Λάθος δίλημμα

Δεν νο­εί­ται να μπαί­νει δι­λημ­μα­τι­κά το θέμα «ή ανά­πτυ­ξη ή ελεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση στις πα­ρα­λί­ες». Τα πράγ­μα­τα είναι απλά: Και οι πο­λί­τες έχουν δι­καί­ω­μα πρό­σβα­σης στις πα­ρα­λί­ες, και οι ιδιώ­τες έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να μι­σθώ­σουν μέρος της πα­ρα­λί­ας, τη­ρώ­ντας τις επι­τα­γές του νόμου και τους όρους της συμ­φω­νί­ας που υπο­γρά­φουν. Δεν νο­εί­ται λο­γι­κή πως όσοι απαι­τούν εφαρ­μο­γή των νόμων είναι κατά της ανά­πτυ­ξης και του του­ρι­σμού.  Οσοι πραγ­μα­τι­κά νοιά­ζο­νται για την ανά­πτυ­ξη και τον του­ρι­σμό, θα έπρε­πε πρώ­τοι να ανη­συ­χούν για την κα­τα­σπα­τά­λη­ση του «κε­φα­λαί­ου» των ελ­λη­νι­κών ακτών. Με τον ρυθμό και κυ­ρί­ως, με τον τρόπο που καλ­πά­ζει η εκ­με­τάλ­λευ­ση, δεν θα αρ­γή­σει η στιγ­μή που το «προ­ϊ­όν» θα ευ­τε­λι­στεί. Ηδη, ακρι­βοί προ­ο­ρι­σμοί έχουν πάψει να απο­τε­λούν τό­πους από­λαυ­σης και δυ­σφη­μί­ζο­νται από τις ασφυ­κτι­κές –και αντιαι­σθη­τι­κές– συν­θή­κες που έχει δια­μορ­φώ­σει ο ανε­ξέ­λεγ­κτος του­ρι­σμός της αρ­πα­χτής. Και πλέον εάν δεν βρε­θεί ισορ­ρο­πία, μαζί με τη φύση και το πο­λι­τι­στι­κό από­θε­μα, θα αυ­το­κτο­νή­σει και η του­ρι­στι­κή οι­κο­νο­μία. Θα πνι­γεί στη χλι­δά­τη φτή­νια της.