Γιώργος Μπαμπινιώτης: Aπάνθρωπες οι Πανελλήνιες – Eισαγωγή στα ΑΕΙ με ακαδημαϊκό απολυτήριο 

Αυτό που προ­τείνω, είναι να έχουμε ένα σύστημα εισα­γω­γής που θα στη­ρί­ζε­ται στο απο­λυ­τή­ριο Λυκείου, το οποίο θα προ­κύ­πτει βάσει της συνο­λι­κής επί­δο­σης του μαθητή στα τρία έτη του Λυκείου» επι­σή­μανε μιλώ­ντας στο Πρώτο Πρό­γραμμα της Ελλη­νι­κής Ραδιο­φω­νίας 91,6 και 105,8 ο Γιώργος Μπα­μπι­νιώ­της, Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής Γλωσ­σο­λο­γίας και πρώην Πρύ­τα­νης του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, μιλώ­ντας για ζητή­ματα όπως το ακα­δη­μαϊκό απο­λυ­τή­ριο, την τράπεζα θεμάτων και την παιδεία.

Συγκε­κρι­μένα, πρό­τεινε το τέλος των Πανελ­λα­δι­κών, με Εισα­γωγή στα Πανε­πι­στή­μια με ακα­δη­μαϊκό απο­λυ­τή­ριο.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, όπως χαρα­κτη­ρι­στικά δήλωσε ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της στην αρχή της συνο­μι­λίας του με το δημο­σιο­γράφο «ήδη από το 2009 που κάναμε τον εθνικό διάλογο για την Παιδεία, λέω ότι αυτό το σύστημα με τις Πανελ­λή­νιες δεν τραβάει άλλο. Είναι άδικο, είναι απάν­θρωπο, είναι σκληρό, είναι ανα­ξιό­πι­στο. Δεν μπορείς να κρίνεις ένα παιδί σε μια εξέταση ενός 3ωρου που μπορεί να συμβεί κάτι. Τις δυνα­τό­τη­τες όμως, που έχει ένα παιδί στα τρία χρόνια της από­δο­σης του και τις επι­δό­σεις του στο Λύκειο, θα έπρεπε να κοιτάμε. Έτσι λει­τουρ­γεί όλη η Ευρώπη. Έτσι λει­τουρ­γούν μεγάλα πανε­πι­στή­μια στο εξω­τε­ρικό. Σου ζητάνε δηλαδή, το απο­λυ­τή­ριο σου και τη βαθ­μο­λο­γία σου στις τελευ­ταίες τάξεις του Λυκείου, στις τρεις τάξεις του Λυκείου. Εκεί λοιπόν έχουν μια εικόνα σου και οι σχολές οι οποίες έχουν πολύ περιο­ρι­σμένο αριθμό και δεν μπορούν να το ανοί­ξουν και κάνουν και μια πρό­σθετη εξέταση σε κάποια αντι­κεί­μενα, εφόσον χρειά­ζε­ται. Στις περισ­σό­τε­ρες σχολές δεν χρειά­ζε­ται αυτό και ο τρόπος που μπαί­νεις στο πανε­πι­στή­μιο είναι η ταυ­τό­τητά σου, όπως φαί­νε­ται από το ακα­δη­μαϊκό, ας το πούμε έτσι, απο­λυ­τή­ριο».

Υπο­στή­ριξε ότι «με την ανα­βάθ­μιση της Τρά­πε­ζας Θεμάτων θα έρθει η ανά­σταση του Λυκείου και η ενί­σχυσή του».

«Είναι γεγονός ότι έχει αχρη­στευ­θεί ένα λύκειο που όλα τα μαθή­ματα, ξέρετε του Λυκείου δεν μετράνε πια, δηλαδή δεν τα υπο­λο­γί­ζει κανένας, κοιτάει πότε θα λείψει, πώς θα δια­βά­σει κάτι παρα­πάνω για να δώσει εξε­τά­σεις. Όσοι λοιπόν, έχουμε μια αντί­ληψη του τι συμ­βαί­νει στην εκπαί­δευση, το ζούμε αυτό το πράγμα και είναι το χει­ρό­τερο που μας έχει συμβεί. Τώρα θα πει κανείς ναι, αλλά θα υπάρ­ξουν πιέσεις στους καθη­γη­τές να δώσουν βαθμούς κλπ. Υπάρχει η ασφα­λι­στική δικλείδα που λέγεται τράπεζα θεμάτων. Εκεί λοιπόν, δίδο­νται κατά καιρούς μέσα στο σχολείο το ίδιο με διόρ­θωση από τους καθη­γη­τές, θέματα από την τράπεζα θεμάτων που αντι­κει­με­νικά πια έχεις μια βαθ­μο­λό­γηση.

