού σκη­νι­κού. Ούτε στην αντι­πο­λί­τευση έχουν εμπι­στο­σύνη ώστε να ψάξουν εκεί διέξοδο. Και γι’ αυτό σε μεγάλο πρω­τα­γω­νι­στή στην εγχώρια πολι­τική σκηνή εξε­λίσ­σε­ται ο «Κανένας» με τους υπαρ­κτούς κιν­δύ­νους που ελλο­χεύ­ουν για την κοι­νω­νία, την πολι­τική, την ίδια τη Δημο­κρα­τία, σε αυτή την προ­ο­πτική.