Ομάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών Σαλάκου: Δέκα χρόνια στην πρώτη γραμμή της προσφοράς και του εθελοντισμού

Η Εθε­λο­ντι­κή Ομάδα Αντι­με­τώ­πι­σης Κα­τα­στρο­φών Σα­λά­κου έκλει­σε 10 χρό­νια ζωής, έχο­ντας να επι­δεί­ξει ση­μα­ντι­κό έργο.

Δέκα χρό­νια στην πρώτη γραμ­μή της προ­σφο­ράς και του εθε­λο­ντι­σμού, η παρέα των 10 εθε­λο­ντών που ξε­κί­νη­σε από την Σά­λα­κο το 2013 κα­τά­φε­ρε να κάνει τη δια­φο­ρά και η ομάδα να είναι σή­με­ρα ανα­γνω­ρί­σι­μη για το έργο της, όχι μόνο στη Ρόδο, αλλά σε όλη την Ελ­λά­δα.

Για τη δια­δρο­μή των 10 ετών, τις προ­σπά­θειες, τις εμπει­ρί­ες και τους στό­χους μιλά σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο επι­κε­φα­λής της Εθε­λο­ντι­κής Ομά­δας Αντι­με­τώ­πι­σης Κα­τα­στρο­φών Σα­λά­κου κ. Πα­να­γιώ­της Εγ­γλέ­ζος,

• Κύριε Εγ­γλέ­ζο, πρό­σφα­τα η Εθε­λο­ντι­κή Ομάδα Αντι­με­τώ­πι­σης Κα­τα­στρο­φών Σα­λά­κου, έκλει­σε 10 χρό­νια ζωής. Πώς ξε­κί­νη­σε αυτή η ιδέα;

Αρ­χι­κά, ήμουν μέλος στην Εθε­λο­ντι­κή Ομάδα Πρό­λη­ψης Κα­τα­στρο­φών με πρό­ε­δρο τον Ντίνο Μα­ντι­κό. Το 2011 συ­νει­δη­το­ποί­η­σα ότι θα πρέ­πει να δη­μιουρ­γη­θεί κάτι για να προ­στα­τεύ­σου­με τον φυ­σι­κό πλού­το της πε­ριο­χής μας, τον Προ­φή­τη Ηλία. Το 2011 ξε­κί­νη­σε η προ­σπά­θεια και το 2013 κα­τά­φε­ρα να δη­μιουρ­γή­σω την Εθε­λο­ντι­κή Ομάδα Αντι­με­τώ­πι­σης Κα­τα­στρο­φών Σα­λά­κου με 10 άτομα από το χωριό. Η ομάδα δη­μιουρ­γή­θη­κε με μια τρο­πο­ποί­η­ση του κα­τα­στα­τι­κού του Πο­λι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου και ήμα­σταν πρω­το­πό­ροι σε αυτή τη δια­δι­κα­σία η οποία αφού έγινε απο­δε­κτή από το Νο­μι­κό Συμ­βού­λιο της Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας, στη συ­νέ­χεια ακο­λου­θή­θη­κε και από άλ­λους Συλ­λό­γους ανά την Ελ­λά­δα.

