Εκλογές 2023: Πώς αντιδρούν οι πολιτικές δυνάμεις στην υπόθεση Γεωργούλη

Τα κόμματα εμπλέ­κο­νται σε ένα ακόμα θέμα που δεν αφορά τα δια­κυ­βεύ­ματα της επό­με­νης τετρα­ε­τίας, τις προ­ο­πτι­κές που κάθε πολι­τική δύναμη παρου­σιά­ζει ενώπιον των εκλο­γέων, τον οδικό χάρτη κάθε κόμ­μα­τος προς την ανά­πτυξη και την ευη­με­ρία, ώστε οι πολίτες να κάνουν επ’ αυτών τις επι­λο­γές τους στην κάλπη

Οπως είναι ανα­με­νό­μενο στο ελλη­νικό πολι­τικό σύστημα (και για ένα λόγο παρα­πάνω αφού βρι­σκό­μα­στε σε προ­ε­κλο­γική περίοδο) γύρω από την υπόθεση Γεωρ­γούλη στήθηκε για ακόμα μια φορά ένας τρι­κού­βερ­τος καβγάς μεταξύ (κυρίως) των τριών μεγα­λύ­τε­ρων πολι­τι­κών κομ­μά­των.

Είναι, ως φαί­νε­ται, κανόνας, πως για ο,τιδή­ποτε συμ­βαί­νει γύρω μας, πρέπει απα­ραι­τή­τως οι πολι­τι­κές δυνά­μεις να απο­κο­μί­ζουν οφέλη. Από προχθές που έγινε γνωστή η υπόθεση, κάθε πολι­τικό κόμμα προ­σπα­θεί να πάρει θέση που να το ωφελεί, ή, του­λά­χι­στον, να μην το ζημιώ­νει.

Η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει λάβει θέσεις άμυνας. Επι­κε­ντρώ­νει τις απα­ντή­σεις του στα ερω­τή­ματα που τίθε­νται σε τρεις άξονες:

Πρώτον, μόλις έλαβε γνώση ο Αλέξης Τσίπρας, προ­χώ­ρησε στην απο­μά­κρυνση του Αλέξη Γεωρ­γούλη από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεύ­τε­ρον, νωρί­τερα που είχε ενη­με­ρω­θεί για φήμες που αφο­ρού­σαν στον πρώην, πλέον, ευρω­βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ, είχε ζητήσει να διε­ρευ­νη­θεί η υπόθεση. Ερω­τή­θηκε ο ίδιος ο Γεωρ­γού­λης και έγινε μια σχετική έρευνα στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο, αλλά δεν βρέ­θη­καν απο­δει­κτικά στοι­χεία, γι αυτό η απο­μά­κρυνση του ηθο­ποιού από το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης δεν προ­χώ­ρησε τότε.

Και τρίτον, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει απο­δεί­ξει ότι είναι ενα­ντίον της έμφυλης βίας και της κακο­ποί­η­σης γυναι­κών με σειρά πρω­το­βου­λιών που έχει λάβει κατά καιρούς στο παρελ­θόν.

Μπού­με­ρανγκ βλέπει η ΝΔ

Η Νέα Δημο­κρα­τία επεν­δύει στο ότι η τοξι­κό­τητα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης γυρίζει με την υπόθεση Γεωρ­γούλη μπού­με­ρανγκ και πλήττει τον ΣΥΡΙΖΑ. Καταγ­γέλ­λει ότι η Κου­μουν­δού­ρου ενθάρ­ρυνε στελέχη της να απο­κα­λούν το κυβερ­νών κόμμα ως «κόμμα βιαστών» τόσο μετά την υπόθεση Λιγνάδη, όσο και μετά από εκείνη του Κολωνού. Ανέ­συ­ραν από τα αρχεία τους τρι­κά­κια της νεο­λαίας ΣΥΡΙΖΑ που κατήγ­γελ­λαν την κυβερ­νώσα παρά­ταξη για να τεκ­μη­ριώ­σουν τις μομφές που απηύ­θυ­ναν στον ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλ­ληλα από κυβερ­νη­τι­κές πηγές εκπο­ρεύ­ε­ται το ερώτημα «πότε έμαθε ο ΣΥΡΙΖΑ για τα όσα κατη­γο­ρεί­ται ότι έκανε ο Γεωρ­γού­λης;». Επι­κα­λού­νται τις μαρ­τυ­ρίες των ευρω­βου­λευ­τών Παπα­δη­μούλη και Κού­λο­γλου, σύμφωνα με τις οποίες ήδη από το 2020 υπήρχαν πλη­ρο­φο­ρίες σε βάρος του συγκε­κρι­μέ­νου ευρω­βου­λευτή, ενώ η απο­πο­μπή του έγινε μόλις πριν τρεις ημέρες.

