Ο Αντώνης Καμπουράκης υποστηρίζει ότι δυσχεράνθηκε ο έλεγχος του εκλογικού υλικού από εκπροσώπους της παράταξής του

Ενώ άνοιξε «πόλεμος» δηλώ­σεων μεταξύ των αντί­πα­λων παρα­τά­ξεων –  Τι ανα­φέ­ρει ακριβώς στην ένσταση που έχει ασκήσει

Αίσθηση έχει προ­κα­λέ­σει και ανά­λο­γες αντι­δρά­σεις μεταξύ των οπαδών (κυρίως των «θερ­μό­αι­μων») των δύο αντί­πα­λων στρα­το­πέ­δων των παρα­τά­ξεων των κ.κ. Αντώνη Καμπου­ράκη και Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη, η αντι­πα­ρά­θεση που προ­κλή­θηκε μετά την αναβολή εκδί­κα­σης της ενστά­σεως και της αντεν­στά­σεως, που ασκή­θη­καν αντι­στοί­χως, κατά του κύρους της από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου που ανα­κή­ρυξε τον επι­τυ­χό­ντα και τους επι­λα­χό­ντες συν­δυα­σμούς και υπο­ψη­φί­ους στις εκλογές των δύο γύρων ανα­μέ­τρη­σης στον Δήμο Ρόδου.

Η αντι­πα­ρά­θεση προ­κλή­θηκε λόγω των δηλώ­σεων των δικη­γό­ρων που ανέ­λα­βαν την εκπρο­σώ­πηση του κ. Καμπου­ράκη και της παρα­τά­ξεώς του στην δια­δι­κα­σία κ.κ. Ανδρέα Λοβέρ­δου και Λάμπρου Πάσχου, στους οποίους απά­ντη­σαν τόσο ο κ. Κολιά­δης, όσο και οι νομικοί συμπα­ρα­στά­τες του στην δια­δι­κα­σία κ.κ. Κώστας Χαλκιάς και Γιώργος Μαυ­ρομ­μά­της.

Αυτό που «ερέθισε» τις δύο πλευρές είναι το γεγονός ότι στον δημόσιο διάλογο και στην νομική αντι­πα­ρά­θεση ως προς τον τρόπο ψηφο­φο­ρίας και τον χαρα­κτη­ρι­σμό ως έγκυρων ή άκυρων ψηφο­δελ­τίων μπήκε και ακόμη ένα ζήτημα που αφορά στην μετα­φορά εκλο­γι­κών σάκων από δικα­στι­κούς αντι­προ­σώ­πους στην οικία τους.

Είναι ένα επι­χεί­ρημα που ανα­πτύ­χθηκε δημόσια για πρώτη φορά ουσια­στι­κώς ενώ τα όσα υπο­στη­ρί­χθη­καν για δυσχέ­ρεια που υπήρξε στην παρά­ταξη Καμπου­ράκη στον έλεγχο του εκλο­γι­κού υλικού είχαν ανα­φερ­θεί δεόντως και στο δικό­γραφο της ενστά­σεως που άσκησε.

Πιο συγκε­κρι­μένα, στην ένστασή του ο κ. Καμπου­ρά­κης ισχυ­ρί­ζε­ται μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Αίτημα έκδοσης προ­δι­κα­στι­κής από­φα­σης