Ο αρ­χι­κός σχε­δια­σμός και η πα­τρό­τρυν­ση του τότε διοι­κη­τή της ΠΥΡ του κ. Γαϊ­τα­νί­δη ήταν η ομάδα αυτή να εξε­λι­χθεί σε εθε­λο­ντι­κό πυ­ρο­σβε­στι­κό κλι­μά­κιο, κάτι πα­ρό­μοιο με το εθε­λο­ντι­κό κλι­μά­κιο Ατα­βύ­ρου. Ξε­κί­νη­σαν οι δια­δι­κα­σί­ες με δικά μας έξοδα, όμως δυ­στυ­χώς στην με­λέ­τη που κα­τα­θέ­σα­με για το κτή­ριο υπήρ­χαν κά­ποιες εκ­κρε­μό­τη­τες που μάλ­λον σε καλό μάς βγή­καν, καθώς εξαι­τί­ας αυτών δεν μας επε­τρά­πη να γί­νου­με εθε­λο­ντι­κό πυ­ρο­σβε­στι­κό κλι­μά­κιο. Κι έκτο­τε ολο­κλη­ρώ­σα­με τις δια­δι­κα­σί­ες ως εθε­λο­ντι­κή ομάδα και τε­λι­κά δι­καιω­θή­κα­με διότι εί­μα­στε πιο λει­τουρ­γι­κοί, πιο ευ­έ­λι­κτοι. Μετά από την πι­στο­ποί­η­ση που πή­ρα­με αλλά και από τον αριθ­μό μη­τρώ­ου από την Πο­λι­τι­κή Προ­στα­σία, υπα­γό­μα­στε στις δια­τα­γές και στη διά­θε­ση της ΠΥΡ από την 1η Μαΐου μέχρι και 31 Οκτω­βρί­ου. Κα­θη­με­ρι­νά το κα­λο­καί­ρι κά­νου­με βάρ­διες στο Πυ­ρο­φυ­λά­κιο που δη­μιουρ­γή­σα­με μόνοι μας, με τη βο­ή­θεια φίλων και χο­ρη­γών αλλά και με τη συν­δρο­μή της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας Κα­μεί­ρου με αντι­δή­μαρ­χο τον κ. Φλο­σκά­κη και με τη συν­δρο­μή της Πε­ρι­φέ­ρειας με τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Χρή­στο Ευ­στρα­τί­ου, όπως επί­σης του αντι­δη­μάρ­χου Τη­λέ­μα­χου Κα­μπού­ρη και του προ­έ­δρου του ΔΟΠΑΡ Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη.

• Πόσα άτομα εί­σα­στε στην ομάδα, η οποία ομο­λο­γου­μέ­νως είναι αρ­κε­τά δρα­στή­ρια;

Ξε­κι­νή­σα­με με 10 άτομα και σή­με­ρα η ομάδα έχει φτά­σει στα 32, από τα οποία τα 22 είναι πι­στο­ποι­η­μέ­να, έχουν πε­ρά­σει δη­λα­δή από την σχολή εκ­παί­δευ­σης της Πυ­ρο­σβε­στι­κής Ακα­δη­μί­ας. Εχου­με πάρει πι­στο­ποί­η­ση για δα­σο­πυ­ρό­σβε­ση και δα­σο­προ­στα­σία. Δεν έχου­με ασχο­λη­θεί με το κομ­μά­τι της αστι­κής φω­τιάς διότι απαι­τεί πλού­σιο εξο­πλι­σμό και όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε ένας εθε­λο­ντής δεν μπο­ρεί να κα­λύ­πτει τα έξοδα αυτά από την τσέπη του.

• Τα έξοδα για να επι­χει­ρεί­τε τα κα­λύ­πτε­τε εσείς;

Ολα τα έξοδα τα κα­λύ­πτα­με μέχρι σή­με­ρα από την τσέπη μας, εκτός από τον τε­λευ­ταίο χρόνο που για πρώτη φορά τα καύ­σι­μα για να με­τα­βαί­νου­με στα συμ­βά­ντα και οπου­δή­πο­τε κλη­θού­με από την Πο­λι­τι­κή Προ­στα­σία του Δήμου και της Πε­ρι­φέ­ρειας, πλέον μας τα κα­λύ­πτει ο Δήμος.

• Οι εθε­λο­ντές που συμ­με­τέ­χουν στην ομάδα είναι όλοι από την Σά­λα­κο;

Κα­τά­γο­νται ή έχουν σχέση με την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Σα­λά­κου. Υπάρ­χουν μόνο δύο εξαι­ρέ­σεις, η μία αφορά μέλος το οποίο προ­σαρ­τή­θη­κε επει­δή εί­χα­με συν­δρά­μει στην εξα­φά­νι­ση συγ­γε­νι­κού του προ­σώ­που και το θε­ώ­ρη­σε ως υπο­χρέ­ω­ση να μας υπο­στη­ρί­ξει και μια ακόμα που αφορά εθε­λο­ντή από γει­το­νι­κό χωριό τον οποίο θε­ω­ρού­με δικό μας άν­θρω­πο διότι μάς έχει βοη­θή­σει πάρα πολύ σε ό,τι του έχου­με ζη­τή­σει. Με την ευ­και­ρία που μου δί­νε­τε να σας πω ότι μας ζη­τή­θη­κε από μια ομάδα αν­θρώ­πων της Ελε­ού­σας και της Δι­μυ­λιάς να τους βοη­θή­σου­με για να δη­μιουρ­γή­σουν μια εθε­λο­ντι­κή ομάδα υπό την επί­βλε­ψή μας και με χαρά αντα­πο­κρι­θή­κα­με. Με τη λει­τουρ­γία και αυτής της ομά­δας έχου­με πλέον κά­λυ­ψη σχε­δόν όλου του Προ­φή­τη Ηλία, γιατί οι βάρ­διες που γί­νο­νται στην πε­ριο­χή “Φου­ντου­κλί”, κα­λύ­πτουν την πε­ριο­χή Δι­μυ­λιά, Ελε­ού­σα, Αρ­χι­πο­λη δη­λα­δή εκεί που δεν μπο­ρού­με να φτά­σου­με εμείς από το δικό μας εθε­λο­ντι­κό πυ­ρο­σβε­στι­κό φυ­λά­κιο.

