ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αγγελος Συρίγος: «Πρέπει να ανοιχτούμε και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια»

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ
Πρέπει να ανοιχτούμε και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ

Για την κατά­σταση με τις κατα­λή­ψεις σε πολλά πανε­πι­στη­μιακά ιδρύ­ματα της χώρας, μιλάει σήμερα στην ‘δημοκρατική’ ο ο βου­λευ­τής Α’ Αθηνών της Νέας Δημο­κρα­τίας και πρώην υφυ­πουρ­γός Παι­δείας Άγγελος Συρίγος.

«Δεν μπορεί να έχουν όλες οι χώρες ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια κι εμείς να νομί­ζουμε ότι κάνουμε κάτι σωστά» -όπως λέει, αφού ακόμη και η Βόρεια Κορέα, έχει… ιδιω­τικό πανε­πι­στή­μιο πλην της Ελλάδας (!).

Ο ίδιος σχο­λιά­ζει τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις σε καυτά θέματα που ανοίγει αυτή την περίοδο η κυβέρ­νηση όπως η επι­στο­λική ψήφος, ο γάμος των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών κ.λπ. και ειδικά για την επι­στο­λική ψήφο, ανα­φέ­ρει πως «είναι ένα πολύ σημα­ντικό πείραμα το οποίο θα φέρει σε επαφή εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες Έλληνες που ζουν στο εξω­τε­ρικό, με την πατρίδα τους» -με σημείο ανα­φο­ράς τις ευρω­ε­κλο­γές του προ­σε­χούς Ιουνίου.

Κύριε Συρίγο, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από την κατά­σταση που κυριαρ­χεί με τις κατα­λή­ψεις στα πανε­πι­στή­μια και να σας ζητήσω ένα πρώτο σχόλιο.

Είναι μια κατά­σταση που υπο­βαθ­μί­ζει το δημόσιο πανε­πι­στή­μιο και θέλω να πιστεύω ότι κανένας δεν θέλει την υπο­βάθ­μισή του. Θα πρέπει να είμαστε εξαι­ρε­τικά προ­σε­κτι­κοί με τέτοιου είδους κινή­σεις, οι οποίες κατα­λή­γουν εις βάρος των φοι­τη­τών και εις βάρος του ονό­μα­τος της δημο­σίας εκπαι­δεύ­σεως.

Όλες αυτές οι αντι­δρά­σεις, σχε­τί­ζο­νται με το νέο νομο­σχέ­διο για τα μη κρατικά πανε­πι­στή­μια που ανα­μέ­νε­ται να έρθει στη Βουλή. Είναι τελικά, δικαιο­λο­γη­μέ­νες;

Όχι. Μέχρι πριν από μερικές ημέρες, πίστευα ότι δύο χώρες στον κόσμο δεν έχουν ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια: η Βόρεια Κορέα και η Ελλάδα. Κάνο­ντας όμως μια έρευνα, δια­πί­στωσα πως είμαστε μόνον… εμείς –αφού και η Βόρεια Κορέα έχει ιδιω­τικό πανε­πι­στή­μιο (!). Δεν μπορεί λοιπόν να έχουν όλες οι χώρες ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια κι εμείς να νομί­ζουμε ότι κάνουμε κάτι σωστά.

Επι­πλέον πρέπει να κατα­λά­βουμε δύο πράγ­ματα: το ένα είναι ότι έχουμε 40.000 φοι­τη­τές στο εξω­τε­ρικό, οι οποίοι κατευ­θύ­νο­νται σε άλλες χώρες, ακριβώς επειδή δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να βρουν αυτό το οποίο χρειά­ζο­νται στην Ελλάδα. Και δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξοδεύ­ουν χρήματα –και σε κάποιες περι­πτώ­σεις, σε αμφί­βο­λης ποιό­τη­τας πανε­πι­στη­μιακά τμήματα.

Το δεύτερο, είναι ότι εάν θέλουμε να γίνουμε πόλος έλξεως φοι­τη­τών για την ευρύ­τερη περιοχή –δηλαδή να μην είμαστε κλει­σμέ­νοι στον εαυτό μας και να νομί­ζουμε ότι με αυτό τον τρόπο απο­τε­λούμε φάρο Παι­δείας στην περιοχή. Πρέπει να ανοι­χτούμε και στα ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια.

Όταν ερω­τή­θηκα σχετικά, ανέφερα το παρά­δειγμα μιας θέσεως για το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο που είχε προ­κη­ρυ­χθεί στο τμήμα μου στο Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο. Είχαν έρθει πάνω από δέκα εξαι­ρε­τι­κοί επι­στή­μο­νες οι οποίοι ζήτησαν να πάρουν την θέση. Μία από αυτούς, την πήρε ενώ οι υπό­λοι­ποι παρέ­μει­ναν στο εξω­τε­ρικό. Τα ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια θα επι­τρέ­ψουν να γυρί­σουν και Έλληνες επι­στή­μο­νες, που αυτή τη στιγμή βρί­σκο­νται στο εξω­τε­ρικό.

