Θεοδόσης Νικηταράς: Το σύνολο του Τέλους Ανθεκτικότητας πρέπει να περιέλθει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Δήλωση Δημάρ­χου Κω Θεοδόση Νικη­ταρά:

Δεν μπορεί να συνε­χι­στεί το παρά­δοξο, να ζούμε σε έναν τόπο που παράγει σημα­ντι­κό­τατο πλούτο αλλά τα έσοδα του δήμου να βαίνουν μειού­μενα, ανα­ντί­στοιχα με αυτά που παράγει η τοπική οικο­νο­μία και τα οποία διαρκώς αυξά­νο­νται.

Να περη­φα­νευό­μα­στε για την πολυ­τέ­λεια των ξενο­δο­χεια­κών υπο­δο­μών μας αλλά να ντρε­πό­μα­στε για την αδυ­να­μία να χρη­μα­το­δο­τη­θούν με επάρ­κεια ανα­γκαία έργα.

Πρέπει επι­τέ­λους να γίνει κατα­νοητό, το θεμε­λιώ­δες αξίωμα, ότι «τα χρήματα που εισπράτ­το­νται από οποιο­δή­ποτε τέλος δεν είναι φορο­λο­γικά έσοδα του κράτους αλλά απο­κλει­στικά τοπικό έσοδο».

Είναι αντα­πο­δο­τικά, για αυτό πρέπει να επι­στρέ­φουν, στο σύνολό τους, στον τόπο που παρά­γο­νται. Και ο μηχα­νι­σμός της είσπρα­ξης τους, σαφώς μπορεί και πρέπει, να ανήκει απο­κλει­στικά στην πρω­το­βάθ­μια αυτο­διοί­κηση, δηλαδή στους δήμους.

Αντα­πο­δο­τι­κό­τητα σημαί­νει να γίνο­νται έργα και πολι­τι­κές για τον σκοπό που εισπράτ­το­νται, δηλαδή για έργα υπο­δο­μής και κοι­νω­νι­κής οργά­νω­σης, στη­ρί­ζο­ντας την τοπική οικο­νο­μία.

Για αυτό, η πρό­σφατη απόφαση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, για τη διεκ­δί­κηση του 75% του εισπρατ­τό­με­νου από το Κράτος “Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση”, όπως μετο­νο­μά­στηκε το Τέλος Δια­μο­νής, απο­τε­λεί θετική εξέλιξη.

Εμείς λέμε επι­πρό­σθετα ότι, το σύνολο των εσόδων του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας μπορεί να περιέλ­θει στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Η δυνα­τό­τητα και ικα­νό­τητα της Κω ως του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού δημιουρ­γεί αυτό το έσοδο και αυτή πρέπει να το καρ­πού­ται και να το αξιο­ποιεί.

Είμαστε το μόνο Κράτος ίσως, όπου ένας τοπικός φόρος δεν κατα­λή­γει εξ΄ ολο­κλή­ρου ως έσοδο στην τοπική αυτο­διοί­κηση, δηλαδή στους δήμους.

Το τέλος δια­μο­νής του­ρι­στών στις μεγάλες ευρω­παϊ­κές πόλεις, απο­τε­λεί το ισχυ­ρό­τερο όπλο για την υλο­ποί­ηση του ανα­πτυ­ξια­κού σχε­δια­σμού των τοπικών κοι­νω­νιών.

Σήμερα, υπό τη δαμό­κλειο σπάθη της αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας, το τέλος δια­μο­νής βαπτί­στηκε “Tέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας”. Για να δοθεί κατ΄ επίφαση η νομι­μο­ποί­ηση σε μια εντελώς παρά­λογη και παρά­τυπη αφαί­μαξη των τοπικών οικο­νο­μιών των του­ρι­στι­κών δήμων.

Έγκαιρα είχα τοπο­θε­τη­θεί στην ΠΕΔ, λέγο­ντας ότι, «…αυτή η μάχη πρέπει να είναι από τις μεγα­λύ­τε­ρες που θα δώσουμε το επόμενο διά­στημα. Γιατί σε ότι αφορά τον τόπο που υπη­ρε­τεί ο καθένας από εμάς, και εγώ θα μιλήσω για το νησί μου την Κω, είναι αδια­νό­ητο να είναι επαίτης η τοπική αυτο­διοί­κηση, να ψάχνει να καλύψει τα μεγάλα κενά που δημιουρ­γού­νται από την έλλειψη πόρων την ίδια στιγμή που η τοπική οικο­νο­μία απο­δί­δει πακτωλό εκα­τομ­μυ­ρίων ως παρα­γό­μενο έσοδο στο κράτος.»

