Απορρίφθηκε έφεση συμβασιούχων των πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγγέλου

Με την υπ’ αριθμ. 249/2023 απόφαση του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που εκδό­θηκε χθες, απορ­ρί­φθηκε ακόμη μία από τις εφέσεις που άσκησαν 53 απο­λυ­μέ­νοι συμ­βα­σιού­χοι της ΔΕΥΑΡ, που είχαν προ­σλη­φθεί στις πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου.

Θυμί­ζουμε ότι με τρεις απο­φά­σεις το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την δια­δι­κα­σία των εργα­τι­κών δια­φο­ρών απέρ­ριψε ισά­ριθ­μες αγωγές που άσκησαν 14 συμ­βα­σιού­χοι της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού και 39 της πρώην ΔΕΥΑ Αρχαγ­γέ­λου.

Οι υπάλ­λη­λοι εξέ­θε­σαν ότι καθ’ όλο το χρονικό διά­στημα της εργα­σια­κής τους σχέσης, παρεί­χαν διαρκώς και αδια­λεί­πτως την εργασία τους, σταθερά πέντε ημέρες την εβδο­μάδα, με πλήρες ωράριο, πάντοτε ακο­λου­θώ­ντας τις οδηγίες και τις υπο­δεί­ξεις των εκά­στοτε προϊ­στα­μέ­νων τους, ως προς τον χρόνο, τον τόπο και τον τρόπο παροχής εργα­σίας, για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών τους, τα έτη 2004 έως και 2005. Συνε­πεία της φύσης της εργα­σίας τους, μετά την συμπλή­ρωση διετίας πλήρους και διαρ­κούς παροχής των εργα­σιών τους, η σύμβασή τους μετε­τράπη από ορι­σμέ­νου σε αορί­στου χρόνου.

Τονί­ζουν ότι η ΔΕΥΑ Ρόδου παρα­συ­ρό­μενη από την εσφαλ­μένη πράξη του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, προέβη στην άμεση λύση της εργα­σια­κής τους σχέσης.

Θυμί­ζουμε ότι το VII Tμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου απέρ­ριψε την αίτηση της ΔΕΥΑ Ρόδου για την ανά­κληση της υπ’ αριθμ. 177/2019 Πράξης του Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών στο VII Τμήμα, με την οποία δεν θεω­ρή­θη­καν 5 χρη­μα­τικά εντάλ­ματα πλη­ρω­μής προς εργα­ζό­με­νους, με το αιτιο­λο­γικό ότι δεν συνέ­τρε­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις εφαρ­μο­γής του άρθρου 13 του ν. 4483/2017 όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε από τότε που ίσχυσε από το άρθρο 108 του ν. 4583/2018.

Το δικα­στή­ριο έκρινε τις αγωγές μη νόμιμες και τις απέρ­ριψε τονί­ζο­ντας ότι απα­γο­ρεύ­ε­ται η μετα­τροπή των εν λόγω συμ­βά­σεων ορι­σμέ­νου χρόνου σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου ή η μονι­μο­ποί­ηση των παρα­πάνω προ­σώ­πων, προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πεί αφενός η κατα­στρα­τή­γηση του συνταγ­μα­τι­κού κανόνα, που απαιτεί την πρό­σληψη των υπαλ­λή­λων στον δημόσιο τομέα, είτε με δια­γω­νι­σμό, είτε με επιλογή βάσει προ­κα­θο­ρι­σμέ­νων και αντι­κει­με­νι­κών κρι­τη­ρίων, και αφε­τέ­ρου η «τακτο­ποί­ηση» του προ­σω­πι­κού που προ­σλή­φθηκε με σύμβαση εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου.

Τονί­ζε­ται ακόμα στην απόφαση πως μέλημα του ανα­θε­ω­ρη­τι­κού νομο­θέτη του Συντάγ­μα­τος ήταν να απο­τρέ­ψει τη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου, όχι απλώς εκείνων των εργα­ζο­μέ­νων που κάλυ­πταν παρο­δι­κές και απρό­βλε­πτες ανάγκες, αλλά ακόμη και εκείνων που πράγ­ματι κάλυ­πταν πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες.

Για να απο­τρέ­ψει, λοιπόν, την διαιώ­νιση της πιο πάνω πρα­κτι­κής ο ανα­θε­ω­ρη­τι­κός νομο­θέ­της προ­σέ­θεσε την διάταξη του εδαφ. γ’ της παρα­γρά­φου 8 του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος, η οποία πλέον αδια­κρί­τως απα­γο­ρεύει την από το νόμο ακόμα μονι­μο­ποί­ηση του κατά τον προ­α­να­φε­ρό­μενο τρόπο προ­σλαμ­βα­νό­με­νου προ­σω­πι­κού ή τη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου σε αορί­στου.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ακόμη ότι στις συνα­φθεί­σες μετά την 17/04/2001 συμ­βά­σεις εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου στο δημόσιο ή σε φορείς του δημο­σίου τομέα, δεν είναι πλέον δυνατή η εφαρ­μογή της διά­τα­ξης του άρθρου 8 παρ. 1 και 3 του Ν. 2112/1920. Οποια­δή­ποτε άλλη αντί­θετη ερμη­νεία συνιστά contra legem ερμη­νεία της ως άνω συνταγ­μα­τι­κής διά­τα­ξης.

Τονί­ζε­ται εξάλλου πως δεν είχαν την ευχέ­ρεια ούτε οι πρώην δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις ύδρευ­σης ούτε και η ΔΕΥΑΡ, να συνά­ψουν με τους ενά­γο­ντες συμ­βά­σεις εργα­σίας αορί­στου χρόνου, λόγω του υφι­στά­με­νου νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου, ούτε κατα­λεί­πε­ται πεδίο εκτί­μη­σης στο δικα­στή­ριο για τον ορθό νομικό χαρα­κτη­ρι­σμό των επι­δί­κων εργα­σια­κών σχέσεων ως συμ­βά­σεων εργα­σίας αορί­στου χρόνου.

Οι υπάλ­λη­λοι εκπρο­σω­πού­νται από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Δήμο Μουτάφη και Πανα­γιώτη Δημη­τρό­πουλο και θα ασκή­σουν αιτή­σεις για την αναί­ρεση των απορ­ρι­πτι­κών απο­φά­σεων.