• Ομως πέρα από τις φω­τιές, πα­ρεμ­βαί­νε­τε και σε άλλα συμ­βά­ντα.

Ναι, επι­χει­ρού­με σε πλημ­μύ­ρες, σε φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές αλλά βοη­θά­με ακόμα και σε κα­λύ­ψεις αγώ­νων ή με­γά­λων εκ­δη­λώ­σε­ων όπως π.χ. σε με­γά­λα πα­νη­γύ­ρια όπως του Αγίου Σουλά ή στο camping στην Ιστριο, που πραγ­μα­το­ποιού­νται υπό την δική μας επί­βλε­ψη και βε­βαί­ως και των άλλων εθε­λο­ντι­κών ομά­δων στο νησί που είναι εξί­σου δρα­στή­ριες.

• Σας έχου­με δει να συμ­με­τέ­χε­τε και σε έρευ­νες για τον εντο­πι­σμό συ­μπο­λι­τών μας.

Βε­βαί­ως, ανή­κου­με στην ομάδα του Silver Alert Δω­δε­κα­νή­σου όπως και άλλες εθε­λο­ντι­κές ομά­δες του νη­σιού οπότε ανά­λο­γα με την πε­ριο­χή ερευ­νών για εξα­φά­νι­ση ή οποιασ­δή­πο­τε πα­ρο­χής βο­ή­θειας, επεμ­βαί­νου­με. Υπάρ­χει μια άτυπη θα λέ­γα­με συμ­φω­νία, ότι τον πρώτο λόγο στις έρευ­νες έχει η ομάδα στην γε­ω­γρα­φι­κή πε­ριο­χή κά­λυ­ψης της οποί­ας διε­ξά­γο­νται οι έρευ­νες, επει­δή ακρι­βώς γνω­ρί­ζει την πε­ριο­χή. Το ίδιο συμ­βαί­νει και με πε­ρι­στα­τι­κά έκτα­κτης ανά­γκης και το καλό είναι ότι όλες οι εθε­λο­ντι­κές ομά­δες λει­τουρ­γού­με ως μία και αυτό μας δίνει ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη δύ­να­μη.

• Η έγκαι­ρη πα­ρέμ­βα­ση πά­ντως της ομά­δας ήταν κα­τα­λυ­τι­κή και σε αρ­κε­τά πε­ρι­στα­τι­κά.

Ηταν πράγ­μα­τι, όπως έχει συμ­βεί και με άλλες εθε­λο­ντι­κές ομά­δες. Φω­τιές που ξέ­σπα­σαν στην δική μας ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή και οι οποί­ες θα μπο­ρού­σαν να εξε­λι­χθούν σε τρα­γω­δία για το νησί, αντι­με­τω­πί­στη­καν χάρις στην άμεση επέμ­βα­ση της δικής μας ομά­δας όπως επί­σης και σε συμ­βά­ντα μέσα στο χωριό της Σα­λά­κου όπως φωτιά σε σπίτι από φιάλη υγρα­ε­ρί­ου, φωτιά από φω­το­βο­λί­δα την Ανά­στα­ση σε αυλή σπι­τιού αλλά και συμ­βά­ντα στην κο­ντι­νή μας πε­ριο­χή όπως ο Αγιος Σου­λάς όπου λόγω της γε­ω­γρα­φι­κής ενό­τη­τας και της πε­ριο­χής που κα­λύ­πτου­με, μπο­ρού­με και με­τα­βαί­νου­με πρώ­τοι μαζί με την Πυ­ρο­σβε­στι­κή. Πή­ρα­με μέρος και στις έρευ­νες για τον εντο­πι­σμό συ­μπο­λί­τη μας από τον Εμπω­να. Μέρος της άσκη­σής μας είναι η μά­θη­ση της γε­ω­γρα­φι­κής εμ­βέ­λειας και της πε­ριο­χής που κα­λύ­πτου­με. Σε όποια συμ­βά­ντα κλη­θού­με, όπως λέμε στην Πυ­ρο­σβε­στι­κή τα πρώτα 10 λεπτά είναι κρί­σι­μα, άρα αν γνω­ρί­ζεις πώς να με­τα­βείς πιο γρή­γο­ρα, ση­μαί­νει ότι μπο­ρείς να επι­χει­ρή­σεις και πιο γρή­γο­ρα.

• Υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον για συμ­με­το­χή νέων αν­θρώ­πων σε αυτή την ομάδα;

Εχου­με ξε­κι­νή­σει μια νέα προ­σπά­θεια εδώ και δύο χρό­νια, να εντά­ξου­με και νέα παι­διά στην ομάδα. Στην πρό­σφα­τη άσκη­ση που πραγ­μα­το­ποι­ή­σα­με, εί­χα­με τη χαρά να φι­λο­ξε­νού­με και οκτώ νέα παι­διά κάτω των 15 ετών που έρ­χο­νται κοντά στην ομάδα και θέ­λου­με κι εμείς να απο­τε­λούν τη βάση μας. Ολοι εμείς οι με­γά­λοι, έχου­με εντά­ξει τα παι­διά μας σε αυτή την ομάδα. Τα και­νούρ­για άτομα, είναι παι­διά μελών στην εθε­λο­ντι­κή ομάδα που βλέ­πο­ντας την αγω­νία και την προ­σπά­θεια να δια­τη­ρή­σου­με την ομάδα, έρ­χο­νται κοντά.

• Ποια πε­ρι­στα­τι­κά θυ­μά­στε πιο έντο­να από αυτά τα 10 χρό­νια προ­σφο­ράς;

Ενα πε­ρι­στα­τι­κό που θυ­μά­μαι έντο­να ήταν όταν κλη­θή­κα­με να βοη­θή­σου­με σε μια φωτιά σε σπίτι στ΄Α­φά­ντου όπου συν­δρά­μα­με για να βγά­λου­με έξω συ­μπο­λί­τη μας, ο οποί­ος είχε πάρα πολλά εγκαύ­μα­τα. Ηταν το πρώτο πε­ρι­στα­τι­κό που μάς στιγ­μά­τι­σε γιατί εί­δα­με άν­θρω­πο σε άσχη­μη κα­τά­στα­ση. Ενα με­γά­λο γε­γο­νός το οποίο θα θυ­μά­μαι ήταν η φωτιά στην Απο­λακ­κιά, όπου λόγω του ό,τι έχου­με μικρά και ευ­έ­λι­κτα οχή­μα­τα, μπο­ρού­σα­με να εί­μα­στε μέσα στις κα­τοι­κη­μέ­νες πε­ριο­χές. Θυ­μά­μαι την αγω­νία των κα­τοί­κων, των ηλι­κιω­μέ­νων, που μας τρα­βού­σαν για να σώ­σουν τις πε­ριου­σί­ες τους κι εμείς δεν μπο­ρού­σα­με να τους βοη­θή­σου­με όλους επει­δή ήταν με­γά­λης έκτα­σης η φωτιά… Θυ­μά­μαι και την με­γά­λη φωτιά που έκαι­γε στην πε­ριο­χή του Κα­λα­μώ­να. Οταν φτά­σα­με στο συμ­βάν πίσω από το οι­νο­ποιείο του Τρια­ντα­φύλ­λου άρ­χι­σαν να καί­γο­νται σπί­τια και άν­θρω­ποι μάς ζη­τού­σαν απε­γνω­σμέ­να βο­ή­θεια… Οταν ακού­σα­με στον ασύρ­μα­το για πρώτη φορά να ζη­τεί­ται εκ­κέ­νω­ση οι­κι­σμών. Εκεί πα­γώ­σα­με όλοι. Η πρώτη εκ­κέ­νω­ση που μάς ζη­τή­θη­κε να συν­δρά­μου­με ήταν στην πε­ριο­χή Θε­ο­λό­γου και εν συ­νε­χεία στην πε­ριο­χή των Μα­ρι­τσών, που τε­λι­κά ευ­τυ­χώς δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε διότι προ­λά­βα­με και κό­ψα­με τη φωτιά. Αυτά ήταν γε­γο­νό­τα τα οποία θεωρώ ότι δι­καί­ω­σαν την από­φα­σή μας για τη λει­τουρ­γία της ομά­δας, γιατί κα­τα­φέ­ρα­με κι εμείς μαζί σε συ­νερ­γα­σία με την στή­ρι­ξη που εί­χα­με και φυ­σι­κά με την επί­βλε­ψη της ΠΥΡ, να βοη­θή­σου­με για να πε­ριο­ρί­σου­με την κα­τα­στρο­φή στον τόπο μας.

