Πως καταλαβαίνουμε πως έρχεται Πάσχα;

Μα από την πασχα­λινή δια­φή­μιση μεγάλης αλυ­σί­δας κατα­στη­μά­των με πρω­τα­γω­νι­στή γνωστό τρα­γου­δι­στή στις νυχτε­ρι­νές πίστες του παρελ­θό­ντος. Δηλώνει εξό­ρι­στος από τους οπαδούς του βιγκα­νι­σμού, όπως και η στρατιά από ψήστες που εμφα­νί­ζε­ται πίσω του. Και φυσικά ξεκί­νησε πόλεμος. Εδώ και κάποια χρόνια η κρε­α­το­φα­γία και ο βιγκα­νι­σμός μπαί­νουν στην αρένα σαν αντί­πα­λοι που ο ένας πρέπει να εξου­δε­τε­ρώ­σει τον άλλο. Το βλέ­πουμε να συμ­βαί­νει καθη­με­ρινά και να κορυ­φώ­νε­ται σε συγκε­κρι­μέ­νες περι­στά­σεις. Για εμάς, η Τσι­κνο­πέμ­πτη και το Πάσχα είναι τα απόλυτα πεδία μάχης ενός πολέμου που μαί­νε­ται επάνω από τις δια­τρο­φι­κές μας επι­λο­γές. Σε αυτή την αρένα όπου το ακραίο και το μίσος επι­κρα­τεί, χάνεται η ουσία. Και μένουν τα δύο στρα­τό­πεδα  που το ένα εχθρεύ­ε­ται το άλλο, αρνεί­ται να το κατα­νο­ή­σει και με κάθε ευκαι­ρία τού επι­τί­θε­ται. Βίγκαν ακτι­βι­στές μιλάνε για «γιορτές θανάτου» και δια­δη­λώ­νουν μπροστά σε κρε­ο­πω­λεία, ορκι­σμέ­νοι κρε­α­το­φά­γοι αντα­πο­δί­δουν με σειρές σούβλες αρνιά, κοκο­ρέ­τσια και θεωρούν τη χορ­το­φα­γία παρα­ξε­νιά. Υ.Γ. Εν τέλει, το μόνο που απο­κο­μί­ζουμε εμείς που δεν είμαστε βίγκαν αλλά ούτε και αντί (και είμαστε μάλλον οι περισ­σό­τε­ροι) είναι ότι αυτή η δια­φή­μιση δεν δια­κο­νεί κανένα τετρα­πέ­ρατο σχέδιο, καμία δεύτερη ανά­γνωση, κανένα shock value. Το μόνο που κατα­φέρ­νει είναι να υπη­ρε­τεί τις εμμονές κάποιου που έχει τα λεφτά –και το κακό γούστο– για να μας προ­σφέ­ρει άλλη μια ευκαι­ρία για μουρ­μούρα και flame wars στο Facebook. Υπάρ­χουν κι άλλοι τρόποι για να γίνεις viral.