Δηλαδή εάν έχει βάλει ο καθη­γη­τής 19 και στην εξέταση με τα θέματα από την τράπεζα θεμάτων πάει στο 14 από εκεί και έπειτα θα υπάρξει ένας ενδιά­με­σος βαθμός και τανά­πα­λιν. Άρα, μιλάμε για μια παράλ­ληλη ανα­βάθ­μιση της τρά­πε­ζας θεμάτων, η οποία πρέπει να είναι κάτι ουσια­στικό για να υπάρχει δικαιο­σύνη. Και νομίζω ότι θα στηθεί ξανά με αυτόν τον τρόπο παι­δευ­τικά το Λύκειο. Για να υπάρξει λοιπόν, ανά­σταση του Λυκείου πρέπει να ληφθούν απο­φά­σεις οι οποίες ενδε­χο­μέ­νως θα έχουν μια αντί­δραση από κάποιους ανθρώ­πους που κερ­δί­ζουν από το σημε­ρινό σύστημα αλλά πρέπει η κυβέρ­νηση, το Υπουρ­γείο Παι­δείας να απο­τολ­μή­σει αυτή τη λύση, η οποία θα είναι για το καλό των ίδιων των μαθητών και θα οδη­γή­σει σιγά σιγά και σε μια κατάρ­γηση των εισα­γω­γι­κών εξε­τά­σεων» σημεί­ωσε εν συνε­χεία, ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της για την Τράπεζα Θεμάτων, σχο­λιά­ζο­ντας συγ­χρό­νως και τη κατά­σταση που επι­κρα­τεί στα Λύκεια.

«Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, η παιδεία σήμερα στα­μα­τάει στο Γυμνάσιο-Το σχολείο δεν είναι μόνο πλη­ρο­φο­ρίες και γνώσεις αλλά και αγωγή»

Τέλος, ερω­τη­θείς αν βλέπει να γίνο­νται άμεσα αλλαγές στο εκπαι­δευ­τικό σύστημα και στον τρόπο αξιο­λό­γη­σης των μαθητών ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της απαντά το εξής «πρέπει να ξεπε­ρα­στούν αγκυ­λώ­σεις και στρε­βλώ­σεις που έχουν δημιουρ­γή­σει κάποια συμ­φέ­ρο­ντα, κάποιους ανθρώ­πους που έχουν βολευ­τεί με αυτό τον τρόπο ή κερ­δί­ζουν χρήματα. Αυτά, αν έχεις το θάρρος να τα ξεπε­ρά­σεις, μπορείς να δώσεις λύσεις. Αλλιώς μένεις στο κατε­στη­μένο και περνάς αυτά που περνάς, δηλαδή έχεις τρία χρόνια χαμένα από την παιδεία. Και όλοι μας λέμε συνεχώς ότι είναι θέμα παι­δείας αυτό ή θέμα παι­δείας το άλλο. Ποιας παι­δείας; Μιας παι­δείας η οποία στα­μα­τάει στην πραγ­μα­τι­κό­τητα στο Γυμνά­σιο; Μιας παι­δείας που πλέον έχει πάψει να έχει χαρα­κτήρα και αγωγή; Διότι, όταν μιλάς για μορφές συμπε­ρι­φο­ράς, για αξίες, για κανόνες, για αρχές, σε θεωρούν δεξιό, συντη­ρη­τικό, χου­ντικό και δεν ξέρω τι άλλο. Με άλλα λόγια, πότε θα ελευ­θε­ρω­θεί ο δάσκα­λος να κάνει και την αγωγή και το μάθημά του και να έχει μία άνεση και ένα σεβασμό από τους ανθρώ­πους αλλά και μια καλή αμοιβή; Να μπορεί δηλαδή, να σταθεί στην κοι­νω­νία χωρίς να χρειά­ζε­ται να έχει δύο και τρεις ενα­σχο­λή­σεις; (…). Το σχολείο δεν είναι μόνο πλη­ρο­φο­ρίες και γνώσεις. Το σχολείο είναι και αγωγή. Είναι τρόπος ζωής, συμπε­ρι­φο­ράς, μόρ­φω­σης, χαρα­κτήρα. Και αυτό το δεύτερο κομμάτι έχει χαθεί».

Πηγή: ertnews.gr