Γενι­κό­τερα η στάση της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι να επιρ­ρί­πτει στον ΣΥΡΙΖΑ τις ευθύνες για την τοξική, όπως την χαρα­κτη­ρί­ζει, στάση του σε ανά­λο­γες περι­πτώ­σεις στε­λε­χών που βρί­σκο­νταν κοντά στο κυβερ­νών κόμμα, όπως ήταν η περί­πτωση Μίχου στον Κολωνό, και να γενι­κεύει τις κατη­γο­ρίες του ενα­ντίον όλης της ΝΔ, απο­κα­λώ­ντας την «κόμμα βιαστών», ενώ ταυ­τό­χρονα πολλά «τρολ» που η ΝΔ χρεώνει στον ΣΥΡΙΖΑ, δια­κι­νού­σαν στο twitter το hashtag «ΝΔ παι­δε­ρα­στές» κι άλλα παρό­μοια.

ΠΑΣΟΚ ενα­ντίον ΣΥΡΙΖΑ

Το ΠΑΣΟΚ, τέλος, στο οποίο ανήκει το θύμα που κατήγ­γειλε βιασμό και ξυλο­δαρμό από τον Αλέξη Γεωρ­γούλη, κατη­γο­ρεί τον ΣΥΡΙΖΑ για τρία πράγ­ματα:

Πρώτον, ότι ενώ υπήρχαν πλη­ρο­φο­ρίες για τη δράση του ήδη από το 2020, η Κου­μουν­δού­ρου δια­χώ­ρισε τη θέση της από τον ευρω­βου­λευτή μόλις προχθές, δεύ­τε­ρον ότι είναι πηγές του ΣΥΡΙΖΑ που διέρ­ρευ­σαν το όνομα της καταγ­γέλ­λου­σας (κατη­γο­ρία την οποία η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά) και τρίτον ότι δεν υπάρχει η ρητή κατα­δίκη των καταγ­γελ­λό­με­νων ως πράξεων Γεωρ­γούλη από θεσμικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως από την επι­τροπή ισό­τη­τας του κόμ­μα­τος κλπ.

Μακριά από τα επίδικα

Μόλις λίγα 24ωρά πριν την τυπική διάλυση της Βουλής (που ανα­μέ­νε­ται το μεση­μέρι του Σαβ­βά­του, 22/4) και την επίσημη έναρξη του προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα, τα κόμματα εμπλέ­κο­νται σε ένα ακόμα θέμα που δεν αφορά τα δια­κυ­βεύ­ματα της επό­με­νης τετρα­ε­τίας, τις προ­ο­πτι­κές που κάθε πολι­τική δύναμη παρου­σιά­ζει ενώπιον των εκλο­γέων, τον οδικό χάρτη κάθε κόμ­μα­τος προς την ανά­πτυξη και την ευη­με­ρία, ώστε οι πολίτες να κάνουν επ’ αυτών τις επι­λο­γές τους στην κάλπη.

Για ακόμα μια φορά οι πολίτες βρί­σκο­νται ενώπιον μιας «ροζ» υπό­θε­σης, επί της οποίας τα κόμματα αγω­νί­ζο­νται σε ποιο από αυτά δεν θα μείνει ο «μουν­τζού­ρης»…

Πηγή: imerisia.gr