Την Τετάρτη, 18-10-2023 με την υπ’ αριθμ. 1606/18-10-2023 αίτησή μου ζήτησα ως είχα δικαί­ωμα, πρό­σβαση στο σύνολο του εκλο­γι­κού υλικού, προ­κει­μέ­νου να ασκήσω ένσταση κατά του κύρους των Δημο­τι­κών Εκλογών στον Δήμο Ρόδου της 8ης Οκτω­βρίου 2023. Η αρμόδια Πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών (…) έκανε την αίτησή μου «εν μέρει δεκτή», καθότι επέ­τρεψε την επί­δειξη του συνόλου μόνον των άκυρων ψηφο­δελ­τίων και όρισε προς τούτο συγκε­κρι­μέ­νες ημε­ρο­μη­νίες. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι πάντως ότι ορι­σμέ­νες από τις ημε­ρο­μη­νίες που ορί­σθη­καν για την συγκε­κρι­μένη περιο­ρι­σμένη πρό­σβαση στο εν λόγω υλικό υπε­ρέ­βαι­ναν την λήξη της επτα­ή­με­ρης προ­θε­σμίας που προ­βλέ­πει το άρθρο 248 του Κώδικα Διοι­κη­τι­κής Δικο­νο­μίας (ΚΔΔ) για την άσκηση του ενδίκου βοη­θή­μα­τος της ένστα­σης.

Ακο­λού­θως την Παρα­σκευή, 20-10-2023, κατα­τέ­θηκε η υπ’ αριθμ. 1630/20-10-2023 αίτησή μου, με την οποία ζήτησα εκ νέου πρό­σβαση στο σύνολο του εκλο­γι­κού υλικού, με νομικό θεμέλιο την συμ­με­τοχή μου στις επί­μα­χες Δημο­τι­κές Εκλογές, ως επι­κε­φα­λής συν­δυα­σμού και την πρόθεσή μου να ασκήσω ένσταση κατά της από­φα­σης ανα­κή­ρυ­ξης.

Η ως άνω αίτησή μου, έγινε και πάλι μόνον εν μέρει δεκτή, από την Πρόεδρο Πρω­το­δι­κών (…), η οποία και όρισε σχετικά συντο­μό­τε­ρους χρόνους επί­δει­ξης συγκε­κρι­μέ­νων ψηφο­δελ­τίων. Αυθη­με­ρόν, είχα ήδη κατα­θέ­σει με ταυ­τό­σημο περιε­χό­μενο την υπ’ αριθμ. 1639/20-10-2023 «Εξώδικο Δήλωση Μετ’ Αιτή­σεως» με έντονα παρά­πονα για την μετα­χεί­ρισή μου και απο­δέ­κτες: α) την αξιό­τιμη Πρόεδρο Πρω­το­δι­κών Ρόδου, β) τον αξιό­τιμο Πρόεδρο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου και γ) την αξιό­τιμη Πρόεδρο του Αρείου Πάγου.

Στη συνέ­χεια, την επόμενη ημέρα Σάββατο, 21-10-2023 ανα­γκά­σθηκα να κατα­θέσω εκ νέου, την υπ’ αριθ. 1641/21-10-2023 αίτησή μου, ζητώ­ντας την επί­δειξη του συνόλου και των βιβλίων της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας (πρα­κτικό 2, βιβλία δια­λο­γής ψήφων κ.λπ.), τα οποία και συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ανα­ντίρ­ρητα στο εκλο­γικό υλικό. Η αίτηση αυτή κρίθηκε ως «εν μέρει δεκτή» από την Πρόεδρο (…), η οποία έκρινε ότι «τα βιβλία θα ανοί­γο­νταν για αντι­πα­ρα­βολή, εφ’ όσον προ­έ­κυ­πτε δια­φω­νία με τον αριθμό των ψηφο­δελ­τίων και τους πίνακες που είχαν αναρ­τη­θεί».

