ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Τηλέμαχος Καμπούρης: «Δίνω τον αγώνα μου με αξιοπρέπεια και ελπίζω στην σωστή κρίση των συμπολιτών μας»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ
Δίνω τον αγώνα μου με αξιοπρέπεια και ελπίζω στην σωστή κρίση των συμπολιτών μας

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ

Σε μια αλλιώ­τικη συνέ­ντευξη, ο υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος για τη θητεία 2024-2028 με τον συν­δυα­σμό «ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ» του Αντώνη Καμπου­ράκη αντι­δή­μαρ­χος Τεχνι­κών Εργων και Υπο­δο­μών Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης, μιλά για όλους και για όλα.

Για τη θητεία του, τους στόχους του, τις δυσκο­λίες που αντι­με­τώ­πισε αλλά και για τη… Ρακέλ!

Πώς είναι το προ­ε­κλο­γικό κλίμα σε αυτήν την εκλο­γική ανα­μέ­τρηση;

Είναι η δεύτερη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση που συμ­με­τέχω ως υπο­ψή­φιος στην τοπική αυτο­διοί­κηση. Υπάρχει μία από­σταση 4 ετών μεταξύ τους και μέσα σε αυτά τα 4 χρόνια έχω περισ­σό­τερη γνώση του πολι­τι­κού σκη­νι­κού αλλά και της λει­τουρ­γίας του Δήμου. Οπότε δεν μπορώ να κρίνω την προ­ε­κλο­γική περίοδο από την ίδια γωνία. Το 2019 ήμουν υπο­ψή­φιος με μία ομάδα που ερχόταν να ανα­λά­βει την δημο­τική διοί­κηση για πρώτη φορά. Τώρα είμαι με μία ομάδα, πιο διευ­ρυ­μένη και πιο ισχυρή, που έχει ασκήσει δημο­τική διοί­κηση. Είναι δύο δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις οπτικής. Προ­σω­πικά προ­σεγ­γίζω την κοι­νω­νία με βαθιά γνώση των πραγ­μά­των και πιο ρεα­λι­στικά. Εκείνο που δια­πι­στώνω είναι ότι υπάρχει μια σκιά πάνω από αυτές τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές που δεν σχε­τί­ζε­ται με την τοπική αυτο­διοί­κηση, αλλά με την ανα­σφά­λεια που προ­κα­λούν στον κόσμο διάφορα απανωτά γεγο­νότα όπως οι βιβλι­κές κατα­στρο­φές, είτε είναι στη χώρα είτε είναι εκτός αυτής. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι αισθα­νό­μα­στε πολύ μικροί απέ­να­ντι στο ανα­πά­ντεχο. Δεν παρα­τη­ρεί­ται μόνον στη Ρόδο αυτό, αλλά παντού. Και η ανα­σφά­λεια του συνόλου μπορεί να στρε­βλώ­σει την κρίση του και να υπο­κύ­ψει στα καλέ­σματα των σει­ρή­νων που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να καπη­λεύ­ο­νται αυτό το αίσθημα ανα­σφά­λειας του κόσμου.

Θα ξανα­δούμε τον Τηλέ­μαχο στα έδρανα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου;

Για να τον ξανα­δείτε πρέπει πρώτα να τον… σταυ­ρώ­σετε. Στόχος μου είναι να βρί­σκο­μαι στα έδρανα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου την επόμενη 5ετή δημο­τική θητεία. Δεν κατα­βαίνω στις εκλογές από καπρί­τσιο. Όσοι με αγαπούν αλλά κυρίως όσοι… δεν με αγαπούν, εκτι­μούν ότι ο κόσμος θα με εκλέξει. Κοντός ψαλμός αλλη­λούια. Είμαι αυτός που είμαι, στα­θε­ρός και ακλό­νη­τος στις αρχές μου και στην ιδιο­συ­γκρα­σία μου. Δίνω τον αγώνα μου με αξιο­πρέ­πεια και ελπίζω στην σωστή κρίση των συμπο­λι­τών μας.

Τι σας δυσκό­λεψε περισ­σό­τερο στη θητεία σας;

Ήταν μια περι­πε­τειώ­δης θητεία από κάθε άποψη. Με ζόρισε λίγο η πολυ­πλο­κό­τητα των δια­δι­κα­σιών και οι χρο­νο­βό­ρες δια­δι­κα­σίες που απαι­τού­νται, λόγω νομικού και θεσμι­κού πλαι­σίου, μέχρι να δεις το απο­τέ­λε­σμα αυτού που σχε­διά­ζεις. Όχι πως δεν μπο­ρούσα να αντε­πε­ξέλθω. Αλλά κυρίως γιατί ένα τέτοιο σκηνικό δεν συμ­βα­δί­ζει με την κοινή λογική και δεν βοηθάει στην ικα­νο­ποί­ηση των αναγκών της κοι­νω­νίας που μετα­βάλ­λο­νται από μέρα σε μέρα. Αυτό το εχθρικό για την αυτο­διοί­κηση σκηνικό σκο­ντά­φτει στην ίδια την απο­στολή που έχουν οι Δήμοι κατα­στα­τικά, δηλαδή την βελ­τί­ωση της ζωής των πολιτών.

