Επιδικάστηκε αποζημίωση σε ιδιοκτήτρια σκάφους που λεηλατήθηκε ενώ φυλασσόταν στη Ρόδο

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (τακτική δια­δι­κα­σία) έγινε δεκτή η αγωγή μιας υπηκόου Τουρ­κίας, προ­σω­ρι­νής κατοί­κου της Ρόδου, κατά ανώ­νυ­μης εται­ρείας του νησιού και της επι­δι­κά­στηκε χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 27.373,20 €, νομι­μό­τοκα για σοβαρές φθορές σε σκάφος ιδιο­κτη­σίας της κατά τη διάρ­κεια της φύλαξής του.

Η ενά­γουσα εξέθεσε ότι η ανώνυμη εται­ρεία που δια­τη­ρεί επι­χεί­ρηση ανέλ­κυ­σης, καθέλ­κυ­σης και ελλι­με­νι­σμού και φύλαξης σκαφών και την 5η Δεκεμ­βρίου 2019 ανέλαβε την εργασία ανέλ­κυ­σης και φύλαξης, στους χώρους των χερ­σαίων εγκα­τα­στά­σεών της επι­χεί­ρη­σής της, του μηχα­νο­κί­νη­του σκάφους ανα­ψυ­χής ιδιο­κτη­σίας της ενά­γου­σας.

Υπο­στή­ριξε ότι μετά την ανέλ­κυση του σκάφους της η ενα­γο­μένη το τοπο­θέ­τησε σε σημείο των εγκα­τα­στά­σεών της και την 5η Νοεμ­βρίου 2020 διε­πί­στωσε ότι σε άγνωστο χρόνο άγνω­στοι δράστες, αφού εισήλ­θαν ανε­μπό­δι­στα στο χώρο των εγκα­τα­στά­σεών της, διέρ­ρη­ξαν και λεη­λά­τη­σαν το σκάφος της.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η σύμβαση, που καταρ­τί­σθηκε μεταξύ της ενά­γου­σας και της ενα­γό­με­νης έφερε τα χαρα­κτη­ρι­στικά της σύμ­βα­σης παρα­κα­τα­θή­κης, που συνήφθη στο πλαίσιο άλλης συμ­βά­σεως (έργου και δη ανέλ­κυ­σης του σκάφους), οπότε για τη μικτή αυτή σύμβαση, δεδο­μέ­νου ότι κάθε παροχή (υπη­ρε­σία ανέλ­κυ­σης και υπη­ρε­σία φύλαξης) είναι της αυτής σπου­δαιό­τη­τας για τους συμ­βαλ­λο­μέ­νους.

Εφόσον συγ­χρό­νως με τη σύμβαση ανέλ­κυ­σης του σκάφους της ενά­γου­σας, απο­δεί­χθηκε ότι η ενα­γο­μένη είχε συνάψει με την τελευ­ταία και σύμβαση παρα­κα­τα­θή­κης, δυνάμει της οποίας είχε ανα­λά­βει και τη φύλαξη του σκάφους της, έναντι μηνιαίας αμοιβής ποσού 216 ευρώ πλέον ΦΠΑ, κατά τη διάρ­κεια της απου­σίας της, σύμβαση παρα­κα­τα­θή­κης η οποία, μπορεί να καταρ­τί­ζε­ται και στο πλαίσιο άλλης σύμ­βα­σης, όπως είναι η σύμβαση έργου και δη ανέλ­κυ­σης σκάφους, που συνιστά σύμβαση διάφορη αυτής σε περί­πτωση φθοράς ή κλοπής του φυλασ­σό­με­νου σκάφους η ενα­γο­μένη ευθύ­νε­ται ως θεμα­το­φύ­λα­κας.

Περαι­τέρω, απο­δεί­χθηκε ότι σε άγνωστο χρόνο, άγνω­στοι δράστες, αφού εισήλ­θαν στο χώρο των εγκα­τα­στά­σεων της ενα­γο­μέ­νης, διέρ­ρη­ξαν και βαν­δά­λι­σαν το σκάφος ιδιο­κτη­σίας της ενά­γου­σας.

Συγκε­κρι­μένα, αρχικά παρα­βί­α­σαν τις κλει­δα­ριές ασφα­λείας εισόδου του σκάφους, στη συνέ­χεια εισήλ­θαν στο εσω­τε­ρικό του και προ­κά­λε­σαν φθορές και βλάβες στα σταθερά μέρη του, ενώ παράλ­ληλα απέ­σπα­σαν από αυτό και κινητά πράγ­ματα ιδιο­κτη­σίας της ενά­γου­σας, στα οποία συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και εξαρ­τή­ματα του λει­τουρ­γι­κού εξο­πλι­σμού του σκάφους.

Οι πράξεις των αγνώ­στων δραστών είχαν ως απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί ολο­σχε­ρής κατα­στροφή της κλει­δα­ριάς της θύρας του σκάφους και βλάβη του πηδα­λίου, το οποίο κατέστη πλέον μη λει­τουρ­γικό, καθώς και να αφαι­ρε­θούν κινητά αντι­κεί­μενα και τμήματα του κινητού εξο­πλι­σμού του σκάφους.

Η κλοπή του επί­δι­κου σκάφους και η συνα­κό­λουθη πρό­κληση των ανωτέρω ζημιών στην ενά­γουσα απο­δεί­χθηκε ότι οφεί­λε­ται στην πλημ­μελή φύλαξη των εγκα­τα­στά­σεων της ενα­γό­με­νης.

Η τελευ­ταία δεν είχε ανε­γεί­ρει κατά τον επίδικο χρόνο τσι­με­ντέ­νιο τοίχο στον χώρο που φυλασ­σό­ταν το σκάφος της ενά­γου­σας, προ­κει­μέ­νου αυτός να οριο­θε­τη­θεί με ασφά­λεια και κατά τρόπο που θα απέ­τρεπε την εκδή­λωση κρου­σμά­των φθοράς και κλοπής των σκαφών, αλλά τον είχε περι­φρά­ξει με ένα συρ­μά­τινο συρ­μα­τό­πλεγμα, το οποίο ήταν πολύ εύκολο να παρα­βια­σθεί.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Σταυ­ρούλα Κοιλιά.