4. Τελικώς την Τετάρτη, 25-10-2023, ανα­γκά­σθηκα και πάλι να κατα­θέσω ακόμη μία νέα αίτησή μου (υπ’ αριθ. 1658/25-10-2023) με αίτημα: α) την επί­δειξη των άκυρων ψηφο­δελ­τίων στα συγκε­κρι­μένα έξι (6) τμήματα 239, 241, 242, 282, 316 και 335, τα οποία δεν επι­δεί­χθη­καν στο σύνολό τους, στους αντι­προ­σώ­πους μου και β) την επί­δειξη των πρω­το­κόλ­λων ψηφο­φο­ρίας (τα οποία, χωρίς αμφι­βο­λία συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο εκλο­γικό υλικό), στο σύνολο των εκλο­γι­κών τμη­μά­των, δεδο­μέ­νου ότι είχαμε την εκτί­μηση ότι είχαν εμφι­λο­χω­ρή­σει σοβαρά σφάλ­ματα και παρα­λεί­ψεις, κατά την σύνταξή τους. Και η αίτησή μας αυτή, απερ­ρί­φθη αυθη­με­ρόν στο σύνολό της και αναι­τιο­λό­γητα, από τον Πρόεδρο Πρω­το­δι­κών (…).

Με βάση τα ανωτέρω είναι κατα­φα­νές ότι δεν δυσχε­ράν­θηκε απλώς, αλλά παρα­βιά­σθηκε σε μεγάλο βαθμό το δικαί­ωμα πρό­σβα­σής μου στο εκλο­γικό υλικό, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορώ να ασκήσω πλήρως και απο­τε­λε­σμα­τικά το συνταγ­μα­τικό μου δικαί­ωμα δικα­στι­κής προ­στα­σίας και τα εν γένει δικαιώ­ματα άμυνας. Κύριο επι­χεί­ρημα της εν λόγω αρνη­τι­κής στάσης απο­τέ­λεσε το γεγονός ότι ουδεμία ρητή νομο­θε­τική διάταξη προ­βλέ­πει το εν λόγω δικαί­ωμα πρό­σβα­σης στο σύνολο του εκλο­γι­κού υλικού και ότι στις περι­πτώ­σεις αυτές υφί­στα­ται απόλυτη δια­κρι­τική ευχέ­ρεια του αρμό­διου δικαιο­δο­τι­κού οργάνου, που εν προ­κει­μένω ασκεί διοι­κη­τικό έργο.

Είναι προ­φα­νές όμως ότι επειδή η νομική επι­στήμη δεν απο­τε­λεί ένα απλό άθροι­σμα νομο­θε­τι­κών δια­τά­ξεων, αλλά διέ­πε­ται από αρχές και αξίες του κράτους δικαίου, ερμη­νευ­τικά αξιώ­ματα, ιεραρ­χική διάρ­θρωση των κανόνων δικαίου κ.λπ., η ως άνω αρνη­τική στάση είναι αντί­θετη με μια σειρά δια­τά­ξεων του Συντάγ­μα­τος και της ΕΣΔΑ, αλλά και της ad hoc νομο­λο­γίας του Ανω­τά­του Ειδικού Δικα­στη­ρίου (γεγονός που επι­ση­μάν­θηκε λεπτο­με­ρώς και με έμφαση στην από 20-10-2023 αίτησή μου και στην ταυ­τό­ση­μου περιε­χο­μέ­νου εξώδικη δήλωση μετ’ αιτή­σεως, της ίδιας ημε­ρο­μη­νίας).

