Γ. Κρητικός: «Καθημερινά μαζεύω αδέσποτα ζώα που περιφέρονται στο δρόμο»

Ως στέ­λε­χος της Φιλο­ζω­ι­κής είστε υπεύ­θυ­νος για τη λει­τουρ­γία του κυνο­κο­μείου του Δήμου Ρόδου. Θέλω να μου περι­γρά­ψετε τι συνέβη την περίοδο των πυρ­κα­γιών και πώς κατα­φέ­ρατε να σώσετε αδέ­σποτα ζώα από τις φωτιές…

Με το που ξέσπα­σαν οι φωτιές ήμουν διαρκώς σε επι­κοι­νω­νία με το Δήμο Ρόδου, τη Διεύ­θυνση Πρω­το­γε­νούς Τομέα και την εντε­ταλ­μένη σύμ­βουλο κα Απο­στο­λίδη Πάττα για την περι­συλ­λογή και διάσωση των ζώων. Από το πρωί έως το βράδυ πηγαι­νο­ερ­χό­μουν σε δια­φο­ρε­τικά σημεία όπου μας ενη­μέ­ρω­ναν να περι­συλ­λέ­ξουμε κάποιο ζωάκι. Βεβαίως υπήρχαν εθε­λο­ντές οι οποίοι με βοη­θού­σαν καθώς ήταν αδύνατο να βρί­σκο­μαι ταυ­τό­χρονα παντού. Συντο­νι­ζό­μα­σταν ούτως ώστε να κατα­φέ­ρουμε να επεμ­βαί­νουμε όπου υπήρχε ανάγκη.

Απε­γκλω­βί­στη­καν πάνω από 100 σκύλοι που μετα­φέρ­θη­καν σε κτη­νια­τρεία, σε οικο­γέ­νειες που τα φιλο­ξέ­νη­σαν προ­σω­ρινά ενώ ένα μέρος των ζώων αυτών, βρήκε κατα­φύ­γιο στο κυνο­κο­μείο. Πολλά από τα ζώα, επέ­στρε­ψαν στους ιδιο­κτή­τες τους που τα ανα­ζή­τη­σαν μετά τις φωτιές.

Είναι άδικο να λέει κανείς ότι ο δήμος ήταν αμέ­το­χος την περίοδο των πυρ­κα­γιών και ότι δεν μερί­μνησε για την προ­στα­σία των ζώων.

Υπήρξαν ζώα που κιν­δύ­νευ­σαν από τις φλόγες;

Φυσικά και κιν­δύ­νευ­σαν. Υπήρχαν πολλά δεμένα ζώα, τα λεγό­μενα βαρε­λό­σκυλα που οι ιδιο­κτή­τες τους αφήνουν πίσω στα βουνά. Ήταν ζώα τρο­μαγ­μένα και αβο­ή­θητα. Η αλήθεια είναι ότι οι ιδιο­κτή­τες τους πάνω στην ταραχή τους έφυγαν χωρίς να σκε­φτούν ή χωρίς να προ­λά­βουν να τα ελευ­θε­ρώ­σουν. Κάποιοι τα απε­λευ­θέ­ρω­σαν, κάποιοι όμως τα ξέχασαν… Αν δεν τα ελευ­θε­ρώ­ναμε και δεν μετα­φέ­ραμε σε ασφαλές κατα­φύ­γιο, πολλά από αυτά δεν θα είχαν κατα­φέ­ρει να επι­βιώ­σουν.

Είναι υπαρκτό το πρό­βλημα των αδέ­σπο­των στη Ρόδο; Πώς δημιουρ­γεί­ται το φαι­νό­μενο;

Αυτό που έγινε τις ημέρες που έκαιγαν οι φωτιές, το κάνω κάθε μέρα. Καθη­με­ρινά μαζεύω αδέ­σποτα ζώα που περι­φέ­ρο­νται στο δρόμο.

Το αδέ­σποτο δεν γεν­νή­θηκε αδέ­σποτο. Το φαι­νό­μενο προ­κα­λεί­ται από τον άνθρωπο. Το μεγα­λύ­τερο ποσοστό των ζώων που φιλο­ξε­νού­νται στο δημο­τικό κατα­φύ­γιο, είναι κυνη­γό­σκυλα. Αυτά τα ζώα στει­ρώ­νο­νται σπάνια, εγκα­τα­λεί­πο­νται από τους ιδιο­κτή­τες τους, ζευ­γα­ρώ­νουν και ανα­πα­ρά­γο­νται ανε­ξέ­λεγ­κτα.

Πώς αντι­με­τω­πί­ζουν το Κυνο­κο­μείο του δήμου Ρόδου και η Φιλο­ζω­ική το φαι­νό­μενο;

Με την επο­πτεία του Δήμου μπο­ρέ­σαμε και κάναμε στει­ρώ­σεις σε 100 σκυλιά του δημο­τι­κού κυνο­κο­μείου τα οποία ήταν αδέ­σποτα… Το πρό­γραμμα είχε τη στήριξη ιδιωτών Γερ­μα­νών, οι οποίοι παρα­κο­λου­θούν το έργο του Δημο­τι­κού Κατα­φύ­γιου Αδέ­σπο­των Ζώων και της Φιλο­ζω­ι­κής και θέλησαν να το στη­ρί­ξουν. Προ­θυ­μο­ποι­ή­θη­καν να συμ­βά­λουν ώστε να στει­ρω­θούν αδέ­σποτα ζώα και αυτό το έργο συντο­νί­στηκε από τη Διεύ­θυνση Πρω­το­γε­νούς Τομέα του Δήμου Ρόδου.

