Η σκανδαλώδης εξαίρεση για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ από την υποχρέωση αποζημίωσης επιβατών

Η εθνική τρα­γω­δία στα Τέμπη εξα­κο­λου­θεί να φέρνει στο φως απί­στευ­τες απο­κα­λύ­ψεις για τους σιδη­ρο­δρό­μους και τις πολι­τι­κές των ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων.

Το πολύ­νε­κρο σιδη­ρο­δρο­μικό δυστύ­χημα στα Τέμπη, που έχει βυθίσει στο πένθος ολό­κληρη την Ελλάδα, έχει ταυ­τό­χρονα προ­κα­λέ­σει αγα­νά­κτηση και οργή για τα ανα­ρίθ­μητα «γιατί» αυτής της τρα­γω­δίας.

«Γιατί», που δεν εξα­ντλού­νται σε ένα ανθρώ­πινο λάθος ενός άπειρου σταθ­μάρχη.

Και μέσα στον κυκεώνα των πλη­ρο­φο­ριών για τις ελλεί­ψεις εν έτει 2023 σε σύγ­χρονο εξο­πλι­σμό και σε προ­σω­πικό των ελλη­νι­κών σιδη­ρο­δρό­μων, μία νέα απο­κά­λυψη από τα… παλιά έρχεται να ανε­βά­σει κυριο­λε­κτι­κώς την πίεση!

Η «αμαρ­τωλή» εξαί­ρεση

Υπουρ­γική απόφαση του Δεκεμ­βρίου του 2019, δηλαδή της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης της ΝΔ, που φέρει ημε­ρο­μη­νία 27/12/2019 και την υπο­γραφή τού τότε υφυ­πουρ­γού Μετα­φο­ρών Γιάννη Κεφα­λο­γιάννη, εξαιρεί την ΤΡΑΙΝΟΣΕ – και μάλιστα, για πέντε χρόνια, ως το 2024, όπως και οι δύο προη­γού­με­νες που υπε­γρά­φη­σαν το 2009 και το 2014 – από το να απο­ζη­μιώ­νει χρη­μα­τικά επι­βά­τες όταν παρα­βιά­ζο­νται βασικά δικαιώ­ματά τους.

Η απόφαση αυτή, ουσια­στικά, αξιο­ποί­ησε τη δυνα­τό­τητα που δίνει σε κάθε κράτος – μέλος ο ευρω­παϊ­κός Κανο­νι­σμός 1371/2007 για «τα δικαιώ­ματα και τις υπο­χρε­ώ­σεις των επι­βα­τών σιδη­ρο­δρο­μι­κών γραμμών», να χορηγεί εξαι­ρέ­σεις επί συγκε­κρι­μέ­νων άρθρων για τις απο­ζη­μιώ­σεις επι­βα­τών για ορι­σμένο χρονικό διά­στημα.

Σύμφωνα με την υπουρ­γική απόφαση, οι εξαι­ρέ­σεις αφορούν στα εξής άρθρα του Κανο­νι­σμού: Άρθρο 10 Συστή­ματα ταξι­διω­τι­κών πλη­ρο­φο­ριών και κρα­τή­σεων, Άρθρο 13 Προ­κα­τα­βο­λές, Άρθρο 15 Ευθύνη για καθυ­στε­ρή­σεις, απώ­λειες αντα­πό­κρι­σης και ακυ­ρώ­σεις, Άρθρο 16 Επι­στροφή χρη­μά­των και επα­να­δρο­μο­λό­γηση, Άρθρο 17 Απο­ζη­μί­ωση κομί­στρου, Άρθρο 18 Συν­δρομή.

Τι γίνεται «εάν επι­βά­της σκο­τω­θεί ή τραυ­μα­τι­στεί»

Και αν νομί­ζετε πως η εξαί­ρεση αυτή αφορά μόνο σε καθυ­στε­ρή­σεις δρο­μο­λο­γίων και άλλα παρεμ­φερή προ­βλή­ματα, κάνετε λάθος.

Γιατί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ από το 2019 έχει εξαι­ρε­θεί, για παρά­δειγμα, από την υπο­χρέ­ωση που ορίζει ο ευρω­παϊ­κός κανο­νι­σμός ότι ένας επι­βά­της, «χωρίς απώλεια του δικαιώ­μα­τος μετα­φο­ράς, μπορεί να ζητήσει απο­ζη­μί­ωση για καθυ­στε­ρή­σεις από σιδη­ρο­δρο­μική επι­χεί­ρηση, εάν αντι­με­τω­πί­ζει καθυ­στέ­ρηση για τη δια­δρομή από τον τόπο ανα­χώ­ρη­σης έως τον τόπο προ­ο­ρι­σμού» (αρ.17), αλλά ακόμη και από την υπο­χρέ­ωση σύμφωνα με την οποία «εάν επι­βά­της σκο­τω­θεί ή τραυ­μα­τι­στεί, η σιδη­ρο­δρο­μική επι­χεί­ρηση, πρέπει, χωρίς καθυ­στέ­ρηση και οπωσ­δή­ποτε το αργό­τερο εντός δεκα­πέ­ντε ημερών από τον καθο­ρι­σμό της ταυ­τό­τη­τας του φυσικού προ­σώ­που που δικαιού­ται απο­ζη­μί­ω­σης, να προ­κα­τα­βά­λει τα ποσά που απαι­τού­νται για την κάλυψη άμεσων οικο­νο­μι­κών αναγκών ανάλογα με την προ­κλη­θείσα ζημία» (αρ. 13).

Πηγή in.gr