Έτσι αλλάζουν οι κοινωνίες

Αυτή τη δύσκολη χρονιά, έλαμψε, όχι μόνο στη Ρόδο, όχι μόνο  στη χώρα αλλά και στο εξω­τε­ρικό, η ανι­διο­τε­λής προ­σφορά των απλών Ροδιτών/Ροδι­τισ­σών κάθε ηλικίας, που κινη­το­ποι­ή­θη­καν τις ημέρες της πυρ­κα­γιάς, με ότι μέσα είχαν στη διάθεσή τους, για να προ­στα­τέ­ψουν ζωές, περιου­σίες και την φύση κατα­βάλ­λο­ντας υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες, ώστε το μέλλον των παιδιών μας να μην έχει ξηρασία, φυσική και ψυχο­λο­γική. Εν τέλει σ’ αυτή την πολύ­παθη χώρα, ότι μεγα­λειώ­δες συμ­βαί­νει οφεί­λε­ται στο φιλό­τιμο των ανθρώ­πων της. Στον γιατρό που καταρ­ρέει και σπά­ζο­ντας τα ρεκόρ της ανθρώ­πι­νης αντοχής, στέ­κε­ται όρθιος για να φρο­ντί­σει τους ασθε­νείς, στην νοση­λεύ­τρια που έχει να φρο­ντί­σει δεκάδες ασθε­νείς και έχει έναν καλό λόγο να πει στον καθένα τους προ­σπα­θώ­ντας να ανυ­ψώ­σει το πεσμένο ηθικό, στον πυρο­σβέ­στη που ρίχνε­ται στη μάχη με τις φλόγες και ενάντια σε κάθε ανθρώ­πινη  λογική ορμάει και σώζει ανθρώ­πους και ζώα, ή πετάει με ένα κανα­ντέρ χάνο­ντας τη ζωή του. Οι καθη­με­ρι­νοί άνθρω­ποι είναι σημα­ντι­κοί όταν υπο­λο­γί­ζουν εκτός από τον εαυτό τους -πράγμα ανθρώπινο- και τους άλλους, και όχι όταν απο­κτούν κοσμο­σω­τή­ριες …προ­θέ­σεις. Οι άνθρω­ποι δεν είμαστε από τη φύση μας καλοί. Πολλά τα άσχημά μας. Αρμα­θιές άλυτων κόμπων και τυφλές γωνίες. Η συλ­λο­γι­κό­τητα και η συμ­βί­ωση είναι τριβές που μαλα­κώ­νουν το τέρας. Η κοι­νω­νία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αρκεί να θέλει, αρκεί να κοι­τά­ξει έξω από τον εαυτό της. Αρκεί να κατα­λά­βει πως το σημα­ντι­κό­τερο πρόσωπο της (κάθε) χρονιάς είναι ο Άλλος!