Οι ελλείψεις σε προσωπικό δεν περιορίζονται στον τουριστικό κλάδο

Αίσθηση προ­κά­λεσε το χθεσινό ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» για την εισα­γωγή εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες, με τους 100 πρώτους φέτος να έρχο­νται από τις Φιλιπ­πί­νες, μέσω της νόμιμης οδού των δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθούν κενές θέσεις στον του­ρι­σμό.

Η ανά­δειξη του θέματος από τη «δημο­κρα­τική» για τις τερά­στιες ανάγκες εργα­τι­κών χεριών στον ευρύ­τερο κλάδο του του­ρι­σμού και όχι μόνο στον ξενο­δο­χειακό έφερε στην επι­φά­νεια, έπειτα από τηλε­φω­νή­ματα ανα­γνω­στών, ένα ακόμα σοβαρό πρό­βλημα που κατα­γρά­φε­ται και τείνει να γίνει μείζον κοι­νω­νικό αφού δια­τα­ράσ­σει τις κοι­νω­νι­κές ισορ­ρο­πίες.

Στα τελευ­ταία χρόνια, τείνουν προς εξα­φά­νιση οι ντα­ντά­δες, οι οικια­κές βοηθοί είτε εσω­τε­ρι­κές είτε για μερικές ώρες την ημέρα, οι νοση­λευ­τές που παρέ­χουν νοση­λεία στο σπίτι και οι φρο­ντι­στές που εξυ­πη­ρε­τούν άτομα που λόγω προ­βλη­μά­των χρήζουν αυξη­μέ­νης προ­σο­χής αφού πολλοί εγκα­τέ­λει­ψαν τη Ρόδο για το εξω­τε­ρικό ανα­ζη­τώ­ντας καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας ή απο­φά­σι­σαν όσοι παρέ­μει­ναν εδώ, να αλλά­ξουν επάγ­γελμα.

Δυστυ­χώς όπως προ­κύ­πτει από το ρεπορ­τάζ, πολλοί συμπο­λί­τες μας παρότι χρήζουν αυξη­μέ­νης φρο­ντί­δας δεν μπορούν εξυ­πη­ρε­τη­θούν επαρκώς διότι ο αριθμός των επαγ­γελ­μα­τιών που καλύ­πτουν αυτές τις ανάγκες, δεν επαρκεί και συνεχώς συρ­ρι­κνώ­νε­ται.

Η τερά­στια έλλειψη έφερε αύξηση στις οικο­νο­μι­κές απο­λα­βές, όμως όπως απο­δει­κνύ­ε­ται στην πράξη ούτε αυτό είναι ισχυρό κίνητρο για να καλυ­φθούν οι ανάγκες που προ­έ­κυ­ψαν και που καθη­με­ρινά μεγα­λώ­νουν.

Το πρό­βλημα ξεκί­νησε να εμφα­νί­ζε­ται στην περίοδο της παν­δη­μίας με την εφαρ­μογή των περιο­ρι­στι­κών μέτρων οπότε οι περισ­σό­τε­ροι είτε τελού­σαν σε καθε­στώς τηλερ­γα­σίας, είτε έχασαν τη δουλειά τους αλλά και λόγω του περιο­ρι­σμού στις μετα­κι­νή­σεις έμεναν περισ­σό­τε­ρες ώρες στο σπίτι, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­λά­βουν οι ίδιοι τη φρο­ντίδα είτε των μικρών παιδιών είτε των ηλι­κιω­μέ­νων γονέων ή των συγ­γε­νών τους που είχαν ανάγκη.

Οι γυναί­κες – κατά κύριο- λόγο που ασκού­σαν αυτά τα επαγ­γέλ­ματα έμειναν χωρίς δουλειά από τη μια μέρα στην άλλη και επειδή οι περισ­σό­τε­ρες ήταν αλλο­δα­πές και μάλιστα εργά­ζο­νταν σε καθε­στώς μαύρης εργα­σίας και σε πολλές περι­πτώ­σεις υπα­μει­βό­με­νες και ανα­σφά­λι­στες, επέ­λε­ξαν είτε να επι­στρέ­ψουν στις χώρες τους είτε να αλλά­ξουν αντι­κεί­μενο εργα­σίας με καλύ­τε­ρες συν­θή­κες απα­σχό­λη­σης.