Αυτά τα φαι­νό­μενα που βλέ­πουμε με ένταση τις τελευ­ταίες μέρες, είναι υπεν­θύ­μιση ότι παρά τα μεγάλα βήματα που έχουν γίνει τα τελευ­ταία χρόνια στον πανε­πι­στη­μιακό χώρο να εξα­λει­φθεί αυτή η εγγενής βία που υπάρχει μέσα στα πανε­πι­στή­μια (που είναι βία για τη βία, πολλές φορές) δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Και είναι φυσιο­λο­γικό να τρο­μά­ζουν γονείς γι’ αυτό το πράγμα. Πολλοί γονείς, είχαν τα παιδιά τους σε κάποιες γενικές συνε­λεύ­σεις, τα οποία έφυγαν φοβι­σμένα από την είσοδο κου­κου­λο­φό­ρων, από την άσκηση λεκτι­κής βίας και άλλα φαι­νό­μενα, που όποιος έχει σπου­δά­σει στα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια, δυστυ­χώς, τα γνώρισε. Από εκεί και πέρα, πρέπει να κατα­λά­βουμε ότι αυτά τα φαι­νό­μενα δεν έχουν θέση στα πανε­πι­στή­μια και να ανα­λά­βει ο καθένας από εμάς, τις ευθύνες του. Και οι καθη­γη­τές, και οι πρυ­τα­νι­κές αρχές, και η Πολι­τεία, και οι δικα­στι­κές αρχές αλλά και οι φοι­τη­τές.

Η κυβέρ­νηση ανοίγει θέματα αυτή την περίοδο όπως τα πανε­πι­στή­μια, ο γάμος των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών και άλλες μεταρ­ρυθ­μί­σεις όπως η επι­στο­λική ψήφος. Είναι το σωστό timing για όλα αυτά;

Να σας πω. Όταν είναι να προ­χω­ρή­σουν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις, καλό είναι –όταν ξέρεις τι θες να κάνεις- να προ­χω­ράς το συντο­μό­τερο δυνατόν. Δηλαδή, δεν χρειά­ζε­ται να περι­μέ­νεις όταν είσαι βέβαιος ότι αυτή είναι η σωστή κίνηση. Από εκεί και πέρα, κάποιες μεταρ­ρυθ­μί­σεις δημιουρ­γούν αντι­δρά­σεις, και στην κοι­νω­νία και μέσα στην Νέα Δημο­κρα­τία. Κάποιες άλλες, είναι κάτι που ο κόσμος περι­μέ­νει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Επί παρα­δείγ­ματι, το θέμα της επι­στο­λι­κής ψήφου ή το θέμα των ιδιω­τι­κών πανε­πι­στη­μίων που θεωρώ ότι η κοι­νω­νία είναι ώριμη πλέον γι’ αυτό.

Η κυβέρ­νηση είναι αντι­μέ­τωπη με μια σειρά από προ­κλή­σεις και πρέπει με ταχύ­τητα να προ­χω­ρή­σουμε σε αυτές τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Να τις εφαρ­μό­σουμε, να δούμε τι γίνεται και ακο­λού­θως, να δούμε πώς θα μπο­ρέ­σουμε να έχουμε το καλύ­τερο δυνατό απο­τέ­λε­σμα από τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις αυτές.

Είπα για την επι­στο­λική ψήφο, επειδή είναι ένα πολύ σημα­ντικό πείραμα το οποίο θα φέρει σε επαφή εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες Έλληνες που ζουν στο εξω­τε­ρικό, με την πατρίδα τους. Πρέπει να επι­μεί­νουμε σε αυτό, και πρέπει, τα συμπε­ρά­σματα που θα βγά­λουμε από τις ευρω­ε­κλο­γές, να τα εφαρ­μό­σουμε στη συνέ­χεια και στις εθνικές εκλογές. Διότι η δυνα­τό­τητα συμ­με­το­χής του μεγα­λύ­τε­ρου αριθμού ατόμων, είναι το ζητού­μενο πάντοτε.

Τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης δίνουν μεγάλη σημασία σε αυτή τη δια­δι­κα­σία όπου, η ψήφος θεω­ρεί­ται χαλαρή. Αυτή την φορά, θα έχει μεγα­λύ­τερη σημασία;

Παρα­μέ­νει μια χαλαρή ψήφος. Ειδικά τώρα, που η κυβέρ­νηση δεν φαί­νε­ται να έχει κάποιο σοβαρό αντί­παλο. Οπότε, θεωρώ ότι αυτό το στοι­χείο που υπάρχει στις ευρω­ε­κλο­γές συνήθως, θα υπάρχει και σε αυτές.

Ουσια­στικά, εκείνο για το οποίο υπάρχει η κύρια απορία, είναι η σειρά με την οποία θα κατα­τα­χθούν τα κόμματα μετά την Νέα Δημο­κρα­τία: δηλαδή αν το ΠΑΣΟΚ θα κατα­λά­βει την δεύτερη θέση και αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι στην τρίτη θέση ή θα κοντα­ρο­χτυ­πη­θεί με το ΚΚΕ για την τέταρτη θέση.

Να σας ζητήσω ένα σχόλιο για την προ­μή­θεια των F-35 αφού έχει γίνει πάρα πολύς λόγος γι’ αυτά.

Εκείνο στο οποίο κατα­λή­γουμε είναι ότι δεν έχουμε κατα­λά­βει τι είναι το F-35. Δεν είναι ένα αερο­πλάνο που το χρη­σι­μο­ποιείς σε αερο­μα­χίες. Είναι ένα αερο­πλάνο το οποίο κυριαρ­χεί στον εναέριο χώρο –σε μια τερά­στια έκταση. Δεν μπαίνει σε αερο­μα­χίες και είναι αόρατο στα ραντάρ (όπως τα Στέλθ). Μπορεί από από­σταση άνω των 150 χλμ να εντο­πί­σει τα αντί­παλα αερο­σκάφη και εντός των 150 χλμ να τα καταρ­ρί­ψει. Δεν χρειά­ζε­ται να έρθει σε επαφή μαζί τους. Σε συν­δυα­σμό με κάποια άλλα όπως το ιπτά­μενο τάνκερ, μας δίνουν τη δυνα­τό­τητα να έχουμε παρου­σία στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο που τόσο την χρεια­ζό­μα­στε.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.