Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας: Πρόβλημα υγείας με διαστάσεις επιδημίας

Η παχυ­σαρ­κία είναι ένα παγκό­σμιο πρό­βλημα υγείας, είναι μια χρόνια νόσος με δια­στά­σεις επι­δη­μίας και απαι­τεί­ται ολι­στική αντι­με­τώ­πιση και ανά­πτυξη ολο­κλη­ρω­μέ­νων σχεδίων δράσης

Ανη­συ­χη­τική δεν είναι μόνο η παχυ­σαρ­κία των ενη­λί­κων που αυξά­νε­ται σε κάθε ήπειρο, αλλά και η έκρηξη της παι­δι­κής παχυ­σαρ­κίας, και η πρόληψη είναι η μεγα­λύ­τερη επέν­δυση για τις επό­με­νες γενιές.

Οι ρίζες της παχυ­σαρ­κίας είναι βαθιές και ο μόνος τρόπος που μπο­ρούμε να πετύ­χουμε κάποια πρόοδο είναι να εργα­στούμε όλοι μαζί, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Μελέτης της Παχυ­σαρ­κίας, του Μετα­βο­λι­σμού και των Δια­τα­ρα­χών Δια­τρο­φής (ΕΠΑΜΕΔΙ), Γιώργος Πανο­τό­που­λος, με αφορμή την Παγκό­σμια Ημέρα Παχυ­σαρ­κίας που είναι η 4η Μαρτίου. Φέτος το μήνυμα είναι «Αλλά­ζο­ντας τις προ­ο­πτι­κές: Ας μιλή­σουμε για την Παχυ­σαρ­κία», με στόχο την μετα­τροπή της ευρείας ευαι­σθη­το­ποί­η­σης σε απο­τε­λε­σμα­τική δράση.

Στοι­χεία για την παχυ­σαρ­κία

Σχεδόν ένας στους έξι ενή­λι­κες παγκο­σμίως, δηλαδή 800 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι, ήδη ζουν με την ασθέ­νεια και πολλά εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πων ακόμη είναι σε κίνδυνο.

Η παιδική παχυ­σαρ­κία ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί κατά 60% την επόμενη οκτα­ε­τία, φτά­νο­ντας τα 250 εκα­τομ­μύ­ρια έως το 2030.

Οι ιατρι­κές συνέ­πειες της παχυ­σαρ­κίας θα κοστί­σουν πάνω από 1 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ριο δολάρια μέχρι το 2025.

Η Ελλάδα ακο­λου­θεί ότι ισχύει και στον υπό­λοιπο δυτικό κόσμο, ανα­φέ­ρει ο κ. Πανο­τό­που­λος, δηλαδή 50 έως 65% είναι υπέρ­βα­ροι ή παχύ­σαρ­κοι και του­λά­χι­στον 25 έως 30% έχουν παχυ­σαρ­κία.

Δομικές ρίζες της παχυ­σαρ­κίας

Η παχυ­σαρ­κία έχει γονι­διακό υπό­βα­θρο και υπάρ­χουν τρία στοι­χεία που την προ­κα­λούν. Η ψυχή, η δια­τροφή και η άσκηση. Επο­μέ­νως είναι ένα πολυ­πα­ρα­γο­ντικό πρό­βλημα που όσο το αντι­με­τω­πί­ζουμε επι­φα­νειακά και απο­σπα­σμα­τικά θα παρα­μέ­νουμε στα ίδια, ανα­φέ­ρει ο κ. Πανο­τό­που­λος.

Άμεση κινη­το­ποί­ηση σε τρεις τομείς

Κατάλ­λη­λες ιατρι­κές υπη­ρε­σίες υγείας για την αντι­με­τώ­πιση των ατόμων με παχυ­σαρ­κία. Παρέμ­βαση σε πρώιμο στάδιο της νόσου για καλύ­τερα απο­τε­λέ­σματα στη θερα­πεία. «Δεν θα περι­μέ­νουμε να γίνει 60 ετών κάποιος και να έχει κάνει 50 δίαιτες, το φαι­νό­μενο γιο- γιο για να παρέμ­βουμε», τονίζει.