Εξαι­τίας αυτής της κατά­στα­σης, πολλοί συμπο­λί­τες μας που δεν μπορούν να αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θούν και οι συγ­γε­νείς τους έχουν περιέλ­θει σε απελ­πι­στική θέση καθώς δεν είναι σε θέση πολλοί απ΄ αυτούς να καλύ­ψουν τις ανάγκες των δικών τους ανθρώ­πων.

Μητέρες που δεν έχουν κανέναν να φρο­ντί­ζει τα παιδιά τους, ηλι­κιω­μέ­νοι και άρρω­στοι άνθρω­ποι που δεν μπορούν να αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θούν ματαίως ανα­ζη­τούν ντα­ντά­δες και οικια­κές βοηθούς αλλά οι θέσεις παρα­μέ­νουν κενές.

Εξαι­τίας αυτής της κατά­στα­σης, μητέρες ανα­γκά­στη­καν να στα­μα­τή­σουν από τη δουλειά προ­κει­μέ­νου να φρο­ντί­σουν τα παιδιά τους με απο­τέ­λε­σμα να αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρές οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες αλλά η απόφαση ήταν μονό­δρο­μος παρότι αυτό σήμανε την συρ­ρί­κνωση του οικο­γε­νεια­κού εισο­δή­μα­τος.

Ηλι­κιω­μέ­νοι που δεν μπορούν να αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θούν ανα­γκά­ζο­νται να μένουν μόνοι τους για πολλές ώρες την ημέρα μέχρι να τους επι­σκε­φθούν τα παιδιά τους, ενώ πολλοί συμπο­λί­τες μας με προ­βλή­ματα υγείας και κινη­τικά προ­βλή­ματα επα­φί­ε­νται στον ελεύ­θερο χρόνο συγ­γε­νών, φίλων και γει­τό­νων για την περί­θαλψή τους.

Μακρο­χρό­νια άνεργοι, ανα­σφά­λι­στοι και άτομα που τελούν σε δια­δι­κα­σία λήψης των νόμιμων εγγρά­φων παρα­μο­νής, κατη­γο­ρίες στις οποίες ανήκει το οικιακό προ­σω­πικό, βρέ­θη­καν στον αέρα χωρίς να έχουν το δικαί­ωμα να μπουν στο ταμείο ανερ­γίας ή να δικαιού­νται οποιου­δή­ποτε επι­δό­μα­τος.

Ο αριθμός των οικια­κών βοηθών που εργά­ζο­νται στην Ελλάδα, στη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα, γυναί­κες αλλο­δα­πές, είναι δύσκολο να υπο­λο­γι­στεί, αφού κατά κανόνα απα­σχο­λού­νται παρά­τυπα. Γυναί­κες όλων των εθνι­κο­τή­των, αλλά και μεγάλο ποσοστό Αλβα­νί­δων, από άλλες χώρες του πρώην ανα­το­λι­κού μπλοκ και από τρίτες χώρες που διέ­με­ναν στην Ελλάδα για χρόνια, βρέ­θη­καν από τη μία μέρα στην άλλη με μηδε­νικό εισό­δημα, ανα­σφά­λι­στες, και χωρίς ορί­ζο­ντα επα­να­πρό­σλη­ψης γι’ αυτό και πήραν την απόφαση είτε να επι­στρέ­ψουν στην πατρίδα τους είτε να στρα­φούν σε άλλους κλάδους εργα­σίας, όπου υπήρχε η δυνα­τό­τητα γι’ αυτό και εγκα­τέ­λει­ψαν τη Ρόδο με απο­τέ­λε­σμα πλέον η έλλειψή τους προ­κα­λεί προ­βλή­ματα με σοβαρές κοι­νω­νι­κές προ­ε­κτά­σεις αφού το ντόπιο προ­σω­πικό δεν επαρκεί για να καλύψει τις τερά­στιες ανάγκες που έχουν προ­κύ­ψει.