Κακά τα ψέματα, το πρό­βλημα στο νησί είναι υπαρκτό. Πρέπει κάποια στιγμή να εντα­τι­κο­ποι­η­θούν οι έλεγχοι ώστε όλα τα σκυλιά να είναι κατα­γε­γραμ­μένα… του­λά­χι­στον τα ιδιό­κτητα… Δεν νοείται να έχει κανείς σκυλί χωρίς βιβλιά­ριο υγείας. Αν έχεις ένα δεσπο­ζό­μενο σκύλο θα πρέπει να φρο­ντί­ζεις ώστε να κάνει κανο­νικά τα εμβόλιά του.

Καθη­με­ρινά βρίσκω μωρά σκυλιά σε σκου­πί­δια, χαρ­τό­κου­τες, παρα­τη­μένα στο δρόμο. Το χειμώνα που μας πέρασε μάζεψα σε μία μόνο μέρα από δια­φο­ρε­τικά σημεία… 52 κου­τά­βια… Αυτά τα 52 κου­τά­βια σε τρεις τέσ­σε­ρις μήνες γίνο­νται ολό­κληρα σκυλιά που ανα­πα­ρά­γο­νται διαρκώς. Γι’ αυτό λοιπόν είναι ανα­γκαίες οι στει­ρώ­σεις για να μπο­ρέ­σουμε να περιο­ρί­σουμε τον πλη­θυ­σμό των αδέ­σπο­των.

Δίνο­νται ζώα προς υιο­θε­σία; Υπάρχει ενδια­φέ­ρον;

Γίνο­νται αρκετές υιο­θε­σίες στη Ρόδο και στο εξω­τε­ρικό… Ωστόσο ενώ μπορεί σε μία μέρα να δώσουμε δύο σκυλιά για υιο­θε­σία και την ίδια στιγμή να μαζέ­ψουμε 15 νέα αδέ­σποτα από το δρόμο.

Υπάρχει ένα συγκε­κρι­μένο πρω­τό­κολλο που εφαρ­μό­ζε­ται όταν δεχό­μα­στε μία αίτηση υιο­θε­σίας. Γίνεται έλεγχος στο χώρο που θα μένει το ζώο και ακο­λου­θού­νται κάποιες άλλες δια­δι­κα­σίες μέχρι την υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου υιο­θε­σίας. Θα τοπο­θε­τη­θεί ηλε­κτρο­νική σήμανση στο ζώο με το όνομα του νέου ιδιο­κτήτη και θα συνε­χί­σουμε να παρα­κο­λου­θούμε πώς είναι οι συν­θή­κες δια­βί­ω­σής του.

Να επι­ση­μά­νουμε ότι δεν δίνουμε σκυλιά για υιο­θε­σία σε καμία άλλη πόλη εκτός της Ρόδου ή σε νησιά. Στο εξω­τε­ρικό συνερ­γα­ζό­μα­στε με φιλο­ζω­ι­κές οργα­νώ­σεις και μέσω του συστή­μα­τος TRACES, προ­χω­ρούμε σε υιο­θε­σίες ζώων.

Υπάρ­χουν περι­πτώ­σεις υιο­θε­σίας ή εγκα­τά­λει­ψης ζώου που σας έχουν κάνει εντύ­πωση;

Μου έφεραν ένα γέρικο σκυλάκι που ήταν τυφλό και κουφό…, τον Τσάρλι. Μίλησα με συνερ­γά­τες μας στο εξω­τε­ρικό, ευαι­σθη­το­ποι­ή­θη­καν και βρήκαν οικο­γέ­νεια στη Γερ­μα­νία η οποία είχε άλλο ένα τυφλό σκυλάκι. Οι άνθρω­ποι αυτοί συγκι­νή­θη­καν με την ιστορία του Τσάρλι και προ­θυ­μο­ποι­ή­θη­καν να τον υιο­θε­τή­σουν. Εγώ λοιπόν ζήτησα από τους ανθρώ­πους εάν είναι δυνατό να έρθουν να το παρα­λά­βουν οι ίδιοι από τη Ρόδο. Δέχθη­καν, τους φιλο­ξε­νή­σαμε στο σπίτι μας… τους γνω­ρί­σαμε. Είναι υπέ­ρο­χοι άνθρω­ποι οι οποίοι προ­σφέ­ρουν στον Τσάρλι ένα ζεστό σπιτικό και απε­ριό­ρι­στη αγάπη.

Αυτές οι πράξεις είναι τόσο συγκι­νη­τι­κές και μας δίνουν τη δύναμη να συνε­χί­σουμε. Κακά τα ψέματα, είναι τόσα πολλά αυτά που αντι­με­τω­πί­ζουμε καθη­με­ρινά που υπάρ­χουν στιγμές στις οποίες λυγί­ζουμε.

Προχθές έβγαλα από λαγού­μια ποντι­κών μωράκια κου­τα­βά­κια που είχαν παρα­τή­σει. Ήταν γεμάτα τσι­μπού­ρια και σκου­λή­κια… Αυτά τα σκυ­λά­κια βρί­σκο­νται πλέον στο κυνο­κο­μείο.

Δεν το βλέπω ως δουλειά. Το αγαπάω αυτό που κάνω, με γεμίζει… Έχω φύγει από οικο­γε­νειακό τραπέζι για να πάω στα Μαριτσά να μαζέψω σκυλάκι που κιν­δύ­νευε. Το θεωρώ υπο­χρέ­ωσή μου αυτό το πράγμα.