• Κι αυτό δεί­χνει κ. Εγ­γλέ­ζο και τη σπου­δαιό­τη­τα του εθε­λο­ντι­σμού…

Τα μέλη μας, όπως και τα μέλη άλλων εθε­λο­ντι­κών ομά­δων, κοι­μό­μα­στε 24 ώρες το 24ωρο και τις 365 ημέ­ρες του χρό­νου με έναν ασύρ­μα­το στο χέρι για να μπο­ρέ­σου­με να φα­νού­με χρή­σι­μοι και να βοη­θή­σου­με εθε­λο­ντι­κά και μόνο. Αν κο­στο­λο­γή­σου­με τον εξο­πλι­σμό του κάθε εθε­λο­ντή μι­λά­με για μια πε­ριου­σία, κι αυτή η πε­ριου­σία κα­λύ­πτε­ται από εμάς τους ίδιους. Για πρώτη φορά φέτος η Πο­λι­τι­κή Προ­στα­σία του Δήμου Ρόδου με­ρί­μνη­σε και μας έδωσε ρου­χι­σμό και εξο­πλι­σμό όπως επί­σης και η άρι­στη συ­νερ­γα­σία με την Πε­ρι­φέ­ρεια, έχει διευ­κο­λύ­νει πολύ το έργο μας. Η δική μου ομάδα είχε την τιμή πρό­σφα­τα να αξιο­λο­γη­θεί και μά­λι­στα πρώτη στη σειρά, από την WWF και να μας χο­ρη­γη­θεί εξο­πλι­σμός αφού αξιο­λο­γη­θή­κα­με ανά­με­σα σε 129 εθε­λο­ντι­κές ομά­δες. Μας έδω­σαν ρούχα, άρ­βυ­λα τα οποία είναι κα­τάλ­λη­λα για φω­τιές και γά­ντια, εξο­πλι­σμό για πε­ζο­πό­ρο τμήμα και κράνη προ­στα­σί­ας. Αυτά είναι τα όπλα που αρ­χί­σα­με να παίρ­νου­με το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα αφού πε­ρά­σα­με όλες τις αξιο­λο­γή­σεις και όλα τα τεστ που προ­βλέ­πο­νται. Ολα τα προη­γού­με­να χρό­νια, επι­χει­ρού­σα­με κα­θα­ρά με δικά μας ατο­μι­κά μέσα και βέ­βαια με δικά μας χρή­μα­τα. Ακόμα και τα καύ­σι­μα έπει­τα από την κλήση των αρ­μό­διων υπη­ρε­σιών για να με­τα­βού­με για να κα­λύ­ψου­με συμ­βά­ντα, τα βά­ζα­με από την τσέπη μας. Εί­χα­με ένα τα­μείο και ο κάθε εθε­λο­ντής κάθε εβδο­μά­δα έβαζε ένα ευρώ για να έχου­με καύ­σι­μα στα οχή­μα­τα της ομά­δας ώστε να μπο­ρού­με να με­τα­βαί­νου­με στα συμ­βά­ντα.

• Και όλα αυτά μέσα στην οι­κο­νο­μι­κή κρίση.

Βε­βαί­ως. Πα­ρό­λα αυτά, κα­νείς από εμάς που πι­στεύ­ου­με και υπη­ρε­τού­με τον εθε­λο­ντι­σμό, δεν υπο­λο­γί­σα­με το κό­στος όλα αυτά τα χρό­νια. Στε­ρή­σα­με από την οι­κο­γέ­νειά μας έστω αυτά τα πέντε ευρώ τον μήνα ή οτι­δή­πο­τε άλλο προ­έ­κυ­πτε για τις ανά­γκες της ομά­δας, για να εί­μα­στε ενερ­γοί και χρή­σι­μοι. Η αγάπη μας για την ομάδα και την προ­σφο­ρά στον τόπο μας είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρη από οτι­δή­πο­τε άλλο.

