Κατηγορεί τον πατέρα του για πλαστογραφία και απάτη

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, στην προ­σε­χή του συ­νε­δρί­α­ση, κα­τη­γο­ρού­με­νος για πλα­στο­γρα­φία μετά χρή­σε­ως και για απάτη, κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, με συ­νο­λι­κό όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 30.000 ευρώ, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, θα κα­θί­σει ένας κά­τοι­κος Πει­ραιά, ο οποί­ος κα­τα­μη­νύ­θη­κε από τον γιο του.

Το ιστο­ρι­κό της απί­θα­νης αυτής υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, πα­τέ­ρας του μη­νυ­τή, δια­τη­ρού­σε ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση στη Ρόδο με αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σιών την πώ­λη­ση ξυ­λουρ­γι­κών μη­χα­νη­μά­των από το έτος 1997.

Τον μήνα Νο­έμ­βριο του έτους 2004, ίδρυ­σε στο όνομα του γιου του επι­χεί­ρη­ση με αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σιών την πώ­λη­ση ξυ­λουρ­γι­κών ερ­γα­λεί­ων και μη­χα­νη­μά­των και έδρα στην Κρε­μα­στή καθώς ο ίδιος ελάμ­βα­νε σύ­ντα­ξη ανα­πη­ρί­ας και δεν ενο­μι­μο­ποιεί­το να ασκεί επαγ­γελ­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στο δικό του όνομα. Ωστό­σο, την εν τοις πράγ­μα­σι δια­χεί­ρι­ση της εται­ρεί­ας είχε ο ίδιος ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, αφού εκεί­νος έκανε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές συμ­φω­νί­ες με τους πε­λά­τες, ήταν δε απο­κλει­στι­κά υπεύ­θυ­νος για τη δια­χεί­ρι­ση τόσο των εμπο­ρευ­μά­των, όσο και των οι­κο­νο­μι­κών πόρων, εσό­δων-εξό­δων, της επι­χεί­ρη­σης.

Ο γιος του ου­δε­μία σχέση είχε στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα με την εν λόγω επι­χεί­ρη­ση -καί­τοι αυτή φαι­νό­ταν να λει­τουρ­γεί στο δικό του όνομα- καθώς στην ηλι­κία των 21 ετών, που βρι­σκό­ταν κατά το έτος 2004, μη έχο­ντας επαγ­γελ­μα­τι­κή εμπει­ρία και έχο­ντας μόλις ολο­κλη­ρώ­σει τη στρα­τιω­τι­κή του θη­τεία, απλά βοη­θού­σε τον πα­τέ­ρα του στο κα­τά­στη­μα, από τον μήνα Νο­έμ­βριο του έτους 2004 έως και το μήνα Οκτώ­βριο του έτους 2005, οπότε και με­τα­κό­μι­σε από τη Ρόδο στην Αθήνα, όπου και πα­ρέ­μει­νε μέχρι και το μήνα Μάρ­τιο του έτους 2006.

Στη συ­νέ­χεια, τον μήνα Μάρ­τιο του έτους 2006, επέ­στρε­ψε στη Ρόδο και διέ­μει­νε εδώ μέχρι και τον μήνα Σε­πτέμ­βριο του έτους 2006, οπότε και επέ­στρε­ψε και κα­τοι­κεί μό­νι­μα πλέον στην Αθήνα.

Κατά τα πα­ρα­πά­νω δια­στή­μα­τα της απου­σί­ας του, ο μη­νυ­τής είχε συμ­φω­νή­σει με τον πα­τέ­ρα του να τον ενη­με­ρώ­νει για τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης, έχο­ντας εμπι­στευ­θεί σε αυτόν την εν τοις πράγ­μα­σι δια­χεί­ρι­ση της επι­χεί­ρη­σης και αφή­νο­ντάς του και το μπλοκ επι­τα­γών, προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποιεί τις απαι­τού­με­νες οι­κο­νο­μι­κές συ­ναλ­λα­γές για τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης.

Στα πλαί­σια της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του, κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα των ετών 2006 και 2007, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εξέ­δω­σε συ­νο­λι­κά οκτώ επι­τα­γές συ­νο­λι­κής αξίας 23.057,69 ευρώ και συ­νο­λι­κά 14 συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές συ­νο­λι­κής αξίας 16.800 ευρώ, θέ­το­ντας στη θέση του εκ­δό­τη αυτών τη δική του υπο­γρα­φή κατ’ απο­μί­μη­ση της υπο­γρα­φής του γιου του και τη σφρα­γί­δα της επι­χεί­ρη­σης του τε­λευ­ταί­ου.

Στη συ­νέ­χεια, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έκανε χρήση των πα­ρα­πά­νω πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών με­τα­βι­βά­ζο­ντας αυτές δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως στους νό­μι­μους κο­μι­στές τους. Οι επι­τα­γές εμ­φα­νί­στη­καν νο­μό­τυ­πα και εμπρό­θε­σμα από το νό­μι­μο κο­μι­στή της έκα­στη αυτών στις πλη­ρώ­τριες τρά­πε­ζες προς πλη­ρω­μή, δεν πλη­ρώ­θη­καν λόγω ανε­παρ­κούς δια­θε­σί­μου υπο­λοί­που στο λο­γα­ρια­σμό του φε­ρό­με­νου ως εκ­δό­τη αυτών και σφρα­γί­στη­καν.

Τις 14 συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές κα­τέ­θε­σε στο πλα­φόν της επι­χεί­ρη­σης στην Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος και στη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, με σκοπό να πα­ρα­πλα­νή­σει με τη χρήση αυτών τις τρά­πε­ζες και να απο­κο­μί­σει πε­ριου­σια­κό όφε­λος ισό­πο­σο της συ­νο­λι­κής αξίας τους.

Δι­κά­ζε­ται για υπε­ξαί­ρε­ση

Στην ίδια δι­κά­σι­μο θα εξε­τα­στεί υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως δια­χει­ρι­στή και εντο­λο­δό­χου ξένης πε­ριου­σί­ας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, έναν κά­τοι­κο Ρόδου, πω­λη­τή και αντι­πρό­σω­πο στο νησί, εται­ρεί­ας της Αθή­νας.

Φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ενώ ήταν πω­λη­τής και αντι­πρό­σω­πος της εται­ρεί­ας αντι­κεί­με­νο της οποί­ας είναι η χον­δρι­κή πώ­λη­ση λευ­κών ειδών, προ­κει­μέ­νου να ει­σπράτ­τει για λο­γα­ρια­σμό της το αντί­τι­μο από τις πω­λή­σεις των προ­ϊ­ό­ντων της στη Δω­δε­κά­νη­σο και να το απο­δί­δει σε αυτή, κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 02.05.2008 έως 03.08.2009 να ιδιο­ποι­ή­θη­κε το συ­νο­λι­κό ποσό των 3.795,50 ευρώ.

Φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 22.04.2009 έως 22.10.2009 να ιδιο­ποι­ή­θη­κε πα­ρά­νο­μα και 11.828,53 ευρώ και συ­νο­λι­κά 15.624,03 ευρώ. Με το ίδιο βού­λευ­μα δια­τη­ρεί­ται η ισχύς διά­τα­ξης του Ανα­κρι­τή με την οποία του επι­βλή­θη­κε ο πε­ριο­ρι­στι­κός όρος της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου του από τη χώρα.