Πρόληψη στους νεό­τε­ρους, με στο­χευ­μέ­νες δράσεις και ουσια­στι­κούς πρα­κτι­κούς τρόπους για να μπο­ρέ­σουμε να στα­μα­τή­σουμε την παιδική και εφηβική παχυ­σαρ­κία. Η παιδική παχυ­σαρ­κία επη­ρε­ά­ζει τη σωμα­τική και ψυχική υγεία, την αυτο­ε­κτί­μηση, την κοι­νω­νική αποδοχή, τις επι­δό­σεις στις σπουδές και την ποιό­τητα ζωής παιδιών και εφήβων και συχνό­τατα οδηγεί στην παχυ­σαρ­κία στην ενήλικη ζωή.

Θερα­πεία της παχυ­σαρ­κίας

Η παχυ­σαρ­κία είναι ένα χρόνιο νόσημα που είναι εξε­λισ­σό­μενο και υπο­τρο­πιά­ζων και χρειά­ζε­ται ολι­στική αντι­με­τώ­πιση, ανα­φέ­ρει ο κ. Πανο­τό­που­λος. «Δεν πρέπει να περιο­ρί­σουμε την παχυ­σαρ­κία στην δια­τροφή. Το πρό­βλημα δεν θα λυθεί με μία δίαιτα και διαι­τη­τι­κές οδηγίες. Η βιο­μη­χα­νία του αδυ­να­τί­σμα­τος καλά κρατεί γι αυτό τα νούμερα αυξά­νουν. Η θερα­πεία της παχυ­σαρ­κίας δεν είναι μόνο το αδυ­νά­τι­σμα και η απώλεια κιλών. Είναι η συνο­λική βελ­τί­ωση της υγείας. Μιλάμε για μία νόσο και πρέπει να ξεκι­νή­σουμε από τον γιατρό μας και αυτός θα μας κατευ­θύ­νει». Όπως λέει ο κ. Πανο­τό­που­λος, η προ­σφυγή μας σε κατάλ­λη­λες ιατρι­κές δομές είναι το πρώτο βήμα, καθώς το πρό­βλημα είναι πολύ πιο σοβαρό από μία οδηγία δια­τρο­φής. «Η πρώτη άμυνα είναι η επαφή με το γιατρό και δεύτερο η απε­νε­χο­ποί­ηση, δεν φταίει αυτός που είναι παχύ­σαρ­κος καθώς τις πιο πολλές φορές είναι συν­δυα­σμός πολλών παρα­γό­ντων. Κανείς δεν θέλει να είναι φαγανός, τεμπέ­λης και παχύ­σαρ­κος, αυτή είναι μια απλού­στευση και έτσι οδη­γού­μα­στε στο ρατσι­σμό και τον στιγ­μα­τι­σμό. Πρέπει να ζητήσει βοήθεια από τον θερά­πο­ντα γιατρό του».

Δυστυ­χώς, προ­σθέ­τει ο κ. Πανο­τό­που­λος, στην Ελλάδα βρι­σκό­μα­στε πάρα πολύ πίσω σε αυτές τις δομές που θα υπο­δέ­χο­νται τους ανθρώ­πους με πρό­βλημα παχυ­σαρ­κίας. Πρέπει να βελ­τιώ­σουμε την παροχή υπη­ρε­σιών αντι­με­τώ­πι­σης της παχυ­σαρ­κίας και να δια­σφα­λί­σουμε την πρό­σβαση σε αυτές για κάθε άτομο, παιδιά και ενή­λι­κες, που τις χρειά­ζε­ται. «Περισ­σό­τε­ρος σεβα­σμός. Καλύ­τερη φρο­ντίδα. Τολ­μη­ρές πολι­τι­κές. Πραγ­μα­τική δράση», αυτά χρεια­ζό­μα­στε για να αντι­με­τω­πί­σουμε το πρό­βλημα της παχυ­σαρ­κίας και ο καθένας έχει το ρόλο του να παίξει.