Χαιρετισμός του Δημάρχου Ρόδου κ. Αντώνη Καμπουράκη στην επιστημονική εκδήλωση Αστικού Δικονομικού Δικαίου, στη μνήμη του Σταύρου Κουταλιανού

Χαι­ρε­τι­σμό απή­υ­θυνε ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης στην επι­στη­μο­νική εκδή­λωση Αστικού Δικο­νο­μι­κού Δικαίου, στη μνήμη του Σταύρου Κου­τα­λια­νού.

Ο Δήμαρ­χος Ρόδου ανέφερε τα εξής:

“Κυρίες & Κύριοι,

Πρώτα απ’ όλα, θέλω να σας καλω­σο­ρίσω, όλες και όλους, στην πάντα φιλό­ξενη και πάντα όμορφη, όλες τις εποχές του χρόνου, Ρόδο μας.

Όπως όλοι οι Ροδίτες, που αγαπάμε αυτό τον ευλο­γη­μένο τόπο, έτσι και ο Σταύρος Κου­τα­λια­νός, με τη ζωή του και τις δρα­στη­ριό­τη­τές του, ήθελε να κάνει πάντα, το κάτι παρα­πάνω, για το νησί μας.

Το ίδιο κατά­φερε να κάνει, και με τον αδόκητο, θάνατό του. Γιατί δεν είναι μικρό πράγμα, να είναι εδώ απόψε, για να τιμήσει τη μνήμη του, όλη η οικο­γέ­νεια, της Νομικής Σχολής, του Δημο­κρι­τείου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης. Σχολή, με την οποία διατηρώ κι εγώ, προ­σω­πικά, ισχυ­ρούς συναι­σθη­μα­τι­κούς δεσμούς, καθότι υπήρξα φοι­τη­τής, και πτυ­χιού­χος της, και παρα­μέ­νει όλα αυτά τα χρόνια, στη σκέψη μου, και την καρδιά μου.

Σας ευχα­ρι­στώ λοιπόν θερμά, που είστε εδώ, έχοντας πάρει, αυτή την τόσο σημα­ντική επι­στη­μο­νικά, αλλά και τόσο ανθρώ­πινη πρω­το­βου­λία, για ένα νομικό, επι­στη­μο­νικό, μνη­μό­συνο, του Σταύρου, και της προ­σφο­ράς του. Αντι­κα­το­πτρί­ζει με ακρί­βεια, το ήθος με το οποίο πορεύ­τηκε ο Σταύρος, σε όλη τη στα­διο­δρο­μία του. Επι­στη­μο­σύνη, και ανθρω­πιά μαζί.

Εκείνο το πρωινό του Νοεμ­βρίου, που πλη­ρο­φο­ρη­θή­καμε στη Ρόδο, την ξαφνική και τόσο απροσ­δό­κητη απώλεια, του Σταύρου Κου­τα­λια­νού, όλο το νησί πάγωσε. Ο Σταύρος, δεν ήταν μόνον ένας κατα­ξιω­μέ­νος νομικός και συμ­βο­λαιο­γρά­φος. Ήταν ένας δημιουρ­γι­κός, και χαρι­σμα­τι­κός Ροδίτης. Ένας άνθρω­πος ευπρε­πής, και δημιουρ­γι­κός, πάντα με χαμό­γελο και καλο­σύνη, και πάντα ενεργά αφο­σιω­μέ­νος, στη συνεχή προ­σφορά, προς την τοπική κοι­νω­νία μας. Το σοκ ήταν μεγάλο. Γι’ αυτό, η αγάπη και η εκτί­μηση των Ροδιτών, στο πρόσωπό του, εκφρά­στηκε από τα χιλιά­δες μηνύ­ματα, και τις ανα­φο­ρές, που κατέ­κλυ­σαν τα κοι­νω­νικά δίκτυα.

Ορα­μα­τι­στής, αλλά και ταυ­τό­χρονα πρα­κτι­κός, μέσα στην καθη­με­ρι­νό­τητά του, ο Σταύρος ήταν ανάμεσα, στους ανθρώ­πους, που ποτέ δεν έλεγαν, «αυτό δεν γίνεται». Πάντα συζη­τούσε, έψαχνε, προ­σπα­θούσε, για το πώς, «μπορεί να γίνει». Μια μεγάλη αρετή, ειδικά για έναν νομικό επι­στή­μονα, που έχει συχνά να αντι­με­τω­πί­σει, εξαι­ρε­τικά δύσκολα, και πολύ­πλοκα ζητή­ματα. Όμως, τον κινη­το­ποιούσε πάντα, το αίσθημα της προ­σφο­ράς και του δικαίου, και τον χαρα­κτή­ριζε η απο­φα­σι­στι­κό­τητα, να επιλύει προ­βλή­ματα. Κι αυτό το ανα­γνω­ρί­ζει, όλη, η Ρόδος.

«Ώσπερ, σώμα, στε­ρη­θέν ψυχής, πίπτει, ούτω, και πόλις, μη όντων νόμων, κατα­λύ­ε­ται». Έτσι έλεγε ο Αρι­στο­τέ­λης. Όπως το σώμα, όταν στε­ρη­θεί την ψυχή, πεθαί­νει, έτσι και η πόλη, όταν δεν υπάρ­χουν νόμοι, κατα­λύ­ε­ται. Γι’ αυτό, και η ορθή εφαρ­μογή του νόμου, έχει θεμε­λιακή σημασία, για κάθε κοι­νω­νία. Κι ο Σταύρος Κου­τα­λια­νός, απο­τέ­λεσε ένα λαμπρό πρότυπο, νομικού επι­στή­μονα, ώστε το δίκαιο, να μην είναι μια αφη­ρη­μένη ιδέα, αλλά, μια εφαρ­μο­σμένη πρα­κτική, μέσα στην καθη­με­ρι­νό­τητα.

Θα τον θυμό­μα­στε, πάντα. Η παρου­σία του, το έργο του, η προ­σφορά του, θα παρα­μεί­νουν ζωντα­νές, στη συλ­λο­γική μνήμη του νησιού μας. Γι’ αυτό, και αξίζει να προ­σπα­θή­σουμε όλοι, αυτή την επι­στη­μο­νική ημερίδα, στη μνήμη του, να την κάνουμε θεσμό, και να επα­να­λαμ­βά­νε­ται, σε ετήσια βάση. Και ο Δήμος Ρόδου, κι εγώ προ­σω­πικά, θα είμαστε αρωγοί, σε αυτή την κατεύ­θυνση. Καθώς ο Σταύρος, έδωσε πολλά για τον τόπο του, η Ρόδος το ανα­γνω­ρί­ζει, και το παρά­δειγμά του, πρέπει να φωτίζει το δρόμο, και των νέων νομικών επι­στη­μό­νων, του νησιού μας, και όχι μόνο.

Με αυτές, τις λίγες σκέψεις, θέλω να εκφράσω, για άλλη μια φορά, τα πλέον θερμά συλ­λη­πη­τή­ριά μου, στην οικο­γέ­νειά του, και τους οικεί­ους του, και ταυ­τό­χρονα να εκφράσω, τις θερμές ευχα­ρι­στίες μου, σε όλους, όσοι συμ­με­τεί­χαν, στη διορ­γά­νωση, αυτής της εκδή­λω­σης τιμής και μνήμης, ενός άξιου Ροδίτη.

Σας Ευχα­ρι­στώ, για την Προσοχή σας”.