• Σε όλα αυτά τα πε­ρι­στα­τι­κά, υπήρ­χαν φορές που κιν­δυ­νεύ­σα­τε;

Βέ­βαια. Πάρα πολ­λές φορές κιν­δυ­νεύ­σα­με και μά­λι­στα σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις ήταν και πολύ σο­βα­ρά τα πράγ­μα­τα. Δεν θα ξε­χά­σω όταν στη με­γά­λη φωτιά στα Λά­ερ­μα δύο μέλη της ομά­δας μας σώ­θη­καν από την πυρ­κα­γιά, με δική μου πα­ρέμ­βα­ση την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Τα άτομα αυτά δια­κο­μί­στη­καν στο νο­σο­κο­μείο με ανα­πνευ­στι­κά προ­βλή­μα­τα και ήταν μια τρο­μα­κτι­κή και τρα­γι­κή εμπει­ρία για εμένα ως επι­κε­φα­λής της ομά­δας την οποία δεν θέλω να ξα­να­βιώ­σω. Οπως και προ­σω­πι­κά εγώ, σε κά­ποια συμ­βά­ντα μαζί με πυ­ρο­σβέ­στες, μας κύ­κλω­σε η φωτιά που είναι και ο με­γα­λύ­τε­ρος κίν­δυ­νος όταν αλ­λά­ζει η φορά του ανέ­μου. Ολα αυτά βέ­βαια αντι­με­τω­πί­ζο­νται χάρις στην εκ­παί­δευ­ση και σε αυτό το ση­μείο θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω δη­μό­σια την ΠΥΡ και τους αξιω­μα­τι­κούς οι οποί­οι μάς έχουν εκ­παι­δεύ­σει, μάς έχουν αγκα­λιά­σει και μας θε­ω­ρούν κομ­μά­τι της Πυ­ρο­σβε­στι­κής. Σε τακτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα μας εκ­παι­δεύ­ουν, μας υπεν­θυ­μί­ζουν όλα αυτά που μας έχουν μάθει ώστε να μπο­ρού­με να προ­στα­τευ­τού­με αφε­νός και αφε­τέ­ρου να εί­μα­στε χρή­σι­μοι και για τους ίδιους.

• Ου­σια­στι­κά θέ­τε­τε στη διά­θε­ση του νη­σιού όχι μόνο τις υπη­ρε­σί­ες σας αλλά και τη σω­μα­τι­κή σας ακε­ραιό­τη­τα, τη ζωή σας.

Ναι ακρι­βώς, γι’ αυτό στις φω­τιές και στα συμ­βά­ντα δεν συμ­με­τέ­χουν τα μη πι­στο­ποι­η­μέ­να μέλη μας. Τα μη εκ­παι­δευ­μέ­να μέλη βοη­θούν επι­κου­ρι­κά στα συμ­βά­ντα, μα­κριά από τα μέ­τω­πα. Πολ­λές φορές κυρία Φώτη, μας πα­ρα­σύ­ρει το πάθος μας να προ­λά­βου­με να σώ­σου­με έστω και ένα δέ­ντρο που καί­γε­ται, χωρίς να υπο­λο­γί­ζου­με τη σω­μα­τι­κή μας ακε­ραιό­τη­τα… Γι’ αυτό πάντα στις ομά­δες που επι­χει­ρού­με, έχω φρο­ντί­σει να υπάρ­χει ο πιο ψύ­χραι­μος ο οποί­ος θα συ­γκρα­τεί και όλους εμάς τους υπό­λοι­πους. Πο­ρω­νό­μα­στε, να το πω ξε­κά­θα­ρα, με την προ­σπά­θεια να σώ­σου­με έστω κι ένα δέ­ντρο αγνο­ώ­ντας πλή­ρως τον κίν­δυ­νο όταν βρι­σκό­μα­στε στο πεδίο, κάτι που συμ­βαί­νει βέ­βαια και στην Πυ­ρο­σβε­στι­κή.