Υπήρξε συμπε­ρι­φορά που σας ενό­χλησε τόσο που να υπερ­βή­κατε τα όριά σας;

Δεν στάθηκα ποτέ στις μικρο­πρέ­πειες τις καθη­με­ρι­νές. Αυτές τις αντι­πα­ρέρ­χο­μαι. Ούτε στις προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, φανερές και κρυφές, στάθηκα ποτέ μου. Έχω πάντα καλή προ­αί­ρεση. Όπως έχω βέβαια και κόκ­κι­νες γραμμές. Εάν κάποιος τις περάσει, εκεί ενερ­γο­ποιώ μηχα­νι­σμούς άμυνας και ενίοτε επί­θε­σης. Όπως ήταν για παρά­δειγμα η στιγμή που δέχθηκα χλευα­σμό, όχι για αυτό που είμαι, αλλά για το όνομά μου. Δεν επι­τρέπω σε κανέναν και υπό καμία συνθήκη να προ­σβά­λει το όνομα της οικο­γέ­νειάς μου. Γίνομαι θηρίο.

Τι σας εντυ­πω­σί­ασε περισ­σό­τερο;

Με εντυ­πω­σί­ασε η υπομονή και η προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα των περισ­σο­τέ­ρων δημο­τι­κών υπαλ­λή­λων. Δεν είναι εύκολο να έρχεται κάθε φορά δια­φο­ρε­τι­κός πολι­τι­κός προϊ­στά­με­νος, με νέες απαι­τή­σεις, νέους στόχους και νέους ρυθμούς και ως υπάλ­λη­λος να πρέπει να προ­σαρ­μό­ζε­σαι και να αντα­πο­κρί­νε­σαι, είτε συμ­φω­νείς είτε όχι. Το ίδιο ισχύει για όλους τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους. Ειλι­κρινά τους θαυμάζω για αυτήν τους την ικα­νό­τητα.

Κάνατε νέες φιλίες μέσα από τη δημο­τική θητεία;

Θεωρώ ότι η ηλικία μου μού επι­τρέ­πει να είμαι πιο ανοι­χτός και πιο δεκτι­κός σε νέους δεσμούς φιλίας. Φυσικά και έκανα νέες φιλίες κατά τη διάρ­κεια της θητείας μου στο Δήμο. Γνώρισα όλων των λογιών τους ανθρώ­πους. Στάθηκα στους άξιους και αυθε­ντι­κούς και επε­δί­ωξα να διδαχθώ από αυτούς. Μέσα στην πολλή βουή της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και την ανα­πό­φευ­κτη φθορά της τριβής, υπήρξαν άνθρω­ποι που όποτε τους συνα­να­στρε­φό­μουν γινό­μουν καλύ­τε­ρος. Δεν είναι πολλοί, αλλά είναι αρκετοί για να μπορώ να λέω ότι η πολι­τική κρύβει και αυτή λου­λού­δια.

Αν δεν μπο­ρού­σατε να είστε στη πολι­τική ζωή τι θα θέλατε να κάνετε;

Σε καμία περί­πτωση δεν μπορώ να φαντα­στώ τον εαυτό μου μακριά από τα κοινά. Είτε είναι η αυτο­διοί­κηση είτε είναι κάποια άλλη συλ­λο­γι­κό­τητα με καθαρά αλτρουι­στικά κίνητρα και κοι­νω­φελή απο­στολή. Στο υπο­θε­τικό σας ερώτημα θα έλεγα ότι εάν δεν ήμουν αυτο­διοι­κη­τι­κός πολι­τι­κός θα μπο­ρούσα να είμαι επι­κε­φα­λής ενός φιλο­ζω­ι­κού σωμα­τείου ή ενός σωμα­τείου ερα­σι­τε­χνι­κού αθλη­τι­σμού για παιδιά. Στη ζωή πρέπει να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Δεν μας το επι­τρέ­πουν πάντα οι συν­θή­κες. Όμως έστω και στον ελεύ­θερο χρόνο μας αξίζει να είμαστε πιστοί σε αυτό που τρέφει την καρδιά μας. Έχω την ευλογία να ασχο­λού­μαι με την αυτο­διοί­κηση που υπε­ρα­γαπώ. Τα ζώα και τα παιδιά είναι και αυτά μεγάλες αγάπες.