Πιο συγκε­κρι­μένα, όπως επι­ση­μά­ναμε το Ανώτατο Ειδικό Δικα­στή­ριο με την ΑΕΔ 14/2020 απόφασή του έκρινε με αξιο­μνη­μό­νευτη σαφή­νεια ότι «Επειδή, ναι μεν οι δια­τά­ξεις της εκλο­γι­κής νομο­θε­σίας και του ν. 345/1976 δεν προ­βλέ­πουν ρητώς ότι ο έχων έννομο συμ­φέ­ρον να ασκήσει ένδικο βοήθημα στο πλαίσιο μιας εκλο­γι­κής δια­φο­ράς έχει δικαί­ωμα προ­σβά­σεως στο εκλο­γικό υλικό (ψηφο­δέλ­τια, βιβλία πράξεων της εφο­ρευ­τι­κής επι­τρο­πής κ.λπ.), όμως, από τις δια­τά­ξεις των άρθρων 450 και 452 του ΚΠολΔ (π.δ. 503/1985, Α΄ 182), αλλά και από το σύνολο των δια­τά­ξεων που διέπουν την έννομη τάξη και ιδίως τα άρθρα 100 και 171 ΚΠοινΔ (ν. 4620/2019, Α΄ 96), 130 ΚΔΔικον. (ν. 2717/1999, Α΄ 97) και 18 της υπ’ αριθμ. 19/2013 απο­φά­σεως της Ολομ. ΣτΕ (Β΄ 2462/1.10.2013), συνά­γε­ται η αρχή της ελεύ­θε­ρης προ­σβά­σεως των δια­δί­κων στο υλικό της δίκης (πρβλ. ΣτΕ 3631/2002 7μ.). Το δικαί­ωμα τούτο, το οποίο συν­δέ­ε­ται με τη λυσι­τελή άσκηση του δικαιώ­μα­τος άμυνας (ΣτΕ 2365/2013 7μ.), ερεί­δε­ται στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος, καθώς και στην κατο­χυ­ρω­μένη στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος αρχή της ισό­τη­τας των δια­δί­κων (αρχή της δικο­νο­μι­κής ισό­τη­τας) …Τούτων έπεται ότι, ακόμη και εάν στην ειδική για τις εκλο­γι­κές δια­φο­ρές νομο­θε­σία δεν κατο­χυ­ρώ­νε­ται ρητώς αυτο­τε­λές δικαί­ωμα προ­σβά­σεως στο εκλο­γικό υλικό στους έχοντες έννομο συμ­φέ­ρον να ασκή­σουν ένδικο βοήθημα στο πλαίσιο μιας εκλο­γι­κής δια­φο­ράς, η άρνηση προ­σβά­σεως στα εν λόγω πρόσωπα δεν είναι σύμφωνη προς τις ως άνω συνταγ­μα­τι­κές και υπερ­νο­μο­θε­τι­κής ισχύος δια­τά­ξεις, στην περί­πτωση που, εξαι­τίας της, καθί­στα­ται αδύνατη ή ιδιαι­τέ­ρως δυσχε­ρής η ανα­ζή­τηση απο­τε­λε­σμα­τι­κής δικα­στι­κής προ­στα­σίας. Συντρέ­χει δε τέτοια περί­πτωση, μεταξύ άλλων, όταν, εξαι­τίας της αρνή­σεως προ­σβά­σεως στα εν λόγω στοι­χεία, ο ενδια­φε­ρό­με­νος δεν δύναται να προ­βά­λει ενώπιον του Ανω­τά­του Ειδικού Δικα­στη­ρίου κατά τρόπο απο­τε­λε­σμα­τικό τους ισχυ­ρι­σμούς του για την προ­στα­σία των τυχόν θιγο­μέ­νων δικαιω­μά­των του (πρβλ. ΣτΕ 1590/2012, ΕΔΔΑ, απόφαση της 6.11.2009, K.H. κ.ά. κατά Σλο­βα­κίας, αριθμός προ­σφυ­γής 32881/04, σκ. 59 έως 67).

Κατ’ ακο­λου­θία, σύμφωνα με τις προ­μνη­μο­νευ­θεί­σες δια­τά­ξεις, ο προϊ­στά­με­νος του οικείου Πρω­το­δι­κείου οφείλει, σε περί­πτωση που υπο­βάλ­λε­ται νομο­τύ­πως αίτηση από πρόσωπο που έχει καταρ­χήν έννομο συμ­φέ­ρον προς άσκηση ενστά­σεως (ή αντεν­στά­σεως) στο πλαίσιο μίας εκλο­γι­κής δια­φο­ράς, να επι­τρέ­ψει σε αυτό την ακώλυτη πρό­σβαση στο αιτού­μενο εκλο­γικό υλικό», (σκ. 8, βλ. και ΔΠρΙωαννίνων 674/2019)».