• Ποια είναι τα συ­ναι­σθή­μα­τα, και οι σκέ­ψεις μετά τη λήξη του κάθε συμ­βά­ντος;

Ενα συμ­βάν θε­ω­ρεί­ται ότι πάει καλά, όταν κα­τα­φέ­ρου­με να πε­ριο­ρί­σου­με τη ζημιά στον μι­κρό­τε­ρο δυ­να­τό βαθμό. Πα­ρό­λα αυτά, όταν καί­γο­νται στρέμ­μα­τα γης είναι πάντα μια με­γά­λη απώ­λεια. Οταν επι­στρέ­φου­με με τα οχή­μα­τά μας στη βάση μας μετά το συμ­βάν, περ­νώ­ντας μέσα από τα χωριά οι άν­θρω­ποι βγαί­νουν και χει­ρο­κρο­τούν τα μέλη της ομά­δας μας. Αυτό το έχου­με ζήσει πάρα πολ­λές φορές και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο στην τε­λευ­ταία φωτιά στις Πε­τα­λού­δες, όπου επί τρία με­ρό­νυ­χτα ήμα­σταν εκεί χωρίς να λεί­ψει κα­νέ­να μέλος της ομά­δας. Οταν έληξε το συμ­βάν και επι­στρέ­φα­με στη βάση μας, ει­δι­κά στη Σο­ρω­νή, στις Φάνες, και στα Κα­λα­βάρ­δα απ΄ό­που περ­νά­με για να φτά­σου­με στη Σά­λα­κο, ο κό­σμος βγήκε στο δρόμο και μας χει­ρο­κρο­τού­σε. Αυτή ήταν η κα­λύ­τε­ρη αντα­μοι­βή και η ικα­νο­ποί­η­ση που θα μπο­ρού­σα­με να πά­ρου­με ως εθε­λο­ντές. Το ευ­χα­ρι­στώ και το χει­ρο­κρό­τη­μα του κό­σμου δεν κο­στο­λο­γού­νται, δεν πλη­ρώ­νο­νται.

• Φα­ντά­ζο­μαι ότι αυτή η πο­ρεία των 10 ετών θα σας έχει δέσει με τα παι­διά της ομά­δας.

Εχου­με δεθεί. Και γι αυτό το λόγο έχου­με επι­λέ­ξει η ομάδα να είναι κλει­στή, να εί­μα­στε άτομα που γνω­ρί­ζει ο ένας τον άλλον γιατί όταν πας στο συμ­βάν, πρέ­πει να ξέ­ρεις ποιος είναι πίσω σου και τι δυ­να­τό­τη­τες έχει αυτός για να μπο­ρέ­σει να σε προ­στα­τεύ­σει. Εμείς πλέον με­τα­ξύ μας εί­μα­στε μια με­γά­λη οι­κο­γέ­νεια. Γι αυτό έχου­με επι­βιώ­σει, έχου­με κα­τα­φέ­ρει να αντέ­ξου­με 10 χρό­νια. Η ομάδα κατά κοινή ομο­λο­γία είναι ανα­γνω­ρί­σι­μη, τόσο στη Ρόδο όσο και στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα με­τα­ξύ των εθε­λο­ντι­κών ομά­δων κι αυτή είναι η επι­τυ­χία μας. Είναι θέμα εμπι­στο­σύ­νης με­τα­ξύ μας, εμπι­στευό­μα­στε τη σω­μα­τι­κή μας ακε­ραιό­τη­τα, τη ζωή μας το ένα μέλος στα χέρια του άλλου… Οταν φτά­σεις στο μέ­τω­πο, δεν ξέ­ρεις τι σε πε­ρι­μέ­νει. Γι αυτό πρέ­πει να αι­σθά­νε­σαι σι­γου­ριά για την ομάδα που σε πλαι­σιώ­νει.

• Κύριε Εγ­γλέ­ζο, ο στό­χος ποιος είναι;

Να κα­τα­φέ­ρω και τον τε­λευ­ταίο νεαρό άνδρα ή κο­πέ­λα του χω­ριού να εντα­χθεί σε αυτή την ομάδα που κο­σμεί τη Σά­λα­κο και το νησί, και να υπάρ­χει συ­νέ­χεια σε αυτή την προ­σπά­θεια που ξε­κι­νή­σα­με πριν από 10 χρό­νια.