Μπο­ρείτε να μοι­ρα­στείτε μαζί μας έναν προ­βλη­μα­τι­σμό σας;

Στην εποχή που ζούμε, με απα­σχο­λούν έντονα κάποια προ­βλή­ματα που βρί­σκο­νται στη ραχο­κο­κα­λιά της κοι­νω­νίας. Η έκρηξη βίας στα παιδιά, οι συχνές πια θεο­μη­νίες και κατα­στρο­φές λόγω της κλι­μα­τι­κής κρίσης, ο πλη­θυ­σμός μας που γερνάει, η εξά­πλωση της άνοιας στους ηλι­κιω­μέ­νους. Και αν το καλο­σκε­φτείτε είναι προ­βλή­ματα με τρα­γι­κές δια­στά­σεις, ψυχο­λο­γι­κές, κοι­νω­νι­κές αλλά και οικο­νο­μι­κές. Χρειά­ζε­ται μία ακλό­νητη κοι­νω­νική σύμβαση για να αντι­με­τω­πι­στούν. Είναι υπόθεση όλων μας, ούτε μόνον του κράτους, ούτε ενός επαγ­γελ­μα­τι­κού κλάδου. Είναι υπόθεση όλων μας.

Πού πάει η αυτο­διοί­κηση;

Ευτυχώς, πάει δυνα­μικά σε μη κομ­μα­τικά χωράφια. Φεύ­γουμε πια από τις κομ­μα­τι­κές ομπρέ­λες! Και αυτό είναι ελπι­δο­φόρο. Νομίζω ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να ανα­πνεύ­σει ελεύ­θερα η αυτο­διοί­κηση και να έχει μόνον ένα πεδίο ανα­φο­ράς, που δεν είναι άλλο από την ίδια την κοι­νω­νία. Ο κομ­μα­τι­σμός στραγ­γα­λί­ζει τους αυτο­διοι­κη­τι­κούς αιρε­τούς, τους ευνου­χί­ζει. Δεν είναι παρά ένα κατά­λοιπο άλλων εποχών.

Σε κάποιον που θέτει υπο­ψη­φιό­τητα για πρώτη φορά τι θα τον συμ­βου­λεύ­ατε;

Να έχει ενσυ­ναί­σθηση. Να μην αλλο­τριω­θεί. Κάθε βράδυ να σκέ­φτε­ται: ήμουν ο εαυτός μου τη μέρα που πέρασε; Μήπως έβλαψα κανέναν ακούσια ή εκούσια; Και κάθε νέα μέρα να ξεκινά με την ίδια όρεξη όπως την πρώτη φορά.

Η ενέρ­γεια που απαιτεί η αυτο­διοί­κηση είναι τερά­στια. Έρχο­νται στιγμές που λυγί­ζεις από σωμα­τική ή ψυχική ή νοητική κούραση. Εκεί χρειά­ζο­νται άμυνες. Και είναι καθαρά προ­σω­πική υπόθεση του καθενός να έχει τις εφε­δρείες του για να ξανα­γε­μί­ζει τις δεξα­με­νές σθένους που έχει. Εάν δεν έχει εξα­σφα­λί­σει μέσα του αυτόν τον μηχα­νι­σμό ανα­τρο­φο­δό­τη­σης και απο­κα­τά­στα­σης, δεν θα πάει μακριά.

Μας είπαν να ζητή­σουμε να δούμε τη Ρακέλ. Ποια είναι η Ρακέλ;

Η Ρακέλ είναι η πιο ανι­διο­τε­λής, η πιο αγνή και η πιο γεμάτη αγάπη που μπορεί να βιώσει ένας άνθρω­πος. Είναι ένα μικρο­σκο­πικό κου­κλί­στικο λευκό σκυλάκι το οποίο λατρεύω. Και το σπου­δαίο είναι ότι και εκείνη με λατρεύει. Έχουμε γίνει αυτο­κόλ­λη­τοι. Όταν είμαστε μαζί στα­μα­τάει ο χρόνος, εξα­φα­νί­ζο­νται οι εντά­σεις και όλα είναι όμορφα. Όσοι ζουν με κάποιο κατοι­κί­διο θα με κατα­λά­βουν.

Ο Τηλέ­μα­χος τι θα κάνει μόλις μάθει ότι έχει εκλεγεί;

Τι άλλο; Θα βρεθώ με την οικο­γέ­νειά μου, τη σύντροφό μου και τη… Ρακέλ για να τους αγκα­λιάσω και να τους ευχα­ρι­στήσω. Μετά θα χαρώ τη γιορτή με τους συνο­δοι­πό­ρους μου στην παρά­ταξη.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.