Ζήτησα επίσης έγκαιρα, με επι­στολή μου, συνερ­γα­σία με την Ένωση Ξενο­δό­χων για τον ακριβή υπο­λο­γι­σμό του παρα­πάνω τέλους ως τοπικό έσοδο, αν και θεωρώ ότι από τη στιγμή που αυτό είναι ένα τέλος που αφορά στο σύνολο των δήμων, σε όλη την επι­κρά­τεια, είναι υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας να θέσει τα αριθ­μη­τικά δεδο­μένα υπόψη τους και θεσμική υπο­χρέ­ωση της ΚΕΔΕ αλλά και των ΠΕΔ να απαι­τή­σουν να λάβουμε άμεσα γνώση .

Η συνεχής αφαί­μαξη πόρων και η μείωση προ­σω­πι­κού των Δήμων οδηγούν σε αδιέ­ξοδα.

Οι τελευ­ταίες αρνη­τι­κές εξε­λί­ξεις, όπως το πρό­στιμο που επε­βλήθη στους Δήμους ως Τέλος Ταφής απορ­ριμ­μά­των, η παρα­κρά­τηση του Κράτους, από 1ης Ιανουα­ρίου, ποσο­στού από τα Τέλη Παρε­πι­δη­μού­ντων και Ακα­θα­ρί­στων Εσόδων, τέλη που είναι θεσμο­θε­τη­μένα από το 1976 ως απο­κλει­στικά έσοδα των Δήμων, και η συνεχής μείωση των Κεντρι­κών Αυτο­τε­λών Πόρων (ΚΑΠ) δημιουρ­γούν πολλά επι­πλέον προ­βλή­ματα.

Όταν χρεια­ζό­μα­στε πάνω από 30 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για σχολεία, πάνω από 50 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για την ολο­κλή­ρωση των πολε­ο­δο­μή­σεων και την εφαρ­μογή τους, όταν οι υπο­δο­μές, όπως π.χ. το οδικό δίκτυο, πάσχουν, είναι μεγάλη αδικία για το νησί μας να μην αντι­με­τω­πί­ζο­νται ζητή­ματα τη στιγμή που η Κως παράγει τερά­στια έσοδα.

Όταν συζη­τούμε για σύγ­χρονη και απο­τε­λε­σμα­τική του­ρι­στική προβολή, πρέπει να είμαστε σε θέση να την υπο­στη­ρί­ξουμε, μέσα από τα έσοδα που παράγει το ίδιο το του­ρι­στικό προϊόν. Μια αλλη­λο­τρο­φο­δό­τηση που πρέπει να απο­τε­λεί την ικανή και ανα­γκαία συνθήκη για τον σχε­δια­σμό της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης. Μια κου­βέ­ντα που γίνεται εδώ και τέσ­σε­ρεις δεκα­ε­τίες, που όμως ουδέ­ποτε η πολι­τεία δέχθηκε να συζη­τή­σει . Και τώρα που πήρε την απόφαση να θεσμο­θε­τη­θεί το τέλος δια­μο­νής το οποίο το βάπτισε στη συνέ­χεια τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας, επι­θυ­μεί να το κρα­τή­σει για τον εαυτό της.

Σαφώς λοιπόν και δεν μπορεί να συνε­χί­σει έτσι.

Είναι σίγουρο ότι, ως αυτο­διοί­κηση, πρέπει να δώσουμε συντε­ταγ­μένα τη μάχη για τη διεκ­δί­κηση του συνόλου αυτών των τελών, σε όφελος των τοπικών κοι­νω­νιών, αυτών που οι οικο­νο­μίες τους παρά­γουν το συγκε­κρι­μένο έσοδο.

Η συστρά­τευση του συνόλου των Δήμων και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, σίγουρα θα δυνα­μώ­σει τη φωνή της διεκ­δί­κη­σης.

Σαφώς, σε αυτό τον αγώνα, πρέπει να προ­στε­θεί το σύνολο των Δήμων και των Περι­φε­ρειών της Χώρας.

Σε αυτή την προ­σπά­θεια, ο Δήμος Κω θα είναι δυνα­μικά μπροστά.