Η «Μέκκα της αναρρίχησης»

Η «Μέκκα της αναρ­ρί­χη­σης» ανα­μέ­νε­ται να υπο­δε­χτεί «υπε­ρή­ρω­ες των βρά­χων», όπως ο Βρε­τα­νός John Dunne (δια­φη­μί­ζει με θέρμη την Κά­λυ­μνο μέσα από το twitter του), ο Ιά­πω­νας Yuji Hirayama, που έχει και στο πα­ρελ­θόν πάρει μέρος στο φε­στι­βάλ, ο Γάλ­λος Jean-Baptiste Tribout, ο Ιτα­λός Maurizio «Manolo» Zanolla και ο Αυ­στρια­κός Gerhard Hörhager (πριν από λίγες μέρες ήταν και πάλι στην Κά­λυ­μνο), όλοι τους θρύ­λοι του σπορ. Μαζί τους, εκα­το­ντά­δες τολ­μη­ροί επαγ­γελ­μα­τί­ες ή ερα­σι­τέ­χνες αναρ­ρι­χη­τές που κα­τα­κλύ­ζουν ήδη το νησί, προ­κει­μέ­νου να δο­κι­μά­σουν τις δυ­νά­μεις τους εν όψει του The North Face Kalymnos Climbing Festival 2014, με την προ­σέ­λευ­ση να ανα­μέ­νε­ται πως θα κο­ρυ­φω­θεί τον επό­με­νο μήνα. Η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος της Κα­λύ­μνου άλ­λω­στε έχει επι­μη­κυν­θεί ση­μα­ντι­κά από τότε που ανα­δεί­χθη­κε σε αναρ­ρι­χη­τι­κό πα­ρά­δει­σο της Με­σο­γεί­ου.

Η ποι­κι­λία των εκα­το­ντά­δων αναρ­ρι­χη­τι­κών δια­δρο­μών, στις οποί­ες έχουν δοθεί ονό­μα­τα από την ελ­λη­νι­κή μυ­θο­λο­γία, προ­σφέ­ρει άπει­ρες δυ­να­τό­τη­τες αθλη­τι­κής αναρ­ρί­χη­σης, με μο­να­δι­κές τε­χνι­κές κι­νή­σεις, ενώ οι βαθ­μοί δυ­σκο­λί­ας ξε­κι­νούν με εκ­παι­δευ­τι­κές δια­δρο­μές και φτά­νουν έως και στα πιο δύ­σκο­λα επί­πε­δα, για έμπει­ρους, αφού το νησί προ­σφέ­ρει αφθο­νία από προ­κλη­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς βρά­χων. Οι το­πι­κές Αρχές μά­λι­στα υπο­λο­γί­ζουν ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια στο νησί φτά­νουν πάνω από 150.000 λά­τρεις της αναρ­ρί­χη­σης απ’ όλον τον κόσμο, ενώ η φήμη της Κα­λύ­μνου γι­γα­ντώ­νε­ται.

Ο Ιτα­λός που ερω­τεύ­θη­κε το όμορ­φο νησί

Όλοι στην Κά­λυ­μνο γνω­ρί­ζουν τον Αντρέα ντι Μπάρι ως τον άν­θρω­πο που ανα­κά­λυ­ψε τις τε­ρά­στιες δυ­να­τό­τη­τες της Κα­λύ­μνου να εξε­λι­χθεί σε αναρ­ρι­χη­τι­κό πα­ρά­δει­σο. Ο Ιτα­λός αναρ­ρι­χη­τής επι­σκέ­φθη­κε την Κά­λυ­μνο το 1996 για δια­κο­πές, χωρίς να γνω­ρί­ζει ότι επρό­κει­το να «ερω­τευ­τεί» τους βρά­χους της. Βλέ­πο­ντας την πε­ριο­χή εν­θου­σιά­στη­κε τόσο, που επέ­στρε­ψε τον Μάιο του 1997 με με­ρι­κούς φί­λους και συ­να­θλη­τές του για να ανοί­ξουν μαζί κά­ποιες δια­δρο­μές. Προ­τού φύ­γουν είχαν ήδη φρο­ντί­σει να αφή­σουν πίσω τους 43 ορ­γα­νω­μέ­να πεδία αναρ­ρί­χη­σης! Ο Αντρέα ντι Μπάρι επέ­στρε­ψε τον Οκτώ­βριο του ίδιου έτους, αυτή τη φορά με τον φω­το­γρά­φο Andrea Gallo, συ­νερ­γά­τη του πε­ριο­δι­κού «Alp». Μετά τη δη­μο­σί­ευ­ση στο «Alp» ακο­λού­θη­σε το εξώ­φυλ­λο στο «Rotpunkt» (και τα δύο διά­ση­μα ει­δι­κά πε­ριο­δι­κά) και στη συ­νέ­χεια η φήμη της Κα­λύ­μνου άρ­χι­σε να απο­γειώ­νε­ται στον κόσμο της αναρ­ρί­χη­σης. Το 2000 διορ­γα­νώ­θη­κε η πρώτη με­γά­λη εκ­δή­λω­ση, με 183 ορει­βά­τες από 13 δια­φο­ρε­τι­κές χώρες, που άρ­χι­σαν να συ­ζη­τούν τρό­πους, ώστε να απο­τε­λέ­σει η Κά­λυ­μνος το πα­γκό­σμιο στέκι της αναρ­ρί­χη­σης, με­τα­τρέ­πο­ντας τους βρά­χους της σε Βαβέλ. Εκτο­τε το νησί έγινε μα­γνή­της…

Πηγή: espressonews.gr